Chillen in Kootwijk

Gisteren zijn we met de paarden in de trailer afgereisd naar Kootwijk om daar de 51,5 km te rijden. Gelukkig kregen we (met wat hulp van onze vriend de longeerlijn) Patent heel makkelijk de trailer in, dus hoefden we niemand thuis te laten en was er ook niet veel stress.

En in Kootwijk heeft Patent zich ook voorbeeldig gedragen. Hij is nog nooit zo relaxt geweest tijdens een wedstrijd! Bij de voorkeuring galoppeerde hij met het voorbrengen, maar verder ging werkelijk alles ontspannen!

We hebben dus heerlijk gereden. In de vetgate konden we heel snel aanbieden en was alles ook prima. Patent draafde alleen een beetje té relaxt met voorbrengen, wat hem een B-tje voor de locomotie bracht.
Ook het tweede rondje bleven de paarden perfect lopen en hebben we niets aan tijd hoeven inleveren. Sterker nog, volgens mij hebben we het tweede rondje sneller gereden!

We konden stappend over de finish omdat er in de wijde omstreken geen concurrent te bekennen was, dus had ik er ook alle vertrouwen in dat we Patent's hartslag goed omlaag zouden krijgen. En dat gebeurde ook. Met een keurige 52 bij de nakeuring had Patent weer een klasseII-wedstrijd op z'n naam! Voltrack heeft nu al 1966,1 km altijd goedgekeurde wedstrijdkm's op z'n naam, dus nog maar 34 km te gaan en hij heeft de 2000km-bokaal binnen!

Het was een heerlijk chille wedstrijd!

Een zomers feestje

Na vandaag mijn twee herkansingen te hebben gedaan ben ik klaar. Al mijn schoolexamens zijn achter de rug en nu is het alleen nog maar een kwestie van mijn CSE goed maken.

Over mijn twee herkansingen had ik wel een aardig gevoel en toen vanmiddag toen ik thuiskwam het zulk heerlijk weer was werd dat gevoel alleen maar beter. Ik heb even in mijn t-shirt buiten gelopen en genoten van de heerlijke zon. Er stond een licht windje en de zon scheen heerlijk. In het heerlijke zomerweer heb ik ook nog wat foto's gemaakt om mijn kleine feestje vast te leggen. Wat een heerlijk weer, wat een heerlijke dag.

Zomerdag

Competitie @ ULTC Iduna

ULTC Iduna

Zelf speel ik natuurlijk nog geen tenniscompetitie, dat zou echt lachwekkend zijn. Als ik nou punten zou krijgen voor alle ballen die uit zijn... Als 100% beginner is competitie nog niet echt aan je besteed.

Arthur speelt wel competitie. Hij speelt niet bij tv Bosch en Duin maar bij ULTC Iduna, in Utrecht. Gisteren ben ik 's middags op Iduna gaan kijken bij de wedstrijden die hij en zijn teamgenootjes speelden. Ik vond het heel erg gezellig en hoop dat ik over een paar jaar misschien ook competitie kan spelen. Het is echt heel erg leuk!
Helaas kwam ik te laat om Arthur's enkelwedstrijd nog te zien, maar alle dubbels heb ik wel gezien. Tijdens de twee laatste wedstrijden begon het een heel klein beetje te miezeren, maar gelukkig ging het niet écht regenen.

Uiteindelijk hebben ze dik gewonnen met 6-2. Hopelijk volgen er nog meer van zulke zonnige, gezellige zondagen!

Vantage Point

Wat doe je op een vrijdagavond? Dan ga je gezellig met z'n tweeën naar de bios. 's Middags zaten we nog te twijfelen, Vantage Point of The Bucketlist?
Uiteindelijk leek Vantage Point ons toch wel echt de moeite van het zien waard, dus zaten we 's avonds gezellig in een zaal bij Rembrandt.

En ik moet zeggen, ik heb nog nooit meegemaakt dat ik van het begin tot het einde zo in de film zat! De pauze kwam op een slecht moment - maar er was ook geen goed moment - en ik had ook absoluut geen behoefte aan wat popcorn.

Vanuit verschillende perspectieven zie je telkens opnieuw hoe er een aanslag op de Amerikaanse president gepleegd wordt en steeds krijg je weer een stukje meer informatie. In mijn ogen zit deze film ontzettend goed in elkaar. Alleen het einde vond ik wat tegenvallen, het ontbrak de film aan een waar punt. Wel komt aan het einde alles bij elkaar en klopt het ook helemaal, maar het motief et cetera ontbreekt.

Al met al toch een ontzettend goede, verschrikkelijk spannende film! Zeker geschikt voor een avondje spanning en sensatie vanuit een roodgekleurde bioscoopstoel.

Mijn rendez-vous met de ree en de vos

Foto: Jochum Kole

Met een steeds meer toenemende recreatiedruk op natuurgebieden merk je duidelijk een terugloop van wild. Vroeger zagen we heel regelmatig reeën als we aan het trainen waren, tegenwoordig zijn zulke ontmoetingen zeldzaam geworden.

Toch heb je nog zo nu en dan mooie samenkomsten met wild in het bos.... En soms zelfs twee slechts een paar dagen na elkaar, op slechts 500 meter van elkaar verwijderd!

Donderdag was ik in mijn eentje trainen in de Soesterduinen toen ik daar een ree tegenkwam. Van slechts enkele meters naast het ruiterpad keken twee reebruine ogen naar Patent en mij. En zo stonden we daar, enkele seconden, naar elkaar te kijken en ons te verbazen. Toen sprong het dier op en leek het zonder gewicht door het kreupelhout te dansen. Terwijl Patent en ik volgden over het gladde pad. Ik word niet snel echt stil, maar zo'n dier dat lijkt te zweven beneemt ook mij van mijn adem!

Nu zou je zeggen, alleen al deze rendez-vous is speciaal en bijzonder. Maar bij slechts een ree is het niet gebleven! Vandaag reed ik met mijn vader exact hetzelfde rondje. Slechts enkele honderden meters na de plek waar de ree donderdag stond stak plotseling een dier met een grote rode pluim achter zich het pad over... Een vos!
Snel heb ik Patent teruggenomen en weer stonden we vanaf het pad te kijken naar een mooi dier, dat zich slechts enkele meters van het pad stilhield.

Bijzonder, dat is het zeker!

De laatste schooltentamens...

En ja, nu is het een feit. Van al mijn laatste schooltentamens zijn de resultaten bekend...

Natuurkunde - 6,0 (7,8)
Scheikunde - 8,0
Biologie - 7,7
Wiskunde - 7,6
Economie - 8,6
Nederlands letterkunde - 7,8
Engels spreekvaardigheid - 10

Nu is dus ook van (bíjna) alle vakken het schoolexamencijfer bekend:
Nederlands - 7,8
Engels - 8,3 (8,6 dankzij cijfer schrijfvaardigheidherkansing: 8,0)
Economie - 8,2
Wiskunde - 6,9
Scheikunde - 7,4
Natuurkunde - 7,8 (dankzij cijfer herkansing, hierboven in rood)
Biologie - 8,4

En alle afgesloten vakken nog eens op een rijtje:
ANW 8 - Maatschappijleer 7 - Geschiedenis 7 - CKV1 goed - Gym voldoende - Frans 7 - Duits 9 - Letterkunde 8

Volgende week heb ik herkansingen, mag 3 tentamens uit dit jaar herkansen. Ik ga mijn Engelse schrijfvaardigheid (had een 7) herkansen en het laatste natuurkundetentamen. Verder zou ik niet weten wat er te herkansen valt, dus laat ik het lekker allemaal zo!

Op naar de CSE's!

(rood: de herkansingscijfers, toegevoegd op zaterdag 19 april)

De piste af!

Mijn skigroepje van de laatste dag

Na een week met zes tentamens vertrokken we vrijdagavond - iets later dan gepland - om 18.30 vanaf het schoolplein met een bus vol eindexamenleerlingen, op weg naar Oostenrijk!

De busreis was - zoals verwacht - niet optimaal, in een bus slaap je toch nooit zo lekker als in je eigen bed! Maar we gaan nu natuurlijk niet zeuren. Om een uur of 9 's ochtends kwamen we aan in Viehhofen, bij ons Jugendgasthaus 'Bachmühle'. Hier hebben we twee nachten geslapen met z'n allen.

Meteen zijn we gaan skiën in het 'skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang', wat vanaf ons hotel maar een klein stukje met de bus en de schönleitenbahn was. Het was mijn aller, aller eerste keer op ski's. De eerste dag zijn we ook alleen maar op een kleine, groene piste gebleven bij het mittelstation. Aan het eind van de dag kon ik remmen en wat bochtjes maken en vond ik het ook niet meer zo eng. Eigenlijk is het geweldig om op ski's te staan!

De meisjes

De volgende dag zijn we met de schönleitenbahn helemaal naar boven vertrokken en zijn we allerlei pistes afgegaan. Aan het einde van de dag was ik werkelijk kapot, maar ook ontzettend voldaan. Ik vind het skiën echt helemaal geweldig.
De laatste dag vertrokken we weer helemaal naar boven en zijn we vervolgens richting de magic6-er gegaan. Voor we daar waren ben ik nog hard onderuit gegaan, ik ben een heel stuk een ijshelling afgegleden.... Dat heeft minder leuke gevolgen voor je rug kan ik je vertellen, een enorme schaafwond. Maar ach, dan houden we natuurlijk nog niet op met skiën! We zijn de rest van die dag bij de magic6-er gebleven, hier kon je dan verschillende routes nemen naar beneden en hebben we (de *beginnersgroep*) ontzettend veel plezier beleefd. Aan het eind van de dag had ik mijn zekerheid weer terug en ging ik al best aardig parallelskiënd de berg af, yeah!

De prachtige bergen van Saalbach Hinterglemm

Helaas was het feest toen alweer ten einde en gingen we weer met de bus naar huis. Ik had zo nog een week kunnen blijven skiën en ik wil zeker weten weer op skivakantie, ik vind het echt helemaal te gek!!

Foto album:

Eindexamenskireis

(kaart van gebied: zie hier, klik rechtsonder en dan kun je de schönleitenbahn zien (vertrekt uit Vorderglemm en gaat naar de top van Wildenkarkogel (1910 m), richting noorden ligt de magic6-er.)

Geluk op Goede vrijdag

Foto: Martijn de Jonge
Dezelfde kleur als Patent, alleen een maatje kleiner!

Na een aantal keren precies een bui op mijn kop te hebben gehad met rijden, was ik vergeten dat je ook weleens tussen de buien door kunt rijden.

En ik had er al helemaal niet op gerekend gezien de situatie; 's nachts was er maar liefst 25 mm regen gevallen! Uit de lucht kwam tijdens het rijden niets, maar de paden waren al reeds veranderd in rivieren. Patent vond het prachtig, lekker stampen door de plassen. En hij kon dus zijn lol op, voor mijn gevoel was een groter deel van de paden nat dan dat er nog droge stukken te vinden waren.

Het mooist vond ik het ruiterpadpaaltje middenin het bos, normaal staat het aan de rand van een soort kruising, nu stond het middenin een enorme plas...

Voor ruiters die SGW-ambities hebben was het een prima trainingsgebied geworden. Voor mij ook, want vaste hindernissen springen durf ik niet maar die waterbak heb ik altijd al machtig mooi gevonden! Nu kon ik een uur lang genieten van de grootste waterbak ooit!

TIEN - Wie een nerd is is gezien!

Ik heb nog nooit per minuut zoveel punten gescoord. Tien minuten praten, per minuut één punt! Ja, je leest het goed. Voor mijn engelse mondeling heb ik een tien! Mijn eerste tien voor een tentamen, en dan ook meteen een tentamen dat voor 1/3 van mijn schoolexamencijfer telt. Dat cijfer is nu best mooi geworden voor engels: een 8.3!

Vanochtend kwam ik net op tijd aan. Ik had hard gefietst, was zenuwachtig en trilde een beetje. Maar zodra ik begon met mijn fragment voorlezen aan mijn docent, was alle spanning weg. Het stuk dat ik al zó vaak geoefend had kwam er perfect, met op de juiste plaatsen een pauze, uit. En zelfs zó goed dat het leek alsof mijn docent licht ontroerd was na die paar minuten voorlezen. "What a beautiful fragment! It almost makes you cry." Zei hij.

En daarna gingen we nog een paar minuten converseren, over China. En ook dát ging lekker. Zo nu en dan bedacht ik in mijn hoofd een Nederlands woord maar kon ik de Engelse variant even niet vinden, dus verbouwde ik snel mijn zin. Maar verder kon ik heerlijk met hem babbelen.
Na een paar minuten was het alweer voorbij! Mijn mondeling zat erop!

Mijn docent dacht even na en zei toen 'Tja... Een 9 vind ik te laag... Je hebt een heerlijke manier van spreken om naar te luisteren... Het was uitmuntend, en uitmuntend is een tien. Dus je krijgt van mij een tien!' Mijn mond viel open en eerst geloofde ik het gewoon niet, 'Eééécht?!' Hij moest lachen. 'Nou, dankjewel voor mijn éérste tien voor een schoolexamen dan!' zei ik breedlachend, waarna ik de kamer verliet en de volgende succes wenste.

EEN TIEN! Ik word er nog steeds hyperactief van!

Natuurkunde, scheikunde, biologie, letterku...

De zwaarste - maar ook laatste - tentamenweek van 6VWO, van mijn hele schoolcarrière, komt akelig dichtbij. Dus is het nu leren, leren, leren geblazen. Examenbundels verslinden, samenvattingen maken en leraren hun hemd van het lijf vragen...
Volgende week dinsdag begin ik met mijn Engels mondeling en na pasen breekt de hel los. 6 tentamens in 4 dagen. En dan ook zware tentamens. Schematisch ziet het er zo uit:

Dinsdag 18 Maart 9.10 - 9.20 - Engels mondeling (1/3 van het schoolexamen (SE) cijfer)

Dinsdag 25 Maart 8.45 - 11.45 - Scheikunde 1(40% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.00 - Economie 1 (40% van het SE-cijfer)

Woensdag 26 Maart 8.45 - 11.15 - Wiskunde B1 (30% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.30 - Letterkunde NL (75% van het) eindcijfer voor letterkunde)

Donderdag 27 Maart 8.45 - 10.45 - Biologie 12 (30% van het SE-cijfer)

Vrijdag 28 Maart 8.45 - 11.45 - Natuurkunde 1 (40% van het eindcijfer)

En dan om 17.30 --> met een bus vol vermoeide, maar blije eindexamenleerlingen richting saalbach-hinterglemm, om voor 't eerst van mn leven te gaan skiën!!

Utrecht

Oude Gracht

"Utrecht (in plaatselijk dialect: Utreg of Utereg) is de hoofdstad van provincie Utrecht.

De stad huisvest de grootste universiteit van Nederland en het hoofdkantoor van de Nederlandse Spoorwegen. Ook is de Jaarbeurs Utrecht hier gevestigd.

Vanwege de Domtoren, beeldmerk van de stad en met 112,32 meter de hoogste kerktoren van Nederland, wordt de stad ook wel de Domstad genoemd.

..." - Wikipedia.nl

Een stad om van te houden! Wie langzaam met de trein Utrecht komt binnenrollen ziet er nog niet meteen veel van. Maar zodra men de stationshal betreedt van het Centraal Station komt de gezelligheid op je af. Langzaam wordt men de stad ingelokt.
Hoog Catherijne biedt een voorproefje van de shopkern van Utrecht. De mooie binnenstad vormt de climax van de eeuwenoude Domstad.
Kronkelend stroomt de Gracht door Utrecht, met aan zijn beide oevers vele gezellige winkels en uitgaansgelegenheden. De kleine straatjes tussen de Gracht en Utrecht CS vormen een soort klein, knus winkeldorpje. Mooie oude huisjes en dan als slagroom op de taart de Oude Gracht. Het Venetië van Nederland.

Je hebt weinig keus, van Utrecht zul je houden. Van het mooie Wilhelminapark tot Tivoli. Van de moderne, ietwat winderige Uithof tot de eeuwenoude Domtoren. Van Mockamore tot bioscoop Rembrandt. De kronkelende Oude Gracht en mooie buurten zoals Wittevrouwen.

Utrecht is een stad om trots op te zijn!

Varekai!

Buiten 30 graden, binnen mooie foto's kijken. Zo begon het, in Juli 2007. Ik kwam erachter dat mijn geliefde Cirque du Soleil weer naar Nederland zou komen. Een aantal jaren geleden was ik al met mijn ouders naar Quidam geweest en was dat nooit meer vergeten. Zo betoverend mooi! Nu kwamen ze naar Nederland met de show "Varekai". Varekai betekent "Waar dan ook" in het Roma.

"De show is een eerbetoon aan de nomadische ziel, aan de geest en kunst van de circustraditie en aan degenen die met oneindige bezieling het pad volgen dat naar Varekai leidt." - site Cirque du Soleil

In Juli hebben we meteen kaartjes besteld voor Varekai. En toen begon het wachten, tot 6 maart 2008. En voor je het weet is het dan nog maar een week, een dag, een paar uur... en gaat het licht uit en komen de acrobaten het podium op!

Gisteravond was een betoverende avond. De opkomst vond ik ongelooflijk mooi, de geluiden en de kleuren, de bewegingen en het licht... Het perfecte bos. Een van de vele hoogtepunten van de show vond ik de 'Aerial Straps', adembenemend! Hier een filmpje daarvan:

Zoals ik ergens anders een week geleden al gelezen had: dichterbij een sprookje dan de voorstelling "Varekai" van Cirque du Soleil kun je tegenwoordig niet meer komen." Wat een prachtige beelden, bewegingen en verhalen!

Meer foto's in mijn foto album.

De tweede kans - Sarafina Suransky

In de vakantie was ik er al in begonnen, nu heb ik het uit! Samen met mijn lieve vriendinnetje Sarafina - Fien - deel ik de passie voor het schrijven. Fien schrijft echte boeken, ik houdt het bij betogen, blogposts en brieven.

Het boek dat Fien geschreven heeft heet 'De Tweede Kans'. Ze is ermee begonnen toen ze 14 jaar oud was en heeft het afgelopen zomer voltooid. Het historische boek gaat over Jutte, een meisje die de vrijheid opzoekt. Haar leven is al helemaal uitgestippeld en binnen een paar weken zal zij uitgehuwelijkt worden als twee rovers haar dorp doortrekken. Jutte loopt weg van huis en vraagt de rovers of ze met ze mee mag.
De rovers stemmen in en Juttes leven komt in een stroomversnelling terecht. Het is een boek over de transformatie van meisje naar ware vrouw.

Een spannend, mooi verhaal dat ontzettend leuk is om te lezen! (En nu moet je niet denken dat ik dat zeg omdat het geschreven is door Fien, het is werkelijk zo!)
Helaas heeft Fien nog geen uitgever gevonden, dus is het boek nog niet te koop in de boekwinkel. Er zijn slechts twee manuscripten! Een heel bijzonder boek dus =D

Babybezoek

Terwijl ik op vakantie was heeft het leven thuis natuurlijk ook niet stilgestaan. Dinsdag belde mijn moeder om ontzettend leuk nieuws te vertellen: mijn zus heeft maandag haar 2e kindje gekregen!

Tijdens de vakantie was het een beetje moeilijk om er langs te gaan, dus ben ik gisteren gegaan. Samen met Laudine met de trein naar Haren. En dat was nog een hele onderneming. Er waren namelijk werkzaamheden, dus moesten we maar liefst 3x overstappen en deden we er 2:45 over...

Samen met de andere reizigers prakten we onszelf in de NS-bussen op station Meppel om een halfuurtje te rijden naar Hoogeveen. Gelukkig was het op de terugweg een stukje rustiger en konden we meteen in de eerste de beste bus stappen!

Het kindje was de hele reis helemaal waard. Moeder en kind maken het goed, mijn andere neefje die nu dus opeens grote broer is geworden vond het ook leuk dat we er waren. Wat mij betreft de 5:30 uur reizen waard!

Het land van Bartje!

Een huisje zoals de onze

Maandag dropte mijn vader me in Utrecht, bij de vader van m'n vriend Arthur op de stoep. Nog even wat gegeten en toen konden we op reis. Samen met zijn opa&oma, zusje, broertjes, vader en stiefmoeder heb ik vervolgens 5 dagen genoten in een werkelijk prachtig huis(je) in Drenthe. In het Land van Bartje!
Toen we met onze tassen voor ons huisje stonden was ik echt verrast, huisje nummer 452 was echt mooi! Het zat aan een groot veld, dus alle ruimte om te tennissen of voetballen. En het huisje zelf was echt ruim en licht!

In het huisjespark zat een ontzettend leuk zwembad. Het zwembad op zich was niet zo groot, maar er zat een heel leuke glijbaan in. Er zat namelijk een bijna-vrije val in, waardoor je bijna over de kop ging in de daarop volgende bochten en er als een raket uitschoot het water in!

's Avonds werd er ge-duizend, na één keer beginnersgeluk gehad te hebben heb ik 2 keer hard verloren van Arthur's oma... Maarja, Arthur heeft geen één keer gewonnen, dus mijn nederlagen vallen nog mee =P

Verder hebben Arthur&ik vaak naast het huisje getennist, gevolleerd. Ons uiteindelijke record was 141x (en dat terwijl ik dus een echt groener dan groen groentje ben!). Ook hebben we op donderdag een toernooitje gedaan op de tennisbaan van het park, waar ik natuurlijk vaker mis sloeg dan raak. Maar dat mocht de pret absoluut niet drukken, ik vond het super leuk om voor het eerst echt op een tennisbaan te staan!

We hebben ook nog een halve dag gefietst en een paar uur gewandeld, waardoor we ook nog grafheuvels, hunebedden en een smeltdal gezien hebben. En na het keihard tegen de wind in fietsen was iedereen opeens een stukje rustiger... Including me. (toch aan het eind van de middag nog getennist met Arthur, de energie was weer snel terug!)

We hebben vooral veel gelachen, genoten en ons vermaakt. Ik vond het echt een heerlijke vakantie. Jammer dat het alweer afgelopen is, nu moet ik Arthur opeens weer missen. Wel een beetje raar hoor, na vijf dagen ben je er wel aan gewend dat je de hele tijd samen bent!

Hooooooo stap!

Een ex-renpaard, dat blijft Patent zijn hele leven lang. Zijn opvoeding en jongste jaren hebben alleen maar in het teken gestaan van hard, harder, hardst. Tegenwoordig is dat ook nog sterk aanwezig in de aard van het paard.
De meeste paarden gaan over naar stap als je als ruiter je zwaar maakt in het zadel en ontspant, Patent gaat juist harder. En niet alleen onder het zadel maakt hij gebruik van elke kans die hij krijgt om harder te gaan.

Aan de longe is hij al helemaal lastig terug te krijgen. Vroeger kon hij niet eens stappen aan de longe! Zodra ik hem van mij af liet lopen begon hij te draven. Tegenwoordig kan hij dat wel, maar draaft hij eenmaal wil hij niet graag weer terug naar stap. Ik longeer hem meestal zonder longeerlijn aangezien hij op zich prima luistert naar de stemhulpen, alleen het teruggaan naar stap duurt soms wat langer.
Gisteren was ik ook ronden lang bezig hem terug te krijgen. Het stormde een beetje en Patent had er zin in.

Het vergt heel wat geduld, maar het heeft ook wel iets schattigs. Zeker als hij dan ein-de-lijk gaat stappen. He he, hij kan 't wel!

Valentijnsdag

Love actually is all around

- Love actually

Voordat iedereen denkt dat ik zo'n meisje dat bergen cadeautjes koopt voor haar Valentijn, en er ook kruiwagens vol terugkrijgt... Dat ben ik dus niet. Ik wordt niet bevangen door Valentijns-koopgekte zodra ik alle rode etalages zie.

Maar ik heb wel een heerlijke middag+ avond gehad na mijn letterkunde tentamen!

Samen met mijn ouders en mijn vriend ben ik uit eten gegaan, eigenlijk nog voor mijn verjaardag. En het eten was hemels. Wauw. Wat kunnen die mensen daar koken zeg!
Alles was al perfect en toen kwam het goddelijke toetje. Dat toetje was echt om je vingers bij op te eten en je bord af te likken.
En ook al was het eigenlijk niet voor valentijnsdag, ik vond het toch wel heel leuk dat het restaurant vol hing met hartjesballonnen tegen het plafond. Al gingen naarmate de avond vorderde steeds meer ballonnen dalen, wat er weer grappig uitzag.

Hm, het was een heerlijke avond om niet te vergeten!

Romantiek & War Poetry

A widow bird sate mourning for her Love
Upon a wintry bough;
The frozen wind crept on above,
The freezing stream below.

There was no leaf upon the forest bare,
No flower upon the ground,
And little motion in the air
Except the mill-wheel's sound.

- Percy Bysshe Shelley

Na deze week een overvloed aan engelse gedichten uit de Romantiek (Coleridge, Keats, Shelley, Wordsworth...) en van de War Poets (oa. Sassoon & Owen) gelezen te hebben, had ik vandaag er tentamen over. In het kort: wat een ongelooflijk váág tentamen!

Het tentamen was in feite puur gebaseerd op interpretatie, als je je eigen mening maar kon onderbouwen of zoiets. Ik hoop maar dat mijn mening de goede mening was.
We kregen twee gedichten (het gedichtje hierboven en het gedichtje onderaan) en over allebei een paar vragen. Waar het watermolen rad uit de laatste regel symbool voor staat, wat voor sfeer er heerst in het gedicht, et cetera.

Uiteindelijk maakt het eigenlijk ook níet uit wat je voor dit tentamen haalt, deze telt voor 25% van je eindcijfer en het tentamen Nederlands letterkunde eind maart telt voor de overige 75%. Dat betekent dat als je hier een 1 haalt, je voor de andere even een 7 moet halen om het weer recht te trekken...

You love us when we're heroes, home on leave,
Or wounded in a mentionable place.
You worship decorations; you believe
That chivalry redeems the war's disgrace.
You make us shells. You listen with delight,
By tales of dirt and danger fondly thrilled.
You crown our distant ardours while we fight,
And mourn our laurelled memories when we're killed.
You can't believe that British troops 'retire'
When hell's last horror breaks them, and they run,
Trampling the terrible corpses - blind with blood.
O German mother dreaming by the fire,
While you are knitting socks to send your son
His face is trodden deeper in the mud.

- Siegfried Sassoon

Februarizon

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.

- Paul Rodenko

En zo is het maar net. De afgelopen dagen heb ik met volle teugen genoten van dit prachtige, 'lente'weer... Paardgereden in het zonnetje, teksten over de Romantiek aan mezelf voorgedragen in de zon om te leren, zonder jas gefietst...
Zaterdagochtend ging ik heel vroeg weg bij mijn vriend (als in: 8 uur 's ochtends), het gevolg was dat ik de hele terugweg prachtige luchten zag. En aangezien ze zo mooi waren, heb ik geprobeerd foto's te maken met mijn mobiel. En wonder boven wonder is dat best aardig gelukt!

Heerlijk, dit semi-lenteweer!

Mooie Luchten

Tennissen

Ik hoop dat dit heerlijke, perfecte lenteweer nog een tijdje blijft!

Want het heeft heerlijke zondagen tot gevolg. Vandaag heb ik naast wat huiswerk heerlijk paardgereden en... twee keer getennist. Gewoon op het plein naast ons huis. Voor de lunch een uurtje gewoon tegen de garagedeur, heerlijk in de zon, in mn uppie. En omdat mijn zus graag ook nog wilde tennissen, en ik ook eigenlijk nog wel zin had, heb ik na het paardrijden weer mijn racket gepakt.

Ook al kunnen we er nog niks van, ik vind het super leuk. Het is lachwekkend en lekker actief. Ik kan niet wachten tot we eindelijk op de tennisvereniging gaan tennissen!

Overleden: Joan Eikelboom

Een bizar bericht uit de endurancewereld, een bizarre gedachte. Joan Eikelboom, een enthousiaste endurance amazone en organisatrice is plots op slechts 38-jarige leeftijd overleden.

Altijd vrolijk en enthousiast, een ontzettend aardige vrouw. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij, die juist altijd zo gezond leefde, gewoon niet meer wakker is geworden.

Maar helaas, niets is minder waar. De kans dat ik haar nog zou zien was redelijk klein, aangezien zij vorig jaar naar Namibië emigreerde, maar nu is het zeker. Joan komt niet meer terug.

Verschrikkelijk voor haar familie, haar man en dierbare vrienden.

Lees ook het bericht op de site van de knhs

Meeloopdag

De groep 8 leerlingen die ik niet meer zal meemaken als brugpiepers...
Foto: Robert Doeselaar

Gisteren was het meeloopdag bij mij op school. Alle groep 8 leerlingen die misschien naar het Herman Jordan komen volgend jaar kwamen vandaag eens een middagje kijken.

De fietsenstalling stond weer vol met allemaal kleine fietsen. In de school zwermden zenuwachtige, verlegen maar toch ook nieuwsgierige groep 8 kindjes rond.

Gek, dit is de eerste lading basisschoolleerlingen die volgend jaar míj niet meer zullen aantreffen op het Jordan (neem ik aan). Gek, de eerste lichting kleintjes die ik niet meer zal zien groeien.
En het is net zo heerlijk om 6V-er te zijn! Volgend jaar zitten er weer andere mensen op 'ons' bankje, volgend jaar staan niet al mijn 6V-medeleerlingen in de hal. Wie weet staat het dan vol kleine brugpiepers!

Ik hoop dat ze net zo'n leuke tijd zullen beleven op het Herman Jordan als ik er al bijna 6 jaar gehad heb! En natuurlijk ga ik zelf van de laatste maanden extra genieten, naast het maken van véél tentamens en uiteindelijk CSE's...

Wijzer door onderzoek

Gisteren ben ik afgerezen naar de stad die sterker door strijd is, Rotterdam. Ik had afgesproken met de IBA-studente Anouk en ben met haar meegeweest naar haar colleges.

Het eerste college was 'Applied Business Methods', een soort statistiek alleen dan wat lastiger dan op het vwo. De docent sprak redelijk brak engels en ik vond dat hij ook slechter uitlegde dan mijn wiskundedocent... Desondanks kon ik het nog wel best goed volgen, aangezien ik nu juist op school ook middenin de statistiek zit.
Omdat Anouk zelf het college ook niet zo heel boeiend vond, zijn we tijdens het tweede deel even koffie gaan drinken. Ze heeft me van alles verteld over het studentenleven in Rotterdam; waar je fijn woont, waar je uit kunt gaan, hoe de sfeer tussen de IBA-studenten is, waarom zij IBA gekozen heeft...

Het tweede college was 'Business Law' en deze docente sprak véél beter engels, sterker nog: het was perfect! Ook dit kon ik wel goed volgen, het is dan ook een heel theoretisch vak. Het was ook interessant en werd levendig verteld.

Na een leuk dagje op de campus ging ik zelf weer met de schattige tram richting Rotterdam CS en had ik de hele terugweg om na te denken. Ís dit 't nou? Daar ben ik nog niet echt uit. IBA is inderdaad heel erg leuk, er heerst een goede sfeer en het is interessant. Maar het is toch wel minder uitdagend dan ik dacht en ik vraag me af of ik me ooit echt thuis zal kunnen voelen in Rotterdam. Het voelt niet als mijn stad. Ik kan me voorstellen dat ik heerlijk zou kunnen studeren in Amsterdam, in Groningen en voornamelijk in Utrecht, maar ik weet niet of Rotterdam ook wel zo bij mijn past.

De twijfel is dus juist versterkt. Toch is het wel heel goed om eens een dagje gewoon mee te lopen moet ik zeggen, ik heb nu écht sfeer geproefd en heb er een veel beter beeld van. Ik ben wijzer door onderzoek!

Koorts & Examen

Ja hoor, dat heb ik weer!

Zondagochtend werd ik wakker en voelde ik mij op z'n zachtst gezegd niet zo goed... En het was ook wel duidelijk dat ik niet alleen een beetje verkouden was, ik had 38.5 ºC koorts. Echt handig, de dag voor je Engels luisterexamen!

Al snel besloten dat ik tóch zou gaan (behalve als ik aan het koortsijlen zou zijn en geen zinnig woord meer uitbracht, dan had een luisterexamen doen waarschijnlijk ook niet zoveel zin...). De gehele zondag ben ik bezig geweest met zorgen dat ik snel zou opknappen. Ik heb 's ochtends en 's middags nog een paar uur extra geslapen, ik heb liters maar dan ook echt liters thee en water gedronken, ik heb een hoeveelheid fruit gegeten waar je U tegen zegt en ik heb gestoomd. Natuurlijk lag ik ook alweer op kinderbedtijd in bed, zodat ik bijna 12 uur kon koortsdromen.

Maandagochtend bracht mijn moeder me naar school, zodat ik niet al moe van het fietsen zou zijn. En toen heb ik een uurtje mijn uiterste best gedaan me te concentreren op Engels gebabbel. Ik heb nog géén idee hoe ik het heb gemaakt, iedereen vond 'm behoorlijk lastig en door mijn verschrikkelijke verkoudheid die nog over was van mijn flitsgriep kon ik me niet altijd even goed focussen.

Maar ach, het was de moeite van het proberen waard! Normaliter zou ik een 8 à 9 moeten kunnen halen, ik hoop maar dat dat nu ook gelukt is...

Voorlopige versie

Ook al zijn we nog niet helemaal klaar met onderzoek doen, hebben Maite en ik gisteren de voorlopige versie van ons Profielwerkstuk ingeleverd.

De ratjes doen het heel wisselend, de ene dag doen ze het goed en de andere dag slecht en de ene rat doet het beter dan de ander. Dus is onze voorlopige conclusie ook maar dat 'het leervermogen van een rat individu afhankelijk is' en 'dat er meer onderzoek, met een groter aantal ratjes, gedaan moet worden om een conclusie te kunnen trekken voor de gehele rattensoort.'

Eén ding weet ik in ieder geval zeker, ik wil géén bioloog worden. Het lijkt me namelijk erg teleurstellend als je onderzoeken zo vaak fout gaan en zulke wisselende resultaten hebben...

Mooie datum

Dat 22 Januari een mooie datum is was mij natuurlijk bekend, aangezien het dit jaar voor de 18e keer míjn verjaardag is!

Maar niet alleen míjn verjaardag maakt er zo'n mooie dag van, in 1984 presenteerde Steve Jobs de Apple Macintosh op 22 Januari, in 1971 werd Wendy van Dijk geboren op deze prachtige datum, meneer André-Marie Ampère kwam op 22 Januari 1775 op de wereld en ook met mijnheer U Thant heb ik de geboortedatum (behalve het jaar dan) in gemeen.

Al met al een prachtige dag, datum, 2201. Hopelijk mag ik er nog vele jaren van genieten en lekker feest vieren. Morgen zal ik in ieder geval het heel gezellig hebben met mijn vriendinnetjes en vriend! De taarten zijn gebakken, nu nog lachen en plezier hebben voor de 18e keer op míjn dag!

Rodeo?

Een stormachtige dag, toch maar even Patent dressuren.

Ongeveer drie kwartier heeft hij gelopen, met vlagen ontzettend netjes en lekker ontspannen maar zo nu en dan ook behoorlijk wild. Maar in mijn ogen ging het best netjes. Het is zo heerlijk dat ondanks zijn frisheid hij niet zijn rug wegdrukte, dus stuiterde ik niet uit het zadel.

Toen ik binnenkwam bleek dat mijn moeder het toch heel anders zag. Zij was een beetje geschrokken, 'Zozo, dat was wel flinke rodeo hè?' Dus ik keek haar verbaasd aan, 'Hij was best braaf toch?'

Zo zie je maar weer, ik ben er alweer zo aan gewend dat Patent lichtelijk ADHD heeft dat ik het normaal vind. Vroeger zou ik huilend zijn afgestapt, tegenwoordig laat ik mij niet meer gekmaken door hem. Maar blijkbaar ziet het er vanaf de zijlijn toch nog best heftig uit...

Profielwerkstuk

Ein-de-lijk zijn we dan écht begonnen. Samen met Maite doe ik mijn profielwerkstuk bij Biologie, we zijn aan het onderzoeken hoe (snel) een rat leert door een doolhof te lopen. Vorige week donderdag hebben we de ratjes gehaald, twee zwarte vrouwtjes (Knabbel&Babbel) en twee wit/zwart gevlekte mannetjes (Biscuit&Binky).
Op Vrijdag hebben we ze één voor één voor het eerst in het doolhof (van 80x100 cm) gezet en gekeken hoe het ging. Helaas nog niet zo goed, alleen Biscuit rende in 3:47 van het begin naar de finish van het doolhof. De andere drie gingen na een tijdje ergens stilzitten en bleven daar dan vervolgens ook. Hm, zijn die ratjes dan toch niet zo slim?

Deze week hebben we een nieuwe aanpak, alleen het laatste stuk van het doolhof (ongeveer 1/3 van het geheel) is in gebruik. We zetten ze óp het voer (dus het einde) en laten ze van daar uit de rest verkennen. Gisteren bleef er slechts één meteen op het voer en ging die daar ook niet meer weg. Vandaag bleven ze allemaal zitten. Omdat het nu wel duidelijk was dat ze dat als hun veilige, fijne plek beschouwden, hebben we ze aan het 'begin' van dat 1/3-doolhof gezet. En wonder boven wonder rende 3 van de 4 ratjes behoorlijk snel weer naar het einde!

Misschien gaat het dus toch nog allemaal lukken! Het is in ieder geval best grappig om te doen.

(deze week zullen we ook foto's maken van onze ratjes in actie. Ik zal ze ook plaatsen.)

Prachtcijfers!

Ik mag wel zeggen dat ik de afgelopen tentamenweek werkelijk perfect gemaakt heb. Ik ben er ontzettend blij mee, en heb naar mijn kunnen gepresteerd.

Eerst even een rijtje cijfers:

Wiskunde - 6,1 - (30% van het schoolexamencijfer)
Scheikunde - 7,0 - (20% van het schoolexamencijfer)
Biologie - 8,0 - (30% van het schoolexamencijfer)
Nederlands - 8,2 - (60% van het schoolexamencijfer)

en, last but not least... Gisteren kreeg ik economie terug en dat was toch wel de slagroom op de taart! Voor mijn essay over de overname van ABN AMRO, 'Dé Bank, Dé Overname', heb ik een ongelofelijke, schandalig hoge, bizarre, dikke, vette ... 9,6!

Nee, ik maak geen grapje. Ik heb niet voor niets wéken de kranten doorgespit, sites doorgelezen, mijn economieboek erop nageslagen, gegoogled, een presentatie gehouden, gebeld met de AFM... Kortom: ervoor gezorgd dat ik het naadje van de kous wist.

Die 9,6 mag er wezen! Helaas telt ie voor maar 20% van mijn schoolexamencijfer van economie... Maar toch, een geweldige finale, ik ben er zoo blij mee!

Gemiddeld: 7,8

Schoenen-addict...

De snoepigste ballerina's allertijden

Oeps. Alweer een paar schoenen erbij! Deze had ik voor 't eerst gezien in September, getwijfeld en niet gekocht. Toen weer gezien in November, weer getwijfeld en niet gekocht. Nu was het sale en kon ik me niet meer inhouden. Het zijn ook echte droppies toch?!

Ik geloof dat ik wel een lichte tic heb... Van de zomer heb ik sleehakken gekocht, vervolgens in Oktober mooie laarzen (die ik ontzettend veel draag, de perfecte aankoop), toen in November prachtige, rode hakken gekocht die voldeden aan mijn droombeeld. Hardop denkend zei ik in de winkel dat ik wel mat, zacht rode hakken wilde, ik draaide me om en daar stonden ze!

En gisteren was het dus wéér zover, mijn vriend een schoenenwinkel ingelokt om mijn droom ballerina's snel (mét 50% korting!) mee te sneaken! Waar je als meisje al niet blij van kunt worden.
Overigens hoeft mijn vriend zich niet bedreigd te voelen door de overweldigende schoenenplank*¹, het zijn dan wel héél leuke ballerina's... Maar hij is nog altijd véél leuker natuurlijk!

(schoenenplank: 2x onitsuka's, lage laarsjes, hoge laarzen, 3x ballerina's, sleehakken, simpele hakken en de perfecte rode pumps... Overigens niet allemaal in één jaar gekocht natuurlijk, mijn voetjes groeien gewoon niet meer, dus kan ik lekker uitbreiden!)

Een balletje slaan

Bron: tcwestvoorne.nl

Een paar dagen geleden kwam ik middenin de nacht thuis, en lag er een ontzettend leuke verrassing voor mij op de keukentafel te wachten... Een brief van de tennisvereniging, dat ik komend seizoen mag komen tennissen en niet op de wachtlijst ben beland!

Eind Februari, begin Maart, ga ik dus samen met Laudine echt beginnen met lessen en zo. Vandaag hebben we allebei een racket gekocht en Laudine was zo slim om ook een setje ballen erbij te kopen.
Dus hebben we vanmiddag, tussen de buien door, voor het eerst een balletje geslagen op het plein. En wow wat zijn we slecht! Het was echt lachwekkend. Laudine moest een paar keer hard rennen achter een bal aan zodat ie niet de straat op zou rollen en zelf heeft ze 'm ook een paar keer bijna de vijver in geslagen.

Maar ja, wat wil je? We zijn op en top beginners!
Het is in ieder geval wel duidelijk, we gaan veel lol hebben op de tennisbaan en ik heb er al héél erg zin in!

Mobielloos

Op de vroege ochtend kun je al veel doen. Dat heb ik zojuist bewezen. Je kunt namelijk drie keer je pincode verkeerd intoetsen (ik zou echt niet weten hoe dát kan, maar ik wist 'm gewoon opeens echt niet meer en raakte vervolgens flink in paniek...)
En dan nog eens tien keer de PUK-code vrolijk *proberen* waardoor je mobiel gewoon de SIM-kaart vernietigd... Daarná vond ik wel het blaadje met de PUK-code, maar toen was het al te laat.

Laat het een harde les zijn voor €10,- en 10 werkdagen een mobielloos leven.

Tja, je kunt niet altijd de slimste thuis zijn niet waar? Dit compenseert weer =P

Jaaroverzicht 2007

Aan het eind van het jaar moeten we altijd even terugkijken, ik ook. Even kijken wat dit jaar, wat 2007 zo speciaal maakt.

Een woeste, recordbrekende storm slechts enkele dagen voor mijn verjaardag zorgde ervoor dat 2007 meteen afstak van 2006. Amsterdam CS afgesloten, bomen omgewaaid en ga zo nog maar even door. Maar toch ook heerlijk de wind in je haren voelen als je wind mee hebt op de fiets.

Ook ben ik twee van mijn verstandskiezen verloren, ik heb nog niet gemerkt of ik er ook minder verstandig van ben geworden gelukkig.

Ik ben maar liefst twee keer naar Maastricht geweest met mijn vriendinnen, in Maart en in Oktober. Wat een heerlijke weekenden waren dat!

Home is not where you live, but where they understand you - Christian Morgenstern
En gelukkig is dat voor mij hier, waar ik woon. Ik heb dit jaar meerdere malen het heerlijke gevoel van rust, vertrouwdheid gehad als ik thuiskwam. Dit is waar ik hoor, waar ik leef.

De liefste conversatie van 2007:
'Hoi' zei hij
'Hallo!' zei ik
'Wat een mooi paard heb je.' zei hij
'Dankjewel' zei ik welgemeend van de bodem van mijn hart.

2007 is ook een sportief jaar geweest. Ik heb meegedaan aan het scholenhockeytoernooi (waar we 2e zijn geworden!), mijn eerste hardloopwedstrijd gelopen (5 km in 30:30 :D) en enorm veel vooruitgang gehad in de dressuur met de paarden. En in de Endurance hadden we ook eindelijk weer geluk met Patent, er werden wedstrijden uitgelopen!

Ik ben voor een weekje 'redactrice' van de krant 'Cada dia' geweest. Best leuk om gewoon een weekje alleen maar tekstjes te schrijven, alleen maar te hoeven schrijven. Ook al hoefde het geen hoogstaande teksten te zijn was het toch best leuk!
Samen met Maite heb ik even architectje mogen spelen. Ons droomhuis, een strandhuis, in het klein gebouwd.

Maquette

Ook de landsgrenzen werden verkend. Samen met Laudine heb ik de Noordzee overkruist om een paar dagen van hot naar her te rennen in Londen. Het was geweldig!

Toen mijn moeder een paar dagen uit fietsen ging, heb ik voor kok gespeeld hier thuis. Gedurende een paar heerlijke Augustus dagen heb ik me uitgeleefd in onze keuken zonder de boel in brand te steken of iemand te laten verhongeren.

Op de verjaardag van mijn zus zijn we naar het Amsterdamse Bos getogen om te kijken bij een polowedstrijd. En ik moet zeggen, ik zou best weleens een keer een Polo les willen volgen. Het lijkt me een geweldige sport om te doen, en ook heel erg verslavend!

En tot slot ben ik ook veel bezig geweest met wat ik wil gaan doen ná het vwo. International Business Administration in Rotterdam, of toch lekker dicht bij huis aan het Utrecht Law College studeren?

Life is the art of drawing without an eraser - John W. Gardner

2007 was een mooi jaar, een jaar waarvan ik ook helemaal niets had willen missen!
Ik ben benieuwd wat 2008 ons zal geven.

Arthur&ik, liefde op het strand van Egmond!

Genieten met dynamiet

Als Patent een minder originele naam had gekregen, was het zeker Dynamite of Динамит (Russische spelling, dezelfde uitspraak) geweest.

Rijden zat er de afgelopen paar weken niet in, de bodem was bevroren en ik had het druk met tentamens. De paarden hebben zich dus lichtelijk verveeld in de bak en incidenteel in hun bosweide.

Maar vandaag ging er eindelijk weer een zadel op die mooie bruine ruggen. Omdat ik zo'n vermoeden had dat Patent er behoorlijk zin in zou hebben en het weleens goed druk kon zijn in het bos, heb ik hem even een kwartiertje in de bak gereden. Wat een capriolen kan dat paard uithalen zeg! Geweldig. Het is juist leuk dat hij zo geniet, zo vrolijk is. Ik heb het idee dat doordat hij zo enthousiast kan zijn, het voor mij ook allemaal nog mooier is. Ik moet weliswaar zeer geconcentreerd rijden, maar toch geeft hij het rijden kleur.

Tot mijn verbazing gedroeg Patent zich vervolgens eigenlijk keurig in het bos. Natuurlijk had hij energie voor tien, maar hij heeft niet met zijn achterbenen voor de neus van wandelaars lopen wapperen en is ook niet het hele rondje aan het drammen geweest.
Het was echt geweldig om eindelijk er weer op te zitten, na al die tijd had ik wel lichtelijk last van een Cold Turkey.

Fiets verven

Wat doe je als je een oude oma-fiets tot je beschikking hebt en je opeens een creatieve bui hebt? Dan ga je 'm verven.

Wat je even vergeet is dat je nog nooit eerder iets geverfd hebt, en dus eigenlijk de grootste kluns met een kwast in je hand bent. Wat je ook even vergeet is dat het koud is buiten, waar je moet schilderen. En wat je óók even vergeet is tijdens het schilderen goed vanaf alle kanten kijken.

Ik heb vandaag onze oma fiets bordeaux rood geschilderd. Het idee is dat ik het later versier met gouden verf (ik denk dat ik op de spatborden en op de kettingkast allemaal teksten ga schrijfschilderen met goud). Alleen heb ik de bordeaux rode verf niet overal even goed aangebracht... Dat moet ik dus nog even verbeteren, want nu zie je hier en daar nog de vorige kleur: lichtblauw...

Hm, dat doe ik wel ná de kerstdagen ofzo, het is toch een beetje koud om buiten te zitten schilderen ben ik achter gekomen!

Foto's komen later, als 'ie helemaal af is en perfect eruitziet (hoop ik).

Hét kerstdiner

Hoe kun je het begin van de kerstvakantie beter vieren dan met een kerstdiner met al je vriendinnetjes? Dat heb ik dus ook maar gedaan gisteren.

Allemaal (behalve twee) kwamen bij mij dineren. Samen met een paar heb ik 's middags de tafel heerlijk versierd, het huis vol kaarsjes gezet en met mijn moeder gekookt. Als een echt kippenhok kakelden we heerlijk allemaal door elkaar en heb ik veel gelachen.

Na het eten zijn we nog even op 't ijs van de vijver gegaan, wat nu zó dik is dat het maar liefst 8 meisjes houdt!

Wat mij betreft is dit 't perfecte begin van een perfecte kerstvakantie!

Zie het album voor foto's:

Kerstdiner

(Oh en ik heb mijn eerste cijfer al terug: een 7,0 voor het scheikunde Practicum!!)

Snertweer

Nu ben ik de laatste die gaat klagen over het weer, dus ik zal ook niet beginnen over mijn bevroren handen na een stukje fietsen en mijn ijskoude wangen. Zolang ik er niet ziek van word en het niet dag in dag uit regent, overleef ik zonder al teveel geklaag (of doe ik in ieder geval mijn best daarvoor).
Ik weet ook dat dit koude, winterse weer hoort in Nederland. Een bepaalde periode van het jaar hoort alles te bevriezen, hoor je je handen weer te warmen aan een kop warme chocolademelk en zijn de bevroren tenen dagelijkse koek.

Het enige wat ik echt mis als het zo koud is, is het paardrijden. Natuurlijk zou ik over straat kunnen gaan stoppen (en als een bevroren eskimo weer thuiskomen), maar echt rijden zit er toch niet in zonder binnenbak. Onze bak is in zeer korte tijd veranderd in een harde, bonkige plaat. Ik heb vandaag een poging gewaagd Patent erin te longeren, maar naar mijn mening zwikte hij toch echt teveel met zijn benen. En daarom vond ik het risico te groot.

Natuurlijk heeft dit weer ook zijn voordelen. We kunnen weer lekker snert eten en hopen op een elfstedentocht. Waar ik pas écht op hoop is een beetje sneeuw, als het dan toch koud is wil ik ook kunnen sleeën, een échte witte kerst en 's ochtends door de versgevallen sneeuw al krakend naar de stal lopen. Dát vind ik pas mooi winterweer!

Semi kerstvakantie

En ook de tweede tentamenweek zit erop! Vijf heel verschillende tentamens, variërend in lengte van 2 tot 3½ uur, allemaal overleefd.

Wiskunde heb ik niet geweldig gedaan, maar dat had ik al verwacht. En wie weet, het cijfer kan nog altijd meevallen!
Over het betoog dat ik voor Nederlands heb geschreven ben ik wel tevreden. Ook al duurde het ruim een kwartier voor de surveillanten mijn computer aan de praat hadden en ik daardoor toch wel even in de stress schoot. Ik heb me lekker kunnen uitleven met beeldspraak, waar ik wel enthousiast van werd. (Als ik het betoog terug heb gekregen zal ik 'm plaatsen op mijn andere blog).
Het essay voor Economie (met als onderzoeksvraag: 'Had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN Amro?') had ik niet beter kunnen schrijven. Nu maar hopen dat het ook volgens de maatstaven van mijn leraar goed is en dat hij mijn titel begrijpt ('De Bank, De Overname').

Zoals ik al eerder deze week had geschreven, Scheikunde was vooral wel grappig. Paarse borrelende vloeistoffen en gele neerslag wisselden elkaar af en dat was lang niet de gehele tijd te begrijpen. Maar ach, dat betekent nog niet meteen dat ik het verprutst heb.

Het laatste tentamen, biologie, was de perfecte afsluiter. Biologie is namelijk het vak wat ik gewoon snap over het algemeen, ik zie 't gewoon. Nu klinkt dit heel arrogant, maar je moet niet vergeten dat hier tegenover mijn gebrek aan een wiskundeknobbel staat! Het cijfer van dit tentamen kan ik niet echt voorspellen, maar ik heb er in ieder geval een goed gevoel over en daar ben ik blij mee.

De meeste resultaten krijg ik pas na de kerstvakantie, dus volgende week zal er ook niet veel meer gedaan worden op school... Ik heb semi-kerstvakantie!

Paarse vloeistof en een witte jas

Nooit, maar dan ook nooit meer hoef ik voor Scheikunde een gasbrander aan te steken, een titratie uit te voeren, een gasvolume meting te doen, een maatkolf te hanteren... Ik hoef gewoon nooit meer practica te doen!
Ik heb namelijk vandaag ruim 3 uur proefjes gedaan, de kers op de taart, het climax, het Praktisch Schoolonderzoek, 20% van mijn schoolexamencijfer.

Met mijn hele klas heb ik de hele ochtend in een (veel te grote) witte jas met een beschermingsbril op boven de borrelende, sissende en stinkende stofjes gestaan. Zoals ik al zei heb ik er meer dan de 3 uur die er officieel voor stond over gedaan. Ik heb na 3½ uur de handdoek in de ring gegooid en voor het laatst een witte jas uitgetrokken (het heerlijke gevoel komt nu pas).
Gelukkig kregen we halverwege wel koek en koffie (dat was voor het eerst bij een tentamen!). Even dachten we nog dat het een valstrik was, aangezien eten en drinken natuurlijk normaal gesproken niet toegestaan is terwijl je proefjes aan het doen bent. Maar dát mag dan gelukkig juist wel bij het echte tentamen!

Hoe ik het gemaakt heb weet ik niet, aangezien je bij zo'n praktische opdracht totaal niet kunt inschatten of je ergens de punten nou wel of niet voor hebt gekregen. Zo dacht ik vorig jaar dat ik het Biologie practicum geheel verprutst had en kreeg ik vervolgens een paar weken later een 9,7 terug. Dat was wel een verrassing!

Ik zie het dus wel! In ieder geval ben ik er nu, voor altijd, vanaf. Nooit meer een te grote witte jas aan!

Door storm en regen

Ik heb mijn hoeveelheid beweging van vandaag ruim gehad.

Ik zou maar twee uur school hebben, maar dat betekende dus niet dat het een rustig dagje werd. Het eerste uur had ik Nederlands, en toen ik daar aankwam hoorde ik dat je vandaag je schrijfdossier (de beschouwingen, betogen etc die je in 4V-6V geschreven hebt) moest laten zien omdat je anders uitgesloten was van het examen volgende week...
En ik had dat natuurlijk op m'n bureau, thuis, liggen... Bijna meteen ben ik weer gegaan, om het thuis op te halen. Ik kon vrolijk nóg een keer tegen de wind in naar school fietsen. Eenmaal weer op school had ik 't bloedheet, was ik duizelig en had ik hoofdpijn. En vertelde onze docente doodleuk dat het toch niet had gehoeven.

Great.

Ach, zij kon er ook vrij weinig aan doen. Maar het is nu wel héél duidelijk: de sectie Nederlands bij mij op school is één grote chaos. Ook over het schrijfvaardigheidstentamen van volgende week zijn ze vaag, de drie docenten die 6V lesgeven zeggen allemaal elke keer weer wat anders. Ik zie het maandag wel. Ik weet dat als ik goed voorbereid ben ik er een 8+ voor kan halen en hoop maar dat dat nu ook lukt...

In ieder geval zijn de calorieën van vandaag weer verbrand!

Alweer vier jaar

Alweer vier jaar geleden, vier mooie jaren, is Jopie overleden.

En voor 't eerst in vier jaar, heb ik niet op de dag (3 December) aan 'm gedacht. Pas toen Laudine me 's avonds smste realiseerde ik me dat het alweer vier jaar geleden is.

Aan de ene kant lijkt het een eeuwigheid, de mooie herinneringen die ik nog zo graag zou willen houden beginnen te vervagen. Zijn blik staat niet meer in mijn geheugen gegrift.
Aan de andere kant lijkt het net gisteren dat ik op die brede KWPN-er rondstapte, die warme grasbuik tussen mijn benen. Het lijkt net gisteren dat ik voor het eerst op hem reed zonder dat iemand erbij was. Het lijkt net gisteren dat ik keboide met hem.

Aan al het goede komt een einde, maar gelukkig wel een mooi einde.

- Het gouden paard - Het verhaal dat ik 4 jaar geleden schreef.

Presenteren

Ook al zijn onze presentaties maar kort, hoogstens een kwartier, toch leef ik ervan op. Vorige week moest ik twee keer presenteren. Eén keer in een groepje bij Letterkunde (literatuurgeschiedenis), vertellen over de Nederlandse poëzie in de jaren '50 en de algemende achtergronden daarvan.

Vrijdag mocht ik voor het eerst sinds de brugklas weer alleen. Destijds las ik voor, een verhaal over Kofi Annan. Waarschijnlijk kende bijna niemand uit mijn klas die man, maar ik had er groot respect voor en wilde er graag over vertellen. Destijds wist ik natuurlijk vrij weinig van politiek et cetera, maar toch was ik geïnspireerd door hem.
Als ik presenteer heb ik me meestal zodanig ingelezen en ingelezen in de stof dat ik de klas/toehoorders ook echt wil overtuigen, iets bij wil brengen. Misschien ben ik wel gewoon een neurotische perfectionist, maar presenteren geeft me vleugels (en dat zonder Redbull!)
Vrijdag was het weer zover. Alleen stond ik voor mijn economieklas. Die voor de gelegenheid flink uitgedund was, omdat vrijdag het laatste uur bijna geen een examenleerling nog op komt dagen. Over een klas viel dus niet echt te spreken, aangezien ze precies op één hand te tellen waren.

Desalniettemin heb ik enthousiast verteld over de overname van ABN. Achteraf kon ik wel duizend dingen bedenken die ik vergeten was, of veel mooier had kunnen vertellen. Maar toch was ik wel tevreden, de klas vond dat het fijn was om naar mij te luisteren en ik had het kunnen vermijden om er een 'euhh... en euh..'- verhaal van te maken.

Jammer dat ik deze week niet wéér mag presenteren, ik zou 't wel elke week willen doen!

Aicha

Oooh ! Aicha, Aicha, ecoute-moi
Aicha, Aicha, t'en vas pas
Aicha, Aicha, regarde-moi
Aicha, Aicha, reponds-moi

Vanochtend moest ik plotseling weer aan dit liedje denken. Een paar jaar geleden, toen ik nog Frans had, hebben we het helemaal vertaald. En ja, ik vind het een echt mooi liedje. Nu, een paar jaar later, weet ik niet meer precies wat het allemaal betekende (*schaam* *schaam*), maar móói vind ik het nog steeds!

De Luchtballon

Voor Natuurkunde moet je in je examenjaar een zogenaamd EXO doen, een experimenteel onderzoek waar je een keurig verslag van moet schrijven. Samen met Maite ga ik onderzoeken wat het verband is tussen de opwaartsekracht van een luchtballon en het temperatuursverschil (temperatuur lucht in de ballon vs. temperatuur rest vd kamer). Het is sneller gezegd dan gedaan, want we moeten natuurlijk eerst een model luchtballon bouwen!

We hebben nu een site gevonden waar we echte luchtballonstof voor een *prikkie* kunnen bestellen en vandaag zijn we bezig geweest met het berekenen van het volume van onze model luchtballon. Zelfs onze wiskundeleraar moest eraan te pas komen ('dit is echt een examenvraag! *enthousiasme*'). Na 2 lesuren eraan besteed te hebben bleek een deel van onze berekening niet te kloppen, dus moeten we weer naar Hans (de wiskundeleraar)... Dat doen we maandag wel...

pAn, kunst kijken

Peter Bremers - Icebergs&Paraphernalia - Iceberg 34

Samen met mijn vader ben ik op de allerlaatste dag van de pAn Amsterdam nog even gaan kijken. Ik vind het heerlijk om zoveel verschillende kunst bij elkaar te zien. Van glaskunst tot Rembrandt, van juwelen tot fotografische kunst, alles is vertegenwoordigd.

Voornamelijk de glaskunst en oude Nederlandse werken (Rembrandt, Koekoek etc.) spreken mij aan. Deze keer ben ik ook verliefd geworden op een prachtig beeld van een paard, dat stamt uit de Tang-dynastie. Met een hoogte van ongeveer 60 centimeter een echt unicum. En ook al is het een beeld en dus statisch, lijkt het net alsof het beweegt. Prachtig!

Sinterkláás!

Ik met mijn privé eiland (made by Mag!)

Misschien wel een beetje vroeg, maar wat wil je met al die aankomende tentamendrukte? Tegen de tijd dat het 5 December is, hebben wij geen tijd meer voor die Goed Heiligman!

Dus heb ik gisteren met mijn vriendinnetjes sinterklaas gevierd. En wat een mooie surprises kwamen er tevoorschijn! Ikzelf had Carolien getrokken en voor haar een knuffelpoes gemaakt, als vriendje voor haar kat. Verder hadden we een ... Beauty/shoebox (SATC-idee), een dansvoorstelling, de roos uit Belle & het Beest, een 'zelfgemaakt t-shirt', een hobbelpaard, een spiegel, Mirjam's eigen klas (Mirjam zit op de pabo), prachtige Kareltje de badeend (mét sjaal) en... ik kreeg mijn eigen Guin Island! Alle surprises waren zo mooi geworden!

Verder hebben we ook nog een keer genoten van Kenza's chocoladefontein en allemaal andere heerlijke dingen gegeten. Wat natuurlijk ook niet mocht ontbreken was de voorstelling van Marleen, Fien, Mari en ik. We hebben met AH-vingerpoppetjes (Sint, Piet en Amerigo) een geïmproviseerde voorstelling gegeven.

- klik hier voor de foto's! -

Tentamenrooster...

Ein-de-lijk is het bekend gemaakt. De indeling van mijn tentamenweek van 10 tot 14 December:

Maandagochtend, Wiskunde
" middag, Nederlands schrijfvaardigheid

Dinsdagochtend, Economie PO*¹

Woensdagochtend, Scheikunde PO*¹

Donderdag:
Nada, niks, nopes niente.

Vrijdagmiddag, Biologie.

Dat het hard werken werd wist ik al, maar nu weet ik ook in welke volgorde. Van het ergste ben ik tenminste het eerste af. Dat scheelt een hoop stress en zorgen!

*¹: PO staat voor praktische opdracht, bij scheikunde moet je stofjes bij elkaar gooien om te ontdekken welke stof 't is, en bij Economie moet ik een essay schrijven (en ik heb als onderzoeksvraag: 'had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN AMRO?')

Oefenrechtbank

De studenten die ons hadden uitgenodigd

Na vorige week tijdens de open dag samen met Kenza enthousiast te zijn geworden over het ULC, gingen we deze week er nóg een keertje heen. Deze keer niet om een rondleiding te krijgen of een presentatie bij te wonen, maar om een oefenrechtbank bij te wonen.

ULC studenten gaan namelijk, zelfs al in het eerste jaar, pleiten als advocaat of Officier van justitie in deze oefenrechtbank. Dit verschilt niet van een werkelijke rechtzaak, behalve dat het vonnis dat de rechter geeft niet werkelijk telt zegmaar. De studenten krijgen ook tips en aanwijzingen van de rechtbank.

Deze keer waren het vier derdejaars studenten die gingen pleiten. De rechtbank bestond uit een echte rechter van de rechtbank van Utrecht, Stijn Franken (hoogleraar rechten in Utrecht en de advocaat van Lucia de B.) en een advocate van het advocatenkantoor van Stijn Franken.

De rechters

Zelfs voor leken zoals wij was de zaak goed te volgen. De studenten vervielen niet in opsommingen van wetsartikelen waar wij totaal geen weet van hebben, maar waren prima te volgen. Het was leuk om te zien hoe er mooi gebruik werd gemaakt van uitdrukkingen en de studenten soms lekker scherp uit te bocht kwamen.

Wie weet staan Kenza en ik over een jaar ook wel te pleiten in de oefenrechtbank!

Utrecht Law College

Vooroordelen zijn slechts ideeën die niets met de werkelijkheid te maken hoeven te hebben. Dat is vandaag maar weer eens bewezen. Ik ben met Kenza bij de open dag van Rechten, specifieker: Utrecht Law College (ULC), geweest. Het ULC is de enige honours opleiding rechten in Nederland en is ook werkelijk uniek. Een kleine groep van 75 tot 100 eerstejaars rechtenstudenten worden geselecteerd uit de ongeveer 150 aanmeldingen ervoor. Alleen de beste, meest gemotiveerde studenten worden geselecteerd.

Het idee erachter is dat door deze gemotiveerde, enthousiaste studenten bij elkaar te zetten, er een speciale sfeer wordt gecreëerd. En daardoor wordt er meer en beter geleerd.

Ik ging erheen met redelijk wat vooroordelen. Rechten is voor mensen die niet weten wat ze willen, rechten is veel te algemeen, rechten is saai, rechten is alleen maar theorie en geen praktijk en ga zo nog maar even door. Maar eigenlijk niets ervan bleek waar... Al na drie maanden mag je pleiten in een 'oefenrechtbank'!

Pf, plotseling wordt 't toch weer moeilijk om te kiezen. Proberen aangenomen te worden bij het ULC in Utrecht, of juist een poging wagen geselecteerd te worden bij IBA in Rotterdam?

Halve verlichting

De les ging al niet door, omdat mijn instructeur de griep heeft opgelopen. Dus ging ik zelf aan de slag met Voltrack. In het licht van onze baklampen heb ik lekker drie kwartier met hem gedressuurd.

Net toen we echt goed op stoom waren, hij netjes nageeflijk galoppeerde, gebeurde er iets geks. Ik zag een soort flits en opeens reed ik in heel ander licht. Een beetje droevig, grauw en donkerder dan eerst. Het was alsof we de goedverlichte snelweg hadden verlaten en nu op een B-weg met een paar zwakke straatlantaarns reden. De helft van het licht was uitgevallen!

Voltrack schrok er ook een beetje van en maakte een gek sprongetje. Maar zo braaf als hij is, bleef hij keurig luisteren naar wat ik van hem vroeg. Ik sprong er snel af en liep naar de stal om een poging te wagen weer ons mooie kunstlicht in alle glorie aan de praat te krijgen. Ik was even bang dat ik het licht helemaal uit zou doen en ik Voltrack kon gaan zoeken in het donker. Maar gelukkig voor mijn dappere paardje gebeurde dat niet. Het licht ging echter ook niet meer helemaal aan. Dus heb ik maar verder gereden in de halve verlichting.

Morgen maar even uitzoeken wat ermee aan de hand is...

KLEUR

Misschien was het een beetje druk in het bos. Maar wat wil je, op een prachtige zondagmiddag in een gekleurd herfstbos?

De kleur verdween niet door de drukte, en te paard was het prachtig. In brand staande lariksbossen en donker rode beukenlanen wisselden elkaar af. Het ene stuk was fel gekleurd, terwijl het andere stuk juist zachter was. Bij sommige stukken sneeuwde het bladeren en zag de grond eruit als een versgevallen pak gekleurde sneeuw. Prachtig, om daar met je paard als eerste doorheen te rijden.

De paarden vonden het denk ik ook mooi, ze waren in een opperbest humeur en liepen de hele weg met de oren naar voren. De wind in onze haren, het geritsel onder ons. Patent draafde en galoppeerde genieten met een los teugeltje door de bomen lanen. Voltrack volgde, de rust zelfve. En onderweg riep ik om de tien meter naar mijn vader 'Wauw! Zie die kleuren!'

De herfst, ik was vergeten hoe mooi dat kan zijn.

Meer foto's zie dit album

Af? Gaan? = Staan?

Wat een positieve verrassing was het toen ik vandaag mijn beschouwing terugkreeg die ik voor de herfstvakantie had geschreven! Het onderwerp, de militaire missie in Uruzgan, sprak me niet zo aan omdat ik er al over gedebateerd had vorig jaar. Daardoor was ik ook niet tevreden over mijn beschouwing. Ik vond (en vind!) hem zelf wat mat, braaf en standaard.

Blijkbaar viel het toch wel mee hoe 'slecht' het was, want onderaan het blaadje stond een mooie 8,2! Dat geeft vertrouwen in het tentamen dat ik over 5 weken heb, waar ik een betoog of beschouwing moet schrijven.

Geen één keer heb ik onder een 8 gehaald. Nu maar ervoor zorgen dat mijn tentamen niet de eerste keer wordt...

Klik hier om de beschouwing te lezen

Treindroom

Starend uit het raam vliegen de indrukken aan me voorbij. Vele Nederlandse watergangen worden over gestoken. De gouden hanen op kerktorens glimmen zelfs zonder weerkaatsende zonnestralen. Vervallen loodsen met vele kapotte ramen behoren in zekere zin tot ware architectuur. Het Nederlandse coulissen landschap wordt vervlochten met de rijen kleine, oude huizen. De beweging van een binnenvaartschip wordt slechts verraden door de golven die het achterlaat. Rinkelende spoorwegovergangen worden al bonkend overvlogen. Zij bij hem achterop wacht geduldig tot de trein voorbij is. Langzaam gaan de lichten aan binnenshuis. Stilstaande snelwegen worden overgestoven. De warme gezelligheid uit de Nederlandse huishoudens bereikt door de steeds donker wordende buitenlucht de dromende treinreiziger.

In feite is een lange reis met de trein een soort droom. Het leven van anderen flitst aan je voorbij. Even ben je slechts een toeschouwer.

Weer Maastricht

Begin dit jaar hebben we al met zijn tienen de boel op stelten gezet in Maastricht, afgelopen weekend hebben we het met zn vieren zachtjes over gedaan.

Samen met Maite, Mirjam en Fien stapte ik zaterdagochtend om 8.38 in de trein en begon ons heerlijke weekend. We hebben weer heerlijk geshopt (mooie laarzen!), gepokerd (ik was als eerste blut...), pizza gegeten, uitgegaan tot in de vroege uurtjes om vervolgens de volgende dag halfslapend door te brengen. Het was in één woord heerlijk (behalve het eten bij de Burger King dan gisteravond =P)!

We hebben ook nog vlak voor ik mijn trein moest halen een foto gemaakt in zo'n klein pasfoto hokje op Utrecht CS. Met z'n vieren in een hokje gepropt terwijl we ook nog de tassen in de gaten hielden die als een soort barricade voor 't hokje lagen... Hihi

-foto's komen nog-

Het witte paard

Het is alweer ongeveer een jaar geleden dat er een groep van ongeveer 200 paarden ingesloten werd door het water. De fotograaf Laurens Aaij maakte deze foto die de hele wereld overging, het witte paard werd een symbool voor hoop.

Nu staan de paarden van dezelfde boer nog steeds buitendijks en is it Fryske Gea bang voor een herhaling van het hele verhaal. De boer heeft namelijk waarschijnlijk geen plaats om de paarden te stallen. Het zijn namelijk paarden die naar Frankrijk, Italië et cetera getransporteerd zullen worden om daar geslacht te worden.
Laten we hopen dat er dit jaar geen herhaling plaatsvindt, want niet elk jaar loopt het met een sisser af. (en vorig jaar zijn er ook al 18 paarden verdronken...)

Bladerregen

Bron: Emday.nl

Wauw, wat is de herfst toch eigenlijk ook een heerlijk jaargetijde. Als het dan even droog is en de zon doorbreekt is het werkelijk prachtig.

Samen met Voltrack heb ik vandaag genoten deze heerlijke zonnige herfstdag. Middenin de zon, terwijl het blaadjes regende om ons heen, heb ik hem gedressuurd. Na lekker lang te hebben warmgereden liep hij lekker soepel en ontspannen toen ik 'm wat meer oppakte. Zelfs als ik hem in draf liet uitstrekken bleef hij perfect ontspannen aan de teugel lopen.

Het was zo mooi om in zo'n blaadjes regen te rijden. Op straat was het nog mooier. Hier in de buurt zitten een paar van die bomenlanen, met hele hoge bomen die een soort plafond vormen in de zomer en nu hun blad verliezen. Met Voltrack heb ik nog even een stukje lekker gedraafd door zo'n bomenlaan. Dat was zo mooi, terwijl de zon langzaam door het al bijna verdwenen bladerdak scheen dwarrelde er allemaal blaadjes om ons heen naar beneden...

Het mooie van het leven zit in de kleine dingen en soms zijn die kleine dingen zo overweldigend dat ze een grote indruk achterlaten.

Loslaten

Om werkelijk wat verder te komen met het dressuren is het belangrijk te durven. Vroeger was ik soms best een beetje bang, als ik in de winter op een stuiterend paard zat. Ik verkrampte en durfde absoluut niet meer te ontspannen.

Ik reed niet meer voorwaarts, hield voor elke beweging goed tegen en wachtte af tot het paard opzij sprong.

Maar het is juist belangrijk wel gas te geven, wel voltes te blijven rijden en het belangrijkste is het om wél te ontspannen. Paardrijden is loslaten. Juist op de momenten dat het voelt alsof je op een brok beton zit die elk moment kan exploderen, juist dan moet je durven te ontspannen. Kijk wat er gebeurt. Als het paard er dan toch vandoor gaat heb je het in ieder geval geprobeerd. En zo nu en dan, dan ontspant het paard opeens. Opeens verruimen de passen en voel je het hele paardenlijf onder je ontspannen. Wat een machtig mooi gevoel is dat! Dat is ook weer zoiets waarvoor ik paardrijd, om soms even echt te voelen.

Als echte controlfreak vond, en vind, ik het nog weleens lastig om los te laten, maar het voelt zo ongelofelijk heerlijk als het lukt. Ook in mijn les gisteren voelde die paar momenten zo mooi dat ik alweer ben vergeten hoe het voelde om stuiterend op een brok beton rond te rijden. Eigenlijk gaat het bij paardrijden alleen maar om gevoel. Je krijgt de theorie geleerd maar uiteindelijk moet je een gevoel ontwikkelen, een gevoel voor timing en vooral een gevoel voor het paard onder je!

Duetz II

Nou, het probleem is waarschijnlijk opgelost. Ik ben woensdag meteen door ze opgebeld dat ze inderdaad een foutje hadden gemaakt en het geld zo snel mogelijk aan mij overgemaakt wordt. Dat is dan weer netjes hè?

Alleen wilde ik er toch nog wel een blogpost aan wijden, omdat ik mijn geld dus niet gekregen had als ik er niets van had gezegd en het niet uitgezocht had. Daarom denk ik dat er voor mij al heel wat middelbare scholieren een deel van hun loon zijn misgelopen.
En ik denk dat het niet alleen bij Duetz zo gaat.

Kortom, altijd wakker blijven en je niet zomaar iets aan laten praten! Ik heb er voor gezorgd dat ik niet wat geld misloop en deze keer gaat het misschien om een klein bedrag, maar de volgende keer wellicht om veel meer.
Gewoon je muil opentrekken!

Mijn eerste werkervaring

Ooít gaan we allemaal het betaalde werkcircuit in, en ik besloot kortgeleden om ook maar eens een poging te wagen. Bij een kledingwinkel hier in het dorp, Duetz, hadden ze een vacature voor weekendhulp dus heb ik gesolliciteerd.

Er werd snel gereageerd en binnen een week was ik op gesprek geweest en ging ik een vrijdagavond 'proefwerken' in het filiaal in Zeist. Ook al had ik gesolliciteerd voor de functie in Bilthoven. Dit was omdat ze in Zeist 'harder iemand nodig hadden.' Dat filiaal in Zeist was me toch net wat te ver fietsen 's avonds in m'n uppie door het donker, dus mocht ik ook nog een vrijdagavondje proefwerken in Bilthoven. Zo gezegd zo gedaan.

Vervolgens werd ik gebeld dat ik niet in dienst werd genomen, helaas pindakaas. Ik vroeg maar meteen hoe het dan met de betaling van de gewerkte uren zat, 'oh, proefwerken wordt normaal niet uitbetaald?' was de reactie. Gelukkig had ik al geïnformeerd bij een kennis die een aantal kledingzaken heeft, omdat ze al eerder zoiets geks over het betalen van het proefwerken hadden gezegd. Zijn reactie was dat het gewoon uitbetaald moet worden. Toen hij hoorde dat Duetz dit niet van plan was, noemde hij ze 'de kakkerlakken van de mode industrie'.
Ook door de telefoon heb ik aan degene van Duetz verteld dat de vork anders in de steel zat, hij zou het even voor mij uitzoeken...

Het is alweer twee weken later en ik heb vandaag maar weer eens gebeld. Werd een beetje van het kastje naar de muur gestuurd. En nu werd er weer gezegd 'dat het uitgezocht zou worden.' Morgen maar eens de Mitex bellen of proefwerken niet uitbetaald hoeft te worden.
Op de site van de Mitex trof ik overigens ook al wat leuks aan:

Als werkgever bent u verplicht om de identiteit van uw werknemer vast te stellen, zodra hij bij u in dienst treedt en voor hij daadwerkelijk werkzaamheden gaat verrichten.

Er is mij echter nooit wat gevraagd?

Het vervolg: klik hier