Varekai!

Buiten 30 graden, binnen mooie foto's kijken. Zo begon het, in Juli 2007. Ik kwam erachter dat mijn geliefde Cirque du Soleil weer naar Nederland zou komen. Een aantal jaren geleden was ik al met mijn ouders naar Quidam geweest en was dat nooit meer vergeten. Zo betoverend mooi! Nu kwamen ze naar Nederland met de show "Varekai". Varekai betekent "Waar dan ook" in het Roma.

"De show is een eerbetoon aan de nomadische ziel, aan de geest en kunst van de circustraditie en aan degenen die met oneindige bezieling het pad volgen dat naar Varekai leidt." - site Cirque du Soleil

In Juli hebben we meteen kaartjes besteld voor Varekai. En toen begon het wachten, tot 6 maart 2008. En voor je het weet is het dan nog maar een week, een dag, een paar uur... en gaat het licht uit en komen de acrobaten het podium op!

Gisteravond was een betoverende avond. De opkomst vond ik ongelooflijk mooi, de geluiden en de kleuren, de bewegingen en het licht... Het perfecte bos. Een van de vele hoogtepunten van de show vond ik de 'Aerial Straps', adembenemend! Hier een filmpje daarvan:

Zoals ik ergens anders een week geleden al gelezen had: dichterbij een sprookje dan de voorstelling "Varekai" van Cirque du Soleil kun je tegenwoordig niet meer komen." Wat een prachtige beelden, bewegingen en verhalen!

Meer foto's in mijn foto album.

De tweede kans - Sarafina Suransky

In de vakantie was ik er al in begonnen, nu heb ik het uit! Samen met mijn lieve vriendinnetje Sarafina - Fien - deel ik de passie voor het schrijven. Fien schrijft echte boeken, ik houdt het bij betogen, blogposts en brieven.

Het boek dat Fien geschreven heeft heet 'De Tweede Kans'. Ze is ermee begonnen toen ze 14 jaar oud was en heeft het afgelopen zomer voltooid. Het historische boek gaat over Jutte, een meisje die de vrijheid opzoekt. Haar leven is al helemaal uitgestippeld en binnen een paar weken zal zij uitgehuwelijkt worden als twee rovers haar dorp doortrekken. Jutte loopt weg van huis en vraagt de rovers of ze met ze mee mag.
De rovers stemmen in en Juttes leven komt in een stroomversnelling terecht. Het is een boek over de transformatie van meisje naar ware vrouw.

Een spannend, mooi verhaal dat ontzettend leuk is om te lezen! (En nu moet je niet denken dat ik dat zeg omdat het geschreven is door Fien, het is werkelijk zo!)
Helaas heeft Fien nog geen uitgever gevonden, dus is het boek nog niet te koop in de boekwinkel. Er zijn slechts twee manuscripten! Een heel bijzonder boek dus =D

Babybezoek

Terwijl ik op vakantie was heeft het leven thuis natuurlijk ook niet stilgestaan. Dinsdag belde mijn moeder om ontzettend leuk nieuws te vertellen: mijn zus heeft maandag haar 2e kindje gekregen!

Tijdens de vakantie was het een beetje moeilijk om er langs te gaan, dus ben ik gisteren gegaan. Samen met Laudine met de trein naar Haren. En dat was nog een hele onderneming. Er waren namelijk werkzaamheden, dus moesten we maar liefst 3x overstappen en deden we er 2:45 over...

Samen met de andere reizigers prakten we onszelf in de NS-bussen op station Meppel om een halfuurtje te rijden naar Hoogeveen. Gelukkig was het op de terugweg een stukje rustiger en konden we meteen in de eerste de beste bus stappen!

Het kindje was de hele reis helemaal waard. Moeder en kind maken het goed, mijn andere neefje die nu dus opeens grote broer is geworden vond het ook leuk dat we er waren. Wat mij betreft de 5:30 uur reizen waard!

Het land van Bartje!

Een huisje zoals de onze

Maandag dropte mijn vader me in Utrecht, bij de vader van m'n vriend Arthur op de stoep. Nog even wat gegeten en toen konden we op reis. Samen met zijn opa&oma, zusje, broertjes, vader en stiefmoeder heb ik vervolgens 5 dagen genoten in een werkelijk prachtig huis(je) in Drenthe. In het Land van Bartje!
Toen we met onze tassen voor ons huisje stonden was ik echt verrast, huisje nummer 452 was echt mooi! Het zat aan een groot veld, dus alle ruimte om te tennissen of voetballen. En het huisje zelf was echt ruim en licht!

In het huisjespark zat een ontzettend leuk zwembad. Het zwembad op zich was niet zo groot, maar er zat een heel leuke glijbaan in. Er zat namelijk een bijna-vrije val in, waardoor je bijna over de kop ging in de daarop volgende bochten en er als een raket uitschoot het water in!

's Avonds werd er ge-duizend, na één keer beginnersgeluk gehad te hebben heb ik 2 keer hard verloren van Arthur's oma... Maarja, Arthur heeft geen één keer gewonnen, dus mijn nederlagen vallen nog mee =P

Verder hebben Arthur&ik vaak naast het huisje getennist, gevolleerd. Ons uiteindelijke record was 141x (en dat terwijl ik dus een echt groener dan groen groentje ben!). Ook hebben we op donderdag een toernooitje gedaan op de tennisbaan van het park, waar ik natuurlijk vaker mis sloeg dan raak. Maar dat mocht de pret absoluut niet drukken, ik vond het super leuk om voor het eerst echt op een tennisbaan te staan!

We hebben ook nog een halve dag gefietst en een paar uur gewandeld, waardoor we ook nog grafheuvels, hunebedden en een smeltdal gezien hebben. En na het keihard tegen de wind in fietsen was iedereen opeens een stukje rustiger... Including me. (toch aan het eind van de middag nog getennist met Arthur, de energie was weer snel terug!)

We hebben vooral veel gelachen, genoten en ons vermaakt. Ik vond het echt een heerlijke vakantie. Jammer dat het alweer afgelopen is, nu moet ik Arthur opeens weer missen. Wel een beetje raar hoor, na vijf dagen ben je er wel aan gewend dat je de hele tijd samen bent!

Hooooooo stap!

Een ex-renpaard, dat blijft Patent zijn hele leven lang. Zijn opvoeding en jongste jaren hebben alleen maar in het teken gestaan van hard, harder, hardst. Tegenwoordig is dat ook nog sterk aanwezig in de aard van het paard.
De meeste paarden gaan over naar stap als je als ruiter je zwaar maakt in het zadel en ontspant, Patent gaat juist harder. En niet alleen onder het zadel maakt hij gebruik van elke kans die hij krijgt om harder te gaan.

Aan de longe is hij al helemaal lastig terug te krijgen. Vroeger kon hij niet eens stappen aan de longe! Zodra ik hem van mij af liet lopen begon hij te draven. Tegenwoordig kan hij dat wel, maar draaft hij eenmaal wil hij niet graag weer terug naar stap. Ik longeer hem meestal zonder longeerlijn aangezien hij op zich prima luistert naar de stemhulpen, alleen het teruggaan naar stap duurt soms wat langer.
Gisteren was ik ook ronden lang bezig hem terug te krijgen. Het stormde een beetje en Patent had er zin in.

Het vergt heel wat geduld, maar het heeft ook wel iets schattigs. Zeker als hij dan ein-de-lijk gaat stappen. He he, hij kan 't wel!

Valentijnsdag

Love actually is all around

- Love actually

Voordat iedereen denkt dat ik zo'n meisje dat bergen cadeautjes koopt voor haar Valentijn, en er ook kruiwagens vol terugkrijgt... Dat ben ik dus niet. Ik wordt niet bevangen door Valentijns-koopgekte zodra ik alle rode etalages zie.

Maar ik heb wel een heerlijke middag+ avond gehad na mijn letterkunde tentamen!

Samen met mijn ouders en mijn vriend ben ik uit eten gegaan, eigenlijk nog voor mijn verjaardag. En het eten was hemels. Wauw. Wat kunnen die mensen daar koken zeg!
Alles was al perfect en toen kwam het goddelijke toetje. Dat toetje was echt om je vingers bij op te eten en je bord af te likken.
En ook al was het eigenlijk niet voor valentijnsdag, ik vond het toch wel heel leuk dat het restaurant vol hing met hartjesballonnen tegen het plafond. Al gingen naarmate de avond vorderde steeds meer ballonnen dalen, wat er weer grappig uitzag.

Hm, het was een heerlijke avond om niet te vergeten!

Romantiek & War Poetry

A widow bird sate mourning for her Love
Upon a wintry bough;
The frozen wind crept on above,
The freezing stream below.

There was no leaf upon the forest bare,
No flower upon the ground,
And little motion in the air
Except the mill-wheel's sound.

- Percy Bysshe Shelley

Na deze week een overvloed aan engelse gedichten uit de Romantiek (Coleridge, Keats, Shelley, Wordsworth...) en van de War Poets (oa. Sassoon & Owen) gelezen te hebben, had ik vandaag er tentamen over. In het kort: wat een ongelooflijk váág tentamen!

Het tentamen was in feite puur gebaseerd op interpretatie, als je je eigen mening maar kon onderbouwen of zoiets. Ik hoop maar dat mijn mening de goede mening was.
We kregen twee gedichten (het gedichtje hierboven en het gedichtje onderaan) en over allebei een paar vragen. Waar het watermolen rad uit de laatste regel symbool voor staat, wat voor sfeer er heerst in het gedicht, et cetera.

Uiteindelijk maakt het eigenlijk ook níet uit wat je voor dit tentamen haalt, deze telt voor 25% van je eindcijfer en het tentamen Nederlands letterkunde eind maart telt voor de overige 75%. Dat betekent dat als je hier een 1 haalt, je voor de andere even een 7 moet halen om het weer recht te trekken...

You love us when we're heroes, home on leave,
Or wounded in a mentionable place.
You worship decorations; you believe
That chivalry redeems the war's disgrace.
You make us shells. You listen with delight,
By tales of dirt and danger fondly thrilled.
You crown our distant ardours while we fight,
And mourn our laurelled memories when we're killed.
You can't believe that British troops 'retire'
When hell's last horror breaks them, and they run,
Trampling the terrible corpses - blind with blood.
O German mother dreaming by the fire,
While you are knitting socks to send your son
His face is trodden deeper in the mud.

- Siegfried Sassoon

Februarizon

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.

- Paul Rodenko

En zo is het maar net. De afgelopen dagen heb ik met volle teugen genoten van dit prachtige, 'lente'weer... Paardgereden in het zonnetje, teksten over de Romantiek aan mezelf voorgedragen in de zon om te leren, zonder jas gefietst...
Zaterdagochtend ging ik heel vroeg weg bij mijn vriend (als in: 8 uur 's ochtends), het gevolg was dat ik de hele terugweg prachtige luchten zag. En aangezien ze zo mooi waren, heb ik geprobeerd foto's te maken met mijn mobiel. En wonder boven wonder is dat best aardig gelukt!

Heerlijk, dit semi-lenteweer!

Mooie Luchten

Tennissen

Ik hoop dat dit heerlijke, perfecte lenteweer nog een tijdje blijft!

Want het heeft heerlijke zondagen tot gevolg. Vandaag heb ik naast wat huiswerk heerlijk paardgereden en... twee keer getennist. Gewoon op het plein naast ons huis. Voor de lunch een uurtje gewoon tegen de garagedeur, heerlijk in de zon, in mn uppie. En omdat mijn zus graag ook nog wilde tennissen, en ik ook eigenlijk nog wel zin had, heb ik na het paardrijden weer mijn racket gepakt.

Ook al kunnen we er nog niks van, ik vind het super leuk. Het is lachwekkend en lekker actief. Ik kan niet wachten tot we eindelijk op de tennisvereniging gaan tennissen!

Overleden: Joan Eikelboom

Een bizar bericht uit de endurancewereld, een bizarre gedachte. Joan Eikelboom, een enthousiaste endurance amazone en organisatrice is plots op slechts 38-jarige leeftijd overleden.

Altijd vrolijk en enthousiast, een ontzettend aardige vrouw. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij, die juist altijd zo gezond leefde, gewoon niet meer wakker is geworden.

Maar helaas, niets is minder waar. De kans dat ik haar nog zou zien was redelijk klein, aangezien zij vorig jaar naar Namibië emigreerde, maar nu is het zeker. Joan komt niet meer terug.

Verschrikkelijk voor haar familie, haar man en dierbare vrienden.

Lees ook het bericht op de site van de knhs

Meeloopdag

De groep 8 leerlingen die ik niet meer zal meemaken als brugpiepers...
Foto: Robert Doeselaar

Gisteren was het meeloopdag bij mij op school. Alle groep 8 leerlingen die misschien naar het Herman Jordan komen volgend jaar kwamen vandaag eens een middagje kijken.

De fietsenstalling stond weer vol met allemaal kleine fietsen. In de school zwermden zenuwachtige, verlegen maar toch ook nieuwsgierige groep 8 kindjes rond.

Gek, dit is de eerste lading basisschoolleerlingen die volgend jaar míj niet meer zullen aantreffen op het Jordan (neem ik aan). Gek, de eerste lichting kleintjes die ik niet meer zal zien groeien.
En het is net zo heerlijk om 6V-er te zijn! Volgend jaar zitten er weer andere mensen op 'ons' bankje, volgend jaar staan niet al mijn 6V-medeleerlingen in de hal. Wie weet staat het dan vol kleine brugpiepers!

Ik hoop dat ze net zo'n leuke tijd zullen beleven op het Herman Jordan als ik er al bijna 6 jaar gehad heb! En natuurlijk ga ik zelf van de laatste maanden extra genieten, naast het maken van véél tentamens en uiteindelijk CSE's...

Wijzer door onderzoek

Gisteren ben ik afgerezen naar de stad die sterker door strijd is, Rotterdam. Ik had afgesproken met de IBA-studente Anouk en ben met haar meegeweest naar haar colleges.

Het eerste college was 'Applied Business Methods', een soort statistiek alleen dan wat lastiger dan op het vwo. De docent sprak redelijk brak engels en ik vond dat hij ook slechter uitlegde dan mijn wiskundedocent... Desondanks kon ik het nog wel best goed volgen, aangezien ik nu juist op school ook middenin de statistiek zit.
Omdat Anouk zelf het college ook niet zo heel boeiend vond, zijn we tijdens het tweede deel even koffie gaan drinken. Ze heeft me van alles verteld over het studentenleven in Rotterdam; waar je fijn woont, waar je uit kunt gaan, hoe de sfeer tussen de IBA-studenten is, waarom zij IBA gekozen heeft...

Het tweede college was 'Business Law' en deze docente sprak véél beter engels, sterker nog: het was perfect! Ook dit kon ik wel goed volgen, het is dan ook een heel theoretisch vak. Het was ook interessant en werd levendig verteld.

Na een leuk dagje op de campus ging ik zelf weer met de schattige tram richting Rotterdam CS en had ik de hele terugweg om na te denken. Ís dit 't nou? Daar ben ik nog niet echt uit. IBA is inderdaad heel erg leuk, er heerst een goede sfeer en het is interessant. Maar het is toch wel minder uitdagend dan ik dacht en ik vraag me af of ik me ooit echt thuis zal kunnen voelen in Rotterdam. Het voelt niet als mijn stad. Ik kan me voorstellen dat ik heerlijk zou kunnen studeren in Amsterdam, in Groningen en voornamelijk in Utrecht, maar ik weet niet of Rotterdam ook wel zo bij mijn past.

De twijfel is dus juist versterkt. Toch is het wel heel goed om eens een dagje gewoon mee te lopen moet ik zeggen, ik heb nu écht sfeer geproefd en heb er een veel beter beeld van. Ik ben wijzer door onderzoek!

Koorts & Examen

Ja hoor, dat heb ik weer!

Zondagochtend werd ik wakker en voelde ik mij op z'n zachtst gezegd niet zo goed... En het was ook wel duidelijk dat ik niet alleen een beetje verkouden was, ik had 38.5 ºC koorts. Echt handig, de dag voor je Engels luisterexamen!

Al snel besloten dat ik tóch zou gaan (behalve als ik aan het koortsijlen zou zijn en geen zinnig woord meer uitbracht, dan had een luisterexamen doen waarschijnlijk ook niet zoveel zin...). De gehele zondag ben ik bezig geweest met zorgen dat ik snel zou opknappen. Ik heb 's ochtends en 's middags nog een paar uur extra geslapen, ik heb liters maar dan ook echt liters thee en water gedronken, ik heb een hoeveelheid fruit gegeten waar je U tegen zegt en ik heb gestoomd. Natuurlijk lag ik ook alweer op kinderbedtijd in bed, zodat ik bijna 12 uur kon koortsdromen.

Maandagochtend bracht mijn moeder me naar school, zodat ik niet al moe van het fietsen zou zijn. En toen heb ik een uurtje mijn uiterste best gedaan me te concentreren op Engels gebabbel. Ik heb nog géén idee hoe ik het heb gemaakt, iedereen vond 'm behoorlijk lastig en door mijn verschrikkelijke verkoudheid die nog over was van mijn flitsgriep kon ik me niet altijd even goed focussen.

Maar ach, het was de moeite van het proberen waard! Normaliter zou ik een 8 à 9 moeten kunnen halen, ik hoop maar dat dat nu ook gelukt is...

Voorlopige versie

Ook al zijn we nog niet helemaal klaar met onderzoek doen, hebben Maite en ik gisteren de voorlopige versie van ons Profielwerkstuk ingeleverd.

De ratjes doen het heel wisselend, de ene dag doen ze het goed en de andere dag slecht en de ene rat doet het beter dan de ander. Dus is onze voorlopige conclusie ook maar dat 'het leervermogen van een rat individu afhankelijk is' en 'dat er meer onderzoek, met een groter aantal ratjes, gedaan moet worden om een conclusie te kunnen trekken voor de gehele rattensoort.'

Eén ding weet ik in ieder geval zeker, ik wil géén bioloog worden. Het lijkt me namelijk erg teleurstellend als je onderzoeken zo vaak fout gaan en zulke wisselende resultaten hebben...

Mooie datum

Dat 22 Januari een mooie datum is was mij natuurlijk bekend, aangezien het dit jaar voor de 18e keer míjn verjaardag is!

Maar niet alleen míjn verjaardag maakt er zo'n mooie dag van, in 1984 presenteerde Steve Jobs de Apple Macintosh op 22 Januari, in 1971 werd Wendy van Dijk geboren op deze prachtige datum, meneer André-Marie Ampère kwam op 22 Januari 1775 op de wereld en ook met mijnheer U Thant heb ik de geboortedatum (behalve het jaar dan) in gemeen.

Al met al een prachtige dag, datum, 2201. Hopelijk mag ik er nog vele jaren van genieten en lekker feest vieren. Morgen zal ik in ieder geval het heel gezellig hebben met mijn vriendinnetjes en vriend! De taarten zijn gebakken, nu nog lachen en plezier hebben voor de 18e keer op míjn dag!

Rodeo?

Een stormachtige dag, toch maar even Patent dressuren.

Ongeveer drie kwartier heeft hij gelopen, met vlagen ontzettend netjes en lekker ontspannen maar zo nu en dan ook behoorlijk wild. Maar in mijn ogen ging het best netjes. Het is zo heerlijk dat ondanks zijn frisheid hij niet zijn rug wegdrukte, dus stuiterde ik niet uit het zadel.

Toen ik binnenkwam bleek dat mijn moeder het toch heel anders zag. Zij was een beetje geschrokken, 'Zozo, dat was wel flinke rodeo hè?' Dus ik keek haar verbaasd aan, 'Hij was best braaf toch?'

Zo zie je maar weer, ik ben er alweer zo aan gewend dat Patent lichtelijk ADHD heeft dat ik het normaal vind. Vroeger zou ik huilend zijn afgestapt, tegenwoordig laat ik mij niet meer gekmaken door hem. Maar blijkbaar ziet het er vanaf de zijlijn toch nog best heftig uit...

Profielwerkstuk

Ein-de-lijk zijn we dan écht begonnen. Samen met Maite doe ik mijn profielwerkstuk bij Biologie, we zijn aan het onderzoeken hoe (snel) een rat leert door een doolhof te lopen. Vorige week donderdag hebben we de ratjes gehaald, twee zwarte vrouwtjes (Knabbel&Babbel) en twee wit/zwart gevlekte mannetjes (Biscuit&Binky).
Op Vrijdag hebben we ze één voor één voor het eerst in het doolhof (van 80x100 cm) gezet en gekeken hoe het ging. Helaas nog niet zo goed, alleen Biscuit rende in 3:47 van het begin naar de finish van het doolhof. De andere drie gingen na een tijdje ergens stilzitten en bleven daar dan vervolgens ook. Hm, zijn die ratjes dan toch niet zo slim?

Deze week hebben we een nieuwe aanpak, alleen het laatste stuk van het doolhof (ongeveer 1/3 van het geheel) is in gebruik. We zetten ze óp het voer (dus het einde) en laten ze van daar uit de rest verkennen. Gisteren bleef er slechts één meteen op het voer en ging die daar ook niet meer weg. Vandaag bleven ze allemaal zitten. Omdat het nu wel duidelijk was dat ze dat als hun veilige, fijne plek beschouwden, hebben we ze aan het 'begin' van dat 1/3-doolhof gezet. En wonder boven wonder rende 3 van de 4 ratjes behoorlijk snel weer naar het einde!

Misschien gaat het dus toch nog allemaal lukken! Het is in ieder geval best grappig om te doen.

(deze week zullen we ook foto's maken van onze ratjes in actie. Ik zal ze ook plaatsen.)

Prachtcijfers!

Ik mag wel zeggen dat ik de afgelopen tentamenweek werkelijk perfect gemaakt heb. Ik ben er ontzettend blij mee, en heb naar mijn kunnen gepresteerd.

Eerst even een rijtje cijfers:

Wiskunde - 6,1 - (30% van het schoolexamencijfer)
Scheikunde - 7,0 - (20% van het schoolexamencijfer)
Biologie - 8,0 - (30% van het schoolexamencijfer)
Nederlands - 8,2 - (60% van het schoolexamencijfer)

en, last but not least... Gisteren kreeg ik economie terug en dat was toch wel de slagroom op de taart! Voor mijn essay over de overname van ABN AMRO, 'Dé Bank, Dé Overname', heb ik een ongelofelijke, schandalig hoge, bizarre, dikke, vette ... 9,6!

Nee, ik maak geen grapje. Ik heb niet voor niets wéken de kranten doorgespit, sites doorgelezen, mijn economieboek erop nageslagen, gegoogled, een presentatie gehouden, gebeld met de AFM... Kortom: ervoor gezorgd dat ik het naadje van de kous wist.

Die 9,6 mag er wezen! Helaas telt ie voor maar 20% van mijn schoolexamencijfer van economie... Maar toch, een geweldige finale, ik ben er zoo blij mee!

Gemiddeld: 7,8

Schoenen-addict...

De snoepigste ballerina's allertijden

Oeps. Alweer een paar schoenen erbij! Deze had ik voor 't eerst gezien in September, getwijfeld en niet gekocht. Toen weer gezien in November, weer getwijfeld en niet gekocht. Nu was het sale en kon ik me niet meer inhouden. Het zijn ook echte droppies toch?!

Ik geloof dat ik wel een lichte tic heb... Van de zomer heb ik sleehakken gekocht, vervolgens in Oktober mooie laarzen (die ik ontzettend veel draag, de perfecte aankoop), toen in November prachtige, rode hakken gekocht die voldeden aan mijn droombeeld. Hardop denkend zei ik in de winkel dat ik wel mat, zacht rode hakken wilde, ik draaide me om en daar stonden ze!

En gisteren was het dus wéér zover, mijn vriend een schoenenwinkel ingelokt om mijn droom ballerina's snel (mét 50% korting!) mee te sneaken! Waar je als meisje al niet blij van kunt worden.
Overigens hoeft mijn vriend zich niet bedreigd te voelen door de overweldigende schoenenplank*¹, het zijn dan wel héél leuke ballerina's... Maar hij is nog altijd véél leuker natuurlijk!

(schoenenplank: 2x onitsuka's, lage laarsjes, hoge laarzen, 3x ballerina's, sleehakken, simpele hakken en de perfecte rode pumps... Overigens niet allemaal in één jaar gekocht natuurlijk, mijn voetjes groeien gewoon niet meer, dus kan ik lekker uitbreiden!)

Een balletje slaan

Bron: tcwestvoorne.nl

Een paar dagen geleden kwam ik middenin de nacht thuis, en lag er een ontzettend leuke verrassing voor mij op de keukentafel te wachten... Een brief van de tennisvereniging, dat ik komend seizoen mag komen tennissen en niet op de wachtlijst ben beland!

Eind Februari, begin Maart, ga ik dus samen met Laudine echt beginnen met lessen en zo. Vandaag hebben we allebei een racket gekocht en Laudine was zo slim om ook een setje ballen erbij te kopen.
Dus hebben we vanmiddag, tussen de buien door, voor het eerst een balletje geslagen op het plein. En wow wat zijn we slecht! Het was echt lachwekkend. Laudine moest een paar keer hard rennen achter een bal aan zodat ie niet de straat op zou rollen en zelf heeft ze 'm ook een paar keer bijna de vijver in geslagen.

Maar ja, wat wil je? We zijn op en top beginners!
Het is in ieder geval wel duidelijk, we gaan veel lol hebben op de tennisbaan en ik heb er al héél erg zin in!