De vele wegen des levens

Wat ik later word? Ja, dat weet ik natuurlijk nog niet.

Wat ik later worden wil? Zo ongelooflijk veel!

Schrijfster, schrijven over personages tot ze mijn beste vrienden zijn geworden, schrijven over afscheid nemen tot ik zelf in tranen ben, schrijven over liefde tot ik vanbinnen gloei van geluk. Pogen de essentie van het leven te vangen in woorden.

Columniste, elke dag over iets anders. Elke dag proberen iets uit het leven gegrepen te vangen in slechts 200 à 300 woorden. Een eigen stijl, een eigen visie en vrij om te schrijven over wat ik wil. Proberen lezers elke dag weer een waar kunstwerk van woorden te brengen, waar ze om moeten lachen, waar ze zichzelf in herkennen, waar ze om moeten lachen of huilen. Kracht. Kleur. Kunst.

Fotografe, Fotografie is een messteek zei Henry Cartier-Bresson - een van 's werelds meest beroemde fotografen - eens. Proberen iets prachtigs te vangen in slechts één blik, één foto. Mensen raken, in slechts een fractie van tijd. Met één beeld iemands dag, iemands leven veranderen. Vangen wat gevangen moet worden en meer. Een leven lang proberen het leven te vereeuwigen.

Makelaar, mensen afscheid laten nemen van hun thuis en aan de andere kant mensen een nieuw thuis bezorgen. De psychologie van koper en verkoper doorgronden, weten wat men wil. Onderhandelen op de rand van het ravijn om de mooiste bloemen te plukken. Prachtige huizen echte bewoners bezorgen. Hoe geweldig moet het zijn om dag in dag uit met huizen, met thuizen, bezig te zijn?

Architecte, niet het verkopen maar het creëren van huizen, van kunstwerken, van thuizen. De opdrachtgever zo goed vatten dat je in staat bent een waar thuis te ontwerpen. Kunstwerken maken die één zijn met hun omgeving. Huizen maken die degelijk zijn en me zullen overleven. Huizen maken die het thuis zullen worden van mensen, waar kinderen zullen opgroeien, geruzied zal worden en men elkaar lief zal hebben... Ja, aan de geboorte staan van een nieuw thuis.

Marketeer, reclames verzinnen die niet alleen blijven hangen bij de burger maar ook schaterlachen als resultaat hebben. De kern van een product vatten in woorden, strategieën bedenken hoe men de markt kan veroveren, onderhandelen, presenteren... Ja, eigenlijk komt het weer neer op psychologie: de mens begrijpen.

Of ontwerpster, project ontwikkelaar, hoofdredacteur van een tijdschrift, public speaker, evenementen organisator... Ach, ik wil zoveel!

Oorlogswinter in première

Van het boek zijn er in Nederland ruim een kwart miljoen exemplaren verkocht sinds in 1972 de eerste druk verscheen. En nu is er ook een verfilming.
Gisteravond was de première van Oorlogswinter in Tuschinski en ik was één van de gelukkigen die de film mocht zien. Ik mocht namelijk met Arthur mee.

Wat een beleving! Met Arthur's familie liepen we, nadat we uit eten waren geweest vlakbij, naar Tuschinski. Toen we de hoek om kwamen zagen we wat een beleving zo'n première eigenlijk inhield. Voor Tuschinski stond een legertruck geparkeerd en er stonden behoorlijk wat mensen te kijken. Echt bizar was de rode loper. Ontelbaar veel filmcamera's en fotocamera's. Overal werd geflitst en geïnterviewd. Arthur's opa konden we even niet begroeten, want die was een van de interview-slachtoffers. Binnen wachtte wel zijn oma ons enthousiast op.

Allemaal waren we uitermate benieuwd naar de film. Zou het net zo goed zijn als het boek? Zou het niet alles verpesten? Wat mij betreft kon de film niet snel genoeg beginnen!

Voor de film kwam nog even een deel van de cast, de regisseur, de producers en Jan Terlouw voor de zaal, waardoor het helemaal een bijzonder bioscoopbezoek werd. Daarna werd het donker in de zaal en werden we ondergedompeld in het spannende, heftige leven van Michiel van Beusekom.
Ongeveer anderhalf uur later kwam iedereen de zalen uit met een tevreden glimlach. Het was werkelijk een prachtige film. Het doet werkelijk niets af aan het boek. Doordat het boek nu verfilmd is, komt het onderwerp weer in de publiciteit. Wat mij een goede zaak lijkt. Wat er in de oorlog is gebeurd mogen we niet vergeten.

Ik vind het een zeer goede film. Spannend en ontroerend en ook zeer goed geacteerd.
En het was ook een hele beleving om een keer bij een première te zijn, camera's, acteurs en andere BN-ers zijn opeens overal. En na mijn evening of fame fietste ik vandaag weer gewoon met een glimlach door de regen.

Trailer - Site -

pAn, kunst kijken

Peter Bremers - Icebergs&Paraphernalia - Iceberg 34

Samen met mijn vader ben ik op de allerlaatste dag van de pAn Amsterdam nog even gaan kijken. Ik vind het heerlijk om zoveel verschillende kunst bij elkaar te zien. Van glaskunst tot Rembrandt, van juwelen tot fotografische kunst, alles is vertegenwoordigd.

Voornamelijk de glaskunst en oude Nederlandse werken (Rembrandt, Koekoek etc.) spreken mij aan. Deze keer ben ik ook verliefd geworden op een prachtig beeld van een paard, dat stamt uit de Tang-dynastie. Met een hoogte van ongeveer 60 centimeter een echt unicum. En ook al is het een beeld en dus statisch, lijkt het net alsof het beweegt. Prachtig!

Duetz II

Nou, het probleem is waarschijnlijk opgelost. Ik ben woensdag meteen door ze opgebeld dat ze inderdaad een foutje hadden gemaakt en het geld zo snel mogelijk aan mij overgemaakt wordt. Dat is dan weer netjes hè?

Alleen wilde ik er toch nog wel een blogpost aan wijden, omdat ik mijn geld dus niet gekregen had als ik er niets van had gezegd en het niet uitgezocht had. Daarom denk ik dat er voor mij al heel wat middelbare scholieren een deel van hun loon zijn misgelopen.
En ik denk dat het niet alleen bij Duetz zo gaat.

Kortom, altijd wakker blijven en je niet zomaar iets aan laten praten! Ik heb er voor gezorgd dat ik niet wat geld misloop en deze keer gaat het misschien om een klein bedrag, maar de volgende keer wellicht om veel meer.
Gewoon je muil opentrekken!

Mijn eerste werkervaring

Ooít gaan we allemaal het betaalde werkcircuit in, en ik besloot kortgeleden om ook maar eens een poging te wagen. Bij een kledingwinkel hier in het dorp, Duetz, hadden ze een vacature voor weekendhulp dus heb ik gesolliciteerd.

Er werd snel gereageerd en binnen een week was ik op gesprek geweest en ging ik een vrijdagavond 'proefwerken' in het filiaal in Zeist. Ook al had ik gesolliciteerd voor de functie in Bilthoven. Dit was omdat ze in Zeist 'harder iemand nodig hadden.' Dat filiaal in Zeist was me toch net wat te ver fietsen 's avonds in m'n uppie door het donker, dus mocht ik ook nog een vrijdagavondje proefwerken in Bilthoven. Zo gezegd zo gedaan.

Vervolgens werd ik gebeld dat ik niet in dienst werd genomen, helaas pindakaas. Ik vroeg maar meteen hoe het dan met de betaling van de gewerkte uren zat, 'oh, proefwerken wordt normaal niet uitbetaald?' was de reactie. Gelukkig had ik al geïnformeerd bij een kennis die een aantal kledingzaken heeft, omdat ze al eerder zoiets geks over het betalen van het proefwerken hadden gezegd. Zijn reactie was dat het gewoon uitbetaald moet worden. Toen hij hoorde dat Duetz dit niet van plan was, noemde hij ze 'de kakkerlakken van de mode industrie'.
Ook door de telefoon heb ik aan degene van Duetz verteld dat de vork anders in de steel zat, hij zou het even voor mij uitzoeken...

Het is alweer twee weken later en ik heb vandaag maar weer eens gebeld. Werd een beetje van het kastje naar de muur gestuurd. En nu werd er weer gezegd 'dat het uitgezocht zou worden.' Morgen maar eens de Mitex bellen of proefwerken niet uitbetaald hoeft te worden.
Op de site van de Mitex trof ik overigens ook al wat leuks aan:

Als werkgever bent u verplicht om de identiteit van uw werknemer vast te stellen, zodra hij bij u in dienst treedt en voor hij daadwerkelijk werkzaamheden gaat verrichten.

Er is mij echter nooit wat gevraagd?

Het vervolg: klik hier

Ons Spaargeld

Heb je je weleens afgevraagd wat de bank eigenlijk dóet met ons spaargeld? Het blijft heus niet ergens in een grote kluis liggen, tot jij het weer een keer uit de muur komt trekken. De bank geeft ons rendement, maar wáár beleggen de grote Nederlandse banken eigenlijk precies in?

Als je bij je bank aanklopt om dat te vragen, schijnt het meestal erg lastig te zijn om een echt antwoord te krijgen. Dát vertellen ze je liever niet. Zembla zocht het uit en zond gisteren een aflevering uit over de beleggingen van banken.

Deze aflevering heeft mij behoorlijk geschokt. Zelf had ik er nooit over nagedacht wat er eigenlijk met mijn geld gebeurt. Maar nu kreeg ik te horen dat daarmee werd geïnvesteerd in de wapenhandel, clusterbommen, kinderarbeid, projecten die schadelijk zijn voor het milieu en ga zo nog maar even door...

Dit is wéér een van de zovele voorbeelden dat er iets fout zit in onze westerse consumptie maatschappij. Alles draait hier om spullen en geld, we willen steeds méér geld en steeds méér spullen. En daar wordt een prijs voor betaald. Dat merken wij niet direct, want dat gebeurt in verre landen. Zo nu en dan komt er een schandaal bovendrijven waarmee we weer met onze neus op de feiten wordt gedrukt. Maar dan nog durven we niet verder te kijken dan dat ene schandaal. Zijn we bang om het geheel, het grote probleem, te zien?

Kijk in ieder geval de aflevering van Zembla en denk erover na! Het is belangrijk om ons bewust te worden van de gevolgen van onze acties.

Ziekenhuis

Gisteren ben ik met mijn ouders op bezoek geweest bij een vriend van ons die in het ziekenhuis ligt. Hij is niet spoedeisend ziek hoor, maar moet wel 14 dagen in het ziekenhuis blijven.

Zodra ik het gebouw zag bekroop mij een naar gevoel, wat een saaie, kille sfeer! Dat is toch geen omgeving waarin mensen beter worden?
Ook binnen hing een bedroevende sfeer, alsof al die mensen die rondschuifelden met hun infusen aan een standaardje niet meer levend naar buiten zouden komen. Doffe gangen, waar je al een bijna dood ervaring krijgt omdat je elke keer naar het licht toeloopt.

Ik vond het maar niets. Eenmaal thuis heb ik meteen even een schetsje gemaakt van een 'gezondenhuis', want ik heb besloten dat de naam 'ziekenhuis' ook incorrect is. Ik heb er even een projectje van gemaakt, ik ga de komende tijd wat ontwerpen tekenen, ik zal ze binnenkort ook even in een albumpje online zetten en hier het linkje bijzetten.

Een ziekenhuis moet licht, groen en luchtig zijn!