donderdag 14 februari 2008

Romantiek & War Poetry

A widow bird sate mourning for her Love
Upon a wintry bough;
The frozen wind crept on above,
The freezing stream below.

There was no leaf upon the forest bare,
No flower upon the ground,
And little motion in the air
Except the mill-wheel's sound.

- Percy Bysshe Shelley
Na deze week een overvloed aan engelse gedichten uit de Romantiek (Coleridge, Keats, Shelley, Wordsworth...) en van de War Poets (oa. Sassoon & Owen) gelezen te hebben, had ik vandaag er tentamen over. In het kort: wat een ongelooflijk váág tentamen!

Het tentamen was in feite puur gebaseerd op interpretatie, als je je eigen mening maar kon onderbouwen of zoiets. Ik hoop maar dat mijn mening de goede mening was.
We kregen twee gedichten (het gedichtje hierboven en het gedichtje onderaan) en over allebei een paar vragen. Waar het watermolen rad uit de laatste regel symbool voor staat, wat voor sfeer er heerst in het gedicht, et cetera.

Uiteindelijk maakt het eigenlijk ook níet uit wat je voor dit tentamen haalt, deze telt voor 25% van je eindcijfer en het tentamen Nederlands letterkunde eind maart telt voor de overige 75%. Dat betekent dat als je hier een 1 haalt, je voor de andere even een 7 moet halen om het weer recht te trekken...

You love us when we're heroes, home on leave,
Or wounded in a mentionable place.
You worship decorations; you believe
That chivalry redeems the war's disgrace.
You make us shells. You listen with delight,
By tales of dirt and danger fondly thrilled.
You crown our distant ardours while we fight,
And mourn our laurelled memories when we're killed.
You can't believe that British troops 'retire'
When hell's last horror breaks them, and they run,
Trampling the terrible corpses - blind with blood.
O German mother dreaming by the fire,
While you are knitting socks to send your son
His face is trodden deeper in the mud.

- Siegfried Sassoon

dinsdag 12 februari 2008

Februarizon



Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.

- Paul Rodenko

En zo is het maar net. De afgelopen dagen heb ik met volle teugen genoten van dit prachtige, 'lente'weer... Paardgereden in het zonnetje, teksten over de Romantiek aan mezelf voorgedragen in de zon om te leren, zonder jas gefietst...
Zaterdagochtend ging ik heel vroeg weg bij mijn vriend (als in: 8 uur 's ochtends), het gevolg was dat ik de hele terugweg prachtige luchten zag. En aangezien ze zo mooi waren, heb ik geprobeerd foto's te maken met mijn mobiel. En wonder boven wonder is dat best aardig gelukt!

Heerlijk, dit semi-lenteweer!

Mooie Luchten

zondag 10 februari 2008

Tennissen

Ik hoop dat dit heerlijke, perfecte lenteweer nog een tijdje blijft!

Want het heeft heerlijke zondagen tot gevolg. Vandaag heb ik naast wat huiswerk heerlijk paardgereden en... twee keer getennist. Gewoon op het plein naast ons huis. Voor de lunch een uurtje gewoon tegen de garagedeur, heerlijk in de zon, in mn uppie. En omdat mijn zus graag ook nog wilde tennissen, en ik ook eigenlijk nog wel zin had, heb ik na het paardrijden weer mijn racket gepakt.

Ook al kunnen we er nog niks van, ik vind het super leuk. Het is lachwekkend en lekker actief. Ik kan niet wachten tot we eindelijk op de tennisvereniging gaan tennissen!

dinsdag 5 februari 2008

Overleden: Joan Eikelboom

Een bizar bericht uit de endurancewereld, een bizarre gedachte. Joan Eikelboom, een enthousiaste endurance amazone en organisatrice is plots op slechts 38-jarige leeftijd overleden.

Altijd vrolijk en enthousiast, een ontzettend aardige vrouw. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij, die juist altijd zo gezond leefde, gewoon niet meer wakker is geworden.

Maar helaas, niets is minder waar. De kans dat ik haar nog zou zien was redelijk klein, aangezien zij vorig jaar naar Namibië emigreerde, maar nu is het zeker. Joan komt niet meer terug.

Verschrikkelijk voor haar familie, haar man en dierbare vrienden.

Lees ook het bericht op de site van de knhs

donderdag 31 januari 2008

Meeloopdag

De groep 8 leerlingen die ik niet meer zal meemaken als brugpiepers...
Foto: Robert Doeselaar


Gisteren was het meeloopdag bij mij op school. Alle groep 8 leerlingen die misschien naar het Herman Jordan komen volgend jaar kwamen vandaag eens een middagje kijken.

De fietsenstalling stond weer vol met allemaal kleine fietsen. In de school zwermden zenuwachtige, verlegen maar toch ook nieuwsgierige groep 8 kindjes rond.

Gek, dit is de eerste lading basisschoolleerlingen die volgend jaar míj niet meer zullen aantreffen op het Jordan (neem ik aan). Gek, de eerste lichting kleintjes die ik niet meer zal zien groeien.
En het is net zo heerlijk om 6V-er te zijn! Volgend jaar zitten er weer andere mensen op 'ons' bankje, volgend jaar staan niet al mijn 6V-medeleerlingen in de hal. Wie weet staat het dan vol kleine brugpiepers!

Ik hoop dat ze net zo'n leuke tijd zullen beleven op het Herman Jordan als ik er al bijna 6 jaar gehad heb! En natuurlijk ga ik zelf van de laatste maanden extra genieten, naast het maken van véél tentamens en uiteindelijk CSE's...

woensdag 30 januari 2008

Wijzer door onderzoek

Gisteren ben ik afgerezen naar de stad die sterker door strijd is, Rotterdam. Ik had afgesproken met de IBA-studente Anouk en ben met haar meegeweest naar haar colleges.

Het eerste college was 'Applied Business Methods', een soort statistiek alleen dan wat lastiger dan op het vwo. De docent sprak redelijk brak engels en ik vond dat hij ook slechter uitlegde dan mijn wiskundedocent... Desondanks kon ik het nog wel best goed volgen, aangezien ik nu juist op school ook middenin de statistiek zit.
Omdat Anouk zelf het college ook niet zo heel boeiend vond, zijn we tijdens het tweede deel even koffie gaan drinken. Ze heeft me van alles verteld over het studentenleven in Rotterdam; waar je fijn woont, waar je uit kunt gaan, hoe de sfeer tussen de IBA-studenten is, waarom zij IBA gekozen heeft...

Het tweede college was 'Business Law' en deze docente sprak véél beter engels, sterker nog: het was perfect! Ook dit kon ik wel goed volgen, het is dan ook een heel theoretisch vak. Het was ook interessant en werd levendig verteld.

Na een leuk dagje op de campus ging ik zelf weer met de schattige tram richting Rotterdam CS en had ik de hele terugweg om na te denken. Ís dit 't nou? Daar ben ik nog niet echt uit. IBA is inderdaad heel erg leuk, er heerst een goede sfeer en het is interessant. Maar het is toch wel minder uitdagend dan ik dacht en ik vraag me af of ik me ooit echt thuis zal kunnen voelen in Rotterdam. Het voelt niet als mijn stad. Ik kan me voorstellen dat ik heerlijk zou kunnen studeren in Amsterdam, in Groningen en voornamelijk in Utrecht, maar ik weet niet of Rotterdam ook wel zo bij mijn past.

De twijfel is dus juist versterkt. Toch is het wel heel goed om eens een dagje gewoon mee te lopen moet ik zeggen, ik heb nu écht sfeer geproefd en heb er een veel beter beeld van. Ik ben wijzer door onderzoek!

dinsdag 29 januari 2008

Koorts & Examen

Ja hoor, dat heb ik weer!

Zondagochtend werd ik wakker en voelde ik mij op z'n zachtst gezegd niet zo goed... En het was ook wel duidelijk dat ik niet alleen een beetje verkouden was, ik had 38.5 ºC koorts. Echt handig, de dag voor je Engels luisterexamen!

Al snel besloten dat ik tóch zou gaan (behalve als ik aan het koortsijlen zou zijn en geen zinnig woord meer uitbracht, dan had een luisterexamen doen waarschijnlijk ook niet zoveel zin...). De gehele zondag ben ik bezig geweest met zorgen dat ik snel zou opknappen. Ik heb 's ochtends en 's middags nog een paar uur extra geslapen, ik heb liters maar dan ook echt liters thee en water gedronken, ik heb een hoeveelheid fruit gegeten waar je U tegen zegt en ik heb gestoomd. Natuurlijk lag ik ook alweer op kinderbedtijd in bed, zodat ik bijna 12 uur kon koortsdromen.

Maandagochtend bracht mijn moeder me naar school, zodat ik niet al moe van het fietsen zou zijn. En toen heb ik een uurtje mijn uiterste best gedaan me te concentreren op Engels gebabbel. Ik heb nog géén idee hoe ik het heb gemaakt, iedereen vond 'm behoorlijk lastig en door mijn verschrikkelijke verkoudheid die nog over was van mijn flitsgriep kon ik me niet altijd even goed focussen.

Maar ach, het was de moeite van het proberen waard! Normaliter zou ik een 8 à 9 moeten kunnen halen, ik hoop maar dat dat nu ook gelukt is...

zaterdag 26 januari 2008

Voorlopige versie

Ook al zijn we nog niet helemaal klaar met onderzoek doen, hebben Maite en ik gisteren de voorlopige versie van ons Profielwerkstuk ingeleverd.

De ratjes doen het heel wisselend, de ene dag doen ze het goed en de andere dag slecht en de ene rat doet het beter dan de ander. Dus is onze voorlopige conclusie ook maar dat 'het leervermogen van een rat individu afhankelijk is' en 'dat er meer onderzoek, met een groter aantal ratjes, gedaan moet worden om een conclusie te kunnen trekken voor de gehele rattensoort.'

Eén ding weet ik in ieder geval zeker, ik wil géén bioloog worden. Het lijkt me namelijk erg teleurstellend als je onderzoeken zo vaak fout gaan en zulke wisselende resultaten hebben...

maandag 21 januari 2008

Mooie datum

Dat 22 Januari een mooie datum is was mij natuurlijk bekend, aangezien het dit jaar voor de 18e keer míjn verjaardag is!

Maar niet alleen míjn verjaardag maakt er zo'n mooie dag van, in 1984 presenteerde Steve Jobs de Apple Macintosh op 22 Januari, in 1971 werd Wendy van Dijk geboren op deze prachtige datum, meneer André-Marie Ampère kwam op 22 Januari 1775 op de wereld en ook met mijnheer U Thant heb ik de geboortedatum (behalve het jaar dan) in gemeen.

Al met al een prachtige dag, datum, 2201. Hopelijk mag ik er nog vele jaren van genieten en lekker feest vieren. Morgen zal ik in ieder geval het heel gezellig hebben met mijn vriendinnetjes en vriend! De taarten zijn gebakken, nu nog lachen en plezier hebben voor de 18e keer op míjn dag!

donderdag 17 januari 2008

Rodeo?

Een stormachtige dag, toch maar even Patent dressuren.

Ongeveer drie kwartier heeft hij gelopen, met vlagen ontzettend netjes en lekker ontspannen maar zo nu en dan ook behoorlijk wild. Maar in mijn ogen ging het best netjes. Het is zo heerlijk dat ondanks zijn frisheid hij niet zijn rug wegdrukte, dus stuiterde ik niet uit het zadel.

Toen ik binnenkwam bleek dat mijn moeder het toch heel anders zag. Zij was een beetje geschrokken, 'Zozo, dat was wel flinke rodeo hè?' Dus ik keek haar verbaasd aan, 'Hij was best braaf toch?'

Zo zie je maar weer, ik ben er alweer zo aan gewend dat Patent lichtelijk ADHD heeft dat ik het normaal vind. Vroeger zou ik huilend zijn afgestapt, tegenwoordig laat ik mij niet meer gekmaken door hem. Maar blijkbaar ziet het er vanaf de zijlijn toch nog best heftig uit...

dinsdag 15 januari 2008

Profielwerkstuk

Ein-de-lijk zijn we dan écht begonnen. Samen met Maite doe ik mijn profielwerkstuk bij Biologie, we zijn aan het onderzoeken hoe (snel) een rat leert door een doolhof te lopen. Vorige week donderdag hebben we de ratjes gehaald, twee zwarte vrouwtjes (Knabbel&Babbel) en twee wit/zwart gevlekte mannetjes (Biscuit&Binky).
Op Vrijdag hebben we ze één voor één voor het eerst in het doolhof (van 80x100 cm) gezet en gekeken hoe het ging. Helaas nog niet zo goed, alleen Biscuit rende in 3:47 van het begin naar de finish van het doolhof. De andere drie gingen na een tijdje ergens stilzitten en bleven daar dan vervolgens ook. Hm, zijn die ratjes dan toch niet zo slim?

Deze week hebben we een nieuwe aanpak, alleen het laatste stuk van het doolhof (ongeveer 1/3 van het geheel) is in gebruik. We zetten ze óp het voer (dus het einde) en laten ze van daar uit de rest verkennen. Gisteren bleef er slechts één meteen op het voer en ging die daar ook niet meer weg. Vandaag bleven ze allemaal zitten. Omdat het nu wel duidelijk was dat ze dat als hun veilige, fijne plek beschouwden, hebben we ze aan het 'begin' van dat 1/3-doolhof gezet. En wonder boven wonder rende 3 van de 4 ratjes behoorlijk snel weer naar het einde!

Misschien gaat het dus toch nog allemaal lukken! Het is in ieder geval best grappig om te doen.

(deze week zullen we ook foto's maken van onze ratjes in actie. Ik zal ze ook plaatsen.)

zaterdag 12 januari 2008

Prachtcijfers!


Ik mag wel zeggen dat ik de afgelopen tentamenweek werkelijk perfect gemaakt heb. Ik ben er ontzettend blij mee, en heb naar mijn kunnen gepresteerd.

Eerst even een rijtje cijfers:

Wiskunde - 6,1 - (30% van het schoolexamencijfer)
Scheikunde - 7,0 - (20% van het schoolexamencijfer)
Biologie - 8,0 - (30% van het schoolexamencijfer)
Nederlands - 8,2 - (60% van het schoolexamencijfer)

en, last but not least... Gisteren kreeg ik economie terug en dat was toch wel de slagroom op de taart! Voor mijn essay over de overname van ABN AMRO, 'Dé Bank, Dé Overname', heb ik een ongelofelijke, schandalig hoge, bizarre, dikke, vette ... 9,6!

Nee, ik maak geen grapje. Ik heb niet voor niets wéken de kranten doorgespit, sites doorgelezen, mijn economieboek erop nageslagen, gegoogled, een presentatie gehouden, gebeld met de AFM... Kortom: ervoor gezorgd dat ik het naadje van de kous wist.

Die 9,6 mag er wezen! Helaas telt ie voor maar 20% van mijn schoolexamencijfer van economie... Maar toch, een geweldige finale, ik ben er zoo blij mee!

Gemiddeld: 7,8

maandag 7 januari 2008

Schoenen-addict...

De snoepigste ballerina's allertijden

Oeps. Alweer een paar schoenen erbij! Deze had ik voor 't eerst gezien in September, getwijfeld en niet gekocht. Toen weer gezien in November, weer getwijfeld en niet gekocht. Nu was het sale en kon ik me niet meer inhouden. Het zijn ook echte droppies toch?!

Ik geloof dat ik wel een lichte tic heb... Van de zomer heb ik sleehakken gekocht, vervolgens in Oktober mooie laarzen (die ik ontzettend veel draag, de perfecte aankoop), toen in November prachtige, rode hakken gekocht die voldeden aan mijn droombeeld. Hardop denkend zei ik in de winkel dat ik wel mat, zacht rode hakken wilde, ik draaide me om en daar stonden ze!

En gisteren was het dus wéér zover, mijn vriend een schoenenwinkel ingelokt om mijn droom ballerina's snel (mét 50% korting!) mee te sneaken! Waar je als meisje al niet blij van kunt worden.
Overigens hoeft mijn vriend zich niet bedreigd te voelen door de overweldigende schoenenplank*¹, het zijn dan wel héél leuke ballerina's... Maar hij is nog altijd véél leuker natuurlijk!

(schoenenplank: 2x onitsuka's, lage laarsjes, hoge laarzen, 3x ballerina's, sleehakken, simpele hakken en de perfecte rode pumps... Overigens niet allemaal in één jaar gekocht natuurlijk, mijn voetjes groeien gewoon niet meer, dus kan ik lekker uitbreiden!)

zaterdag 5 januari 2008

Een balletje slaan


Een paar dagen geleden kwam ik middenin de nacht thuis, en lag er een ontzettend leuke verrassing voor mij op de keukentafel te wachten... Een brief van de tennisvereniging, dat ik komend seizoen mag komen tennissen en niet op de wachtlijst ben beland!

Eind Februari, begin Maart, ga ik dus samen met Laudine echt beginnen met lessen en zo. Vandaag hebben we allebei een racket gekocht en Laudine was zo slim om ook een setje ballen erbij te kopen.
Dus hebben we vanmiddag, tussen de buien door, voor het eerst een balletje geslagen op het plein. En wow wat zijn we slecht! Het was echt lachwekkend. Laudine moest een paar keer hard rennen achter een bal aan zodat ie niet de straat op zou rollen en zelf heeft ze 'm ook een paar keer bijna de vijver in geslagen.

Maar ja, wat wil je? We zijn op en top beginners!
Het is in ieder geval wel duidelijk, we gaan veel lol hebben op de tennisbaan en ik heb er al héél erg zin in!

woensdag 2 januari 2008

Mobielloos

Op de vroege ochtend kun je al veel doen. Dat heb ik zojuist bewezen. Je kunt namelijk drie keer je pincode verkeerd intoetsen (ik zou echt niet weten hoe dát kan, maar ik wist 'm gewoon opeens echt niet meer en raakte vervolgens flink in paniek...)
En dan nog eens tien keer de PUK-code vrolijk *proberen* waardoor je mobiel gewoon de SIM-kaart vernietigd... Daarná vond ik wel het blaadje met de PUK-code, maar toen was het al te laat.

Laat het een harde les zijn voor €10,- en 10 werkdagen een mobielloos leven.

Tja, je kunt niet altijd de slimste thuis zijn niet waar? Dit compenseert weer =P

maandag 31 december 2007

Jaaroverzicht 2007



Aan het eind van het jaar moeten we altijd even terugkijken, ik ook. Even kijken wat dit jaar, wat 2007 zo speciaal maakt.

Een woeste, recordbrekende storm slechts enkele dagen voor mijn verjaardag zorgde ervoor dat 2007 meteen afstak van 2006. Amsterdam CS afgesloten, bomen omgewaaid en ga zo nog maar even door. Maar toch ook heerlijk de wind in je haren voelen als je wind mee hebt op de fiets.

Ook ben ik twee van mijn verstandskiezen verloren, ik heb nog niet gemerkt of ik er ook minder verstandig van ben geworden gelukkig.

Ik ben maar liefst twee keer naar Maastricht geweest met mijn vriendinnen, in Maart en in Oktober. Wat een heerlijke weekenden waren dat!

Home is not where you live, but where they understand you - Christian Morgenstern
En gelukkig is dat voor mij hier, waar ik woon. Ik heb dit jaar meerdere malen het heerlijke gevoel van rust, vertrouwdheid gehad als ik thuiskwam. Dit is waar ik hoor, waar ik leef.

De liefste conversatie van 2007:
'Hoi' zei hij
'Hallo!' zei ik
'Wat een mooi paard heb je.' zei hij
'Dankjewel' zei ik welgemeend van de bodem van mijn hart.

2007 is ook een sportief jaar geweest. Ik heb meegedaan aan het scholenhockeytoernooi (waar we 2e zijn geworden!), mijn eerste hardloopwedstrijd gelopen (5 km in 30:30 :D) en enorm veel vooruitgang gehad in de dressuur met de paarden. En in de Endurance hadden we ook eindelijk weer geluk met Patent, er werden wedstrijden uitgelopen!

Ik ben voor een weekje 'redactrice' van de krant 'Cada dia' geweest. Best leuk om gewoon een weekje alleen maar tekstjes te schrijven, alleen maar te hoeven schrijven. Ook al hoefde het geen hoogstaande teksten te zijn was het toch best leuk!
Samen met Maite heb ik even architectje mogen spelen. Ons droomhuis, een strandhuis, in het klein gebouwd.

Maquette

Ook de landsgrenzen werden verkend. Samen met Laudine heb ik de Noordzee overkruist om een paar dagen van hot naar her te rennen in Londen. Het was geweldig!

Toen mijn moeder een paar dagen uit fietsen ging, heb ik voor kok gespeeld hier thuis. Gedurende een paar heerlijke Augustus dagen heb ik me uitgeleefd in onze keuken zonder de boel in brand te steken of iemand te laten verhongeren.

Op de verjaardag van mijn zus zijn we naar het Amsterdamse Bos getogen om te kijken bij een polowedstrijd. En ik moet zeggen, ik zou best weleens een keer een Polo les willen volgen. Het lijkt me een geweldige sport om te doen, en ook heel erg verslavend!

En tot slot ben ik ook veel bezig geweest met wat ik wil gaan doen ná het vwo. International Business Administration in Rotterdam, of toch lekker dicht bij huis aan het Utrecht Law College studeren?



Life is the art of drawing without an eraser - John W. Gardner

2007 was een mooi jaar, een jaar waarvan ik ook helemaal niets had willen missen!
Ik ben benieuwd wat 2008 ons zal geven.

Arthur&ik, liefde op het strand van Egmond!

woensdag 26 december 2007

Genieten met dynamiet

Als Patent een minder originele naam had gekregen, was het zeker Dynamite of Динамит (Russische spelling, dezelfde uitspraak) geweest.

Rijden zat er de afgelopen paar weken niet in, de bodem was bevroren en ik had het druk met tentamens. De paarden hebben zich dus lichtelijk verveeld in de bak en incidenteel in hun bosweide.

Maar vandaag ging er eindelijk weer een zadel op die mooie bruine ruggen. Omdat ik zo'n vermoeden had dat Patent er behoorlijk zin in zou hebben en het weleens goed druk kon zijn in het bos, heb ik hem even een kwartiertje in de bak gereden. Wat een capriolen kan dat paard uithalen zeg! Geweldig. Het is juist leuk dat hij zo geniet, zo vrolijk is. Ik heb het idee dat doordat hij zo enthousiast kan zijn, het voor mij ook allemaal nog mooier is. Ik moet weliswaar zeer geconcentreerd rijden, maar toch geeft hij het rijden kleur.

Tot mijn verbazing gedroeg Patent zich vervolgens eigenlijk keurig in het bos. Natuurlijk had hij energie voor tien, maar hij heeft niet met zijn achterbenen voor de neus van wandelaars lopen wapperen en is ook niet het hele rondje aan het drammen geweest.
Het was echt geweldig om eindelijk er weer op te zitten, na al die tijd had ik wel lichtelijk last van een Cold Turkey.

maandag 24 december 2007

Fiets verven

Wat doe je als je een oude oma-fiets tot je beschikking hebt en je opeens een creatieve bui hebt? Dan ga je 'm verven.

Wat je even vergeet is dat je nog nooit eerder iets geverfd hebt, en dus eigenlijk de grootste kluns met een kwast in je hand bent. Wat je ook even vergeet is dat het koud is buiten, waar je moet schilderen. En wat je óók even vergeet is tijdens het schilderen goed vanaf alle kanten kijken.

Ik heb vandaag onze oma fiets bordeaux rood geschilderd. Het idee is dat ik het later versier met gouden verf (ik denk dat ik op de spatborden en op de kettingkast allemaal teksten ga schrijfschilderen met goud). Alleen heb ik de bordeaux rode verf niet overal even goed aangebracht... Dat moet ik dus nog even verbeteren, want nu zie je hier en daar nog de vorige kleur: lichtblauw...

Hm, dat doe ik wel ná de kerstdagen ofzo, het is toch een beetje koud om buiten te zitten schilderen ben ik achter gekomen!

Foto's komen later, als 'ie helemaal af is en perfect eruitziet (hoop ik).

zaterdag 22 december 2007

Hét kerstdiner



Hoe kun je het begin van de kerstvakantie beter vieren dan met een kerstdiner met al je vriendinnetjes? Dat heb ik dus ook maar gedaan gisteren.

Allemaal (behalve twee) kwamen bij mij dineren. Samen met een paar heb ik 's middags de tafel heerlijk versierd, het huis vol kaarsjes gezet en met mijn moeder gekookt. Als een echt kippenhok kakelden we heerlijk allemaal door elkaar en heb ik veel gelachen.

Na het eten zijn we nog even op 't ijs van de vijver gegaan, wat nu zó dik is dat het maar liefst 8 meisjes houdt!

Wat mij betreft is dit 't perfecte begin van een perfecte kerstvakantie!

Zie het album voor foto's:
Kerstdiner


(Oh en ik heb mijn eerste cijfer al terug: een 7,0 voor het scheikunde Practicum!!)

dinsdag 18 december 2007

Snertweer

Nu ben ik de laatste die gaat klagen over het weer, dus ik zal ook niet beginnen over mijn bevroren handen na een stukje fietsen en mijn ijskoude wangen. Zolang ik er niet ziek van word en het niet dag in dag uit regent, overleef ik zonder al teveel geklaag (of doe ik in ieder geval mijn best daarvoor).
Ik weet ook dat dit koude, winterse weer hoort in Nederland. Een bepaalde periode van het jaar hoort alles te bevriezen, hoor je je handen weer te warmen aan een kop warme chocolademelk en zijn de bevroren tenen dagelijkse koek.

Het enige wat ik echt mis als het zo koud is, is het paardrijden. Natuurlijk zou ik over straat kunnen gaan stoppen (en als een bevroren eskimo weer thuiskomen), maar echt rijden zit er toch niet in zonder binnenbak. Onze bak is in zeer korte tijd veranderd in een harde, bonkige plaat. Ik heb vandaag een poging gewaagd Patent erin te longeren, maar naar mijn mening zwikte hij toch echt teveel met zijn benen. En daarom vond ik het risico te groot.

Natuurlijk heeft dit weer ook zijn voordelen. We kunnen weer lekker snert eten en hopen op een elfstedentocht. Waar ik pas écht op hoop is een beetje sneeuw, als het dan toch koud is wil ik ook kunnen sleeën, een échte witte kerst en 's ochtends door de versgevallen sneeuw al krakend naar de stal lopen. Dát vind ik pas mooi winterweer!

zaterdag 15 december 2007

Semi kerstvakantie

En ook de tweede tentamenweek zit erop! Vijf heel verschillende tentamens, variërend in lengte van 2 tot 3½ uur, allemaal overleefd.

Wiskunde heb ik niet geweldig gedaan, maar dat had ik al verwacht. En wie weet, het cijfer kan nog altijd meevallen!
Over het betoog dat ik voor Nederlands heb geschreven ben ik wel tevreden. Ook al duurde het ruim een kwartier voor de surveillanten mijn computer aan de praat hadden en ik daardoor toch wel even in de stress schoot. Ik heb me lekker kunnen uitleven met beeldspraak, waar ik wel enthousiast van werd. (Als ik het betoog terug heb gekregen zal ik 'm plaatsen op mijn andere blog).
Het essay voor Economie (met als onderzoeksvraag: 'Had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN Amro?') had ik niet beter kunnen schrijven. Nu maar hopen dat het ook volgens de maatstaven van mijn leraar goed is en dat hij mijn titel begrijpt ('De Bank, De Overname').

Zoals ik al eerder deze week had geschreven, Scheikunde was vooral wel grappig. Paarse borrelende vloeistoffen en gele neerslag wisselden elkaar af en dat was lang niet de gehele tijd te begrijpen. Maar ach, dat betekent nog niet meteen dat ik het verprutst heb.

Het laatste tentamen, biologie, was de perfecte afsluiter. Biologie is namelijk het vak wat ik gewoon snap over het algemeen, ik zie 't gewoon. Nu klinkt dit heel arrogant, maar je moet niet vergeten dat hier tegenover mijn gebrek aan een wiskundeknobbel staat! Het cijfer van dit tentamen kan ik niet echt voorspellen, maar ik heb er in ieder geval een goed gevoel over en daar ben ik blij mee.

De meeste resultaten krijg ik pas na de kerstvakantie, dus volgende week zal er ook niet veel meer gedaan worden op school... Ik heb semi-kerstvakantie!

woensdag 12 december 2007

Paarse vloeistof en een witte jas



Nooit, maar dan ook nooit meer hoef ik voor Scheikunde een gasbrander aan te steken, een titratie uit te voeren, een gasvolume meting te doen, een maatkolf te hanteren... Ik hoef gewoon nooit meer practica te doen!
Ik heb namelijk vandaag ruim 3 uur proefjes gedaan, de kers op de taart, het climax, het Praktisch Schoolonderzoek, 20% van mijn schoolexamencijfer.

Met mijn hele klas heb ik de hele ochtend in een (veel te grote) witte jas met een beschermingsbril op boven de borrelende, sissende en stinkende stofjes gestaan. Zoals ik al zei heb ik er meer dan de 3 uur die er officieel voor stond over gedaan. Ik heb na 3½ uur de handdoek in de ring gegooid en voor het laatst een witte jas uitgetrokken (het heerlijke gevoel komt nu pas).
Gelukkig kregen we halverwege wel koek en koffie (dat was voor het eerst bij een tentamen!). Even dachten we nog dat het een valstrik was, aangezien eten en drinken natuurlijk normaal gesproken niet toegestaan is terwijl je proefjes aan het doen bent. Maar dát mag dan gelukkig juist wel bij het echte tentamen!

Hoe ik het gemaakt heb weet ik niet, aangezien je bij zo'n praktische opdracht totaal niet kunt inschatten of je ergens de punten nou wel of niet voor hebt gekregen. Zo dacht ik vorig jaar dat ik het Biologie practicum geheel verprutst had en kreeg ik vervolgens een paar weken later een 9,7 terug. Dat was wel een verrassing!

Ik zie het dus wel! In ieder geval ben ik er nu, voor altijd, vanaf. Nooit meer een te grote witte jas aan!

vrijdag 7 december 2007

Door storm en regen

Ik heb mijn hoeveelheid beweging van vandaag ruim gehad.

Ik zou maar twee uur school hebben, maar dat betekende dus niet dat het een rustig dagje werd. Het eerste uur had ik Nederlands, en toen ik daar aankwam hoorde ik dat je vandaag je schrijfdossier (de beschouwingen, betogen etc die je in 4V-6V geschreven hebt) moest laten zien omdat je anders uitgesloten was van het examen volgende week...
En ik had dat natuurlijk op m'n bureau, thuis, liggen... Bijna meteen ben ik weer gegaan, om het thuis op te halen. Ik kon vrolijk nóg een keer tegen de wind in naar school fietsen. Eenmaal weer op school had ik 't bloedheet, was ik duizelig en had ik hoofdpijn. En vertelde onze docente doodleuk dat het toch niet had gehoeven.

Great.

Ach, zij kon er ook vrij weinig aan doen. Maar het is nu wel héél duidelijk: de sectie Nederlands bij mij op school is één grote chaos. Ook over het schrijfvaardigheidstentamen van volgende week zijn ze vaag, de drie docenten die 6V lesgeven zeggen allemaal elke keer weer wat anders. Ik zie het maandag wel. Ik weet dat als ik goed voorbereid ben ik er een 8+ voor kan halen en hoop maar dat dat nu ook lukt...

In ieder geval zijn de calorieën van vandaag weer verbrand!

dinsdag 4 december 2007

Alweer vier jaar

Alweer vier jaar geleden, vier mooie jaren, is Jopie overleden.

En voor 't eerst in vier jaar, heb ik niet op de dag (3 December) aan 'm gedacht. Pas toen Laudine me 's avonds smste realiseerde ik me dat het alweer vier jaar geleden is.

Aan de ene kant lijkt het een eeuwigheid, de mooie herinneringen die ik nog zo graag zou willen houden beginnen te vervagen. Zijn blik staat niet meer in mijn geheugen gegrift.
Aan de andere kant lijkt het net gisteren dat ik op die brede KWPN-er rondstapte, die warme grasbuik tussen mijn benen. Het lijkt net gisteren dat ik voor het eerst op hem reed zonder dat iemand erbij was. Het lijkt net gisteren dat ik keboide met hem.

Aan al het goede komt een einde, maar gelukkig wel een mooi einde.

- Het gouden paard -
Het verhaal dat ik 4 jaar geleden schreef.

maandag 3 december 2007

Presenteren

Ook al zijn onze presentaties maar kort, hoogstens een kwartier, toch leef ik ervan op. Vorige week moest ik twee keer presenteren. Eén keer in een groepje bij Letterkunde (literatuurgeschiedenis), vertellen over de Nederlandse poëzie in de jaren '50 en de algemende achtergronden daarvan.

Vrijdag mocht ik voor het eerst sinds de brugklas weer alleen. Destijds las ik voor, een verhaal over Kofi Annan. Waarschijnlijk kende bijna niemand uit mijn klas die man, maar ik had er groot respect voor en wilde er graag over vertellen. Destijds wist ik natuurlijk vrij weinig van politiek et cetera, maar toch was ik geïnspireerd door hem.
Als ik presenteer heb ik me meestal zodanig ingelezen en ingelezen in de stof dat ik de klas/toehoorders ook echt wil overtuigen, iets bij wil brengen. Misschien ben ik wel gewoon een neurotische perfectionist, maar presenteren geeft me vleugels (en dat zonder Redbull!)
Vrijdag was het weer zover. Alleen stond ik voor mijn economieklas. Die voor de gelegenheid flink uitgedund was, omdat vrijdag het laatste uur bijna geen een examenleerling nog op komt dagen. Over een klas viel dus niet echt te spreken, aangezien ze precies op één hand te tellen waren.

Desalniettemin heb ik enthousiast verteld over de overname van ABN. Achteraf kon ik wel duizend dingen bedenken die ik vergeten was, of veel mooier had kunnen vertellen. Maar toch was ik wel tevreden, de klas vond dat het fijn was om naar mij te luisteren en ik had het kunnen vermijden om er een 'euhh... en euh..'- verhaal van te maken.

Jammer dat ik deze week niet wéér mag presenteren, ik zou 't wel elke week willen doen!

zondag 2 december 2007

Aicha



Oooh ! Aicha, Aicha, ecoute-moi
Aicha, Aicha, t'en vas pas
Aicha, Aicha, regarde-moi
Aicha, Aicha, reponds-moi

Vanochtend moest ik plotseling weer aan dit liedje denken. Een paar jaar geleden, toen ik nog Frans had, hebben we het helemaal vertaald. En ja, ik vind het een echt mooi liedje. Nu, een paar jaar later, weet ik niet meer precies wat het allemaal betekende (*schaam* *schaam*), maar móói vind ik het nog steeds!

donderdag 29 november 2007

De Luchtballon

Voor Natuurkunde moet je in je examenjaar een zogenaamd EXO doen, een experimenteel onderzoek waar je een keurig verslag van moet schrijven. Samen met Maite ga ik onderzoeken wat het verband is tussen de opwaartsekracht van een luchtballon en het temperatuursverschil (temperatuur lucht in de ballon vs. temperatuur rest vd kamer). Het is sneller gezegd dan gedaan, want we moeten natuurlijk eerst een model luchtballon bouwen!

We hebben nu een site gevonden waar we echte luchtballonstof voor een *prikkie* kunnen bestellen en vandaag zijn we bezig geweest met het berekenen van het volume van onze model luchtballon. Zelfs onze wiskundeleraar moest eraan te pas komen ('dit is echt een examenvraag! *enthousiasme*'). Na 2 lesuren eraan besteed te hebben bleek een deel van onze berekening niet te kloppen, dus moeten we weer naar Hans (de wiskundeleraar)... Dat doen we maandag wel...

zondag 25 november 2007

pAn, kunst kijken

Peter Bremers - Icebergs&Paraphernalia - Iceberg 34

Samen met mijn vader ben ik op de allerlaatste dag van de pAn Amsterdam nog even gaan kijken. Ik vind het heerlijk om zoveel verschillende kunst bij elkaar te zien. Van glaskunst tot Rembrandt, van juwelen tot fotografische kunst, alles is vertegenwoordigd.

Voornamelijk de glaskunst en oude Nederlandse werken (Rembrandt, Koekoek etc.) spreken mij aan. Deze keer ben ik ook verliefd geworden op een prachtig beeld van een paard, dat stamt uit de Tang-dynastie. Met een hoogte van ongeveer 60 centimeter een echt unicum. En ook al is het een beeld en dus statisch, lijkt het net alsof het beweegt. Prachtig!

zaterdag 24 november 2007

Sinterkláás!

Ik met mijn privé eiland (made by Mag!)

Misschien wel een beetje vroeg, maar wat wil je met al die aankomende tentamendrukte? Tegen de tijd dat het 5 December is, hebben wij geen tijd meer voor die Goed Heiligman!

Dus heb ik gisteren met mijn vriendinnetjes sinterklaas gevierd. En wat een mooie surprises kwamen er tevoorschijn! Ikzelf had Carolien getrokken en voor haar een knuffelpoes gemaakt, als vriendje voor haar kat. Verder hadden we een ... Beauty/shoebox (SATC-idee), een dansvoorstelling, de roos uit Belle & het Beest, een 'zelfgemaakt t-shirt', een hobbelpaard, een spiegel, Mirjam's eigen klas (Mirjam zit op de pabo), prachtige Kareltje de badeend (mét sjaal) en... ik kreeg mijn eigen Guin Island! Alle surprises waren zo mooi geworden!

Verder hebben we ook nog een keer genoten van Kenza's chocoladefontein en allemaal andere heerlijke dingen gegeten. Wat natuurlijk ook niet mocht ontbreken was de voorstelling van Marleen, Fien, Mari en ik. We hebben met AH-vingerpoppetjes (Sint, Piet en Amerigo) een geïmproviseerde voorstelling gegeven.

- klik hier voor de foto's! -

donderdag 22 november 2007

Tentamenrooster...

Ein-de-lijk is het bekend gemaakt. De indeling van mijn tentamenweek van 10 tot 14 December:

Maandagochtend, Wiskunde
"
middag, Nederlands schrijfvaardigheid

Dinsdagochtend, Economie PO*¹

Woensdagochtend, Scheikunde PO*¹

Donderdag:
Nada, niks, nopes niente.

Vrijdagmiddag, Biologie.

Dat het hard werken werd wist ik al, maar nu weet ik ook in welke volgorde. Van het ergste ben ik tenminste het eerste af. Dat scheelt een hoop stress en zorgen!

*¹: PO staat voor praktische opdracht, bij scheikunde moet je stofjes bij elkaar gooien om te ontdekken welke stof 't is, en bij Economie moet ik een essay schrijven (en ik heb als onderzoeksvraag: 'had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN AMRO?')

donderdag 15 november 2007

Oefenrechtbank


De studenten die ons hadden uitgenodigd

Na vorige week tijdens de open dag samen met Kenza enthousiast te zijn geworden over het ULC, gingen we deze week er nóg een keertje heen. Deze keer niet om een rondleiding te krijgen of een presentatie bij te wonen, maar om een oefenrechtbank bij te wonen.

ULC studenten gaan namelijk, zelfs al in het eerste jaar, pleiten als advocaat of Officier van justitie in deze oefenrechtbank. Dit verschilt niet van een werkelijke rechtzaak, behalve dat het vonnis dat de rechter geeft niet werkelijk telt zegmaar. De studenten krijgen ook tips en aanwijzingen van de rechtbank.

Deze keer waren het vier derdejaars studenten die gingen pleiten. De rechtbank bestond uit een echte rechter van de rechtbank van Utrecht, Stijn Franken (hoogleraar rechten in Utrecht en de advocaat van Lucia de B.) en een advocate van het advocatenkantoor van Stijn Franken.

De rechters

Zelfs voor leken zoals wij was de zaak goed te volgen. De studenten vervielen niet in opsommingen van wetsartikelen waar wij totaal geen weet van hebben, maar waren prima te volgen. Het was leuk om te zien hoe er mooi gebruik werd gemaakt van uitdrukkingen en de studenten soms lekker scherp uit te bocht kwamen.

Wie weet staan Kenza en ik over een jaar ook wel te pleiten in de oefenrechtbank!

vrijdag 9 november 2007

Utrecht Law College

Vooroordelen zijn slechts ideeën die niets met de werkelijkheid te maken hoeven te hebben. Dat is vandaag maar weer eens bewezen. Ik ben met Kenza bij de open dag van Rechten, specifieker: Utrecht Law College (ULC), geweest. Het ULC is de enige honours opleiding rechten in Nederland en is ook werkelijk uniek. Een kleine groep van 75 tot 100 eerstejaars rechtenstudenten worden geselecteerd uit de ongeveer 150 aanmeldingen ervoor. Alleen de beste, meest gemotiveerde studenten worden geselecteerd.

Het idee erachter is dat door deze gemotiveerde, enthousiaste studenten bij elkaar te zetten, er een speciale sfeer wordt gecreëerd. En daardoor wordt er meer en beter geleerd.

Ik ging erheen met redelijk wat vooroordelen. Rechten is voor mensen die niet weten wat ze willen, rechten is veel te algemeen, rechten is saai, rechten is alleen maar theorie en geen praktijk en ga zo nog maar even door. Maar eigenlijk niets ervan bleek waar... Al na drie maanden mag je pleiten in een 'oefenrechtbank'!

Pf, plotseling wordt 't toch weer moeilijk om te kiezen. Proberen aangenomen te worden bij het ULC in Utrecht, of juist een poging wagen geselecteerd te worden bij IBA in Rotterdam?

woensdag 7 november 2007

Halve verlichting

De les ging al niet door, omdat mijn instructeur de griep heeft opgelopen. Dus ging ik zelf aan de slag met Voltrack. In het licht van onze baklampen heb ik lekker drie kwartier met hem gedressuurd.

Net toen we echt goed op stoom waren, hij netjes nageeflijk galoppeerde, gebeurde er iets geks. Ik zag een soort flits en opeens reed ik in heel ander licht. Een beetje droevig, grauw en donkerder dan eerst. Het was alsof we de goedverlichte snelweg hadden verlaten en nu op een B-weg met een paar zwakke straatlantaarns reden. De helft van het licht was uitgevallen!

Voltrack schrok er ook een beetje van en maakte een gek sprongetje. Maar zo braaf als hij is, bleef hij keurig luisteren naar wat ik van hem vroeg. Ik sprong er snel af en liep naar de stal om een poging te wagen weer ons mooie kunstlicht in alle glorie aan de praat te krijgen. Ik was even bang dat ik het licht helemaal uit zou doen en ik Voltrack kon gaan zoeken in het donker. Maar gelukkig voor mijn dappere paardje gebeurde dat niet. Het licht ging echter ook niet meer helemaal aan. Dus heb ik maar verder gereden in de halve verlichting.

Morgen maar even uitzoeken wat ermee aan de hand is...

zondag 4 november 2007

KLEUR


Misschien was het een beetje druk in het bos. Maar wat wil je, op een prachtige zondagmiddag in een gekleurd herfstbos?

De kleur verdween niet door de drukte, en te paard was het prachtig. In brand staande lariksbossen en donker rode beukenlanen wisselden elkaar af. Het ene stuk was fel gekleurd, terwijl het andere stuk juist zachter was. Bij sommige stukken sneeuwde het bladeren en zag de grond eruit als een versgevallen pak gekleurde sneeuw. Prachtig, om daar met je paard als eerste doorheen te rijden.

De paarden vonden het denk ik ook mooi, ze waren in een opperbest humeur en liepen de hele weg met de oren naar voren. De wind in onze haren, het geritsel onder ons. Patent draafde en galoppeerde genieten met een los teugeltje door de bomen lanen. Voltrack volgde, de rust zelfve. En onderweg riep ik om de tien meter naar mijn vader 'Wauw! Zie die kleuren!'

De herfst, ik was vergeten hoe mooi dat kan zijn.

Meer foto's zie dit album

maandag 29 oktober 2007

Af? Gaan? = Staan?

Wat een positieve verrassing was het toen ik vandaag mijn beschouwing terugkreeg die ik voor de herfstvakantie had geschreven! Het onderwerp, de militaire missie in Uruzgan, sprak me niet zo aan omdat ik er al over gedebateerd had vorig jaar. Daardoor was ik ook niet tevreden over mijn beschouwing. Ik vond (en vind!) hem zelf wat mat, braaf en standaard.

Blijkbaar viel het toch wel mee hoe 'slecht' het was, want onderaan het blaadje stond een mooie 8,2! Dat geeft vertrouwen in het tentamen dat ik over 5 weken heb, waar ik een betoog of beschouwing moet schrijven.

Geen één keer heb ik onder een 8 gehaald. Nu maar ervoor zorgen dat mijn tentamen niet de eerste keer wordt...

Klik hier om de beschouwing te lezen

maandag 22 oktober 2007

Treindroom

Starend uit het raam vliegen de indrukken aan me voorbij. Vele Nederlandse watergangen worden over gestoken. De gouden hanen op kerktorens glimmen zelfs zonder weerkaatsende zonnestralen. Vervallen loodsen met vele kapotte ramen behoren in zekere zin tot ware architectuur. Het Nederlandse coulissen landschap wordt vervlochten met de rijen kleine, oude huizen. De beweging van een binnenvaartschip wordt slechts verraden door de golven die het achterlaat. Rinkelende spoorwegovergangen worden al bonkend overvlogen. Zij bij hem achterop wacht geduldig tot de trein voorbij is. Langzaam gaan de lichten aan binnenshuis. Stilstaande snelwegen worden overgestoven. De warme gezelligheid uit de Nederlandse huishoudens bereikt door de steeds donker wordende buitenlucht de dromende treinreiziger.

In feite is een lange reis met de trein een soort droom. Het leven van anderen flitst aan je voorbij. Even ben je slechts een toeschouwer.

Weer Maastricht

Begin dit jaar hebben we al met zijn tienen de boel op stelten gezet in Maastricht, afgelopen weekend hebben we het met zn vieren zachtjes over gedaan.

Samen met Maite, Mirjam en Fien stapte ik zaterdagochtend om 8.38 in de trein en begon ons heerlijke weekend. We hebben weer heerlijk geshopt (mooie laarzen!), gepokerd (ik was als eerste blut...), pizza gegeten, uitgegaan tot in de vroege uurtjes om vervolgens de volgende dag halfslapend door te brengen. Het was in één woord heerlijk (behalve het eten bij de Burger King dan gisteravond =P)!

We hebben ook nog vlak voor ik mijn trein moest halen een foto gemaakt in zo'n klein pasfoto hokje op Utrecht CS. Met z'n vieren in een hokje gepropt terwijl we ook nog de tassen in de gaten hielden die als een soort barricade voor 't hokje lagen... Hihi

-foto's komen nog-

donderdag 18 oktober 2007

Het witte paard


Het is alweer ongeveer een jaar geleden dat er een groep van ongeveer 200 paarden ingesloten werd door het water. De fotograaf Laurens Aaij maakte deze foto die de hele wereld overging, het witte paard werd een symbool voor hoop.

Nu staan de paarden van dezelfde boer nog steeds buitendijks en is it Fryske Gea bang voor een herhaling van het hele verhaal. De boer heeft namelijk waarschijnlijk geen plaats om de paarden te stallen. Het zijn namelijk paarden die naar Frankrijk, Italië et cetera getransporteerd zullen worden om daar geslacht te worden.
Laten we hopen dat er dit jaar geen herhaling plaatsvindt, want niet elk jaar loopt het met een sisser af. (en vorig jaar zijn er ook al 18 paarden verdronken...)

dinsdag 16 oktober 2007

Bladerregen

Bron: Emday.nl

Wauw, wat is de herfst toch eigenlijk ook een heerlijk jaargetijde. Als het dan even droog is en de zon doorbreekt is het werkelijk prachtig.

Samen met Voltrack heb ik vandaag genoten deze heerlijke zonnige herfstdag. Middenin de zon, terwijl het blaadjes regende om ons heen, heb ik hem gedressuurd. Na lekker lang te hebben warmgereden liep hij lekker soepel en ontspannen toen ik 'm wat meer oppakte. Zelfs als ik hem in draf liet uitstrekken bleef hij perfect ontspannen aan de teugel lopen.

Het was zo mooi om in zo'n blaadjes regen te rijden. Op straat was het nog mooier. Hier in de buurt zitten een paar van die bomenlanen, met hele hoge bomen die een soort plafond vormen in de zomer en nu hun blad verliezen. Met Voltrack heb ik nog even een stukje lekker gedraafd door zo'n bomenlaan. Dat was zo mooi, terwijl de zon langzaam door het al bijna verdwenen bladerdak scheen dwarrelde er allemaal blaadjes om ons heen naar beneden...

Het mooie van het leven zit in de kleine dingen en soms zijn die kleine dingen zo overweldigend dat ze een grote indruk achterlaten.

donderdag 11 oktober 2007

Loslaten

Om werkelijk wat verder te komen met het dressuren is het belangrijk te durven. Vroeger was ik soms best een beetje bang, als ik in de winter op een stuiterend paard zat. Ik verkrampte en durfde absoluut niet meer te ontspannen.

Ik reed niet meer voorwaarts, hield voor elke beweging goed tegen en wachtte af tot het paard opzij sprong.

Maar het is juist belangrijk wel gas te geven, wel voltes te blijven rijden en het belangrijkste is het om wél te ontspannen. Paardrijden is loslaten. Juist op de momenten dat het voelt alsof je op een brok beton zit die elk moment kan exploderen, juist dan moet je durven te ontspannen. Kijk wat er gebeurt. Als het paard er dan toch vandoor gaat heb je het in ieder geval geprobeerd. En zo nu en dan, dan ontspant het paard opeens. Opeens verruimen de passen en voel je het hele paardenlijf onder je ontspannen. Wat een machtig mooi gevoel is dat! Dat is ook weer zoiets waarvoor ik paardrijd, om soms even echt te voelen.

Als echte controlfreak vond, en vind, ik het nog weleens lastig om los te laten, maar het voelt zo ongelofelijk heerlijk als het lukt. Ook in mijn les gisteren voelde die paar momenten zo mooi dat ik alweer ben vergeten hoe het voelde om stuiterend op een brok beton rond te rijden. Eigenlijk gaat het bij paardrijden alleen maar om gevoel. Je krijgt de theorie geleerd maar uiteindelijk moet je een gevoel ontwikkelen, een gevoel voor timing en vooral een gevoel voor het paard onder je!

zondag 7 oktober 2007

Duetz II

Nou, het probleem is waarschijnlijk opgelost. Ik ben woensdag meteen door ze opgebeld dat ze inderdaad een foutje hadden gemaakt en het geld zo snel mogelijk aan mij overgemaakt wordt. Dat is dan weer netjes hè?

Alleen wilde ik er toch nog wel een blogpost aan wijden, omdat ik mijn geld dus niet gekregen had als ik er niets van had gezegd en het niet uitgezocht had. Daarom denk ik dat er voor mij al heel wat middelbare scholieren een deel van hun loon zijn misgelopen.
En ik denk dat het niet alleen bij Duetz zo gaat.

Kortom, altijd wakker blijven en je niet zomaar iets aan laten praten! Ik heb er voor gezorgd dat ik niet wat geld misloop en deze keer gaat het misschien om een klein bedrag, maar de volgende keer wellicht om veel meer.
Gewoon je muil opentrekken!

dinsdag 2 oktober 2007

Mijn eerste werkervaring

Ooít gaan we allemaal het betaalde werkcircuit in, en ik besloot kortgeleden om ook maar eens een poging te wagen. Bij een kledingwinkel hier in het dorp, Duetz, hadden ze een vacature voor weekendhulp dus heb ik gesolliciteerd.

Er werd snel gereageerd en binnen een week was ik op gesprek geweest en ging ik een vrijdagavond 'proefwerken' in het filiaal in Zeist. Ook al had ik gesolliciteerd voor de functie in Bilthoven. Dit was omdat ze in Zeist 'harder iemand nodig hadden.' Dat filiaal in Zeist was me toch net wat te ver fietsen 's avonds in m'n uppie door het donker, dus mocht ik ook nog een vrijdagavondje proefwerken in Bilthoven. Zo gezegd zo gedaan.

Vervolgens werd ik gebeld dat ik niet in dienst werd genomen, helaas pindakaas. Ik vroeg maar meteen hoe het dan met de betaling van de gewerkte uren zat, 'oh, proefwerken wordt normaal niet uitbetaald?' was de reactie. Gelukkig had ik al geïnformeerd bij een kennis die een aantal kledingzaken heeft, omdat ze al eerder zoiets geks over het betalen van het proefwerken hadden gezegd. Zijn reactie was dat het gewoon uitbetaald moet worden. Toen hij hoorde dat Duetz dit niet van plan was, noemde hij ze 'de kakkerlakken van de mode industrie'.
Ook door de telefoon heb ik aan degene van Duetz verteld dat de vork anders in de steel zat, hij zou het even voor mij uitzoeken...

Het is alweer twee weken later en ik heb vandaag maar weer eens gebeld. Werd een beetje van het kastje naar de muur gestuurd. En nu werd er weer gezegd 'dat het uitgezocht zou worden.' Morgen maar eens de Mitex bellen of proefwerken niet uitbetaald hoeft te worden.
Op de site van de Mitex trof ik overigens ook al wat leuks aan:

Als werkgever bent u verplicht om de identiteit van uw werknemer vast te stellen, zodra hij bij u in dienst treedt en voor hij daadwerkelijk werkzaamheden gaat verrichten.

Er is mij echter nooit wat gevraagd?

Het vervolg: klik hier

zondag 30 september 2007

Amsterdamse Polo Trophy

Foto van de Amsterdamse Polo Trophy 2006

Een tijdje geleden had ik bedacht dat het misschien wel leuk was om een keer bij een polo wedstrijd te gaan kijken. Laudine vond het ook een leuk plan, en toen er vervolgens bleek dat er een op haar verjaardag was besloten we daar maar heen te gaan.

Gisteren gingen we gezellig met z'n vieren naar het Amsterdamse Bos, ondanks het regenachtige weer. Eenmaal daar waren we wel even bang dat de hele wedstrijd niet door zou gaan, het gras was zo ontzettend glad!
Maar even later verschenen dan toch de polo teams op het veld. Het was super leuk om te kijken, ook best spannend. Op de rijkunsten van de polo ruiters ben ik toch wel een beetje jaloers, die zitten echt met secondelijm aan het zadel vastgeplakt...

Na de wedstrijd moest het publiek natuurlijk ook even de kluiten aantrappen, dus ben ik ook nog even op het veld geweest. Met de ladies race die daarna volgde heb ik maar niet meegedaan, omdat ik dan gegarandeerd tot boven mijn knieën onder de modder zou zitten. En voor slechts een fles dure champagne heb ik dat niet over.

Ik weet nu waar Laudine en ik heen hadden moeten gaan toen we in Londen waren: Ascot natuurlijk!

dinsdag 25 september 2007

Het regent

November

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddag licht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

-- J.C. Bloem

zondag 23 september 2007

Ochtendgloren





-- De morgenstond heeft goud in de mond --

Als de zon nog niet echt boven de bomen uitkomt, schijnt deze in de herfst altijd zo mooi door de bomen. Zeker als het een beetje mistig is en er dauw op het gras ligt.

Vanochtend was het plaatje perfect. Twee glimmende paarden in het natte gras, met die paar zeldzame zonnestralen op hun rug. Omdat het zondag is, was het ook helemaal stil.

Ik heb maar eens een poging gedaan deze parels te vangen op een foto. De paarden waren maar druk met gras eten, en daarom duurde het even voor ze eindelijk in de zon gingen staan. Maar als ze er dan eenmaal staan, dan heb je ook wat!

Ochtendgloren

woensdag 19 september 2007

Krantenknipsels

Sommige mensen vinden het tijd om het internet te sluiten, anderen hebben nog een te sterke binding met de papieren versie van de krant. Tot die laatste groep behoort mijn economieleraar. Hij wil dat ik voor mijn praktische opdracht artikeltjes uit de krant scheur.


Maar ik bewaar alles in mijn del.icio.us, make notities in Evernote en sla de rest van mijn schrijfsels et cetera op in mijn Google Account! Zo kan ik er altijd en overal bij, ideaal voor werkstukken dus!

Blijkbaar is mijn economieleraar niet mee gegaan met de tijd en heeft hij nog niet door dat werkelijk alles gedigitaliseerd wordt. Het is nu een kwestie van wie het beste informatie kan zoeken, niet wie de keukenschaar het best hanteert!

Gelukkig had mijn vader dé oplossing om de leraar toch tevreden te stellen. Ik heb maar even de digitale volkskrant voor hem uitgescheurd. Want zelfs het scheuren van de krant is online te fixen tegenwoordig!
Zie hier het resultaat:

En zo wordt zelfs de digitale krant uitgeknipt!

maandag 17 september 2007

Zomaar een regenachtige dag

Wat doet men op een regenachtige maandag in September? Eerst voor (bijna) niks naar school fietsen. Want wat bleek? Zowel mijn eerste én derde uur viel uit! Met andere woorden: ik had pas om kwart over 11 op school hoeven verschijnen en vervolgens nog een uurtje om te babbelen gehad.

Ik ben maar na het 2e uur naar huis gegaan, om de ergste regen voor te zijn. Maar ik ging dwars door de ergste regenbui naar huis... Als een ware verzopen kat kwam ik thuis. En wat kun je dan het beste doen om de dag weer op te fleuren? Gaan shoppen natuurlijk!

Helaas heb ik dé trui (die ik al heel lang wil) niet gevonden en ook dé ballerina's hadden ze niet (*snik* moet ik toch maar terug naar Rotterdam!). Maar ik heb wel een heel leuk bruin wollen giletje/vestje gekocht en een wit blousje erbij =) Toch wel een geslaagde shopmiddag in Utrecht! Ook nog even een lekker chocolade croissantje gegeten bij de Bakker Bart samen met mijn zus. Ze logeert even bij ons met Runar (mijn neefje), morgen gaat ze waarschijnlijk alweer naar huis.

Zou ik dan misschien op 12 oktober, dé shopdag met Maite in A'dam, meer succes hebben in mijn zoektocht naar de perfecte Ballerina's uit Rotterdam en dé trui van de H&M?

maandag 10 september 2007

Heuvel op, heuvel af

Eventjes de paarden laten drinken onderweg

De laatste wedstrijd van ons seizoen zit er alweer op. Afgelopen zaterdag togen we 's ochtends vroeg - nadat Patent in no-time in de trailer stond - richting Leersum. Daar gingen we om negen uur van start met een groep van 22 ruiters om allemaal een poging te wagen de 'Utrechtse Heuvelrug' te overwinnen en de 55 km te voltooien.

Het was een redelijk zware wedstrijd, door het heuvelachtige parcours. Halverwege het tweede rondje kreeg Patent het ook best zwaar en zat hij even in een dipje. Gelukkig was Voltrack daar nog altijd, die uiteindelijk Patent erdoorheen hielp door voor hem uit te galoperen over het pad. Het leek wel alsof Voltrack zweefde. Het was een heel mooi gezicht. Uiteindelijk zijn we goedgekeurd en 8e en 9e geworden met een snelheid van 12,6 km/h. Een keurige prestatie in zo'n zwaar parcours vind ik.

Voor mij was het niet alleen een mooi gebied, maar ook nog bijzonder. Op 26 Mei 2002 liep Hercules zijn laatste wedstrijd in Leersum en startte hij op hetzelfde terrein waar nu ook de wedstrijd gehouden werd. Op mijn netvlies staat een soort foto gebrand van Hercules, die te midden van de groene bossen achter Voltrack aansjokte zoals hij altijd deed. En zaterdag zijn we daar weer langs gekomen en zag ik Hercules in mijn gedachten er weer lopen. Het was één van mijn eerste wedstrijden en weet het nog precies. Mooi, om zo een foto van hem in mijn hoofd te hebben.

dinsdag 4 september 2007

Kinderachtig

Ja, ook als 6V-er heb je de eerste dag van school een introductie. We vroegen ons al af waar ze ons 3 uur lang mee bezig wilden gaan houden. Dat was wel snel duidelijk...

Ze lieten ons na een inleidend praatje 'SpongeBob SquarePants Movie' kijken... Euhm ja?

Een dagje meer vakantie lijkt mij toch beter. Gezien wat we komend jaar moeten doen...

Engels gespreksvaardigheid, Praktische opdracht Scheikunde, Wiskundetentamen (2 stuks), Scheikundetentamen, Letterkundetentamen (2 stuks), Praktische opdracht Economie, Biologietentamen (2 stuks), Natuurkundetentamen, Praktische opdracht natuurkunde, tentamen Economie, Nederlandse schrijfvaardigheid, Engelse schrijfvaardigheid en nog 7 Centraal Schriftelijke Eindexamens.

Ja, een dagje extra vakantie was wel leuk geweest.

vrijdag 31 augustus 2007

Hairspray

Gisteren ben ik met wat vriendinnen in Utrecht naar Hairspray geweest. Voordat we erheen gingen hebben we een dinertje bij mij gehouden. Een drie gangen maaltijd met als voorgerecht een salade, hoofdgerecht een zelfgebakken pizza en als toetje frambozensmoothie met citroensorbetijs. En zoals dat altijd gaat met meisjes, de tijd vloog dus moesten we ons na 't eten haasten naar de trein.
Op het station begon ik te stressen toen de trein al aankwam en we nog twee kaartjes moesten kopen. De automaat werkte niet mee en de conducteur wilde keurig op tijd rijden... Ook al deden mensen die in de trein zaten nog een keer de deur voor ons open, we hebben de trein net gemist. In Utrecht zijn we eerst nog naar de verkeerde bioscoop gerend en ik was alweer bang dat ze onze kaartjes al hadden doorverkocht. Gelukkig kwam alles goed en waren we precies op tijd.



'You have to think big to be big!' 'Big ain't the problem in this family Wilbur...'
Ik weet ook al wat de volgende film is waar we met z'n allen heengaan: Enchanted.

woensdag 29 augustus 2007

Natuur op de vliegbasis


Zoals ik volgens een gemeenteraadslid uit Baarn te laat was met mijn verontwaardiging over de ontwikkelingen rond kasteel drakensteyn, ben ik nu in mijn ogen nog net op tijd.
Hier vlakbij ligt Vliegbasis Soesterberg, het oudste militaire vliegterrein van Nederland. In de planning staat dat eind 2008 de vliegbasis gesloten zal worden en er eindelijk gestopt zal worden met de vele militaire oefeningen met F16's, chinook helicopters, AWACS (die uit Schinveld ja), Orions en alles wat het leger bezit en de lucht in kan.

Dit betekent dat er al een hele tijd getwist wordt over de toekomst van het terrein. Werkelijk íedereen wil wel een stukje. De een om kantoorpanden op de bouwen en de volgende om er een paar hoge flats neer te donderen. Als iedereen zou krijgen wat er gewenst wordt, blijft er vrij weinig natuur voor de natuur over. Nét nu ook de natuur een onhoorbare stem heeft in deze discussie. Het gebied vormt namelijk een schakel middenin de randstad en door het onderhoud van defensie heeft het al een aardige ecologische waarde.

Utrechts Landschap wil graag het héle gebied, maar krijgt slechts een klein deel. Met de actie 'Geef voor natuur op de vliegbasis' proberen ze ook de rest te kunnen kopen met geld dat mensen doneren. Er is alleen één klein probleempje... Volgens mij loopt de actie nog niet zo geweldig en schiet het dus niet echt op met het grond kopen. En dáár moet verandering in komen. Het is uniek dat er zo'n groot gebied vrij komt in de Randstad en in mijn ogen is het ook heel belangrijk dat er natuur blijft. Zoals Utrechts Landschap uitlegt op hun site hebben ze werkelijk een groot stuk nodig, om ook het habitat van schuwe dieren te beschermen.
Doe ook mee en help met slechts €15,- Utrechts Landschap weer een stukje op weg!
Maak uw bijdrage over op giro 507396 t.n.v. Het Utrechts Landschap De Bilt

maandag 27 augustus 2007

Trailertraining II

Begin deze zomer heb ik geblogd over de problemen die we hadden met het laden van Patent. Sindsdien heb ik hem zo vaak in de trailer gehad dat hij dat ding nu van binnen beter dan van buiten kent. We zijn nog lang niet zover dat hij er in één keer inloopt, maar langzaam maar zeker gaat het steeds beter.

Bij de vorige endurancewedstrijd deed ik er nog meer dan een uur over om hem weer de trailer in te krijgen zodat we naar huis konden. Nu duurde het maximaal een kwartier.
De sleutel tot succes met een eigenwijze arabier die gelooft in conspiracytheories is toch simpelweg geduld. Je niet gek laten maken door hem, als hij wéér snel de klep af racet. En gewoon vaak doen. Van de winter moeten we ook minstens 1-2x per maand een rondje met hem rijden, ook al is heel Nederland bedekt onder een dikke laag ijs en kunnen we nergens rijden. Op die manier kunnen we ervoor zorgen dat hij het steeds normaler gaat vinden en normaal blíjft vinden.

Hopelijk loopt hij er over twee weken nóg beter in met de wedstrijd, ik heb in ieder geval goede hoop en anders heb ik nog altijd een kruiwagen vol geduld. De trailertraining slaat dus aan!

Endurance Kootwijkerbroek

Patent en ik, vlak voor de finish

Al vele keren hebben we gereden door de bossen rond Kootwijk. Er wordt namelijk maar liefst drie keer per jaar een wedstrijd in die omgeving georganiseerd.Gisteren vertrok ik iets voor 7 uur van huis samen met mijn ouders, mijn zus en de paarden. Richting ‘Onder de Kastanje’ waar Endurance Kootwijkerbroek van start zou gaan.

Voltrack en mijn vader

Patent krijgt steeds meer wedstrijdervaring en blijft daardoor steeds rustiger. Vroeger duurde het makkelijk een uur voor hij weer rustig was na een massastart, nu was hij na 5 kilometer alweer prima te rijden met een los teugeltje. In de vetgate konden we hem ook bijna meteen aanbieden zodat we maar weinig tijd verloren.

Ook al kennen we het gebied best aardig, het tweede rondje werd een soort puzzelrondje. Er was een punt waar je makkelijk de verkeerde ronde op kon rijden, iets wat we vorig jaar gedaan hebben. En op een ander punt miste ik een markering waardoor we een kilometer extra gereden hebben… Maar we gaan vooruit, want vorig jaar was het niet één, maar tien kilometer.

Mijn vader en ik, bijna finish

Het weer was beter dan vorig jaar, we zijn niet zo erg verkeerd gereden en het allerbelangrijkste: allebei de paarden zijn goedgekeurd. Met een snelheid van iets boven de 14 km/h zijn we 7e en 8e geworden van de 30 starters. Een resultaat waar we heel tevreden mee zijn.

(Foto's gemaakt door Claire *achternaam onbekend*)

zondag 19 augustus 2007

Geachte mevrouw de Koningin

Het hekwerk rond Drakensteyn - Foto: Nederlands Dagblad

Majesteit,

Dit zal vast niet het eerste schrijven zijn dat u ontvangt over het smakeloze gevangenishek rond uw toekomstige pensioenverblijf 'Kasteel Drakensteyn' te Lage Vuursche. Op deze mooie zondag heeft het mij flink geschokt in de vroege ochtend toen ik, na er enkele maanden niet geweest te zijn, er met de auto en paardentrailer langsreed.

Het imminente hekwerk van maar liefst 3½ meter hoog staat in sterk contrast met zijn omgeving. Zoals u wel bekend zal zijn van uw verblijf vijfentwintig jaar geleden te Drakensteyn is Lage Vuursche een charmant, pittoresk dorpje middenin prachtige bossen. De natuur heeft hier nog vrij baan en in het bos leven nog aardig wat reeën. Dat u het uitzicht van uw omwonenden met dit hek vergalt en de reeën de pas afsnijdt vind ik ronduit ontgoochelend.

Nadat er al vele pogingen gedaan zijn wil ik graag ook nog trachten u ertoe te bewegen het afschuwelijke hek te vervangen door een hek met smaak. Een hek dat in deze mooie omgeving past. U gaat dan weliswaar een riskanter pensioen tegemoet, maar het zal ook plezieriger voor u en uw omgeving zijn. Uw pensioen doorbrengen in de Lage Vuursche Bajes is toch niet uw beeld van uw pensioen op Drakensteyn?

Hoogachtend,

Guinnifer Fuld

dinsdag 14 augustus 2007

Sightseeing met de NS

Foto: Railtrack.weblog.nl

Blijkbaar had de NS besloten het roer om te gooien en te gaan kijken of de toeristenmarkt niet leuker is. Het enige wat mij gisteren op het traject Heiloo – Utrecht nog ontbrak was een goede gids, want ik heb elke lantaarnpaal kunnen bestuderen.

De tour begon bijna meteen, in Uitgeest was het al raak. Op het station van Uitgeest hebben we ruim 3 kwartier stilgestaan door een seinstoring rond Amsterdam. Terwijl we eigenlijk helemaal niet zouden stoppen op Uitgeest.

Nu moet je niet denken dat we daarna gewoon doorreden naar Utrecht. Ten eerste waren we veranderd in een soort stoptrein en ten tweede hebben we ook in Amsterdam CS een hele tijd mogen wachten. Er waren namelijk twee lange goederentreinen die vóór gingen. En de trein van perron 4 die eerst niet meer zou vertrekken, was op miraculeuze wijze ook eerder weg dan wij?

Net buiten Amsterdam mochten we weer even wachten en voor Utrecht ook nog tien minuten. We zaten duidelijk in de LSL-trein, de Super Stoptrein… En ik weet nu hoe de NS zo’n trein noemt: een ‘Extra trein’!

Met mijn medereizigers die nog verder moesten dan ik heb ik er wel om kunnen lachen. We zaten met zo’n stuk of tien mensen in de voorste coupé, terwijl er achter ons nog een enorme rij lege treinstellen volgde.

De treinreis duurde zo’n 3 uur in plaats van 1,5 maar het was gezellig niet waar?

zondag 12 augustus 2007

Patent en zijn bramenliefde

In de ´boswei´ van de paarden staat in het midden een grote bramenstruik. Deze heeft elk jaar rond deze tijd heel erg veel bramen. Maar helaas voor Patent kan hij ze er zelf niet zo goed afhalen, omdat hij dan met zijn mond vol doornen zit. Daarom laat hij dat graag aan ons over.

Als je wat bramen gaat plukken om zelf op te eten komt hij meteen aanlopen en maakt duidelijk dat het echt zíjn bramen zijn. Nu lijkt hij een opdringerig vervelend paard, maar in feite is het heel erg schattig. Hij snoept de bramen één voor één uit je hand en lijkt wel het gelukkigste paard op aarde. Het is zo schattig hoe hij achter je aanloopt en terwijl je half in de bramen bent geklommen voor hem je zijn neus zachtjes tegen je arm voelt duwen. ´ik lust er nog wel een paar hoor.´

zaterdag 11 augustus 2007

De eerste tekenen



Zit je lekker 's ochtends in de keuken, met het idee dat het een rustige vakantie zaterdag zal worden. Maar helaas voor mij werd het dat niet (helemaal)...

Het pakketje dat rond 10 uur bezorgd werd was namelijk niet gewoon iets dat mijn ouders besteld hadden. Het was een verplichte bestelling van mij, genaamd schoolboeken. Een enorme berg boeken die ik aan het eind van het komende jaar állemaal uit mijn hoofd moet kennen (+ nog een beetje meer)!

De eerste tekenen van 6VWO zijn er dus, het is geen grapje meer. Over een paar weken kan ik mijzelf serieus een 6-vwo-er noemen, maar of ik daar op dit moment blij van word?

donderdag 9 augustus 2007

Culinaire week II

Het is me gelukt! Drie dagen lekker eten bereiden en niemand laten uithongeren!
Wat ik zondag gekookt had had ik al gezegd en de overige dagen zagen er als volgt uit:

Maandag: 'Mediterrane Risotto' met een Biefstukje voor pappa.
Dinsdag: Een voorgerechtje met varkenshaasjes (a la Laudine), als hoofdgerecht 'Pitabroodjes gevuld met tonijn en kappertjes' en als toetje (mislukte) Chocoladesoufflé's.
Woensdag: mamma gekookt, ik als toetje een Charette gemaakt (mijn variant op de 'Charlotte met frambozenschuimijs' van de AH)

Zometeen vertrekt mamma weer, met de trein naar Groningen. Dus vanavond mag ik weer koken! Ik zou eerst 'Lasagne van courgette en tonijn' maken, maar eigenlijk heb ik daar niet meer zo'n zin in. Dus ik ga nog even op zoek naar een leuker recept voordat ik straks boodschappen ga doen.

zondag 5 augustus 2007

De Culinaire week


Mijn moeder houdt weer eens een fietsweekje. Vandaag vertrok ze om 9.00 richting mijn oma, met nog 105 km te gaan. Dinsdag komt ze weer naar huis en donderdag vertrekt ze alweer naar mijn zus in Groningen. Ik hoop voor haar dat ze vandaag vóór de ergste hitte al bij mijn oma was, want daar kon ze vervolgens lekker afkoelen. Ze is waarschijnlijk met oma lekker naar het strand gegaan. Daar had ik ook best willen zitten natuurlijk.

Hier is het ook leuk hoor, want ik ben nu de manager van het huishouden. Dat betekent: niets vergeten en veel doen... Want naast het paardrijden en uitmesten moet ik nu ook de planten water geven, stofzuigen en... koken!

Dat laatste vind ik helemaal niet erg, want dan kan ik nu mooi mijn vader als proefkonijn gebruiken. Voor alle zes de keren dat ik nu moet koken heb ik recepten uitgezocht en voor vier keer een lekker toetje ingepland. Ons diner van vandaag stond in het thema van de framboos. We hebben 'Avocadosalade met walnoten en frambozen' gegeten met couscous en het lekkerste toetje ooit: 'Frambozensmoothie met citroensorbetijs'. Jummie wat houd ik van frambozen!

Mijn vuurdoop is dus goed gegaan, dus zal de rest ook wel niet aangebrand op tafel verschijnen.

zaterdag 4 augustus 2007

Rondom normale ijzers

Na een jaar lang op nike-airs rond te hebben gelopen, is vrijdag Patent eindelijk weer door de hoefsmid op gewone ijzers gezet!

Vorige zomer had hij behoorlijk veel hoefscheuren. Onze hoefsmid besloot toen een van zijn laatste remedies te proberen: zooltjes. Hiermee wilde hij de hoeven van Patent proberen breder te maken (die zijn (oh nee, waren!) namelijk pietluttig smal.) Voor mocht hij dus op 'Nike airs' en achter kreeg hij balkijzers.

In Juni ging hij al van de balkijzers af, maar omdat hij slechts enkele dagen voor een wedstrijd werd beslagen durfde de hoefsmid nog niet de zooltjes eronder uit te halen. Vrijdag was er geen enkele reden meer om het niet te doen, dus loopt Patent sindsdien weer op gewone ijzers! Voor de meeste paardeneigenaren gewoon, maar voor ons is het nu feest. Nu maar hopen dat de hoefscheuren wegblijven *klopt af*.