Mijn eerste werkervaring

Ooít gaan we allemaal het betaalde werkcircuit in, en ik besloot kortgeleden om ook maar eens een poging te wagen. Bij een kledingwinkel hier in het dorp, Duetz, hadden ze een vacature voor weekendhulp dus heb ik gesolliciteerd.

Er werd snel gereageerd en binnen een week was ik op gesprek geweest en ging ik een vrijdagavond 'proefwerken' in het filiaal in Zeist. Ook al had ik gesolliciteerd voor de functie in Bilthoven. Dit was omdat ze in Zeist 'harder iemand nodig hadden.' Dat filiaal in Zeist was me toch net wat te ver fietsen 's avonds in m'n uppie door het donker, dus mocht ik ook nog een vrijdagavondje proefwerken in Bilthoven. Zo gezegd zo gedaan.

Vervolgens werd ik gebeld dat ik niet in dienst werd genomen, helaas pindakaas. Ik vroeg maar meteen hoe het dan met de betaling van de gewerkte uren zat, 'oh, proefwerken wordt normaal niet uitbetaald?' was de reactie. Gelukkig had ik al geïnformeerd bij een kennis die een aantal kledingzaken heeft, omdat ze al eerder zoiets geks over het betalen van het proefwerken hadden gezegd. Zijn reactie was dat het gewoon uitbetaald moet worden. Toen hij hoorde dat Duetz dit niet van plan was, noemde hij ze 'de kakkerlakken van de mode industrie'.
Ook door de telefoon heb ik aan degene van Duetz verteld dat de vork anders in de steel zat, hij zou het even voor mij uitzoeken...

Het is alweer twee weken later en ik heb vandaag maar weer eens gebeld. Werd een beetje van het kastje naar de muur gestuurd. En nu werd er weer gezegd 'dat het uitgezocht zou worden.' Morgen maar eens de Mitex bellen of proefwerken niet uitbetaald hoeft te worden.
Op de site van de Mitex trof ik overigens ook al wat leuks aan:

Als werkgever bent u verplicht om de identiteit van uw werknemer vast te stellen, zodra hij bij u in dienst treedt en voor hij daadwerkelijk werkzaamheden gaat verrichten.

Er is mij echter nooit wat gevraagd?

Het vervolg: klik hier

Amsterdamse Polo Trophy

Foto van de Amsterdamse Polo Trophy 2006

Een tijdje geleden had ik bedacht dat het misschien wel leuk was om een keer bij een polo wedstrijd te gaan kijken. Laudine vond het ook een leuk plan, en toen er vervolgens bleek dat er een op haar verjaardag was besloten we daar maar heen te gaan.

Gisteren gingen we gezellig met z'n vieren naar het Amsterdamse Bos, ondanks het regenachtige weer. Eenmaal daar waren we wel even bang dat de hele wedstrijd niet door zou gaan, het gras was zo ontzettend glad!
Maar even later verschenen dan toch de polo teams op het veld. Het was super leuk om te kijken, ook best spannend. Op de rijkunsten van de polo ruiters ben ik toch wel een beetje jaloers, die zitten echt met secondelijm aan het zadel vastgeplakt...

Na de wedstrijd moest het publiek natuurlijk ook even de kluiten aantrappen, dus ben ik ook nog even op het veld geweest. Met de ladies race die daarna volgde heb ik maar niet meegedaan, omdat ik dan gegarandeerd tot boven mijn knieën onder de modder zou zitten. En voor slechts een fles dure champagne heb ik dat niet over.

Ik weet nu waar Laudine en ik heen hadden moeten gaan toen we in Londen waren: Ascot natuurlijk!

Het regent

November

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddag licht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

-- J.C. Bloem

Ochtendgloren

-- De morgenstond heeft goud in de mond --

Als de zon nog niet echt boven de bomen uitkomt, schijnt deze in de herfst altijd zo mooi door de bomen. Zeker als het een beetje mistig is en er dauw op het gras ligt.

Vanochtend was het plaatje perfect. Twee glimmende paarden in het natte gras, met die paar zeldzame zonnestralen op hun rug. Omdat het zondag is, was het ook helemaal stil.

Ik heb maar eens een poging gedaan deze parels te vangen op een foto. De paarden waren maar druk met gras eten, en daarom duurde het even voor ze eindelijk in de zon gingen staan. Maar als ze er dan eenmaal staan, dan heb je ook wat!

Ochtendgloren

Krantenknipsels

Sommige mensen vinden het tijd om het internet te sluiten, anderen hebben nog een te sterke binding met de papieren versie van de krant. Tot die laatste groep behoort mijn economieleraar. Hij wil dat ik voor mijn praktische opdracht artikeltjes uit de krant scheur.

Maar ik bewaar alles in mijn del.icio.us, make notities in Evernote en sla de rest van mijn schrijfsels et cetera op in mijn Google Account! Zo kan ik er altijd en overal bij, ideaal voor werkstukken dus!

Blijkbaar is mijn economieleraar niet mee gegaan met de tijd en heeft hij nog niet door dat werkelijk alles gedigitaliseerd wordt. Het is nu een kwestie van wie het beste informatie kan zoeken, niet wie de keukenschaar het best hanteert!

Gelukkig had mijn vader dé oplossing om de leraar toch tevreden te stellen. Ik heb maar even de digitale volkskrant voor hem uitgescheurd. Want zelfs het scheuren van de krant is online te fixen tegenwoordig!
Zie hier het resultaat:

En zo wordt zelfs de digitale krant uitgeknipt!

Zomaar een regenachtige dag

Wat doet men op een regenachtige maandag in September? Eerst voor (bijna) niks naar school fietsen. Want wat bleek? Zowel mijn eerste én derde uur viel uit! Met andere woorden: ik had pas om kwart over 11 op school hoeven verschijnen en vervolgens nog een uurtje om te babbelen gehad.

Ik ben maar na het 2e uur naar huis gegaan, om de ergste regen voor te zijn. Maar ik ging dwars door de ergste regenbui naar huis... Als een ware verzopen kat kwam ik thuis. En wat kun je dan het beste doen om de dag weer op te fleuren? Gaan shoppen natuurlijk!

Helaas heb ik dé trui (die ik al heel lang wil) niet gevonden en ook dé ballerina's hadden ze niet (*snik* moet ik toch maar terug naar Rotterdam!). Maar ik heb wel een heel leuk bruin wollen giletje/vestje gekocht en een wit blousje erbij =) Toch wel een geslaagde shopmiddag in Utrecht! Ook nog even een lekker chocolade croissantje gegeten bij de Bakker Bart samen met mijn zus. Ze logeert even bij ons met Runar (mijn neefje), morgen gaat ze waarschijnlijk alweer naar huis.

Zou ik dan misschien op 12 oktober, dé shopdag met Maite in A'dam, meer succes hebben in mijn zoektocht naar de perfecte Ballerina's uit Rotterdam en dé trui van de H&M?

Heuvel op, heuvel af

Eventjes de paarden laten drinken onderweg

De laatste wedstrijd van ons seizoen zit er alweer op. Afgelopen zaterdag togen we 's ochtends vroeg - nadat Patent in no-time in de trailer stond - richting Leersum. Daar gingen we om negen uur van start met een groep van 22 ruiters om allemaal een poging te wagen de 'Utrechtse Heuvelrug' te overwinnen en de 55 km te voltooien.

Het was een redelijk zware wedstrijd, door het heuvelachtige parcours. Halverwege het tweede rondje kreeg Patent het ook best zwaar en zat hij even in een dipje. Gelukkig was Voltrack daar nog altijd, die uiteindelijk Patent erdoorheen hielp door voor hem uit te galoperen over het pad. Het leek wel alsof Voltrack zweefde. Het was een heel mooi gezicht. Uiteindelijk zijn we goedgekeurd en 8e en 9e geworden met een snelheid van 12,6 km/h. Een keurige prestatie in zo'n zwaar parcours vind ik.

Voor mij was het niet alleen een mooi gebied, maar ook nog bijzonder. Op 26 Mei 2002 liep Hercules zijn laatste wedstrijd in Leersum en startte hij op hetzelfde terrein waar nu ook de wedstrijd gehouden werd. Op mijn netvlies staat een soort foto gebrand van Hercules, die te midden van de groene bossen achter Voltrack aansjokte zoals hij altijd deed. En zaterdag zijn we daar weer langs gekomen en zag ik Hercules in mijn gedachten er weer lopen. Het was één van mijn eerste wedstrijden en weet het nog precies. Mooi, om zo een foto van hem in mijn hoofd te hebben.

Kinderachtig

Ja, ook als 6V-er heb je de eerste dag van school een introductie. We vroegen ons al af waar ze ons 3 uur lang mee bezig wilden gaan houden. Dat was wel snel duidelijk...

Ze lieten ons na een inleidend praatje 'SpongeBob SquarePants Movie' kijken... Euhm ja?

Een dagje meer vakantie lijkt mij toch beter. Gezien wat we komend jaar moeten doen...

Engels gespreksvaardigheid, Praktische opdracht Scheikunde, Wiskundetentamen (2 stuks), Scheikundetentamen, Letterkundetentamen (2 stuks), Praktische opdracht Economie, Biologietentamen (2 stuks), Natuurkundetentamen, Praktische opdracht natuurkunde, tentamen Economie, Nederlandse schrijfvaardigheid, Engelse schrijfvaardigheid en nog 7 Centraal Schriftelijke Eindexamens.

Ja, een dagje extra vakantie was wel leuk geweest.

Hairspray

Gisteren ben ik met wat vriendinnen in Utrecht naar Hairspray geweest. Voordat we erheen gingen hebben we een dinertje bij mij gehouden. Een drie gangen maaltijd met als voorgerecht een salade, hoofdgerecht een zelfgebakken pizza en als toetje frambozensmoothie met citroensorbetijs. En zoals dat altijd gaat met meisjes, de tijd vloog dus moesten we ons na 't eten haasten naar de trein.
Op het station begon ik te stressen toen de trein al aankwam en we nog twee kaartjes moesten kopen. De automaat werkte niet mee en de conducteur wilde keurig op tijd rijden... Ook al deden mensen die in de trein zaten nog een keer de deur voor ons open, we hebben de trein net gemist. In Utrecht zijn we eerst nog naar de verkeerde bioscoop gerend en ik was alweer bang dat ze onze kaartjes al hadden doorverkocht. Gelukkig kwam alles goed en waren we precies op tijd.



'You have to think big to be big!' 'Big ain't the problem in this family Wilbur...'
Ik weet ook al wat de volgende film is waar we met z'n allen heengaan: Enchanted.

Natuur op de vliegbasis

Foto: The Integrator

Zoals ik volgens een gemeenteraadslid uit Baarn te laat was met mijn verontwaardiging over de ontwikkelingen rond kasteel drakensteyn, ben ik nu in mijn ogen nog net op tijd.
Hier vlakbij ligt Vliegbasis Soesterberg, het oudste militaire vliegterrein van Nederland. In de planning staat dat eind 2008 de vliegbasis gesloten zal worden en er eindelijk gestopt zal worden met de vele militaire oefeningen met F16's, chinook helicopters, AWACS (die uit Schinveld ja), Orions en alles wat het leger bezit en de lucht in kan.

Dit betekent dat er al een hele tijd getwist wordt over de toekomst van het terrein. Werkelijk íedereen wil wel een stukje. De een om kantoorpanden op de bouwen en de volgende om er een paar hoge flats neer te donderen. Als iedereen zou krijgen wat er gewenst wordt, blijft er vrij weinig natuur voor de natuur over. Nét nu ook de natuur een onhoorbare stem heeft in deze discussie. Het gebied vormt namelijk een schakel middenin de randstad en door het onderhoud van defensie heeft het al een aardige ecologische waarde.

Utrechts Landschap wil graag het héle gebied, maar krijgt slechts een klein deel. Met de actie 'Geef voor natuur op de vliegbasis' proberen ze ook de rest te kunnen kopen met geld dat mensen doneren. Er is alleen één klein probleempje... Volgens mij loopt de actie nog niet zo geweldig en schiet het dus niet echt op met het grond kopen. En dáár moet verandering in komen. Het is uniek dat er zo'n groot gebied vrij komt in de Randstad en in mijn ogen is het ook heel belangrijk dat er natuur blijft. Zoals Utrechts Landschap uitlegt op hun site hebben ze werkelijk een groot stuk nodig, om ook het habitat van schuwe dieren te beschermen.
Doe ook mee en help met slechts €15,- Utrechts Landschap weer een stukje op weg!
Maak uw bijdrage over op giro 507396 t.n.v. Het Utrechts Landschap De Bilt

Trailertraining II

Begin deze zomer heb ik geblogd over de problemen die we hadden met het laden van Patent. Sindsdien heb ik hem zo vaak in de trailer gehad dat hij dat ding nu van binnen beter dan van buiten kent. We zijn nog lang niet zover dat hij er in één keer inloopt, maar langzaam maar zeker gaat het steeds beter.

Bij de vorige endurancewedstrijd deed ik er nog meer dan een uur over om hem weer de trailer in te krijgen zodat we naar huis konden. Nu duurde het maximaal een kwartier.
De sleutel tot succes met een eigenwijze arabier die gelooft in conspiracytheories is toch simpelweg geduld. Je niet gek laten maken door hem, als hij wéér snel de klep af racet. En gewoon vaak doen. Van de winter moeten we ook minstens 1-2x per maand een rondje met hem rijden, ook al is heel Nederland bedekt onder een dikke laag ijs en kunnen we nergens rijden. Op die manier kunnen we ervoor zorgen dat hij het steeds normaler gaat vinden en normaal blíjft vinden.

Hopelijk loopt hij er over twee weken nóg beter in met de wedstrijd, ik heb in ieder geval goede hoop en anders heb ik nog altijd een kruiwagen vol geduld. De trailertraining slaat dus aan!

Endurance Kootwijkerbroek

Patent en ik, vlak voor de finish

Al vele keren hebben we gereden door de bossen rond Kootwijk. Er wordt namelijk maar liefst drie keer per jaar een wedstrijd in die omgeving georganiseerd.Gisteren vertrok ik iets voor 7 uur van huis samen met mijn ouders, mijn zus en de paarden. Richting ‘Onder de Kastanje’ waar Endurance Kootwijkerbroek van start zou gaan.

Voltrack en mijn vader

Patent krijgt steeds meer wedstrijdervaring en blijft daardoor steeds rustiger. Vroeger duurde het makkelijk een uur voor hij weer rustig was na een massastart, nu was hij na 5 kilometer alweer prima te rijden met een los teugeltje. In de vetgate konden we hem ook bijna meteen aanbieden zodat we maar weinig tijd verloren.

Ook al kennen we het gebied best aardig, het tweede rondje werd een soort puzzelrondje. Er was een punt waar je makkelijk de verkeerde ronde op kon rijden, iets wat we vorig jaar gedaan hebben. En op een ander punt miste ik een markering waardoor we een kilometer extra gereden hebben… Maar we gaan vooruit, want vorig jaar was het niet één, maar tien kilometer.

Mijn vader en ik, bijna finish

Het weer was beter dan vorig jaar, we zijn niet zo erg verkeerd gereden en het allerbelangrijkste: allebei de paarden zijn goedgekeurd. Met een snelheid van iets boven de 14 km/h zijn we 7^e en 8^e geworden van de 30 starters. Een resultaat waar we heel tevreden mee zijn.

(Foto's gemaakt door Claire *achternaam onbekend*)

Geachte mevrouw de Koningin

Het hekwerk rond Drakensteyn - Foto: Nederlands Dagblad

Majesteit,

Dit zal vast niet het eerste schrijven zijn dat u ontvangt over het smakeloze gevangenishek rond uw toekomstige pensioenverblijf 'Kasteel Drakensteyn' te Lage Vuursche. Op deze mooie zondag heeft het mij flink geschokt in de vroege ochtend toen ik, na er enkele maanden niet geweest te zijn, er met de auto en paardentrailer langsreed.

Het imminente hekwerk van maar liefst 3½ meter hoog staat in sterk contrast met zijn omgeving. Zoals u wel bekend zal zijn van uw verblijf vijfentwintig jaar geleden te Drakensteyn is Lage Vuursche een charmant, pittoresk dorpje middenin prachtige bossen. De natuur heeft hier nog vrij baan en in het bos leven nog aardig wat reeën. Dat u het uitzicht van uw omwonenden met dit hek vergalt en de reeën de pas afsnijdt vind ik ronduit ontgoochelend.

Nadat er al vele pogingen gedaan zijn wil ik graag ook nog trachten u ertoe te bewegen het afschuwelijke hek te vervangen door een hek met smaak. Een hek dat in deze mooie omgeving past. U gaat dan weliswaar een riskanter pensioen tegemoet, maar het zal ook plezieriger voor u en uw omgeving zijn. Uw pensioen doorbrengen in de Lage Vuursche Bajes is toch niet uw beeld van uw pensioen op Drakensteyn?

Hoogachtend,

Guinnifer Fuld

Sightseeing met de NS

Foto: Railtrack.weblog.nl

Blijkbaar had de NS besloten het roer om te gooien en te gaan kijken of de toeristenmarkt niet leuker is. Het enige wat mij gisteren op het traject Heiloo – Utrecht nog ontbrak was een goede gids, want ik heb elke lantaarnpaal kunnen bestuderen.

De tour begon bijna meteen, in Uitgeest was het al raak. Op het station van Uitgeest hebben we ruim 3 kwartier stilgestaan door een seinstoring rond Amsterdam. Terwijl we eigenlijk helemaal niet zouden stoppen op Uitgeest.

Nu moet je niet denken dat we daarna gewoon doorreden naar Utrecht. Ten eerste waren we veranderd in een soort stoptrein en ten tweede hebben we ook in Amsterdam CS een hele tijd mogen wachten. Er waren namelijk twee lange goederentreinen die vóór gingen. En de trein van perron 4 die eerst niet meer zou vertrekken, was op miraculeuze wijze ook eerder weg dan wij?

Net buiten Amsterdam mochten we weer even wachten en voor Utrecht ook nog tien minuten. We zaten duidelijk in de LSL-trein, de Super Stoptrein… En ik weet nu hoe de NS zo’n trein noemt: een ‘Extra trein’!

Met mijn medereizigers die nog verder moesten dan ik heb ik er wel om kunnen lachen. We zaten met zo’n stuk of tien mensen in de voorste coupé, terwijl er achter ons nog een enorme rij lege treinstellen volgde.

De treinreis duurde zo’n 3 uur in plaats van 1,5 maar het was gezellig niet waar?

Patent en zijn bramenliefde

In de ´boswei´ van de paarden staat in het midden een grote bramenstruik. Deze heeft elk jaar rond deze tijd heel erg veel bramen. Maar helaas voor Patent kan hij ze er zelf niet zo goed afhalen, omdat hij dan met zijn mond vol doornen zit. Daarom laat hij dat graag aan ons over.

Als je wat bramen gaat plukken om zelf op te eten komt hij meteen aanlopen en maakt duidelijk dat het echt zíjn bramen zijn. Nu lijkt hij een opdringerig vervelend paard, maar in feite is het heel erg schattig. Hij snoept de bramen één voor één uit je hand en lijkt wel het gelukkigste paard op aarde. Het is zo schattig hoe hij achter je aanloopt en terwijl je half in de bramen bent geklommen voor hem je zijn neus zachtjes tegen je arm voelt duwen. ´ik lust er nog wel een paar hoor.´

De eerste tekenen

Zit je lekker 's ochtends in de keuken, met het idee dat het een rustige vakantie zaterdag zal worden. Maar helaas voor mij werd het dat niet (helemaal)...

Het pakketje dat rond 10 uur bezorgd werd was namelijk niet gewoon iets dat mijn ouders besteld hadden. Het was een verplichte bestelling van mij, genaamd schoolboeken. Een enorme berg boeken die ik aan het eind van het komende jaar állemaal uit mijn hoofd moet kennen (+ nog een beetje meer)!

De eerste tekenen van 6VWO zijn er dus, het is geen grapje meer. Over een paar weken kan ik mijzelf serieus een 6-vwo-er noemen, maar of ik daar op dit moment blij van word?

Culinaire week II

Het is me gelukt! Drie dagen lekker eten bereiden en niemand laten uithongeren!
Wat ik zondag gekookt had had ik al gezegd en de overige dagen zagen er als volgt uit:

Maandag: 'Mediterrane Risotto' met een Biefstukje voor pappa.
Dinsdag: Een voorgerechtje met varkenshaasjes (a la Laudine), als hoofdgerecht 'Pitabroodjes gevuld met tonijn en kappertjes' en als toetje (mislukte) Chocoladesoufflé's.
Woensdag: mamma gekookt, ik als toetje een Charette gemaakt (mijn variant op de 'Charlotte met frambozenschuimijs' van de AH)

Zometeen vertrekt mamma weer, met de trein naar Groningen. Dus vanavond mag ik weer koken! Ik zou eerst 'Lasagne van courgette en tonijn' maken, maar eigenlijk heb ik daar niet meer zo'n zin in. Dus ik ga nog even op zoek naar een leuker recept voordat ik straks boodschappen ga doen.

De Culinaire week

Mijn moeder houdt weer eens een fietsweekje. Vandaag vertrok ze om 9.00 richting mijn oma, met nog 105 km te gaan. Dinsdag komt ze weer naar huis en donderdag vertrekt ze alweer naar mijn zus in Groningen. Ik hoop voor haar dat ze vandaag vóór de ergste hitte al bij mijn oma was, want daar kon ze vervolgens lekker afkoelen. Ze is waarschijnlijk met oma lekker naar het strand gegaan. Daar had ik ook best willen zitten natuurlijk.

Hier is het ook leuk hoor, want ik ben nu de manager van het huishouden. Dat betekent: niets vergeten en veel doen... Want naast het paardrijden en uitmesten moet ik nu ook de planten water geven, stofzuigen en... koken!

Dat laatste vind ik helemaal niet erg, want dan kan ik nu mooi mijn vader als proefkonijn gebruiken. Voor alle zes de keren dat ik nu moet koken heb ik recepten uitgezocht en voor vier keer een lekker toetje ingepland. Ons diner van vandaag stond in het thema van de framboos. We hebben 'Avocadosalade met walnoten en frambozen' gegeten met couscous en het lekkerste toetje ooit: 'Frambozensmoothie met citroensorbetijs'. Jummie wat houd ik van frambozen!

Mijn vuurdoop is dus goed gegaan, dus zal de rest ook wel niet aangebrand op tafel verschijnen.

Rondom normale ijzers

Na een jaar lang op nike-airs rond te hebben gelopen, is vrijdag Patent eindelijk weer door de hoefsmid op gewone ijzers gezet!

Vorige zomer had hij behoorlijk veel hoefscheuren. Onze hoefsmid besloot toen een van zijn laatste remedies te proberen: zooltjes. Hiermee wilde hij de hoeven van Patent proberen breder te maken (die zijn (oh nee, waren!) namelijk pietluttig smal.) Voor mocht hij dus op 'Nike airs' en achter kreeg hij balkijzers.

In Juni ging hij al van de balkijzers af, maar omdat hij slechts enkele dagen voor een wedstrijd werd beslagen durfde de hoefsmid nog niet de zooltjes eronder uit te halen. Vrijdag was er geen enkele reden meer om het niet te doen, dus loopt Patent sindsdien weer op gewone ijzers! Voor de meeste paardeneigenaren gewoon, maar voor ons is het nu feest. Nu maar hopen dat de hoefscheuren wegblijven *klopt af*.

Giraffes aaien

Ouwehands

Voor de vakantie hadden Maite en ik bedacht dat we wel weer een keer naar de dierentuin zouden gaan. Vandaag zijn we in de trein gesprongen (najaaaa, het is vakantie hè. Dus we deden het allemaal rustig aan natuurlijk!) en in Rhenen naar Ouwehands Dierenpark gegaan.

Ik ben hier vroeger heel vaak geweest, maar sindsdien zijn een groot aantal verblijven veranderd en wist ik er sowieso niet meer zoveel van. Het was echt superleuk, ookal was de gemiddelde leeftijd van de bezoekers ver onder de 17 (of boven de 40 =D).

In het aquarium hebben we de 'Finding Nemo'-bak bewonderd en gezocht naar Piranha's. 'Ik ga niet weg voordat ik een piranha gezien heb hoor!' 'Zou het dit kleine visje zijn?!' *kijkt opzij & ziet mega bak vol piranha's* 'Oh hier zitten ze...'

Én... We hebben giraffes geaaid! (totdat er een jongetje aan kwam rennen en woest zijn hand uitstak richting de giraffe waardoor die er snel vandoor ging...)

Maar het allerbelangrijkste was natuurlijk dat we met de cast van Zoop op de foto zijn geweest =P

Zware bodem

Gisteravond was Varuna er weer en hebben de paarden hun beste beentje voorgezet. De bodem van de bak was behoorlijk zwaar, nog van de regen van onder andere maandagavond. Het was nét niet blubberig, maar wel heel erg massief.
Vooral voor Voltrack was dit lastig met het warmrijden. Hij heeft in het begin altijd even een tijdje nodig waarin hij lekker mag stappen en draven zonder veel druk erop om los te komen. Nu had hij extra lang nodig en sputterde hij meer dan normaal.

Toch heeft hij heel erg zijn best gedaan en liep hij daarna nog ontzettend goed. Hij heeft zelfs nog een paar keer uitgestrekt en in de rechter galop werd hij licht nageeflijk. Patent stal daarna de show, die had niet echt problemen met de zware bodem en bracht een paar keer heel erg mooi zijn achterbenen onder de massa als ik extra gas gaf. Iets waar hij vaak tegen in protest gaat.

Het rijden is altijd zo geweldig als allebei de paarden zich zoveel inzetten en bereid zijn tot het uiterste te gaan!

Vandaag hebben ze een dagje rust en dan mogen ze morgen een lekkere lange rit in het bos maken.

Tour de France

Behalve zelf lekker paardrijden en hardlopen, vind ik het ook leuk om andere disciplines te volgen. Vooral de tour de france. Het is bijna een soort traditie geworden om die elk jaar te kijken.

Nu er geen Armstrong meer meedoet is het opeens wel heel anders. Vorig jaar vond ik het helemaal niet meer leuk. Maar dit jaar is de spanning weer terug. De Discovery's fietsen geweldig en de Rabobank ploeg fietst beter dan ooit tevoren. Het is heel anders dan in het Armstrong-tijdperk, maar wel weer spanning en sensatie!

Toch blijft Armstrong mijn held. Zoals mijn vader herinneringen heeft aan Eddy Merckx, zal ik die later hebben aan 'The Blue Train' en Lance Armstrong. Als iemand anders zo'n ongelofelijk mooie prestatie levert geeft dat zelfs mij, hier thuis op de bank, een kick. Geweldig gewoon!

Londen '07

Londen

Goodmorning Holland!

I'm back! Na 5 dagen met Laudine rondgerend te hebben door Londen, de metro onveilig gemaakt te hebben en hun parken bevolkt te hebben, ben ik er weer. We hebben ontzettend veel gedaan in die paar dagen, dus ik kan wel zeggen dat ik het centrum van Londen gezien heb.

We zijn naar Regent's Park, Trafalgar Square, de National Gallery, National Portrait Gallery, Primrose Hill (mooi uitzicht!), Hyde Park, Bank of England, Starbucks, Kensington Palace, Buckingham Palace, de Royal Mews (Koninklijke stallen), Oxford Street, Harrods, Portobello Road, Covent Garden, Notting Hill, Green Park, St. James Park, Leicester Square en nog meer wat ik nu even niet kan bedenken geweest. En dan hebben we dat ook nog allemaal vanaf een hoogte van 135 meter in hartje Londen bekeken vanuit de London Eye!

We zijn vooral verliefd geworden op Regent's Park, wat een ontzettend mooi park! En ook een stuk rustiger dan Hyde park. Verder is Oxford street één grote waanzin. Wij kwamen er dan ook op zaterdagmiddag, maar dan nog. Haleluja WAT veel mensen! Het zag gewoon zwárt van de mensen. Nu ben ik niet snel claustrofobisch of wat dan ook, maar in die enorme stromende mensenmassa kreeg ik het wel even benauwd.

Verder is Londen echt duur! Ik wil best nog weleens terug, maar dan wel met een ongelimiteerde creditcard =P

Springles

in-uitje

Nog vlak voor het vertrek naar Londen, terwijl de koffers binnen al gepakt staan, heb ik nog even les gehad. Omdat Patent een los ijzer heeft heb ik alleen met Voltrack gereden. Een uur lang springles.

Deze keer liet Varuna mij niet gewoon over de schuine zijdes een dubbelsprong en een enkelsprong springen, maar zette hij één in-uitje neer. (Een in-uitje bestaat uit tenminste twee hindernissen kort na elkaar, waardoor er niet eens één galopsprong tussen zit. Het is dus landen en meteen weer springen. Dit wordt vaak gebruikt als training van de achterhand van een paard.)
Ik heb het in het begin heel laag gesprongen, in feite drie balken na elkaar. En langzaam ging het steeds hoger. Uiteindelijk stonden de twee hindernissen denk ik ongeveer op 40 cm.

Dat is voor een echt springpaard natuurlijk niets, maar Voltrack was aan het eind helemaal op. Voor hem kostte het ontzettend veel moeite om twee keer kort achter elkaar goed terug te komen op de achterhand om goed af te zetten. Verder heeft hij ook niet het inzicht van een springpaard, waardoor het hem ook heel veel concentratie kost om ook nog de tweede hindernis goed te nemen.

Na de les even uitstappen

Ik vond het heel erg leuk om te doen en het was duidelijk ook heel erg goed voor Voltrack. Dat gaan we vaker doen!

Cocktailavond!

Cocktailavond

Jummie! Gisteravond heb ik met Laudine, Fien en Eva (Laui's huisgenootje) een cocktailavond gehouden. En het was heel erg gezellig.

We hebben Margarita's, Bloody Mary's, Mojito's en Piña Colada's gemaakt. Verder hebben we gepokerd (helaas waren Fien&ik al een beetje snel blut =D) en heel lekker gegeten. We hadden spaanse pizza gemaakt als hapjes, wraps met avocado en kip gegeten en lekkere salade gemaakt.

Het was heel erg leuk en we gaan het nog eens doen!

De Ginkelse Heide

Afgelopen zaterdag vertrokken we met de paarden weer richting de Veluwe. Deze keer hadden we een endurancewedstrijd in de buurt van Ede/Otterlo en reden we over onder andere de Ginkelse Heide.

Helaas ging niet alles zo gesmeerd als twee weken geleden, want Patent wilde opeens niet meer aan de rechterkant van de trailer staan. Ook al heeft hij nooit aan de andere kant gestaan, maar nu wilde hij persé links. Er zat dus niets anders op dan Voltrack rechts zetten... Met alle gevolgen van dien.

Voltrack leunt namelijk altijd een beetje naar links, en als hij links staat kan hij dan mooi tegen de muur leunen. Als hij rechts staat moet hij tegen het middenschot leunen, wat veel minder steun geeft. Hierdoor gaat hij dan met zijn benen trappelen en loop je het risico dat hij zichzelf verwondt. En dat is zaterdag ook gebeurd. Gelukkig maar een paar kleine wondjes, maar hij had ze wel. Behalve dat heeft hij in een uur het ook voor elkaar gekregen de trailer flink te verbouwen... Duur grapje dus.
Vervolgens hadden wij het idee dat hij niet helemaal lekker liep, waardoor we hebben besloten halverwege de paarden terug te trekken. Patent liep op zich heel erg goed, maar ik ging niet in mijn eentje verder rijden aangezien het nergens belangrijk voor was.

Het vervelendste was nog wel dat Patent op de terugweg wéér niet rechts wilde staan en het hem blijkbaar niets kon schelen dat Voltrack dan weer een vervelende rit zou hebben. Gelukkig stond Voltrack op de terugweg stiller en heeft hij niet nog meer verwondingen opgelopen.

Ach, we hebben fijn gereden en ik ga met Patent veel trailertraining doen deze zomer. Want dit soort grapjes, daar ben ik niet van gediend!

Voltrack & de reiger

Patent heeft vanochtend even een kort ritje in het bos gemaakt. Eenmaal afgezadeld mocht hij weer bij Voltrack in de wei. Maar Voltrack had inmiddels al een plaatsvervanger voor Patent gevonden, hij werd gezelschap gehouden door de reiger!

Nee, ik maak géén grapje!

Ik heb nog geknipperd met mijn ogen en Patent in mijn arm laten happen. En de reiger bleef bij Voltrack in de wei staan. Helaas voelde hij zich wel lichtelijk bedreigd door die grote, bruine arabier en vloog hij op. Ik dacht dat hij wegging, maar hij ging niet weg. Hij landde weer achterin de weide, op veilige afstand van Voltrack.
Die had hem natuurlijk alweer gezien, dus kwam alweer aangewandeld. Dit keer vloog de reiger op en vertrok hij dan ook echt.

Het was een heel mooi gezicht, zo'n mooie arabier met een ranke reiger erbij. Helaas had ik geen camera (of op zijn minst mijn mobiel) bij me, dus kon ik geen foto maken. Maar ik vermoed dat de reiger dit grapje binnenkort vast nog een keer uithaalt en dan zal ik wel foto's proberen te maken!

Just my (bad) luck

Blijkbaar is mijn geluk even verwisseld met iemand anders' pech. Toch kan ik me niets herinneren van een knappe jongen, zoals in de film. Maar ik zal hem toch moeten vinden om te zorgen dat morgen niet wéér zo'n pech dag wordt.

Het begon vanochtend bij het uitmesten. Ik lette niet helemaal op en zette de kruiwagen net iets te hard neer. Iets wat je maar beter niet kunt doen met een kruiwagen halfvol met paardenmest die een hele nacht in de stromende regen heeft gestaan... Flets! Je raadt het al, ik zat onder de poep drab. Tja, daar sta je dan...

's Middags werd het pas écht leuk. Om met mamma mee te gaan naar de AH moest ik even onze Omafiets oplappen omdat Laudine mijn fiets geleend heeft. Dus ik dapper de bandjes oppompen, waarna de lucht er net zo snel weer uitloopt. Wat blijkt? Het ventiel is stuk, kapüt, broke, défectueux, en pedazos...
Dat werd dus níet fietsen en mijn moeder vertrok alleen richting de winkel. Ik liep terug naar de achterdeur en zonder erover na te denken wilde ik die openen. Toen de deur niet meegaf besefte ik me het plotseling, ik was buitengesloten!

Om maar niet een halfuur niets te gaan doen besloot ik naar het dorp te wandelen, zodat ik de sleutel in ieder geval íets eerder had. Van de AH terug naar huis heb ik keihard hardgelopen door de regen. De 1,5 km van het dorp naar huis heb ik een deel harder dan 15 km/h gelopen en het laatste stuk 12 km/h. Echt hárd dus.

Het wordt toch tijd om die jongen op te duikelen, zodat ik mijn geluk weer terugkrijg!

Twee in één

Volgende week zaterdag is het weer zover, wedstrijd! Deze keer gaan we rijden op de Ginkelse Heide (ergens op de Veluwe). We zijn er nog nooit geweest, maar het schijnt heel erg mooi te zijn. En de 63,5 km die we gaan doen is ook een lekkere afstand die allebei de paarden aankunnen!

Omdat de wedstrijd over minder dan een week is, hebben we geen erg lange training gedaan. We hebben de paarden vanochtend vroeg in de trailer gezet en zijn naar het bos gereden, in plaats van er te paard heen te rijden. Zo was het een mooie combinatie van trailertraining en een flinke tocht in het bos!
Vervolgens hebben we ongeveer 2,5 uur met ze door de modder geploeterd, waardoor het tempo extra laag lag.

Ik moet zeggen dat ze ondanks het weer, de zware ondergrond en de vele dazen (dat was ook nieuw in Den Treek...) nog best goed liepen! Nu maar hopen dat we volgende week zaterdag ook succes boeken!

De heerlijke zomervakantie

Mag ik je meevoeren
Langs eindeloze wegen
Om te dansen in de zomerregen.
Onze dromen te ontvoeren.
En ze pas vrij te laten tegen
De tijd dat wij verstild
Tesamen liggen, in het groene gras
Ergens in de zachte zomerregen.
En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.
Als regenbogen in de zomerregen.
- Nico Milo

's Ochtends vroeg paardrijden, zwemmen, zonnen, lezen in de schaduw in een hangmat, schrijven op het heetst van de dag, Karvan Cevitam drinken onder de parasol, misschien weer naar Maastricht met mijn vriendinnetjes, Endurance Ginkelse Heide, naar Oceans 13, Cello spelen voor het leven, paardrijden op de Veluwe en andere leuke gebieden, winkelen, springen met de paarden, zonder zadel rijden, de paarden doodknuffelen, bbq-en op warme zomeravonden, dansen in de warme zomerregen, onweersbuien zien komen boven de bosrand, in Augustus met mijn vader rijden op de Hilversumse bloeiende heide, dansen in het licht van de opkomende zon, zingen als niemand het kan horen, ruiken aan bloeiende bloemen in de tuin, japanse wijnkersjes eten, rennen door de tuin, trainen voor de singelloop (7/10/07 in Utrecht 10 km hardlopen, allemaal komen juichen!!), uitwaaien op het strand van Scheveningen en/of Egmond, naar Burger's Zoo, Endurance Kootwijkerbroek ... Het leven is mooi!

En in Londen 4 dagen als een gek de hele stad doorrennen met Laui: naar Buckingham Palace, naar Hyde Park, naar Covent Garden, naar Harrods, Tate Modern, London Eye, Soho, Regent's Park, de Towerbridge, verdwalen omdat Laui geen kaart wil kopen, naar Marks&Spencer voor onze voedselvoorziening, de Londonse ondergrondse onveilig maken en de hele tijd genieten!

Shouf Shouf Patentje

Patent en ik - Foto Martijn Beurze

Een historisch moment, een belangrijk moment in het leven van een simpele ziel zoals ik... Patent heeft ein-de-lijk weer eens niet de brokkenpiloot, maar het geweldige sportpaard, gespeeld op een wedstrijd! Hij is goedgekeurd en heeft de 46 kilometertjes in Laag Soeren zonder problemen samen met Voltrack gereden.
Ze liepen heel ontspannen en goed. We hebben geen echte problemen gehad en erg veel geluk gehad met het weer. Ook al was het maar 46 kilometer ben ik heel erg blij dat we eindelijk weer eens een wedstrijd helemaal goed hebben uitgereden met allebei de paarden.

Ik ga nu snel nog wat leren voor mijn tentamens van morgen (3 uur scheikunde + 1,5 uur maatschappijleer).

Patent is in alle opzichten de held van de dag (samen met Voltrack natuurlijk!).

Het grote avontuur

Nog slechts één jaartje, en dan begint het grote avontuur pas echt. Het einde van mijn middelbare schooltijd is meteen het begin van de rest van mijn leven.

Het is heerlijk om erover na te denken wat ik allemaal kan gaan doen. Vooral als ik in Rotterdam IBA ga studeren, zijn daarna de mogelijkheden nagenoeg grenzeloos. Een tijdje geleden had mijn vader het over 'Fontaine Bleau', over INSEAD. INSEAD is een van beste ter wereld en meest bekende business schools. De kosten zijn er echter ook naar. Een MBA kost bij kun € 48.000,-... Tja, dat heb ik niet op mijn spaarrekening staan... En daarnaast is het ook nog eens niet zo makkelijk om binnen te komen. Maar dat neemt niet weg dat het ontzettend gaaf is en volgens mij ook heel erg leerzaam.

London Business School

Naast INSEAD heb ik ook een andere hele gave business school gevonden: 'London Business School'. Ook dit is niet gratis, maar liefst £ 43.000,-! (de MBA dan he, ze hebben ook Masters in Finance, die zo'n £8000,- per jaar kosten als ik het goed begrepen heb). Maar dan zit je ook bij een van de besten en krijg je een ontzettend gevarieerd, uitdagend programma voorgeschoteld terwijl je les krijgt in een prachtig gebouw!

Als ik ooit de kans krijg om een opleiding te volgen bij zo'n instituut lijkt me dat echt onbeschrijfelijk gaaf. Maarja, eerst maar even mijn VWO afmaken en dan binnenkomen bij IBA in Rotterdam. Niet de huid verkopen voor de beer geschoten is!

Trailertraining

Altijd is Patentje thuis,

Middenin de week maar zondags uit,
Zondags gaat hij naar het bos,
Met zijn blitse Atec Cross,
Altijd is Patentje thuis,
Middenin de week maar zondags niet.

Paarden, de meest onbegrijpelijke beesten ter wereld. En wij hebben de meest onbegrijpelijke van allemaal: Patent.
We zijn wezen trainen in Den Treek, echt heerlijk. Patent gaf geen kik als ik wilde dat hij doorliep als het pad tijdelijk was veranderd in een rivier. In galop is dat heerlijk, als de waterspetters meer dan een meter hoog om je heen vliegen! Zelfs Voltrack liep na een tijdje gewoon in draf achter Patent aan en spetterde er vrolijk op los.
Om ook meteen wat aan trailertraining te doen hebben we dat ook meegepakt. Thuis liepen ze er zo in, maar op de parkeerplaats ging Patent er voor geen goud meer in.

Uiteindelijk hebben we na een uur maar de handdoek in de ring gegooid. Voltrack is met de trailer naar huis gegaan en ik heb met Patent het laatste stukje dan toch maar onder de man gedaan. Gelukkig ging hij er net met het avondeten wel in. Over een week hebben we wedstrijd, dus laat ik 'm nu maar de hele week twee keer per dag in de trailer. Wellicht kan mijn vader ook nog ergens tijd vinden om even een rondje te rijden. En dan moeten we zondag maar hopen dat hij het doet!

Mirjam geslaagd!

Eindelijk is het zover, een van de tien kipjes is geslaagd! Mirjam doet havo en is dus een jaartje eerder klaar dan ik. En dat niet alleen, ze heeft ook een eindlijst om jaloers op te zijn... Gisteravond waren we naar haar toegegaan om haar te steunen tijdens het zenuwslopende wachten op dat éne telefoontje. Het telefoontje van je mentor die je vertelt of je geslaagd of gezakt bent of dat je een (paar) herexamen(s) moet doen. Ze zou vóór 7 uur gebeld worden als ze gezakt was of een herkansing moest doen. Als ze geslaagd was zou ze tussen 7 en 8 pas gebeld worden.

Mirjam was zelf ergens heen en kwam dus wat laat, maar eigenlijk wisten we ook wel dat ze geslaagd was. En om kwart over zeven werd ze gebeld, ze was GESLAAAAAAGD!

We hebben gezellig gebarbecued met de barbecue onder het balkon terwijl we zelf binnen aten. Daarna vroeg Mirjam of we het leuk vonden om allemaal te blijven slapen, dus gingen we nog spullen ophalen thuis.

Ik heb een heel gezellige avond gehad met mijn vriendinnetjes!! En Mir, je bent een held!

Ons Spaargeld

Heb je je weleens afgevraagd wat de bank eigenlijk dóet met ons spaargeld? Het blijft heus niet ergens in een grote kluis liggen, tot jij het weer een keer uit de muur komt trekken. De bank geeft ons rendement, maar wáár beleggen de grote Nederlandse banken eigenlijk precies in?

Als je bij je bank aanklopt om dat te vragen, schijnt het meestal erg lastig te zijn om een echt antwoord te krijgen. Dát vertellen ze je liever niet. Zembla zocht het uit en zond gisteren een aflevering uit over de beleggingen van banken.

Deze aflevering heeft mij behoorlijk geschokt. Zelf had ik er nooit over nagedacht wat er eigenlijk met mijn geld gebeurt. Maar nu kreeg ik te horen dat daarmee werd geïnvesteerd in de wapenhandel, clusterbommen, kinderarbeid, projecten die schadelijk zijn voor het milieu en ga zo nog maar even door...

Dit is wéér een van de zovele voorbeelden dat er iets fout zit in onze westerse consumptie maatschappij. Alles draait hier om spullen en geld, we willen steeds méér geld en steeds méér spullen. En daar wordt een prijs voor betaald. Dat merken wij niet direct, want dat gebeurt in verre landen. Zo nu en dan komt er een schandaal bovendrijven waarmee we weer met onze neus op de feiten wordt gedrukt. Maar dan nog durven we niet verder te kijken dan dat ene schandaal. Zijn we bang om het geheel, het grote probleem, te zien?

Kijk in ieder geval de aflevering van Zembla en denk erover na! Het is belangrijk om ons bewust te worden van de gevolgen van onze acties.

Mission Olympique

En gisteren was het dan eindelijk zover, het hockeytoernooi met het schoolteam!

's Ochtends vertrokken we om 8 uur vanaf school richting het Olympisch Stadion te Amsterdam. Daar aangekomen was er eerst een lange, saaie openingsceremonie. De presentator had duidelijk niet veel kaas gegeten van sporten. Dat bleek toen hij zei 'dat we geluk hadden met het heerlijke sportweer'...
Gelukkig mochten we niet lang daarna eindelijk in de bus richting de hockeyvelden van de Amsterdamse Hockeyclub AH & BC!
Opgelucht stapten we in de bus, waar ons een hitte waar je u tegen zegt tegemoet. Wat bleek? De airco was nét kapot gegaan, wat zorgde voor tropische temperaturen van 37º boven en 31º beneden. Gelukkig zat ik beneden, want bij aankomst kwamen alle mensen die boven hadden gezeten er knalrood en onder de parels zweet uit. Het was echt niet grappig.

Bij AH&BC hadden ze gelukkig een heel mooi clubgebouw waar we even bij konden komen voordat we buiten in de brandende zon en benauwde lucht moesten gaan spelen.

Wij zaten in de 'makkelijke' poule en hebben alle vier de wedstrijden gewonnen (2x tegen de ene school en nog 2x tegen een andere school). Het ene team was het al zat voor de wedstrijd überhaupt begon en speelde uitgeblust de wedstrijd. Het andere team borrelde over van frustratie. De eerste partij tegen hen keepte ik, maar hoorde ik al wat geschreeuw heen en weer. In de tweede partij kon ik het van dichtbij meemaken, ze maakten elkaar gewoon uit voor rotte vis als er een bal gemist werd!

Van tevoren hadden we verwacht dat we meteen afgemaakt zouden worden, dus viel het ons álles mee dat we in de kruisfinale mochten spelen! De grap was compleet toen onze tegenstander niet kwam opdagen, omdat ze hadden gedacht dat ze sowieso niet door waren... We stonden dus in de finale!!

Daar moesten we spelen tegen een op elkaar ingespeeld hockeyteam dat zo te zien allemaal van dezelfde club kwam. Daar konden wij, als bij elkaar geraapt zootje, niet tegenop. Maar toch hebben we er nog zoveel mogelijk uit weten te halen: we hebben met 2-1 verloren.
Het was ontzettend leuk, warm, vermoeiend en gezellig! Best wel voor herhaling vatbaar dus.

Betrapt

Juist als ik verschrikkelijk vals, op mijn allerhardst, mee aan het zingen ben met een liedje hoor ik een stem achter mij. 'Hallo, schrik niet.'

He, ik was alleen thuis?!

In de deuropening staat een man die vraagt oof ik weet waar nummer zoveel is. Oja, de deur stond open...

Mijn hemel, zo nu en dan presteer ik het om zo verschrikkelijk voor gek te staan dat ik me afvraag hoe ik het toch voor elkaar krijg. Als ik nou prachtig zuiver het kon zingen was het geen probleem, maar mijn zangkwaliteiten zijn nou niet echt om over naar huis te schrijven...

Ach, het overkomt iedereen weleens denk ik dan maar. Mij alleen nogal vaak.

Maquette van ons Strandhuis!

Maite en ik hebben voor de CKV-eindopdracht besloten een ontwerp voor een strandhuis te maken. Voor deze CKV-opdracht moest je iets kunstzinnigs doen. Wat? Dat mocht je helemaal zelf weten!

Donderdag aanstaande worden alle resultaten als het ware geëxposeerd en een beetje gepresenteerd. Gisteren hebben Maite en ik onze maquette eindelijk in elkaar gezet. Donderdag moeten we nog wel de finishing touch doen, maar in feite is het klaar!

Zie hier het resultaat:

Maquette

Het lijkt me overbodig te zeggen dat we er heel erg blij mee zijn!

IJsselsteinloop

Laudine en ik

Samen met ongeveer 400 mensen gingen we van start voor de 5 kilometer. In het begin liep het wel een beetje lastig met zoveel mensen. Al die mensen lopen een ander tempo en toch heel dicht op elkaar.

Na een tijdje hadden Laudine en ik goed de slag te pakken en ging het heerlijk. Eigenlijk was het zo gepiept, kat in het bakkie!
In de laatste kilometer begon ik steeds wat harder te lopen, terwijl Laudine juist een klein beetje langzamer ging lopen. Toen Laudine zei dat ik wel mocht gaan, ging ik ook meteen uit de startblokken. Dat vind ik het lekkerste stukje van hardlopen, aan het einde even helemaal gaan. In die laatste 200 meter heb ik nog een stuk of 10 mensen ingehaald, terwijl ik op de finish afvloog. Als ik de hele 5 kilometer zo had kunnen lopen was het helemaal geweldig geweest =D

Na ongeveer 30,5 minuten zat het erop voor mij, en een halve minuut later kwam Laudine al binnen.

Het hardlopen op zich vind ik een beetje saai, zo in een wedstrijd komt er weer veel meer tactisch denken bij wat ik dan weer wél leuk vindt. (dan is het net endurance, alleen dan met je eigen 2 benen). Maar ik vermoed dat Veldlopen mij nog leuker lijkt, en daarom ga ik even uitzoeken of hier vlakbij binnenkort een veldloopwedstrijd is. Daar ga ik dan ook meedoen denk ik!

En in het najaar gaan Laudine en ik voor de Singelloop in Utrecht, 10 kilomter langs de singel van Utrecht!

ijsselsteinloop

Roze bitje

Op 8 Juni is het zover, ik doe mee aan Mission Olympique in Amsterdam. Dit is een soort enorm Scholentoernooi, allerlei sporten en zo mogelijk nog meer scholen.

Een paar weken geleden ben ik geselecteerd voor ons hockey schoolteam. In het kader van de voorbereiding ben ik vandaag even naar de Go Sport gegaan. Aldaar heb ik een bitje gekocht, zodat over 2 weken mijn tanden niet uit mijn mond geslagen worden en ik misvormd weer thuiskom!

En als je dan iets gaat kopen, doe je het ook meteen goed... Ik heb een knalroze bitje gekocht!

Behalve dit bitje, heb ik nog meer sportief nieuws. Allereerst, vandaag heb ik heerlijk gereden in de hitte met Patent. Hij liep werkelijk geweldig! Lekker actief en toch kon ik ook mooi overgangen rijden. Het leukst is om van stap naar galop te gaan (andersom kan ik nog niet), dan voel je het paard echt van achteruit gasgeven zegmaar.
Verder heb ik zaterdag de hardloopwedstrijd van 5 km hier vlakbij in IJsselstein, ik zou zeggen: begin alvast met duimen! Helemaal leuk is het natuurlijk als je langs de route komt staan met een spandoek 'GO GUINNI EN LAUI' (want ik loop natuurlijk met Laui)

Grotere passen

Na een goede warming-up begon Voltrack in de les gistermiddag ontzettend goed te lopen. Ik voelde hem loskomen in zijn rug en hij nam duidelijk grotere passen. Voltrack ontspande echt, en dan wordt het rijden pas echt leuk!

Na Voltrack heb ik ook nog met Patent les gehad. In het begin had hij wat spatjes, maar al snel gaf hij het op en zette hij zijn voorwaartse drang op een nuttige manier in. Geweldig gevoel als je een paard laat strekken zonder dat hij uit elkaar valt, het leek zo nu en dan wel even alsof we gingen opstijgen!

Het mooie is dat Patent zoveel gas achter gaf, dat hij alleen aan de voorkant eruit 'barstte' als hij de verzameling/sluiting niet kon houden. Vroeger zou hij zijn gaan bokken, maar tegenwoordig doet hij dat niet eens meer.

Het was een super les!

Mijn oma van 80 is prachtig

Van 0 tot 80 is alles prachtig, van 80 tot 100 word je bewonderd.

Mijn oma met al haar kleinkinderen - 19 Mei 2007

Mijn Oma is een held. Mijn oma is mijn idool. Wat een geweldig mens.

17 April is mijn oma 80 geworden, en nu was er gisteren een feest waar bijna de hele familie was ter ere van deze nieuwe prestatie. Even voor de duidelijkheid: mijn oma heeft 10 kinderen gekregen, heeft nu 30 kleinkinderen en al een stuk of 4 achterkleinkinderen!

Ontzettend leuk om al mijn neefjes, nichtjes, ooms en tantes weer te zien! Mijn oma straalde, blij dat iedereen weer een keer bij elkaar was. Veel mensen gaven een showtje. Mijn oom speelde een muziekstukje met zijn zoontje van 6 die al briljant viool speelt. Een neef van mij had de This is your live show in elkaar gezet, over het leven van onze oma. De volgende zong een eigen gemaakt liedje. En Laudine en ik deden de grote Oma-Quiz.

Het was allemaal ontzettend leuk en nog tot 's avonds laat heb ik zitten kletsen met neefjes en nichtjes. Helaas moesten Laudine en ik vanochtend alweer vroeg weg aangezien we nog moesten leren. Mamma had gezegd dat het station niet ver lopen was, maar dat viel vies tegen. We hebben uitgerekend dat het waarschijnlijk 4,5 km was... Daarna waren we dus wel echt moe, en eenmaal hier op het station aangekomen moesten we wéér een kwartier wandelen... In totaal hebben we dus zo'n 6 km gelopen.

Ach, goed voor onze conditie! Volgende week moeten we 5 km hardlopen, dan is 6 km wandelen een goede voorbereiding toch?

'Respèk voor mijn oma!'

Freedom Writers

Dinsdag heb ik een ontzettend mooie film gekeken, The Freedom Writers. In het begin dacht ik dat het weer gewoon zo'n standaard film was. Een docent gaat lesgeven aan moeilijke kinderen, eerst mogen ze haar niet en dan opééns verzint ze iets waardoor die kinderen haar geweldig vinden en gaat het allemaal van een leiendakje. Geloofwaardig, NOT.

Maar deze film is toch wel wat anders... Het gaat dus over een jonge docente die les gaat geven aan een klas met kinderen uit euhm... achterstandswijken. Al die kinderen zitten in gangs, hebben allemaal een probleem en ga zo nog maar even door. Voor die kinderen is het dus totaal niet belangrijk om engels te leren van haar, voor hun is het allemaal een kwestie van overleven.
Ik kan wel de hele film gaan vertellen, maar dan is het niet meer leuk. Dus ik houd het even kort. Zij beseft zich dan na een tijdje hoe het zit, hoe moeilijk die kinderen het hebben, en gaat dan op een totaal andere manier te werk.

Ze laat de kinderen een dagboek bijhouden. En uiteindelijk worden die kinderen (naja, het zijn gewoon 16-jarigen maar goed) zo enthousiast dat er een boek van wordt gemaakt.

Nu in het kort klinkt het misschien weer erg standaard, maar... Dit verhaal is waargebeurd! Het boek, The Freedom Writers Diary bestaat écht, en je kunt het kopen op de site van The Freedom Writers Foundation. Dát lijkt me nou een echt aangrijpend, goed boek.

De Stunt (a.k.a Laatste Schooldag)

-De Stunt vorig jaar: mooi weer & veel plezier met de buikglijbaan en deze glijbaan. -

Voor de examenleerlingen van dit jaar was het dan eindelijk zover, hún stunt! Een van mijn vriendinnen doet havo en dus was het ook háár stunt.
Nog even konden ze met z'n allen feestvieren en met de overige leerlingen streken uithalen voordat ze maandag beginnen met hun CSE.

Zoals altijd begon het met het natspuiten van de leerlingen die 's ochtends aankomen bij school, dit had deze keer natuurlijk vrij weinig zin... We waren allemaal al nat!
Hun thema was best grappig, hippies. Zelfs de leraren hadden zich verkleed, wat er zo nu en dan erg grappig uitzag!

Na een poging tot natspuiten, kregen ze de schoolleiding zover dat die gingen jumpstylen in de staula, echt tof dat de schoolleiding dit deed! Respect!

Hierna waren er allerlei workshops, maar de stunt was dit jaar lang niet zo leuk als voorgaande jaren. Dit kwam gewoon door het weer, dus ik vond het ook best sneu voor de examenkandidaten. Beetje zuur als je stunt in het water valt.

Nu maar hopen dat ik volgend jaar een beetje meer geluk heb met het weer!

Zingen

Om beter te leren cellospelen heb ik een beter toongevoel nodig. En om dat te bereiken moet ik gaan zingen.
Zingen doe ik soms, maar dan het liefst zonder dat ik erop beoordeelt word. Nu na het avondeten vond mijn vader het een goede oefening voor mij om Vader Jacob te zingen... Op zich geen probleem zou je zeggen, maar iets hield me tegen. Ik durfde het gewoon echt niet!

Ach, ik zal het morgen weer proberen. Misschien dat er dan eindelijk eens wel een serieuze toon uit mijn keel komt...

Een ding is zeker, ik zal nooit een zangeres worden voor een zaal met duizenden mensen!

Dromen zijn bedrog?!

Als het goed is krijg ik vandaag, meteen na de vakantie, mijn cijfer voor het tentamen van ANW terug... Ik heb er alvast over gedroomd.

Namelijk dat ik een 5,9 had en verder iedereen een 6,2 of 6,4 enzo. Niemand boven de 7, maar ook niemand onder de 6 behalve ik... Het lijstje cijfers dat ik had gezien was overigens wel alleen van mij en mijn vriendinnen, niet de gehele vijfde.

Maar een 5,9?! Dat vind ik eigenlijk niet zo heel grappig! In mijn droom bleef ik rustig, dus dat ga ik in het echt ook doen. En ik hoop maar dat het in ieder geval niet ónder een 5,9 is, want dan ben ik toch nog teleurgesteld omdat ik me er nu op heb ingesteld.

Duimen jullie even mee? Ik laat het vanmiddag weten!

Soesterduinen

Rond een uur of 10 stapten we het erf af richting de Soesterduinen. Na langs het spoor warm te hebben gereden hebben we in de Soesterduinen ruim een uur tempo gereden, rond de 16 km/h schat ik.

Heerlijk gegalopeerd en aan het einde hebben we nog dwars over het zand een sprintje getrokken. Patent heeft vroeger op de renbaan gelopen, en kan dan ook behoorlijk hard. Het fijne is echter dat hij tegelijkertijd ook heel erg goed is opgevoed, en ik hem zonder problemen terug krijg.

De paarden waren braaf, het weer was geweldig... Ik heb genoten!

I Amsterdam

Voor het simpele facts-verhaaltje van deze heerlijke dag in Amsterdam met Maite, zie mijn engelse blog.

Kan shoppen je echt blij maken? Voor vandaag vond ik het onzin, weer echt ontspannen door als een gek schoenen te gaan passen. Want aan het einde van de dag zijn er altijd nog dingen die je wil, maar waar je simpelweg geen geld meer voor hebt.

Maar mijn mening is lichtelijk veranderd. Met enorm veel tasjes over straat lopen, wetende dat je volgende week in heerlijke kleren naar school kunt, heeft effect. Maite en ik gingen naar Amsterdam om even weer bij te komen van onze tenamens. Het is gelukt, en wel meer dan dat.
We zijn in het schoenen walhalla geweest, een winkel met zoveel schoenen dat ik niet meer wist waar ik kijken moest. We hebben de leukste kleren gevonden. We hebben een foto gemaakt voor een you-take-picture-toerist, we hebben heerlijk geluncht, we hebben genoten van het heerlijke weer, we hebben gelachen... Kortom: het was perfect!

Winkelen zorgt voor een blik op de toekomst, nu weet ik dat ik volgende week ontzettend leuke nieuwe kleren aan kan trekken naar school. En ja, daarom heb ik nu alweer wat zin om naar school te gaan, zodat ik het aan iedereen kan showen.

Ik wist niet dat ik materialistisch was, of in ieder geval: zó erg. Maar blijkbaar zit het diep verscholen in elke vrouw, en komt het er in Amsterdam in een keer uit.

Zon, strand en paarden

Oké, mijn leven lijkt in een korte samenvatting wel gewoon te passen in alleen het woord heerlijk. Vooral nu ik vakantie heb, die tentamens ervoor waren wat minder.

Zo was ook de strandrit van gisteren heerlijk. We waren al vroeg in Katwijk, zodat we rond de lunch alweer het strand afgingen... Voor de grote stroom Duitse toeristen en Nederlandse gezinnen het strand bestormde.

We reden bij laag water, zodat er veel binnenmeertjes waren waar Voltrack zonder vrees in liep. Een béétje spannend vond hij het wel, maar het was tenminste water zonder die mega enge golven.

Het was toch al best druk, zodat we niet echt hard konden rijden. Maar hier en daar konden we nog prima een galopje trekken.

Al met al hebben we lekker uitgewaaid, aan het einde wilde Patent een beetje te graag blijven. Het duurde een halfuur voor ie eindelijk de trailer inliep... Eigenwijs beest!

Poffertjes

Jummie, vanmiddag hebben Laudine en ik in Bilthoven poffertjes gegeten als lunch. Poffertjes met poedersuiker, slagroom en verse aardbeien. Het was echt verrukkelijk!

(Laui's nieuwe telefoon)

Laudine heeft eindelijk haar nieuwe telefoon binnen, dus heeft ze die ook eventjes aan mij geshowd. Echt een prachtige telefoon, en helaas kon ze niet een paar beltonen aan mij blue-toothen, omdat deze auteursrechtelijk beschermd waren, ja maar... IK HEB OOK EEN NOKIA?!

Echt kinderachtig hoor... tsss...

Het was dus een heerlijke eerste vakantiedag. Behalve dit heb ik ook nog met Patent gedressuurd, die super zijn best deed, 3/4 hoofdstuk economie gemaakt en lekker gezwommen. Morgen gaan we met de paarden naar 't strand en ga ik 's avonds naar Utrecht. Geweldig toch?!

Mijn huis is thuis

Home is not where you live, but where they understand you - Christian Morgenstern

Gisteren toen ik weer thuiskwam had ik opeens veel sterker dan normaal een 'thuis' gevoel. 's Middags uit school had ik het ontzettend warm en kon ik eindelijk een beetje afkoelen onder de parasol. En daar was het werkelijk perfect voor dit weer. Goddelijk!

's Avonds stonden alle deuren open toen ik thuiskwam en waren de lichten gedimd zodat het niet teveel muggen zou lokken. Er gaat niets boven zo'n zomeravond (die eigenlijk een paar maanden te vroeg komt) dat je binnen de vogels buiten hoort zingen.

Mijn huis is thuis!

Eten bij Mirjam

Gisteravond, om te vieren dat we allemaal klaar waren met de tentamens, hebben we met een aantal kipjes gegeten bij Mirjam. Helaas kon niet iedereen.

We hebben taco's gegeten (hmmm) en nog eventjes OC gekeken en continu de meest flauwe lol ooit gehad =D Daarna ben ik met Fien weer naar huis gegaan, terwijl de rest 's avonds nog uit is gegaan in Tivoli.

Ik vond 't supergezellig!

Kataklop Kataklop Wiiiiiieeehhh

Ik snap waarom springruiters zeggen dat er niets boven een mooie sprong over een imposante hindernis met een paard gaat. In mijn les gisteren heb ik eindelijk weer eens wat serieuzer gesprongen, en het was heerlijk.

De paarden hadden het al heel snel bloedheet, maar desondanks deden ze ontzettend goed hun best. Voltrack is nu eenmaal geen ster in het springen en dat kun je wel merken. Het is voor hem ontzettend lastig om te versnellen en goed uit te komen. In het begin was ik ook bang dat het niet zou gaan lukken, maar tot mijn verbazing ging hij bij de wat hogere hindernissen echt heel goed zijn best doen! Petje af, want hij had 't echt zwaar!

Na Voltrack was onze held Patent aan de beurt. En die maakt er geen geheim van dat hij het heerlijk vindt. Na eerst een paar keer het dubbeltje en de enkele hindernis achter elkaar te hebben gesprongen gingen we oefenen met sturen. Schuin op de hindernis afrijden, na de hindernis zo kort mogelijk draaien, en dat maakte het weer een stuk leuker.

Het was heerlijk, heerlijk, heerlijk! Ik heb besloten dat ik vanaf nu zegmaar 1 keer per week met ze ga springen, zodat ze er steeds wat beter in gaan worden. Zeker met Patent heb ik hoop, wellicht kan ik 'm nog eens een keertje rondsturen in een B-parcourtje!

Lief!

Na het op zeer laag niveau eventjes dressuren (a.k.a. poekelen) met Voltrack in de bak ging ik lekker uitstappen op straat. Dat is echt heerlijk, eventjes pronken met mijn prachtige arabiertje, lekker draven door de straten, mensen met een vriendelijke glimlach groeten... Heerlijk!

Het was nu extra leuk. Bij een huis zat een opa met zijn kleindochter op een bankje ervoor, gezellig samen. Het meisje was helemaal in de ban van Voltrack en opa keek met haar mee. Met een grote glimlach zwaaide ik naar ze, en ze zwaaiden terug. Samen.
Iets heel simpels, maar zo ontzettend liefs. Opa en kleindochter, samen genietend op een bankje in de namiddag.

Mijn middag kon al niet meer stuk, toen ik vervolgens ook nog een jongetje tegenkwam. Hij kwam me tegemoet gefietst met zijn tennisracket op zijn rug, op weg naar tennisles.
'Hoi' zei hij
'Hallo!' zei ik
'Wat een mooi paard heb je.' zei hij
'Dankjewel' zei ik welgemeend van de bodem van mijn hart.

Finito!

De tentamens zijn klaar, ik heb nu weer even 2 maanden het wat rustiger! Maandagmiddag had ik maatschappijleer, wat volgens mij best aardig ging.

Vandaag was het even echt werken, vanochtend 2,5 uur natuurkunde tentamen en vanmiddag had ik nog een tentamen van het meest nutteloze vak ooit bedacht: algemene natuurwetenschappen.

Natuurkunde ging lekker, na 2 uur was ik al klaar. Ik weet wel een paar dingetjes die ik fout heb, maar het is in ieder geval voldoende! And it feels damn good!
Het moeilijkste was nog om daarna me weer om te schakelen op leren, want anw had ik pas 2 uur later.
Ook dat ging best aardig denk ik, al heb ik de allermakkelijkste vraag van het tentamen fout beantwoord. Ik had niet meer zo'n zin zegmaar...

'Waarmee werd in 1957 de eerste satelliet in een baan om de aarde geschoten?
A. Kanon
B. Raket
C. Vliegtuig'
Het laatste wat ik voor het tentamen nog had gelezen was dat een vliegtuig niet kon, aangezien die nooit de magische snelheid van 11 km/sec zou kunnen halen om de dampkring uit te schieten. En toch was ik zo slim om kanon in te vullen.

Tja, blondheid ten top zullen we maar zeggen!

En waar ik nu aan toe ben:

Abfab!

Vechten voor je leven

Het wiskundetentamen zit erop! En ik kan je vertellen, ik heb het niet goed gemaakt. Maar ik kan nog lachen, daar gaat het om. Natuurlijk baal ik er wel van, dat ik een groot deel van de vragen niet goed heb gemaakt.

Onderweg naar huis zag ik iets waardoor ik me besefte dat zo'n klein tentamen totaal niet belangrijk is. Met gillende sirenes kwam er een ambulance voorbij, geëscorteerd door de politie. Drie motor agenten ervoor, waarvan een vooruitreed om het verkeer op het kruispunt alvast zo te regelen dat de ambulance met zijn gevolg gewoon door kon rijden. En erachter reed nog een gewone politieauto.

Hierdoor realiseerde ik me dat een tentamen eigenlijk ook gewoon niets voorstelt. Ik leef, ik ben gezond en ik geniet!
Voor hetzelfde geld had ik vandaag niet moeten vechten voor een cijfer, maar voor mijn leven!

Wiskunde tentamen

M.C. Escher - Metamorfose

Morgen is het zover, het wiskunde tentamen van 1,5 uur! De afgelopen dagen heb ik er hard voor geleerd (net als de rest van 5vwo) en hoop ik dat ik nu morgen een aardig cijfer weet te behalen. Ik heb mijn best gedaan, en moet nu alleen nog even rustig worden.

Ik laat me namelijk altijd helemaal van de wijs brengen door anderen, als die één dingetje meer weten, meer geleerd hebben, sneller zijn met het oplossen van vragen, een moeilijke vraag stellen die ik niet kan beantwoorden, heel zeker van zichzelf zijn dat ze het gaan halen, of juist heel onzeker zijn en ga zo nog maar even door... Ik weet het, het gaat er niet om hoe de rest zich heeft voorbereid/het maakt, maar toch laat ik me áltijd gek maken...
Daarom ga ik vanmiddag niks meer leren, vanavond nog een beetje, om even helemaal rustig te worden en op tijd naar bed te gaan.

Als ik morgen tijdens het tentamen ook relaxt kan blijven weet ik zeker dat ik een hoger cijfer kan halen dan wanneer ik nog meer leer en het helemaal gestrest ga maken...

Ik ben benieuwd!

iPod is helemaal tha bomb (of bomproof?)

In Irak is het leven van een Amerikaanse soldaat gered door... jawel, zijn iPod! Hoe mooi is dat? Dat ding voorziet je niet alleen van geweldige muziek overal en nergens, maar red ook nog eens sporadisch een mensenleven!

Het hele bericht (de reacties zijn ook de moeite van het lezen waard).

iPod: It might save your life one day!

Het begin van de zomer!

De zomer komt er weer aan!

Nog maar een paar maanden school en ik heb weer zomervakantie.

Maar nog veel belangrijker; nog even en ik kan weer zonder jas naar school fietsen!

De zomer zorgt voor een ander gevoel en een andere leefstijl. We eten 's avonds weer later, we worden met z'n allen langzaam bruin, ik kan weer paardrijden in de zon én... Ik vind Karvan Cevitam weer helemaal geweldig!
Ik kwam er vandaag achter dat ik opeens weer liters van dat spul wegwerk (vanbinnen ben ik er inmiddels vast roze van geworden) terwijl ik het de hele winter nauwelijks gedronken heb.

Me loves the summer!

Vorige week: Projectweek

Op school hebben we 1 week per jaar iets aparts: de projectweek. Elke jaargang gaat iets anders vreemds doen. In de 5e zijn dat allerlei workshops die passen bij een bepaald werelddeel, vorig jaar ging het over China.

Dit keer waren de workshops in het thema 'Latijns-Amerika'. Samen met Maite kwam ik terecht bij de krant, die over al die verschillen de workshops verslagen moest schrijven. Elke dag kwam er een editie uit van onze projectweek krant 'Cada Dia' (gewoon 'Iedere dag' in het spaans). We hebben ons vermaakt, jammer genoeg zaten we als krant wel telkens het langst nog op school. Maar we mochten overal binnenlopen en gingen gewoon weer weg als het saai werd.

Elke ochtend waren er lezingen. Op maandag kwam Chris van der Heijden vertellen over allerlei aspecten van Latijns-Amerika. Op dinsdag vertelde een van onze scheikundeleraren over zijn persoonlijke bibliotheek (beetje saai...). Op Woensdag hebben we een film gekeken, Cidade de Deus. Heel nare, maar ontzettend indrukwekkende film! En op donderdag moesten we met zijn allen naar het Educatorium op de Uithof en kregen we een lezing van Hoogleraar Verkoren over de groei van miljoenensteden in Latijns-Amerika.

Al met al een best leuke, afwisselende week. Het kwam alleen een beetje slecht uit, aangezien we nu helaas ontzettend veel moeten leren...

Lekker Lunchen!

(foto: strykowski.net)

Aangezien mijn school zo lief was mij vandaag een extra vrije dag te geven (naja... vrij? Ik moet bérgen leren voor mijn tentamens. Volgende week maandag wiskunde en in de week daarna nog Natuurkunde, ANW en Maatschappijleer...) kon ik vandaag met Laudine en Iwein gaan lunchen op de Uithof!

Laudine had college in het Stratenum, dus ben ik op mijn fietsje daarheen gegaan. Vorige week moest ik voor een lezing al in het Educatorium zijn (ik had projectweek, waar ik hierna nog wel eventjes een blogje over maak...), dus de helft van de route had ik al gefietst en was het niet meer zo moeilijk.
Voor we gingen lunchen heb ik een ware rondleiding van Laudine gehad in het Stratenum en het nieuwe gebouw (HvdB, weet niet meer waar die afkorting voor staat :D). Dat nieuwe gebouw is echt cool, net zo tof als het gebouw van Industrieel ontwerpen in Delft.

Daarna begonnen met koffie bij Café Gutenberg, Laudine en ik allebei een heerlijke Butterscotch Coffee (= Butterscotch Cappuccino, ja lekkere wijvenkoffie ja). En vervolgens bij blabla Tricolore heerlijke broodjes gekocht (ik de Italiano, hmmm lekker!). Als toetje nog eventjes wat fruit weggewerkt, lekker aardbeiensap!

Nu nog eventjes paardrijden, leren, trailer training doen (ja, we hebben een leentrailer die de paarden niet leuk vinden...) en nog eens leren...

Opendag Erasmus uni

Eergisteren alweer, zaterdag, ben ik met Laudine naar de open dag van de Erasmus universiteit geweest. Wat ben ik de laatste tijd toch goed bezig met 'later' hè? :D

Voor het eerst van mijn leven ben ik een stukjes met de metro gegaan, maar helaas zaten wij precies in het stukje dat geheel bovengrond zat. Dus er was weinig 'metro' aan...

De campus van Erasmus is eerlijk gezegd een beetje troosteloos... Allemaal gebouwen uit de jaren '50, die toen modern waren en nu grauw zijn geworden..

Eerst zijn we bij IBA (International Business Administration) geweest, waar een inleidende presentatie werd gegeven. Dit was allemaal in 't engels, omdat het een internationale opleiding is. Dat engels was toch wel even slikken, die man praatte behoorlijk slecht engels (als in: dunglish..).
Daarna zijn we nog even naar Bedrijfseconomie&Economie geweest, maar dat vond ik behoorlijk droog en ik denk dat ik dat toch niet zo leuk vind als ik dacht.

IBA lijkt me wel echt leuk, dus wellicht dat ondanks het feit dat ze geen engels kunnen spreken en de campus een troosteloze uitstraling heeft ik het tóch ga studeren over 1,5 jaar!