OV

Nu 1 September nadert voel ik me steeds meer een studente. Zondag lag er een brief van de Universiteit op mijn te wachten met daarin mijn studentenpas en gisteren heb ik mijn OV opgehaald bij het postkantoor.

Voor de man achter de balie was het routine, ik vond het geweldig. Hij vroeg mij om een ID of paspoort, 2 pasfoto's en de 'afhaalbrief'. De ene pasfoto knutselde hij 'in' mijn OV en de andere plakte hij op een aanvraag voor een OV-chipkaart.
Ik moest nog een paar dingen tekenen en toen kon ik wat hem betreft alweer vertrekken. Mét mijn Week-OV!

Dus, je kunt je beter doordeweeks niet meer vertonen in het openbaar vervoer rondom Utrecht. Dat kan ik vanaf nu kosteloos onveilig maken!

Thuisleventje inhalen

Zo, ik heb eens even een grote inhaalslag gemaakt met mijn leven @home. Want in die twee weken zijn er natuurlijk nog meer brieven van de Universiteit gekomen, hebben de paarden een mooie grasbuik gekweekt, hebben Laudine&ik niet getennist en heb ik héél veel gemist van wat mijn lieve vriendinnetjes uitgespookt hebben. Mijn mailbox puilde uit, een enorme lading aan gezellige mailtjes van die lieve meisjes.

In Renesse was het heerlijk rustig en hoefde ik niets. Vandaag heb ik even het tegenovergestelde gedaan: lekker chaotisch een heleboel gedaan... Paardgereden, mailtjes gestuurd, getennist, koffer uitgepakt...

Mijn gewone leventje is toch ook heerlijk. Lekker chaotisch en lekker vol. Ik kan niet wachten tot ik ook ben begonnen met studeren!

Uitwaaien in Renesse

Voor Arthur is het traditie, al vele zomers achter elkaar verblijft hij twee weken met wat familie in een vakantiehuisje in Renesse. Voor mij was het de eerste keer.

Op Zondag 10 Augustus vertrok ik met Arthur en een goede vriend van hem, Joeri, naar Renesse vanaf Utrecht CS. Pauline (Arthur's moeder), Leo (z'n stiefvader), Heleen (z'n zus) en Rogier (z'n broertje) gingen met twee volgepakte auto's erheen.
Vanaf het treinstation Goes zijn we met z'n drieën naar Renesse gefietst, waar we Zondagavond aankwamen.

En toen was het écht vakantie.

We zijn vaak naar het strand geweest. Het strand van Renesse is heerlijk, het loopt heel vlak af waardoor je de zee 'in' kunt wandelen. Ook hebben we er heerlijk gezwommen, warme Chocolademelk gedronken bij strandpaviljoen 'De Zwaluw', hebben we liggen luieren op strandlakens in de zon, zandkastelen gebouwd die zo groot waren dat het 'Strandbeheer' zich ermee bemoeide, hebben we gevoetbald en zijn we heerlijk uitgewaaid.


De allerregenachtigste dag besloten we Renesse te ontvluchten en zijn we met z'n allen naar Middelburg gegaan. Daar hebben we een beetje gewinkeld en eindigden we met z'n allen in de meest briljante boekhandel die ik ooit gezien heb. De Drvkkerij. Als ze daar het boek wat je zoekt niet hebben, bestaat het niet. Een enorme boekhandel met vrolijke inrichting waar je je dagen lang zou kunnen vermaken.

We hebben spelletjes gespeeld. Van duizenden tot 'Union Pacific'. Opeens waren we allemaal spoorwegbarronnen van Amerika. De een bouwde wanhopig voor rood en de ander probeerde met groene treintjes de gehele VS te doorkruisen.

En verder zijn er hele boekenplanken af gelezen. Op regenachtige dagen doezelden we weg achter ons boek in een luie stoel in het huisje en op zonnige dagen zaten we buiten in tuinstoelen te genieten van de literatuur die we meegenomen hadden.

Het was gezellig, relaxt en leuk, ik ga graag nog een keer terug!

- foto album -

Feelgood en mooie kleren

Natuurlijk behoor ik ook tot de generatie vrouwen die Sex and the City aanbidt. Ik heb ook (bijna) alle afleveringen gezien en altijd vol meegeleefd met Samantha, Charlotte, Miranda en Carrie. Dus er bestond ook geen twijfel over of ik de film zou gaan kijken.

Een hele tijd kon ik telkens niet, dus gingen mijn zus en ik pas gisteravond erheen. En het was heerlijk. Prachtige kleren en heerlijke teksten. Het blijft gewoon een top serie - die nu vervolgd is met een topfilm.

Een klein detail wat ik ontzettend leuk vond - en volgens mij niet zoveel mensen opgevallen is - Carrie draagt één riem een aantal keer bij verschillende outfits. Voor mij een kleine opluchting, ze hadden wel geprobeerd een echt mens van haar te maken die dingen opnieuw en opnieuw combineert.

Een heerlijke film met een geweldig detail dat het allemaal nog veel leuker maakt!

Kanoën

Een paar dagen geleden kreeg ik van Maite een smsje. Of Arthur en ik samen met haar en Mirjam gingen Kanoën op de Kromme Rijn.

Nu moet je eerst even iets weten, een paar jaar geleden ben ik met school op een kano-kamp geweest waar we ongeveer 14 km per dag moesten kanoën. Mét al onze bagage. Je kunt je voorstellen dat je het kanoën dan na een paar dagen wel écht gezien hebt en wel leukere dingen weet om te doen. Dus sinds dat kamp heb ik een soort 'afkeer' van kanoën.

Maar ach, dit was maar een middagje en het zou sowieso gezellig zijn. Dus vertrokken we vrijdag gezellig met z'n allen naar het kanoverhuurplekje. De kano's gingen te water en wij stapten in in de wiebelige bootjes. De volgende paar uur hebben we heel veel gelachen en was het ook ontzettend gezellig. Een béétje vermoeiend, maar dat is juist wel leuk toch?

Conclusie: kanoën is best leuk, zolang het maar voor een dagje is!

Open Toernooi

Arthur tijdens zijn eerste wedstrijd

Deze week is het Open Toernooi van mijn tennisvereniging. Ikzelf doe - als echte beginneling - nog niet mee, uit angst voor een ware afslachting. Arthur deed wel mee. Zowel in de Heren enkel 5 als de Gemengd dubbel 5. Maandag moest hij in de hal zijn eerste enkelpartij spelen aangezien het hard regende. Hoewel hij vantevoren de hal vreesde vanwege de bodem die veel sneller speelt dan de normale banen, heeft hij toch netjes gewonnen.

Gisteren kon er wel op de banen gespeeld worden en kwam Arthur twee keer aan bod. Eerst in de dubbel en 's middags mocht hij in zijn eentje. In allebei de partijen zou hij een sterke tegenstander treffen, dus hoopte hij in ieder geval één van de twee partijen te winnen. Helaas is dat niet gelukt. In de dubbel was de eerste set al snel voor de tegenstander. In de tweede set werd het nog heel spannend en kwamen ze tot 7-5 voor de tegenstander. De laatste game duurde een eeuwigheid en hebben de tegenstanders wel tien matchpoints gehad. Helaas konden ze het dan uiteindelijk ook werkelijk afmaken en moest Arthur samen met zijn dubbelpartner Willemijn na de eerste ronde het toernooi al verlaten.

Arthur 's middags tijdens zijn enkel-partij

Slechts een halfuur later moest Arthur alweer op de baan verschijnen. Nog wat moe van de vorige wedstrijd mocht hij gaan spelen tegen iemand die een heel stuk sterker was dan hij (voor de tennissers onder ons: een 4.4 terwijl Arthur 5.2 is). Weer een mooie wedstrijd. Helaas had Arthur niet genoeg energie meer om er nog een drie setter van te maken.

Ondanks dat hij niet gewonnen heeft, de partijen waren heel leuk om naar te kijken - bij de dubbel werden Arthur en Willemijn veel aangemoedigd en werd er op nagels gebeten langs de kant - en heeft hij ook best lekker gespeeld.

Woorden, zinnen, boeken.

Zelf schrijven vind ik heerlijk. Ik vind het ook heerlijk om andermans schrijfresultaten te lezen. Ik ben een echte boekenfanaat en nu het vakantie is komt dat weer helemaal tot uiting. Van de week heb ik mijn boekenplank opnieuw geordend, op alfabet van de auteurs. Eerst stond het een beetje soort bij soort. Het was heerlijk om al die boeken er even uit te halen en te bekijken, al die boeken met een ander verhaal. Hardback, paperback, oud en nieuw... Ooit las ik ergens een prachtig citaat, de naam van de geciteerde man is mij helaas alweer ontglipt, 'Aan een boekenplank kun je het karakter van de eigenaar ontlezen'.

De boeken op mijn boekenplank die mij het meest 'dierbaar' zijn:

1. Isabell Allende - Zorro
Een dik boek, hardcover. Aan de binnenkant van de kaft een mooie kaart van de reizen van Diego de la Vega, Zorro. En het verhaal, prachtig! Echt een spannend, meeslepend levensverhaal. Over Zorro was al zoveel geschreven en verteld, toch krijgt Isabell Allende het voor elkaar om een geweldig, adembenemend verhaal te schrijven. Ik weet zeker dat ik het nog een keer ga lezen en dan net zo erin op zal gaan als de eerste keer.

2. Astrid Lindgren - Michiel van de Hazelhoeve
Een kinderboek ja. Een geweldig kinderboek. Ik ben opgegroeid met dit boek. Avonden lang las mijn moeder me voor uit dit boek, sommige verhalen heeft ze misschien wel vijf keer voorgelezen. En 's ochtends las ik zelf ook nog even erin. Het verrijkte mijn fantasie en opende mijn ogen voor avontuur. Een boek dat ik nooit weg zal doen.

3. Elizabeth Gilbert - Eten Bidden Beminnen
Ik ben pas op 1/3 van het boek en vind het nu al helemaal geweldig. Ik had het te leen van een vriendin, maar heb vanochtend ook maar een eigen exemplaar gekocht. Ik vind sommige stukken, sommige woordkeuzes, perfect. Ik vind het ongelooflijk knap hoe Gilbert haar lezer enorm dichtbij haarzelf heeft laten komen. Het getuigt van lef, van zelfkennis en van geweldige schrijfkunst.

4. Arthur Japin - Een schitterend Gebrek
Een prachtig verhaal vond ik het. Een sprookje voor volwassenen. Je merkt dat Japin elk woord zorgvuldig heeft gekozen, gewogen op een gouden schaaltje. Niet dat ik altijd zulke 'precieze' boeken wil lezen hoor, maar in dit boek is het perfect. Trouwens, 'De Zwarte met het Witte Hart' - ook van zijn hand - vind ik mogelijk nog een beter, mooier boek. Maar die mag ik hier niet noemen want die staat (nog) niet op mijn eigen boekenplank.
5. Louis Couperus - De Stille Kracht
Dit boek heeft voor mij bijzondere waarde omdat het mijn ogen heeft geopend voor een aantal dingen. Allereerst heeft het verhaal mijn ogen geopend voor het leven ten tijde van het Kolonialisme. Maar ten tweede heeft dit boek 'de volwassenwording' van mijn literaire smaak in gang gezet. Toen ik het las zei ik tegen iedereen die het horen wilde dat het 'een verschrikking van een boek' was. Een maand later besefte ik me dat het toch een knap staaltje schrijfkunst was...

Verder zijn er nog een paar boeken die mij ook zeer waardevol lijken, maar ik nog niet gelezen heb. Zo staat 'Duizend Schitterende Zonnen' van Khaled Hosseini nog te wachten tot ik het lees en heb ik vandaag uit de boekenkast van Jongerius 'Alle namen' van José Saramago meegenomen terwijl ik terugdacht aan het prachtige 'Stad der Blinden' van hem.

Zoals je al hoort, ik wordt enthousiast van boeken en kan niet ophouden erover te praten. Vandaag liep ik nadat ik mijn trotse aankoop had gedaan ook niet meteen Jongerius uit, maar bleef ik nog even praten met de verkoopster... Over al die o zo heerlijke boeken.

Internet aan de keukentafel

Het leek me ontzettend relaxt, overal kunnen schrijven. En wel meteen op een computer, dus niet op wegvliegende blaadjes waar heel veel op gekrast moet worden.

En nu kan ik dat eindelijk!

Ik heb vanochtend met mijn vader een laptop uitgezocht bij de mediamarkt. Het is wel even gek hoor, aan de keukentafel zitten en gewoon internet hebben. Zónder snoertjes. Oh en als je toch niet lekker zit? Gewoon optillen en op de bank gaan zitten, het internet is er nog steeds!

Voor de meeste Nederlanders vast niets nieuws, maar ik vind het een geweldige - net ontdekte - vrijheid. Ik zie het al helemaal voor me, mijn laptop mag me straks ook vergezellen naar college enzo.

Ik ben helemaal in mijn nopjes! Dat wordt lekker schrijven en bloggen, everywhere!

Hét papiertje...

Toen ik voor het eerst het Jordan binnenliep, als groep8-er, voelde ik me er thuis en wilde ik er graag na de zomervakantie terugkomen. Nog geen idee had ik ervan hoe het zou voelen om het Jordan weer te moeten verlaten. Ook dacht ik nog totaal niet na over dat diploma wat ik kon krijgen.

Nu ben ik 18 en aankomend student. Nu heb ik mijn examens achter de rug, de uitslag is bekend en na gisteravond heb ik zelfs hét papiertje, mijn diploma, binnen. De afgelopen maanden zijn er veel laatste keren geweest. De laatste keer les, het laatste schoolexamen, het laatste Centraal examen, de laatste keer zitten op ons bankje... En gisteren dan voor het laatst als Jordanleerling op school. Het laatste praatje van mijn mentor... En het voelde ook alsof ik de leraren voor het laatst zag.

Voor de diplomauitreiking hebben we nog even een traditioneel potje voetbal gespeeld tegen de leraren. Ik heb alleen de eerste tien minuten meegedaan, maar dat maakt niet uit. Als meisje heb ik mijn plicht gedaan! En - helaas voor de leraren - we hebben met 2-1 gewonnen! Dus ook de laatste teamprestatie van de Eindexamenklas van 2007-2008 was succesvol.

Ik heb met veel plezier mijn handtekening onder mijn diploma gezet. Het voelde gek, opeens was het klaar. Opeens besefte ik me hoeveel ik veranderd ben sinds het moment dat ik voor het eerst het Jordan inliep. Ik sta sterker in mijn schoenen, ben socialer, geduldiger en volwassener geworden. Op het Jordan ben ik uitgegroeid van een klein meisje tot een jonge volwassene.

Na de zomervakantie ga ik weer ergens anders 'naar school'. Gelukkig heb ik daar net zoveel zin in als ik zes jaar geleden had om naar het Jordan te gaan. Ik ben benieuwd waar ik in de komende jaren tot zal uitgroeien...

Zon, zee... Zomer!

@Boulevard van Calella

Daar ben ik weer! Terug uit het verre Zuiden!

Twee keer 20 uur in een bus overleefd en verder acht dagen genoten van het leven in het Spaanse Calella. Een stuk bruiner dan vorige week en wat kleren en accessoires rijker.

Het was een heerlijke vakantie waarin ik héél veel gedaan heb met mijn vriendinnetjes. Een kroegentocht in Calella, op het strand gelegen, ijsjes gekocht, kleren gekocht, afgedongen voor een shirt van FC Barcelona, gegeten bij echte spaanse restaurantjes, EK voetbalfinale gekeken met spanjaarden (én duitsers), Sagrada Familia+Parc Güell gezien (Barcelona was maar een uurtje met de trein!), geshopt op het Ramblas (@ Barcelona), gelezen in de schaduw van spaanse Platanen, een nachtwandeling op het strand gemaakt, Kingsen, gezwommen in het zwembad van het hotel, in de zon gelegen, in de zee gezwommen, foto's gemaakt, crepes gegeten, een avondje naar Lloret geweest... En vast nog veel meer dingen die ik nu even niet allemaal kan bedenken.

Het was heerlijk, het was geweldig. Met z'n tienen hebben we Calella tot onze zoveelste thuishaven gemaakt.

Natuurlijk miste ik wel wat van thuis; de paarden, m'n ouders, m'n zus... Er was echter één iemand die ik echt heel erg heb gemist... Arthur. Dus ik vond het niet héél erg om weer thuis te zijn. Dit is mijn plekje, mijn leven.

En natuurlijk heb ik ook heel veel foto's gemaakt. Zie het foto album.

Out of the country

Een halfjaar geleden ongeveer besloten we - ik en mijn vriendinnetjes - dat we na onze examens met z'n tienen ergens heen wilden. Nadat we in kaart hadden gebracht wanneer íedereen kon (er was precies één week dat het mogelijk was!) hebben we gekeken wáár we dan heengingen. En uiteindelijk kwamen we uit bij Calella.

Morgen om half 12 vertrekken we met een bus van Gogo richting de zon, om tien dagen lang met z'n tienen heel veel te beleven en heel veel plezier te hebben.

Na de vakantie zal ik natuurlijk laten weten hoe 't was en zal er ook geen gebrek aan foto's zijn denk ik. Maar de komende tien dagen zal er niets worden gepost op mijn blog.

Adíos lectores!

Een eigen camera!

Op het examenfeestje van Arthur had ik de nieuwe camera van mijn ouders geleend en ik was na één avond al verslaafd aan het ding. Geweldige foto's terwijl je niet meer hoeft te doen dan op 't knopje drukken. En hij past ook nog eens prima in je zak!

Ik was zó verslaafd aan het ding, dat ik er gisteren zelf ook een besteld heb. En vandaag werd 't pakketje al bezorgd! Ik was al bang dat ze niet zouden leveren in het weekend, maar gelukkig wel! Nu kan ik eindeloos foto's gaan schieten met mijn eigen baby-Canon!

De eerste foto's heb ik al gemaakt, toen Laudine en ik op het terras genoten van onze zelfgemaakte, heerlijke Cosmopolitan.

Beware, vanaf nu zal mijn blog overvuld worden met foto's, gemaakt met mijn geweldige camera!

Arthur's Examenfeest

Arthur en ik met onze ouders

Donderdagavond had ik bij mij thuis al mijn feestje. Het telefoontje moest nog komen, maar daar hoefden we met feesten niet op te wachten. Heerlijk gebarbecued met vrienden, 'familie' en buren. Alle mensen bij elkaar waar ik de afgelopen 18 jaar zoveel van geleerd heb en die mijn leven gemaakt hebben tot wat het nu is. Best bijzonder vond ik.

Gisteravond gaf Arthur zijn examenfeestje. Weer een heerlijke avond gehad met vrienden en zijn familie. Ook Arthur is met een prachtige eindlijst geslaagd, dus dat was het vieren meer dan waard!

Op de koelkast pronkte zijn eindlijst, met een welpie-vlag ernaast.

Het is nog altijd een gek gevoel, dat we nu gewoon klaar zijn. Maar heerlijk is het ook! Zeker omdat het een prima excuus is om gezellige feestjes te bezoeken en te organiseren!

Mijn cijferlijst

Ook al is het geen echte verrassing, ik zal het toch nog maar even melden: ik ben geslaagd voor het vwo! Gisteravond belde mijn mentor Paul om mij het leuke nieuws te vertellen en ook meteen de cijfers te vertellen. De Centraal Examens heb ik niet geweldig gemaakt. Bij veel vakken is mijn gemiddelde net wel of net niet genoeg voor een 8 op mijn eindlijst.
Maar he, ik ga niet klagen over een paar 7,4-en hoor!

Dé eindlijst:

Vak - cijfer Schoolexamen - cijfer Centraal examen - eindcijfer

Nederlands - 7.8 - 7.1 - 7
Engels - 8.6 - 6.4 - 8
Scheikunde - 7.5 - 7.3 - 7
Natuurkunde - 7.8 - 6.9 - 7
Biologie - 8.3 - 6.7 - 8
Wiskunde - 6.9 - 8.7 - 8 (had mijn Centraal Examen dus een béétje euforisch nagekeken :D)
Economie - 8.3 - 8.9 - 9

Ik sluit mijn VWO af met een gemiddelde van een 7,7. Iets om trots op te zijn vind ik!

Alain Clark in Tivoli!

Al een hele tijd geleden had ik met mijn vriendinnetjes de kaartjes besteld, láng voor Alain Clark drie 3FM-awards won en zijn nieuwe single Father&Friend uitbracht. En al die tijd hebben we uitgekeken naar 11 Juni 2008, naar het concert in Tivoli.

Gisteravond was het eindelijk zover. Alain Clark verscheen met zijn band voor ons op het podium en samen hebben ze de hele avond heerlijke muziek gemaakt. Zijn eigen liedjes maar ook liedjes als Multiply van Jamie Lidell.

We hebben lekker meegezongen, gelachen en genoten. Het was heerlijk!

Blijheid en teleurstelling

Vanavond word ik gebeld of ik geslaagd ben en krijg ik precies te horen wat voor cijfers ik heb gehaald voor mijn Centraal Examens. Maar de normering is al bekend, dus weet ik al ongeveer wat ik heb gehaald voor cijfers.

En mijn gevoel is een beetje tweeslachtig...

Ik heb voor Economie waarschijnlijk een 9 op mijn eindlijst, iets wat ik eigenlijk niet meer verwacht had! Daar tegenover staat dat ik voor bijna alle andere vakken net te laag gehaald heb voor een 8. Dus er komen een heleboel zevens op mijn eindlijst. Op zich niet erg natuurlijk, maar ééntje vind ik wel een beetje jammer. Ik kom er net achter dat het spannend word of ik wel een 8 voor Biologie op mijn eindlijst heb. Ik stond een 8,3 maar door het onmogelijke Centraal Examen is mijn cijfer flink gekelderd. Doordat de norm behoorlijk tegenvalt kan het heel goed dat ik straks gemiddeld een 7,4 heb...

Ik hoor het vanavond, op mijn examenfeestje! En feest wordt het sowieso, want het diploma is in ieder geval binnen! Universiteit Utrecht, here I come!

Studie-stuff

Nu de examens achter de rug zijn is het meteen tijd om vooruit te kijken. Het echte studeren komt eraan! Studiefinanciering, inschrijving via studielink en... inschrijven bij de SSH om een kans te maken op een leuke kamer in Utrecht.

Ik heb me nu definitief ingeschreven voor Economie in Utrecht. De eerste brief van mijn toekomstige 'school' - de Universiteit Utrecht - is al binnen. Nu nog een leuke kamer vinden ín Utrecht. Ik zou heeel graag (net zoals alle andere studenten in Utrecht :D) een kamer willen in Wittevrouwen/Buiten Wittevrouwen/Oudwijk/Tuindorp. In ieder geval aan de oostkant van het Centrum van Utrecht dus. Mocht je een leuk huisgenootje zoeken of een kamer voor mij weten, je maakt me ongelooflijk blij!

Het perfecte gala

Na alle examens konden we eindelijk weer eens een feestje vieren. Gisteravond was ons eindexamengala. En het was fantastisch.

Van tevoren hebben we gezellig met alle meisjes pizza gegeten bij Fien thuis en ons lekker opgetut. Toen we eenmaal allemaal onze prachtige jurkjes aanhadden hebben we ongelooflijk veel foto's gemaakt. We hebben geen gebrek aan plezier gehad.

En eenmaal in Club Poema hebben we heerlijk de rest van de avond en nacht gelachen, gedanst en gefeest. Het was een prachtige afsluiting van een geweldige periode op het Jordan. Het was ontzettend gezellig. Een feest waarbij je zóveel mensen kent is toch wel veel leuker dan gewoon uitgaan. En dan was iedereen ook nog eens gekomen in een mooie jurk of een mooi pak.

Met Fien, Marleen, Ella en Kenza @ Club Poema

Om ongeveer half 5 lagen Arthur en ik pas in ons bed en ben ik meteen - met mijn naar rook stinkende haar - in coma gevallen. Maar het was het allemaal waard, ik heb heel erg genoten!

Een nichtje!

Gistermiddag na mijn CSE wiskunde kreeg ik meteen nog meer leuk nieuws: het tweede kindje van mijn broer Iwein was geboren!

's Avonds zijn we nog even op bezoek gegaan om het kleine meisje te zien. Iwein vertelde dat Hasse heel erg lief is met zijn net geboren zusje en niet bij haar weg te slaan is. Het is een ontzettend mooi kindje, met al een hele bos haar op haar kleine hoofdje.
Iwein wiegde het kleine baby'tje op zijn arm zachtjes heen en weer zodat ze minder last van haar buikje had en Marte lag in bed terwijl ze gezellig kletste.

Iwein, Marte, Hasse en hun kleine kindje/zusje Rafi maken het dus heel erg goed. Ontzettend leuk om nu niet meer alleen 3 neefjes te hebben, maar ook een lief, klein nichtje!

CSE Wiskunde: de uitsmijter!

Het moment waarop ik het boekje dichtdeed en me besefte dat ik klaar was met mijn laatste, allerlaatste, examen was heel apart.

Behalve aan het einde het boekje dichtdoen hoefde ik vrij weinig te doen, het examen ging bijna vanzelf. In ongeveer 1.5 uur ben ik door mijn laatste CSE heen geracet. Helaas ben ik wel een paar keer slordig geweest, waardoor ik géén 10,0 gehaald heb voor Wiskunde. Ik heb waarschijnlijk 79 punten van de 81 punten, maar misschien nog ééntje minder. Met 79 punten heb ik een bizar hoog cijfer: tussen de 9.6 en 9.9! Maar goed, ik heb niet alle berekeningen goed nagekeken dus het kan nog wel lager zijn. Maar toch, hoog is het in ieder geval!

Ik heb dus misschien een bijna TIEN voor Wiskunde, het vak waarvoor ik het laagste schoolexamencijfer heb (6.9)! Geweldig dit, echt ge-wel-dig!

Wat een afsluiting! Ik ben zó blij!

Oh en voor wie nog twijfelt: ik ben eigenlijk wel overduidelijk al geslaagd. De eindcijfers van mijn CSE-vakken worden zoiets: Nederlands 7 of 8 - Engels 8 - Economie 8 - Natuurkunde 7 of 8 - Scheikunde 7 of 8 - Biologie 8 - Wiskunde 8 --> geen één 6 op mijn eindlijst!