Familie tennis

Terwijl we 's avonds gezellig met z'n allen in de achtertuin zaten, bedacht Arthurs vader dat we na het barbecuen nog best even konden gaan tennissen.

Na het eten hebben we snel mijn tennisspullen opgehaald en zijn we naar Iduna gegaan. Helaas was het vrijdagavondcompetitie, dus konden we maar één baan afhangen.
Dan maar met z'n allen op één baan. We speelden telkens een game, twee tegen twee, en dan draaiden we door. Je speelde dus twee games en dan eentje niet. Dankzij wat geluk heb ik Arthurs vader lekker over de baan laten rennen, zo nu en dan sloeg ik opeens een best leuke bal.

Jammer dat we niet op twee banen konden spelen, maar zo was het ook heel gezellig!

Kaarten, fietsen en genieten

In Arthur's familie is het een traditie. Als je jarig bent geweest, mag je bij Oma Thea en Opa Arnold logeren. Arthur is al een tijdje geleden jarig geweest, maar had nog geen tijd gehad om er te gaan logeren.

De afgelopen twee nachtjes hebben wij samen bij zijn opa en oma gelogeerd. En het was gezellig. Heel gezellig. We zijn naar Tiel geweest, hebben heerlijk over de dijken gefietst, zijn bij zijn oom (die een dorp verderop woont) op bezoek geweest en... we hebben weer geduizend!
Net als in het Land van Bartje won Arthur's oma aan de lopende band. Als er iemand is die véél geluk met kaarten heeft dan is zij het wel. Maar gelukkig, gelukkig, gelukkig... Arthur en ik hebben allebei ook één keer mogen winnen. We gingen dus allebei met een tevreden gevoel naar huis.

Ik vond het ook heel leuk om weer eens zo dicht bij mijn geboorteplaats te zijn. De eerste paar jaren van mijn leven heb ik vertoefd in Kerk-Avezaath (een plaatsje dat alleen de mensen uit de buurt kennen geloof ik). Nu zat ik daar dan wel een stukje vanaf, maar toch wordt er een beetje hetzelfde gesproken en kun je genieten van de mooie bloeiende bermen vol fluitenkruid!

Huisconcert

International Jewish Music Festival

Een echte warme zomeravond. Een gezellig huis in Utrecht. Toehoorders. En het Orion Ensemble.

Dat zijn alle ingrediënten voor een heel gezellig, mooi thuisconcert.

's Middags, toen ik met Arthur bij hem thuis kwam, was de woonkamer al helemaal verbouwd door Pauline (z'n moeder), Leonard (z'n stiefvader) en Carla (de celliste). Rijen geleende klapstoeltjes stonden klaar voor het concert.

Na het avondeten begon het wachten op de eerste gasten. Helaas ging Leonard niet de straat op om op elke straathoek zijn 'klapstoel'concert aan te prijzen, maar gezien het aantal vrienden en familie dat kwam was dat ook helemaal niet nodig.

Het thuisconcert was in feite de generale repetitie van het Orion Ensemble voor een concours, dat zich komend weekend afspeelt. Vrijdagochtend speelt het Ensemble in de eerste ronde, en hopelijk overwinnen ze uiteindelijk in de finale op Zondag!
Ik laat nog weten hoe ze het gedaan hebben natuurlijk.

Party animals!

Op de eindexamen skireis speelden we het bijna elke avond. Een tafel vol vermoeide mensen die binnen no time toch nog hyperactief meedoen aan dit heerlijke spel. Vrijdagavond heb ik met een aantal vrienden van school eindelijk weer Party Animals gespeeld!

Het werd een grote beestenbende, er werden rare geluiden geroepen en kaarten vlogen over tafel. Ik vind het een geweldig spel. Je kunt het prima doen met kleine kinderen, maar ook volwassenen beleven er een hoop lol aan. Je kunt het met een kleine groep (4 mensen) doen, maar ook met een hele tafel vol zoals vrijdag (ruim 10 mensen).

De heerlijke avonden van de skivakantie herleefden weer even in een huis in Utrecht. Op een gegeven moment had ik buikpijn van het lachen en klopte er niets meer van. Ik heb het heerlijk gehad en ben vóór nog een Party Animals avond!

Dé studie!

Na in Januari bij IBA meegelopen te hebben in Rotterdam, ging ik weer twijfelen. Was dat het nou wel? Ik kwam tot de conclusie van niet. Rotterdam voelde niet als mijn stad en de opleiding was niet zoals ik verwacht had.

Wat dan?

Ik besloot te gaan kijken of ik toch echt niet iets economisch in mijn geliefde Utrecht kon doen. Alleen gewone economie, saaiii dacht ik. Maar niets bleek minder waar. In Utrecht hebben ze een heel leuk bachelor programma, waarbij je Economie in feite combineert met allerlei andere dingen. Je kijkt naar de wereld door een economische bril!

Eind Februari ben ik naar een meeloopdag van Economie gegaan. Daar kreeg ik, nét als bij IBA, weer een college 'Statistics'. Tja, daar heb ik natuurlijk niet zoveel aan want dat krijg je werkelijk bij elke (economische) opleiding! Toch leek mij economie nog steeds een leuke opleiding. Maar hoe kwam ik nou te weten of het 't werkelijk was?
Begin April had ik bardienst bij de tennisvereniging samen met een man wiens zoon economie bleek te studeren in Utrecht. Volgens hem kon ik best een keer met zijn zoon meelopen. Perfect dus!

Afgelopen maandag was het zover. Ik heb met Robin zijn colleges gevolgd. Eerst op de University College Campus een behoorlijk filosofisch college gegeven door Dr. Piet Keizer. Dit vond ik een heel interessant, leuk college. Ook voor mij goed te volgen.
Het tweede college werd in de binnenstad gegeven en ging over monetaire markten. Dit ging duidelijk mijn pet te boven (niet zo gek, Robin is 3e jaars student), zoveel formules en verbanden die in een razend tempo aan me voorbij gingen!
Allebei de colleges werden in heel goed engels gegeven (terwijl Robin gewoon economie in het Nederlands studeert, aan het einde krijg je sowieso bijna alles in het engels zei hij). Ik vond het interessant, uitdagend en leuk...

Dit zie ik mezelf volgend jaar serieus studeren!

Onze stunt, DE stunt

Wauw, wat ontzettend heerlijk!

Eindelijk brak de dag aan van míjn stunt, onze stunt, dé stunt! Woensdag ben ik met mijn vriendinnetjes bij de feestwinkel spullen gaan kopen voor onze stuntoutfits. Het thema was 'Prison Break' Dus gingen we de winkel uit met politiepetten, leger attributen en nog veel meer. Bij de Action kochten we nog wat waterpistolen en waterballonen en toen waren we er klaar voor!

Donderdagmiddag hebben we met de examenklassen de hele school versierd... Overal rood/wit-lint, tralies voor de ramen, Wanted posters met leraren erop, lakens uit de ramen et cetera. Aan het eind van de middag zag de school er best wel vet uit en konden we met een tevreden gevoel naar de camping gaan.

Op de camping konden Maite en ik de examentruien uit gaan delen, eindelijk waren de truien er waar we zoveel voor geregeld hadden. En... ze zijn ontzettend gaaf!
De hele nacht hebben we het heel gezellig gehad met z'n allen. Uiteindelijk ben ik nog best vroeg gaan slapen omdat ik het s t e e n koud had en het dus wel zag zitten om in mijn slaapzak te liggen.

Na de volgende ochtend de camping te hebben opgeruimd, met ontzettend veel spullen weer naar school gefietst te hebben kon het dan eindelijk écht beginnen. Alle leerlingen werden gefouilleerd, moesten in groepjes van 4 naar binnen en van een aantal werd de tas ook doorzocht. De leerlingen vonden het maar vreemd, geen water?

Ja, dat kwam pas nadat zij twee uur les gehad hadden. Ik geloof dat ik nog nooit zo nat ben geworden bij een stunt, ik heb meer prullenbakken vol water over me heen gekregen dan ooit tevoren. Maar het was heerlijk weer, dus maakte het ook niet uit.

Het was een heerlijke laatste schooldag, jammer dat het alweer de laatste was!

Foto's

Chillen in Kootwijk

Gisteren zijn we met de paarden in de trailer afgereisd naar Kootwijk om daar de 51,5 km te rijden. Gelukkig kregen we (met wat hulp van onze vriend de longeerlijn) Patent heel makkelijk de trailer in, dus hoefden we niemand thuis te laten en was er ook niet veel stress.

En in Kootwijk heeft Patent zich ook voorbeeldig gedragen. Hij is nog nooit zo relaxt geweest tijdens een wedstrijd! Bij de voorkeuring galoppeerde hij met het voorbrengen, maar verder ging werkelijk alles ontspannen!

We hebben dus heerlijk gereden. In de vetgate konden we heel snel aanbieden en was alles ook prima. Patent draafde alleen een beetje té relaxt met voorbrengen, wat hem een B-tje voor de locomotie bracht.
Ook het tweede rondje bleven de paarden perfect lopen en hebben we niets aan tijd hoeven inleveren. Sterker nog, volgens mij hebben we het tweede rondje sneller gereden!

We konden stappend over de finish omdat er in de wijde omstreken geen concurrent te bekennen was, dus had ik er ook alle vertrouwen in dat we Patent's hartslag goed omlaag zouden krijgen. En dat gebeurde ook. Met een keurige 52 bij de nakeuring had Patent weer een klasseII-wedstrijd op z'n naam! Voltrack heeft nu al 1966,1 km altijd goedgekeurde wedstrijdkm's op z'n naam, dus nog maar 34 km te gaan en hij heeft de 2000km-bokaal binnen!

Het was een heerlijk chille wedstrijd!

Een zomers feestje

Na vandaag mijn twee herkansingen te hebben gedaan ben ik klaar. Al mijn schoolexamens zijn achter de rug en nu is het alleen nog maar een kwestie van mijn CSE goed maken.

Over mijn twee herkansingen had ik wel een aardig gevoel en toen vanmiddag toen ik thuiskwam het zulk heerlijk weer was werd dat gevoel alleen maar beter. Ik heb even in mijn t-shirt buiten gelopen en genoten van de heerlijke zon. Er stond een licht windje en de zon scheen heerlijk. In het heerlijke zomerweer heb ik ook nog wat foto's gemaakt om mijn kleine feestje vast te leggen. Wat een heerlijk weer, wat een heerlijke dag.

Zomerdag

Competitie @ ULTC Iduna

ULTC Iduna

Zelf speel ik natuurlijk nog geen tenniscompetitie, dat zou echt lachwekkend zijn. Als ik nou punten zou krijgen voor alle ballen die uit zijn... Als 100% beginner is competitie nog niet echt aan je besteed.

Arthur speelt wel competitie. Hij speelt niet bij tv Bosch en Duin maar bij ULTC Iduna, in Utrecht. Gisteren ben ik 's middags op Iduna gaan kijken bij de wedstrijden die hij en zijn teamgenootjes speelden. Ik vond het heel erg gezellig en hoop dat ik over een paar jaar misschien ook competitie kan spelen. Het is echt heel erg leuk!
Helaas kwam ik te laat om Arthur's enkelwedstrijd nog te zien, maar alle dubbels heb ik wel gezien. Tijdens de twee laatste wedstrijden begon het een heel klein beetje te miezeren, maar gelukkig ging het niet écht regenen.

Uiteindelijk hebben ze dik gewonnen met 6-2. Hopelijk volgen er nog meer van zulke zonnige, gezellige zondagen!

Vantage Point

Wat doe je op een vrijdagavond? Dan ga je gezellig met z'n tweeën naar de bios. 's Middags zaten we nog te twijfelen, Vantage Point of The Bucketlist?
Uiteindelijk leek Vantage Point ons toch wel echt de moeite van het zien waard, dus zaten we 's avonds gezellig in een zaal bij Rembrandt.

En ik moet zeggen, ik heb nog nooit meegemaakt dat ik van het begin tot het einde zo in de film zat! De pauze kwam op een slecht moment - maar er was ook geen goed moment - en ik had ook absoluut geen behoefte aan wat popcorn.

Vanuit verschillende perspectieven zie je telkens opnieuw hoe er een aanslag op de Amerikaanse president gepleegd wordt en steeds krijg je weer een stukje meer informatie. In mijn ogen zit deze film ontzettend goed in elkaar. Alleen het einde vond ik wat tegenvallen, het ontbrak de film aan een waar punt. Wel komt aan het einde alles bij elkaar en klopt het ook helemaal, maar het motief et cetera ontbreekt.

Al met al toch een ontzettend goede, verschrikkelijk spannende film! Zeker geschikt voor een avondje spanning en sensatie vanuit een roodgekleurde bioscoopstoel.

Mijn rendez-vous met de ree en de vos

Foto: Jochum Kole

Met een steeds meer toenemende recreatiedruk op natuurgebieden merk je duidelijk een terugloop van wild. Vroeger zagen we heel regelmatig reeën als we aan het trainen waren, tegenwoordig zijn zulke ontmoetingen zeldzaam geworden.

Toch heb je nog zo nu en dan mooie samenkomsten met wild in het bos.... En soms zelfs twee slechts een paar dagen na elkaar, op slechts 500 meter van elkaar verwijderd!

Donderdag was ik in mijn eentje trainen in de Soesterduinen toen ik daar een ree tegenkwam. Van slechts enkele meters naast het ruiterpad keken twee reebruine ogen naar Patent en mij. En zo stonden we daar, enkele seconden, naar elkaar te kijken en ons te verbazen. Toen sprong het dier op en leek het zonder gewicht door het kreupelhout te dansen. Terwijl Patent en ik volgden over het gladde pad. Ik word niet snel echt stil, maar zo'n dier dat lijkt te zweven beneemt ook mij van mijn adem!

Nu zou je zeggen, alleen al deze rendez-vous is speciaal en bijzonder. Maar bij slechts een ree is het niet gebleven! Vandaag reed ik met mijn vader exact hetzelfde rondje. Slechts enkele honderden meters na de plek waar de ree donderdag stond stak plotseling een dier met een grote rode pluim achter zich het pad over... Een vos!
Snel heb ik Patent teruggenomen en weer stonden we vanaf het pad te kijken naar een mooi dier, dat zich slechts enkele meters van het pad stilhield.

Bijzonder, dat is het zeker!

De laatste schooltentamens...

En ja, nu is het een feit. Van al mijn laatste schooltentamens zijn de resultaten bekend...

Natuurkunde - 6,0 (7,8)
Scheikunde - 8,0
Biologie - 7,7
Wiskunde - 7,6
Economie - 8,6
Nederlands letterkunde - 7,8
Engels spreekvaardigheid - 10

Nu is dus ook van (bíjna) alle vakken het schoolexamencijfer bekend:
Nederlands - 7,8
Engels - 8,3 (8,6 dankzij cijfer schrijfvaardigheidherkansing: 8,0)
Economie - 8,2
Wiskunde - 6,9
Scheikunde - 7,4
Natuurkunde - 7,8 (dankzij cijfer herkansing, hierboven in rood)
Biologie - 8,4

En alle afgesloten vakken nog eens op een rijtje:
ANW 8 - Maatschappijleer 7 - Geschiedenis 7 - CKV1 goed - Gym voldoende - Frans 7 - Duits 9 - Letterkunde 8

Volgende week heb ik herkansingen, mag 3 tentamens uit dit jaar herkansen. Ik ga mijn Engelse schrijfvaardigheid (had een 7) herkansen en het laatste natuurkundetentamen. Verder zou ik niet weten wat er te herkansen valt, dus laat ik het lekker allemaal zo!

Op naar de CSE's!

(rood: de herkansingscijfers, toegevoegd op zaterdag 19 april)

De piste af!

Mijn skigroepje van de laatste dag

Na een week met zes tentamens vertrokken we vrijdagavond - iets later dan gepland - om 18.30 vanaf het schoolplein met een bus vol eindexamenleerlingen, op weg naar Oostenrijk!

De busreis was - zoals verwacht - niet optimaal, in een bus slaap je toch nooit zo lekker als in je eigen bed! Maar we gaan nu natuurlijk niet zeuren. Om een uur of 9 's ochtends kwamen we aan in Viehhofen, bij ons Jugendgasthaus 'Bachmühle'. Hier hebben we twee nachten geslapen met z'n allen.

Meteen zijn we gaan skiën in het 'skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang', wat vanaf ons hotel maar een klein stukje met de bus en de schönleitenbahn was. Het was mijn aller, aller eerste keer op ski's. De eerste dag zijn we ook alleen maar op een kleine, groene piste gebleven bij het mittelstation. Aan het eind van de dag kon ik remmen en wat bochtjes maken en vond ik het ook niet meer zo eng. Eigenlijk is het geweldig om op ski's te staan!

De meisjes

De volgende dag zijn we met de schönleitenbahn helemaal naar boven vertrokken en zijn we allerlei pistes afgegaan. Aan het einde van de dag was ik werkelijk kapot, maar ook ontzettend voldaan. Ik vind het skiën echt helemaal geweldig.
De laatste dag vertrokken we weer helemaal naar boven en zijn we vervolgens richting de magic6-er gegaan. Voor we daar waren ben ik nog hard onderuit gegaan, ik ben een heel stuk een ijshelling afgegleden.... Dat heeft minder leuke gevolgen voor je rug kan ik je vertellen, een enorme schaafwond. Maar ach, dan houden we natuurlijk nog niet op met skiën! We zijn de rest van die dag bij de magic6-er gebleven, hier kon je dan verschillende routes nemen naar beneden en hebben we (de *beginnersgroep*) ontzettend veel plezier beleefd. Aan het eind van de dag had ik mijn zekerheid weer terug en ging ik al best aardig parallelskiënd de berg af, yeah!

De prachtige bergen van Saalbach Hinterglemm

Helaas was het feest toen alweer ten einde en gingen we weer met de bus naar huis. Ik had zo nog een week kunnen blijven skiën en ik wil zeker weten weer op skivakantie, ik vind het echt helemaal te gek!!

Foto album:

Eindexamenskireis

(kaart van gebied: zie hier, klik rechtsonder en dan kun je de schönleitenbahn zien (vertrekt uit Vorderglemm en gaat naar de top van Wildenkarkogel (1910 m), richting noorden ligt de magic6-er.)

Geluk op Goede vrijdag

Foto: Martijn de Jonge
Dezelfde kleur als Patent, alleen een maatje kleiner!

Na een aantal keren precies een bui op mijn kop te hebben gehad met rijden, was ik vergeten dat je ook weleens tussen de buien door kunt rijden.

En ik had er al helemaal niet op gerekend gezien de situatie; 's nachts was er maar liefst 25 mm regen gevallen! Uit de lucht kwam tijdens het rijden niets, maar de paden waren al reeds veranderd in rivieren. Patent vond het prachtig, lekker stampen door de plassen. En hij kon dus zijn lol op, voor mijn gevoel was een groter deel van de paden nat dan dat er nog droge stukken te vinden waren.

Het mooist vond ik het ruiterpadpaaltje middenin het bos, normaal staat het aan de rand van een soort kruising, nu stond het middenin een enorme plas...

Voor ruiters die SGW-ambities hebben was het een prima trainingsgebied geworden. Voor mij ook, want vaste hindernissen springen durf ik niet maar die waterbak heb ik altijd al machtig mooi gevonden! Nu kon ik een uur lang genieten van de grootste waterbak ooit!

TIEN - Wie een nerd is is gezien!

Ik heb nog nooit per minuut zoveel punten gescoord. Tien minuten praten, per minuut één punt! Ja, je leest het goed. Voor mijn engelse mondeling heb ik een tien! Mijn eerste tien voor een tentamen, en dan ook meteen een tentamen dat voor 1/3 van mijn schoolexamencijfer telt. Dat cijfer is nu best mooi geworden voor engels: een 8.3!

Vanochtend kwam ik net op tijd aan. Ik had hard gefietst, was zenuwachtig en trilde een beetje. Maar zodra ik begon met mijn fragment voorlezen aan mijn docent, was alle spanning weg. Het stuk dat ik al zó vaak geoefend had kwam er perfect, met op de juiste plaatsen een pauze, uit. En zelfs zó goed dat het leek alsof mijn docent licht ontroerd was na die paar minuten voorlezen. "What a beautiful fragment! It almost makes you cry." Zei hij.

En daarna gingen we nog een paar minuten converseren, over China. En ook dát ging lekker. Zo nu en dan bedacht ik in mijn hoofd een Nederlands woord maar kon ik de Engelse variant even niet vinden, dus verbouwde ik snel mijn zin. Maar verder kon ik heerlijk met hem babbelen.
Na een paar minuten was het alweer voorbij! Mijn mondeling zat erop!

Mijn docent dacht even na en zei toen 'Tja... Een 9 vind ik te laag... Je hebt een heerlijke manier van spreken om naar te luisteren... Het was uitmuntend, en uitmuntend is een tien. Dus je krijgt van mij een tien!' Mijn mond viel open en eerst geloofde ik het gewoon niet, 'Eééécht?!' Hij moest lachen. 'Nou, dankjewel voor mijn éérste tien voor een schoolexamen dan!' zei ik breedlachend, waarna ik de kamer verliet en de volgende succes wenste.

EEN TIEN! Ik word er nog steeds hyperactief van!

Natuurkunde, scheikunde, biologie, letterku...

De zwaarste - maar ook laatste - tentamenweek van 6VWO, van mijn hele schoolcarrière, komt akelig dichtbij. Dus is het nu leren, leren, leren geblazen. Examenbundels verslinden, samenvattingen maken en leraren hun hemd van het lijf vragen...
Volgende week dinsdag begin ik met mijn Engels mondeling en na pasen breekt de hel los. 6 tentamens in 4 dagen. En dan ook zware tentamens. Schematisch ziet het er zo uit:

Dinsdag 18 Maart 9.10 - 9.20 - Engels mondeling (1/3 van het schoolexamen (SE) cijfer)

Dinsdag 25 Maart 8.45 - 11.45 - Scheikunde 1(40% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.00 - Economie 1 (40% van het SE-cijfer)

Woensdag 26 Maart 8.45 - 11.15 - Wiskunde B1 (30% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.30 - Letterkunde NL (75% van het) eindcijfer voor letterkunde)

Donderdag 27 Maart 8.45 - 10.45 - Biologie 12 (30% van het SE-cijfer)

Vrijdag 28 Maart 8.45 - 11.45 - Natuurkunde 1 (40% van het eindcijfer)

En dan om 17.30 --> met een bus vol vermoeide, maar blije eindexamenleerlingen richting saalbach-hinterglemm, om voor 't eerst van mn leven te gaan skiën!!

Utrecht

Oude Gracht

"Utrecht (in plaatselijk dialect: Utreg of Utereg) is de hoofdstad van provincie Utrecht.

De stad huisvest de grootste universiteit van Nederland en het hoofdkantoor van de Nederlandse Spoorwegen. Ook is de Jaarbeurs Utrecht hier gevestigd.

Vanwege de Domtoren, beeldmerk van de stad en met 112,32 meter de hoogste kerktoren van Nederland, wordt de stad ook wel de Domstad genoemd.

..." - Wikipedia.nl

Een stad om van te houden! Wie langzaam met de trein Utrecht komt binnenrollen ziet er nog niet meteen veel van. Maar zodra men de stationshal betreedt van het Centraal Station komt de gezelligheid op je af. Langzaam wordt men de stad ingelokt.
Hoog Catherijne biedt een voorproefje van de shopkern van Utrecht. De mooie binnenstad vormt de climax van de eeuwenoude Domstad.
Kronkelend stroomt de Gracht door Utrecht, met aan zijn beide oevers vele gezellige winkels en uitgaansgelegenheden. De kleine straatjes tussen de Gracht en Utrecht CS vormen een soort klein, knus winkeldorpje. Mooie oude huisjes en dan als slagroom op de taart de Oude Gracht. Het Venetië van Nederland.

Je hebt weinig keus, van Utrecht zul je houden. Van het mooie Wilhelminapark tot Tivoli. Van de moderne, ietwat winderige Uithof tot de eeuwenoude Domtoren. Van Mockamore tot bioscoop Rembrandt. De kronkelende Oude Gracht en mooie buurten zoals Wittevrouwen.

Utrecht is een stad om trots op te zijn!

Varekai!

Buiten 30 graden, binnen mooie foto's kijken. Zo begon het, in Juli 2007. Ik kwam erachter dat mijn geliefde Cirque du Soleil weer naar Nederland zou komen. Een aantal jaren geleden was ik al met mijn ouders naar Quidam geweest en was dat nooit meer vergeten. Zo betoverend mooi! Nu kwamen ze naar Nederland met de show "Varekai". Varekai betekent "Waar dan ook" in het Roma.

"De show is een eerbetoon aan de nomadische ziel, aan de geest en kunst van de circustraditie en aan degenen die met oneindige bezieling het pad volgen dat naar Varekai leidt." - site Cirque du Soleil

In Juli hebben we meteen kaartjes besteld voor Varekai. En toen begon het wachten, tot 6 maart 2008. En voor je het weet is het dan nog maar een week, een dag, een paar uur... en gaat het licht uit en komen de acrobaten het podium op!

Gisteravond was een betoverende avond. De opkomst vond ik ongelooflijk mooi, de geluiden en de kleuren, de bewegingen en het licht... Het perfecte bos. Een van de vele hoogtepunten van de show vond ik de 'Aerial Straps', adembenemend! Hier een filmpje daarvan:

Zoals ik ergens anders een week geleden al gelezen had: dichterbij een sprookje dan de voorstelling "Varekai" van Cirque du Soleil kun je tegenwoordig niet meer komen." Wat een prachtige beelden, bewegingen en verhalen!

Meer foto's in mijn foto album.

De tweede kans - Sarafina Suransky

In de vakantie was ik er al in begonnen, nu heb ik het uit! Samen met mijn lieve vriendinnetje Sarafina - Fien - deel ik de passie voor het schrijven. Fien schrijft echte boeken, ik houdt het bij betogen, blogposts en brieven.

Het boek dat Fien geschreven heeft heet 'De Tweede Kans'. Ze is ermee begonnen toen ze 14 jaar oud was en heeft het afgelopen zomer voltooid. Het historische boek gaat over Jutte, een meisje die de vrijheid opzoekt. Haar leven is al helemaal uitgestippeld en binnen een paar weken zal zij uitgehuwelijkt worden als twee rovers haar dorp doortrekken. Jutte loopt weg van huis en vraagt de rovers of ze met ze mee mag.
De rovers stemmen in en Juttes leven komt in een stroomversnelling terecht. Het is een boek over de transformatie van meisje naar ware vrouw.

Een spannend, mooi verhaal dat ontzettend leuk is om te lezen! (En nu moet je niet denken dat ik dat zeg omdat het geschreven is door Fien, het is werkelijk zo!)
Helaas heeft Fien nog geen uitgever gevonden, dus is het boek nog niet te koop in de boekwinkel. Er zijn slechts twee manuscripten! Een heel bijzonder boek dus =D

Babybezoek

Terwijl ik op vakantie was heeft het leven thuis natuurlijk ook niet stilgestaan. Dinsdag belde mijn moeder om ontzettend leuk nieuws te vertellen: mijn zus heeft maandag haar 2e kindje gekregen!

Tijdens de vakantie was het een beetje moeilijk om er langs te gaan, dus ben ik gisteren gegaan. Samen met Laudine met de trein naar Haren. En dat was nog een hele onderneming. Er waren namelijk werkzaamheden, dus moesten we maar liefst 3x overstappen en deden we er 2:45 over...

Samen met de andere reizigers prakten we onszelf in de NS-bussen op station Meppel om een halfuurtje te rijden naar Hoogeveen. Gelukkig was het op de terugweg een stukje rustiger en konden we meteen in de eerste de beste bus stappen!

Het kindje was de hele reis helemaal waard. Moeder en kind maken het goed, mijn andere neefje die nu dus opeens grote broer is geworden vond het ook leuk dat we er waren. Wat mij betreft de 5:30 uur reizen waard!