Jaaroverzicht 2007

Aan het eind van het jaar moeten we altijd even terugkijken, ik ook. Even kijken wat dit jaar, wat 2007 zo speciaal maakt.

Een woeste, recordbrekende storm slechts enkele dagen voor mijn verjaardag zorgde ervoor dat 2007 meteen afstak van 2006. Amsterdam CS afgesloten, bomen omgewaaid en ga zo nog maar even door. Maar toch ook heerlijk de wind in je haren voelen als je wind mee hebt op de fiets.

Ook ben ik twee van mijn verstandskiezen verloren, ik heb nog niet gemerkt of ik er ook minder verstandig van ben geworden gelukkig.

Ik ben maar liefst twee keer naar Maastricht geweest met mijn vriendinnen, in Maart en in Oktober. Wat een heerlijke weekenden waren dat!

Home is not where you live, but where they understand you - Christian Morgenstern
En gelukkig is dat voor mij hier, waar ik woon. Ik heb dit jaar meerdere malen het heerlijke gevoel van rust, vertrouwdheid gehad als ik thuiskwam. Dit is waar ik hoor, waar ik leef.

De liefste conversatie van 2007:
'Hoi' zei hij
'Hallo!' zei ik
'Wat een mooi paard heb je.' zei hij
'Dankjewel' zei ik welgemeend van de bodem van mijn hart.

2007 is ook een sportief jaar geweest. Ik heb meegedaan aan het scholenhockeytoernooi (waar we 2e zijn geworden!), mijn eerste hardloopwedstrijd gelopen (5 km in 30:30 :D) en enorm veel vooruitgang gehad in de dressuur met de paarden. En in de Endurance hadden we ook eindelijk weer geluk met Patent, er werden wedstrijden uitgelopen!

Ik ben voor een weekje 'redactrice' van de krant 'Cada dia' geweest. Best leuk om gewoon een weekje alleen maar tekstjes te schrijven, alleen maar te hoeven schrijven. Ook al hoefde het geen hoogstaande teksten te zijn was het toch best leuk!
Samen met Maite heb ik even architectje mogen spelen. Ons droomhuis, een strandhuis, in het klein gebouwd.

Maquette

Ook de landsgrenzen werden verkend. Samen met Laudine heb ik de Noordzee overkruist om een paar dagen van hot naar her te rennen in Londen. Het was geweldig!

Toen mijn moeder een paar dagen uit fietsen ging, heb ik voor kok gespeeld hier thuis. Gedurende een paar heerlijke Augustus dagen heb ik me uitgeleefd in onze keuken zonder de boel in brand te steken of iemand te laten verhongeren.

Op de verjaardag van mijn zus zijn we naar het Amsterdamse Bos getogen om te kijken bij een polowedstrijd. En ik moet zeggen, ik zou best weleens een keer een Polo les willen volgen. Het lijkt me een geweldige sport om te doen, en ook heel erg verslavend!

En tot slot ben ik ook veel bezig geweest met wat ik wil gaan doen ná het vwo. International Business Administration in Rotterdam, of toch lekker dicht bij huis aan het Utrecht Law College studeren?

Life is the art of drawing without an eraser - John W. Gardner

2007 was een mooi jaar, een jaar waarvan ik ook helemaal niets had willen missen!
Ik ben benieuwd wat 2008 ons zal geven.

Arthur&ik, liefde op het strand van Egmond!

Genieten met dynamiet

Als Patent een minder originele naam had gekregen, was het zeker Dynamite of Динамит (Russische spelling, dezelfde uitspraak) geweest.

Rijden zat er de afgelopen paar weken niet in, de bodem was bevroren en ik had het druk met tentamens. De paarden hebben zich dus lichtelijk verveeld in de bak en incidenteel in hun bosweide.

Maar vandaag ging er eindelijk weer een zadel op die mooie bruine ruggen. Omdat ik zo'n vermoeden had dat Patent er behoorlijk zin in zou hebben en het weleens goed druk kon zijn in het bos, heb ik hem even een kwartiertje in de bak gereden. Wat een capriolen kan dat paard uithalen zeg! Geweldig. Het is juist leuk dat hij zo geniet, zo vrolijk is. Ik heb het idee dat doordat hij zo enthousiast kan zijn, het voor mij ook allemaal nog mooier is. Ik moet weliswaar zeer geconcentreerd rijden, maar toch geeft hij het rijden kleur.

Tot mijn verbazing gedroeg Patent zich vervolgens eigenlijk keurig in het bos. Natuurlijk had hij energie voor tien, maar hij heeft niet met zijn achterbenen voor de neus van wandelaars lopen wapperen en is ook niet het hele rondje aan het drammen geweest.
Het was echt geweldig om eindelijk er weer op te zitten, na al die tijd had ik wel lichtelijk last van een Cold Turkey.

Fiets verven

Wat doe je als je een oude oma-fiets tot je beschikking hebt en je opeens een creatieve bui hebt? Dan ga je 'm verven.

Wat je even vergeet is dat je nog nooit eerder iets geverfd hebt, en dus eigenlijk de grootste kluns met een kwast in je hand bent. Wat je ook even vergeet is dat het koud is buiten, waar je moet schilderen. En wat je óók even vergeet is tijdens het schilderen goed vanaf alle kanten kijken.

Ik heb vandaag onze oma fiets bordeaux rood geschilderd. Het idee is dat ik het later versier met gouden verf (ik denk dat ik op de spatborden en op de kettingkast allemaal teksten ga schrijfschilderen met goud). Alleen heb ik de bordeaux rode verf niet overal even goed aangebracht... Dat moet ik dus nog even verbeteren, want nu zie je hier en daar nog de vorige kleur: lichtblauw...

Hm, dat doe ik wel ná de kerstdagen ofzo, het is toch een beetje koud om buiten te zitten schilderen ben ik achter gekomen!

Foto's komen later, als 'ie helemaal af is en perfect eruitziet (hoop ik).

Hét kerstdiner

Hoe kun je het begin van de kerstvakantie beter vieren dan met een kerstdiner met al je vriendinnetjes? Dat heb ik dus ook maar gedaan gisteren.

Allemaal (behalve twee) kwamen bij mij dineren. Samen met een paar heb ik 's middags de tafel heerlijk versierd, het huis vol kaarsjes gezet en met mijn moeder gekookt. Als een echt kippenhok kakelden we heerlijk allemaal door elkaar en heb ik veel gelachen.

Na het eten zijn we nog even op 't ijs van de vijver gegaan, wat nu zó dik is dat het maar liefst 8 meisjes houdt!

Wat mij betreft is dit 't perfecte begin van een perfecte kerstvakantie!

Zie het album voor foto's:

Kerstdiner

(Oh en ik heb mijn eerste cijfer al terug: een 7,0 voor het scheikunde Practicum!!)

Snertweer

Nu ben ik de laatste die gaat klagen over het weer, dus ik zal ook niet beginnen over mijn bevroren handen na een stukje fietsen en mijn ijskoude wangen. Zolang ik er niet ziek van word en het niet dag in dag uit regent, overleef ik zonder al teveel geklaag (of doe ik in ieder geval mijn best daarvoor).
Ik weet ook dat dit koude, winterse weer hoort in Nederland. Een bepaalde periode van het jaar hoort alles te bevriezen, hoor je je handen weer te warmen aan een kop warme chocolademelk en zijn de bevroren tenen dagelijkse koek.

Het enige wat ik echt mis als het zo koud is, is het paardrijden. Natuurlijk zou ik over straat kunnen gaan stoppen (en als een bevroren eskimo weer thuiskomen), maar echt rijden zit er toch niet in zonder binnenbak. Onze bak is in zeer korte tijd veranderd in een harde, bonkige plaat. Ik heb vandaag een poging gewaagd Patent erin te longeren, maar naar mijn mening zwikte hij toch echt teveel met zijn benen. En daarom vond ik het risico te groot.

Natuurlijk heeft dit weer ook zijn voordelen. We kunnen weer lekker snert eten en hopen op een elfstedentocht. Waar ik pas écht op hoop is een beetje sneeuw, als het dan toch koud is wil ik ook kunnen sleeën, een échte witte kerst en 's ochtends door de versgevallen sneeuw al krakend naar de stal lopen. Dát vind ik pas mooi winterweer!

Semi kerstvakantie

En ook de tweede tentamenweek zit erop! Vijf heel verschillende tentamens, variërend in lengte van 2 tot 3½ uur, allemaal overleefd.

Wiskunde heb ik niet geweldig gedaan, maar dat had ik al verwacht. En wie weet, het cijfer kan nog altijd meevallen!
Over het betoog dat ik voor Nederlands heb geschreven ben ik wel tevreden. Ook al duurde het ruim een kwartier voor de surveillanten mijn computer aan de praat hadden en ik daardoor toch wel even in de stress schoot. Ik heb me lekker kunnen uitleven met beeldspraak, waar ik wel enthousiast van werd. (Als ik het betoog terug heb gekregen zal ik 'm plaatsen op mijn andere blog).
Het essay voor Economie (met als onderzoeksvraag: 'Had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN Amro?') had ik niet beter kunnen schrijven. Nu maar hopen dat het ook volgens de maatstaven van mijn leraar goed is en dat hij mijn titel begrijpt ('De Bank, De Overname').

Zoals ik al eerder deze week had geschreven, Scheikunde was vooral wel grappig. Paarse borrelende vloeistoffen en gele neerslag wisselden elkaar af en dat was lang niet de gehele tijd te begrijpen. Maar ach, dat betekent nog niet meteen dat ik het verprutst heb.

Het laatste tentamen, biologie, was de perfecte afsluiter. Biologie is namelijk het vak wat ik gewoon snap over het algemeen, ik zie 't gewoon. Nu klinkt dit heel arrogant, maar je moet niet vergeten dat hier tegenover mijn gebrek aan een wiskundeknobbel staat! Het cijfer van dit tentamen kan ik niet echt voorspellen, maar ik heb er in ieder geval een goed gevoel over en daar ben ik blij mee.

De meeste resultaten krijg ik pas na de kerstvakantie, dus volgende week zal er ook niet veel meer gedaan worden op school... Ik heb semi-kerstvakantie!

Paarse vloeistof en een witte jas

Nooit, maar dan ook nooit meer hoef ik voor Scheikunde een gasbrander aan te steken, een titratie uit te voeren, een gasvolume meting te doen, een maatkolf te hanteren... Ik hoef gewoon nooit meer practica te doen!
Ik heb namelijk vandaag ruim 3 uur proefjes gedaan, de kers op de taart, het climax, het Praktisch Schoolonderzoek, 20% van mijn schoolexamencijfer.

Met mijn hele klas heb ik de hele ochtend in een (veel te grote) witte jas met een beschermingsbril op boven de borrelende, sissende en stinkende stofjes gestaan. Zoals ik al zei heb ik er meer dan de 3 uur die er officieel voor stond over gedaan. Ik heb na 3½ uur de handdoek in de ring gegooid en voor het laatst een witte jas uitgetrokken (het heerlijke gevoel komt nu pas).
Gelukkig kregen we halverwege wel koek en koffie (dat was voor het eerst bij een tentamen!). Even dachten we nog dat het een valstrik was, aangezien eten en drinken natuurlijk normaal gesproken niet toegestaan is terwijl je proefjes aan het doen bent. Maar dát mag dan gelukkig juist wel bij het echte tentamen!

Hoe ik het gemaakt heb weet ik niet, aangezien je bij zo'n praktische opdracht totaal niet kunt inschatten of je ergens de punten nou wel of niet voor hebt gekregen. Zo dacht ik vorig jaar dat ik het Biologie practicum geheel verprutst had en kreeg ik vervolgens een paar weken later een 9,7 terug. Dat was wel een verrassing!

Ik zie het dus wel! In ieder geval ben ik er nu, voor altijd, vanaf. Nooit meer een te grote witte jas aan!

Door storm en regen

Ik heb mijn hoeveelheid beweging van vandaag ruim gehad.

Ik zou maar twee uur school hebben, maar dat betekende dus niet dat het een rustig dagje werd. Het eerste uur had ik Nederlands, en toen ik daar aankwam hoorde ik dat je vandaag je schrijfdossier (de beschouwingen, betogen etc die je in 4V-6V geschreven hebt) moest laten zien omdat je anders uitgesloten was van het examen volgende week...
En ik had dat natuurlijk op m'n bureau, thuis, liggen... Bijna meteen ben ik weer gegaan, om het thuis op te halen. Ik kon vrolijk nóg een keer tegen de wind in naar school fietsen. Eenmaal weer op school had ik 't bloedheet, was ik duizelig en had ik hoofdpijn. En vertelde onze docente doodleuk dat het toch niet had gehoeven.

Great.

Ach, zij kon er ook vrij weinig aan doen. Maar het is nu wel héél duidelijk: de sectie Nederlands bij mij op school is één grote chaos. Ook over het schrijfvaardigheidstentamen van volgende week zijn ze vaag, de drie docenten die 6V lesgeven zeggen allemaal elke keer weer wat anders. Ik zie het maandag wel. Ik weet dat als ik goed voorbereid ben ik er een 8+ voor kan halen en hoop maar dat dat nu ook lukt...

In ieder geval zijn de calorieën van vandaag weer verbrand!

Alweer vier jaar

Alweer vier jaar geleden, vier mooie jaren, is Jopie overleden.

En voor 't eerst in vier jaar, heb ik niet op de dag (3 December) aan 'm gedacht. Pas toen Laudine me 's avonds smste realiseerde ik me dat het alweer vier jaar geleden is.

Aan de ene kant lijkt het een eeuwigheid, de mooie herinneringen die ik nog zo graag zou willen houden beginnen te vervagen. Zijn blik staat niet meer in mijn geheugen gegrift.
Aan de andere kant lijkt het net gisteren dat ik op die brede KWPN-er rondstapte, die warme grasbuik tussen mijn benen. Het lijkt net gisteren dat ik voor het eerst op hem reed zonder dat iemand erbij was. Het lijkt net gisteren dat ik keboide met hem.

Aan al het goede komt een einde, maar gelukkig wel een mooi einde.

- Het gouden paard - Het verhaal dat ik 4 jaar geleden schreef.

Presenteren

Ook al zijn onze presentaties maar kort, hoogstens een kwartier, toch leef ik ervan op. Vorige week moest ik twee keer presenteren. Eén keer in een groepje bij Letterkunde (literatuurgeschiedenis), vertellen over de Nederlandse poëzie in de jaren '50 en de algemende achtergronden daarvan.

Vrijdag mocht ik voor het eerst sinds de brugklas weer alleen. Destijds las ik voor, een verhaal over Kofi Annan. Waarschijnlijk kende bijna niemand uit mijn klas die man, maar ik had er groot respect voor en wilde er graag over vertellen. Destijds wist ik natuurlijk vrij weinig van politiek et cetera, maar toch was ik geïnspireerd door hem.
Als ik presenteer heb ik me meestal zodanig ingelezen en ingelezen in de stof dat ik de klas/toehoorders ook echt wil overtuigen, iets bij wil brengen. Misschien ben ik wel gewoon een neurotische perfectionist, maar presenteren geeft me vleugels (en dat zonder Redbull!)
Vrijdag was het weer zover. Alleen stond ik voor mijn economieklas. Die voor de gelegenheid flink uitgedund was, omdat vrijdag het laatste uur bijna geen een examenleerling nog op komt dagen. Over een klas viel dus niet echt te spreken, aangezien ze precies op één hand te tellen waren.

Desalniettemin heb ik enthousiast verteld over de overname van ABN. Achteraf kon ik wel duizend dingen bedenken die ik vergeten was, of veel mooier had kunnen vertellen. Maar toch was ik wel tevreden, de klas vond dat het fijn was om naar mij te luisteren en ik had het kunnen vermijden om er een 'euhh... en euh..'- verhaal van te maken.

Jammer dat ik deze week niet wéér mag presenteren, ik zou 't wel elke week willen doen!

Aicha

Oooh ! Aicha, Aicha, ecoute-moi
Aicha, Aicha, t'en vas pas
Aicha, Aicha, regarde-moi
Aicha, Aicha, reponds-moi

Vanochtend moest ik plotseling weer aan dit liedje denken. Een paar jaar geleden, toen ik nog Frans had, hebben we het helemaal vertaald. En ja, ik vind het een echt mooi liedje. Nu, een paar jaar later, weet ik niet meer precies wat het allemaal betekende (*schaam* *schaam*), maar móói vind ik het nog steeds!

De Luchtballon

Voor Natuurkunde moet je in je examenjaar een zogenaamd EXO doen, een experimenteel onderzoek waar je een keurig verslag van moet schrijven. Samen met Maite ga ik onderzoeken wat het verband is tussen de opwaartsekracht van een luchtballon en het temperatuursverschil (temperatuur lucht in de ballon vs. temperatuur rest vd kamer). Het is sneller gezegd dan gedaan, want we moeten natuurlijk eerst een model luchtballon bouwen!

We hebben nu een site gevonden waar we echte luchtballonstof voor een *prikkie* kunnen bestellen en vandaag zijn we bezig geweest met het berekenen van het volume van onze model luchtballon. Zelfs onze wiskundeleraar moest eraan te pas komen ('dit is echt een examenvraag! *enthousiasme*'). Na 2 lesuren eraan besteed te hebben bleek een deel van onze berekening niet te kloppen, dus moeten we weer naar Hans (de wiskundeleraar)... Dat doen we maandag wel...

pAn, kunst kijken

Peter Bremers - Icebergs&Paraphernalia - Iceberg 34

Samen met mijn vader ben ik op de allerlaatste dag van de pAn Amsterdam nog even gaan kijken. Ik vind het heerlijk om zoveel verschillende kunst bij elkaar te zien. Van glaskunst tot Rembrandt, van juwelen tot fotografische kunst, alles is vertegenwoordigd.

Voornamelijk de glaskunst en oude Nederlandse werken (Rembrandt, Koekoek etc.) spreken mij aan. Deze keer ben ik ook verliefd geworden op een prachtig beeld van een paard, dat stamt uit de Tang-dynastie. Met een hoogte van ongeveer 60 centimeter een echt unicum. En ook al is het een beeld en dus statisch, lijkt het net alsof het beweegt. Prachtig!

Sinterkláás!

Ik met mijn privé eiland (made by Mag!)

Misschien wel een beetje vroeg, maar wat wil je met al die aankomende tentamendrukte? Tegen de tijd dat het 5 December is, hebben wij geen tijd meer voor die Goed Heiligman!

Dus heb ik gisteren met mijn vriendinnetjes sinterklaas gevierd. En wat een mooie surprises kwamen er tevoorschijn! Ikzelf had Carolien getrokken en voor haar een knuffelpoes gemaakt, als vriendje voor haar kat. Verder hadden we een ... Beauty/shoebox (SATC-idee), een dansvoorstelling, de roos uit Belle & het Beest, een 'zelfgemaakt t-shirt', een hobbelpaard, een spiegel, Mirjam's eigen klas (Mirjam zit op de pabo), prachtige Kareltje de badeend (mét sjaal) en... ik kreeg mijn eigen Guin Island! Alle surprises waren zo mooi geworden!

Verder hebben we ook nog een keer genoten van Kenza's chocoladefontein en allemaal andere heerlijke dingen gegeten. Wat natuurlijk ook niet mocht ontbreken was de voorstelling van Marleen, Fien, Mari en ik. We hebben met AH-vingerpoppetjes (Sint, Piet en Amerigo) een geïmproviseerde voorstelling gegeven.

- klik hier voor de foto's! -

Tentamenrooster...

Ein-de-lijk is het bekend gemaakt. De indeling van mijn tentamenweek van 10 tot 14 December:

Maandagochtend, Wiskunde
" middag, Nederlands schrijfvaardigheid

Dinsdagochtend, Economie PO*¹

Woensdagochtend, Scheikunde PO*¹

Donderdag:
Nada, niks, nopes niente.

Vrijdagmiddag, Biologie.

Dat het hard werken werd wist ik al, maar nu weet ik ook in welke volgorde. Van het ergste ben ik tenminste het eerste af. Dat scheelt een hoop stress en zorgen!

*¹: PO staat voor praktische opdracht, bij scheikunde moet je stofjes bij elkaar gooien om te ontdekken welke stof 't is, en bij Economie moet ik een essay schrijven (en ik heb als onderzoeksvraag: 'had er ingegrepen moeten worden bij de overname van ABN AMRO?')

Oefenrechtbank

De studenten die ons hadden uitgenodigd

Na vorige week tijdens de open dag samen met Kenza enthousiast te zijn geworden over het ULC, gingen we deze week er nóg een keertje heen. Deze keer niet om een rondleiding te krijgen of een presentatie bij te wonen, maar om een oefenrechtbank bij te wonen.

ULC studenten gaan namelijk, zelfs al in het eerste jaar, pleiten als advocaat of Officier van justitie in deze oefenrechtbank. Dit verschilt niet van een werkelijke rechtzaak, behalve dat het vonnis dat de rechter geeft niet werkelijk telt zegmaar. De studenten krijgen ook tips en aanwijzingen van de rechtbank.

Deze keer waren het vier derdejaars studenten die gingen pleiten. De rechtbank bestond uit een echte rechter van de rechtbank van Utrecht, Stijn Franken (hoogleraar rechten in Utrecht en de advocaat van Lucia de B.) en een advocate van het advocatenkantoor van Stijn Franken.

De rechters

Zelfs voor leken zoals wij was de zaak goed te volgen. De studenten vervielen niet in opsommingen van wetsartikelen waar wij totaal geen weet van hebben, maar waren prima te volgen. Het was leuk om te zien hoe er mooi gebruik werd gemaakt van uitdrukkingen en de studenten soms lekker scherp uit te bocht kwamen.

Wie weet staan Kenza en ik over een jaar ook wel te pleiten in de oefenrechtbank!

Utrecht Law College

Vooroordelen zijn slechts ideeën die niets met de werkelijkheid te maken hoeven te hebben. Dat is vandaag maar weer eens bewezen. Ik ben met Kenza bij de open dag van Rechten, specifieker: Utrecht Law College (ULC), geweest. Het ULC is de enige honours opleiding rechten in Nederland en is ook werkelijk uniek. Een kleine groep van 75 tot 100 eerstejaars rechtenstudenten worden geselecteerd uit de ongeveer 150 aanmeldingen ervoor. Alleen de beste, meest gemotiveerde studenten worden geselecteerd.

Het idee erachter is dat door deze gemotiveerde, enthousiaste studenten bij elkaar te zetten, er een speciale sfeer wordt gecreëerd. En daardoor wordt er meer en beter geleerd.

Ik ging erheen met redelijk wat vooroordelen. Rechten is voor mensen die niet weten wat ze willen, rechten is veel te algemeen, rechten is saai, rechten is alleen maar theorie en geen praktijk en ga zo nog maar even door. Maar eigenlijk niets ervan bleek waar... Al na drie maanden mag je pleiten in een 'oefenrechtbank'!

Pf, plotseling wordt 't toch weer moeilijk om te kiezen. Proberen aangenomen te worden bij het ULC in Utrecht, of juist een poging wagen geselecteerd te worden bij IBA in Rotterdam?

Halve verlichting

De les ging al niet door, omdat mijn instructeur de griep heeft opgelopen. Dus ging ik zelf aan de slag met Voltrack. In het licht van onze baklampen heb ik lekker drie kwartier met hem gedressuurd.

Net toen we echt goed op stoom waren, hij netjes nageeflijk galoppeerde, gebeurde er iets geks. Ik zag een soort flits en opeens reed ik in heel ander licht. Een beetje droevig, grauw en donkerder dan eerst. Het was alsof we de goedverlichte snelweg hadden verlaten en nu op een B-weg met een paar zwakke straatlantaarns reden. De helft van het licht was uitgevallen!

Voltrack schrok er ook een beetje van en maakte een gek sprongetje. Maar zo braaf als hij is, bleef hij keurig luisteren naar wat ik van hem vroeg. Ik sprong er snel af en liep naar de stal om een poging te wagen weer ons mooie kunstlicht in alle glorie aan de praat te krijgen. Ik was even bang dat ik het licht helemaal uit zou doen en ik Voltrack kon gaan zoeken in het donker. Maar gelukkig voor mijn dappere paardje gebeurde dat niet. Het licht ging echter ook niet meer helemaal aan. Dus heb ik maar verder gereden in de halve verlichting.

Morgen maar even uitzoeken wat ermee aan de hand is...

KLEUR

Misschien was het een beetje druk in het bos. Maar wat wil je, op een prachtige zondagmiddag in een gekleurd herfstbos?

De kleur verdween niet door de drukte, en te paard was het prachtig. In brand staande lariksbossen en donker rode beukenlanen wisselden elkaar af. Het ene stuk was fel gekleurd, terwijl het andere stuk juist zachter was. Bij sommige stukken sneeuwde het bladeren en zag de grond eruit als een versgevallen pak gekleurde sneeuw. Prachtig, om daar met je paard als eerste doorheen te rijden.

De paarden vonden het denk ik ook mooi, ze waren in een opperbest humeur en liepen de hele weg met de oren naar voren. De wind in onze haren, het geritsel onder ons. Patent draafde en galoppeerde genieten met een los teugeltje door de bomen lanen. Voltrack volgde, de rust zelfve. En onderweg riep ik om de tien meter naar mijn vader 'Wauw! Zie die kleuren!'

De herfst, ik was vergeten hoe mooi dat kan zijn.

Meer foto's zie dit album

Af? Gaan? = Staan?

Wat een positieve verrassing was het toen ik vandaag mijn beschouwing terugkreeg die ik voor de herfstvakantie had geschreven! Het onderwerp, de militaire missie in Uruzgan, sprak me niet zo aan omdat ik er al over gedebateerd had vorig jaar. Daardoor was ik ook niet tevreden over mijn beschouwing. Ik vond (en vind!) hem zelf wat mat, braaf en standaard.

Blijkbaar viel het toch wel mee hoe 'slecht' het was, want onderaan het blaadje stond een mooie 8,2! Dat geeft vertrouwen in het tentamen dat ik over 5 weken heb, waar ik een betoog of beschouwing moet schrijven.

Geen één keer heb ik onder een 8 gehaald. Nu maar ervoor zorgen dat mijn tentamen niet de eerste keer wordt...

Klik hier om de beschouwing te lezen