Giraffes aaien

Ouwehands

Voor de vakantie hadden Maite en ik bedacht dat we wel weer een keer naar de dierentuin zouden gaan. Vandaag zijn we in de trein gesprongen (najaaaa, het is vakantie hè. Dus we deden het allemaal rustig aan natuurlijk!) en in Rhenen naar Ouwehands Dierenpark gegaan.

Ik ben hier vroeger heel vaak geweest, maar sindsdien zijn een groot aantal verblijven veranderd en wist ik er sowieso niet meer zoveel van. Het was echt superleuk, ookal was de gemiddelde leeftijd van de bezoekers ver onder de 17 (of boven de 40 =D).

In het aquarium hebben we de 'Finding Nemo'-bak bewonderd en gezocht naar Piranha's. 'Ik ga niet weg voordat ik een piranha gezien heb hoor!' 'Zou het dit kleine visje zijn?!' *kijkt opzij & ziet mega bak vol piranha's* 'Oh hier zitten ze...'

Én... We hebben giraffes geaaid! (totdat er een jongetje aan kwam rennen en woest zijn hand uitstak richting de giraffe waardoor die er snel vandoor ging...)

Maar het allerbelangrijkste was natuurlijk dat we met de cast van Zoop op de foto zijn geweest =P

Zware bodem

Gisteravond was Varuna er weer en hebben de paarden hun beste beentje voorgezet. De bodem van de bak was behoorlijk zwaar, nog van de regen van onder andere maandagavond. Het was nét niet blubberig, maar wel heel erg massief.
Vooral voor Voltrack was dit lastig met het warmrijden. Hij heeft in het begin altijd even een tijdje nodig waarin hij lekker mag stappen en draven zonder veel druk erop om los te komen. Nu had hij extra lang nodig en sputterde hij meer dan normaal.

Toch heeft hij heel erg zijn best gedaan en liep hij daarna nog ontzettend goed. Hij heeft zelfs nog een paar keer uitgestrekt en in de rechter galop werd hij licht nageeflijk. Patent stal daarna de show, die had niet echt problemen met de zware bodem en bracht een paar keer heel erg mooi zijn achterbenen onder de massa als ik extra gas gaf. Iets waar hij vaak tegen in protest gaat.

Het rijden is altijd zo geweldig als allebei de paarden zich zoveel inzetten en bereid zijn tot het uiterste te gaan!

Vandaag hebben ze een dagje rust en dan mogen ze morgen een lekkere lange rit in het bos maken.

Tour de France

Behalve zelf lekker paardrijden en hardlopen, vind ik het ook leuk om andere disciplines te volgen. Vooral de tour de france. Het is bijna een soort traditie geworden om die elk jaar te kijken.

Nu er geen Armstrong meer meedoet is het opeens wel heel anders. Vorig jaar vond ik het helemaal niet meer leuk. Maar dit jaar is de spanning weer terug. De Discovery's fietsen geweldig en de Rabobank ploeg fietst beter dan ooit tevoren. Het is heel anders dan in het Armstrong-tijdperk, maar wel weer spanning en sensatie!

Toch blijft Armstrong mijn held. Zoals mijn vader herinneringen heeft aan Eddy Merckx, zal ik die later hebben aan 'The Blue Train' en Lance Armstrong. Als iemand anders zo'n ongelofelijk mooie prestatie levert geeft dat zelfs mij, hier thuis op de bank, een kick. Geweldig gewoon!

Londen '07

Londen

Goodmorning Holland!

I'm back! Na 5 dagen met Laudine rondgerend te hebben door Londen, de metro onveilig gemaakt te hebben en hun parken bevolkt te hebben, ben ik er weer. We hebben ontzettend veel gedaan in die paar dagen, dus ik kan wel zeggen dat ik het centrum van Londen gezien heb.

We zijn naar Regent's Park, Trafalgar Square, de National Gallery, National Portrait Gallery, Primrose Hill (mooi uitzicht!), Hyde Park, Bank of England, Starbucks, Kensington Palace, Buckingham Palace, de Royal Mews (Koninklijke stallen), Oxford Street, Harrods, Portobello Road, Covent Garden, Notting Hill, Green Park, St. James Park, Leicester Square en nog meer wat ik nu even niet kan bedenken geweest. En dan hebben we dat ook nog allemaal vanaf een hoogte van 135 meter in hartje Londen bekeken vanuit de London Eye!

We zijn vooral verliefd geworden op Regent's Park, wat een ontzettend mooi park! En ook een stuk rustiger dan Hyde park. Verder is Oxford street één grote waanzin. Wij kwamen er dan ook op zaterdagmiddag, maar dan nog. Haleluja WAT veel mensen! Het zag gewoon zwárt van de mensen. Nu ben ik niet snel claustrofobisch of wat dan ook, maar in die enorme stromende mensenmassa kreeg ik het wel even benauwd.

Verder is Londen echt duur! Ik wil best nog weleens terug, maar dan wel met een ongelimiteerde creditcard =P

Springles

in-uitje

Nog vlak voor het vertrek naar Londen, terwijl de koffers binnen al gepakt staan, heb ik nog even les gehad. Omdat Patent een los ijzer heeft heb ik alleen met Voltrack gereden. Een uur lang springles.

Deze keer liet Varuna mij niet gewoon over de schuine zijdes een dubbelsprong en een enkelsprong springen, maar zette hij één in-uitje neer. (Een in-uitje bestaat uit tenminste twee hindernissen kort na elkaar, waardoor er niet eens één galopsprong tussen zit. Het is dus landen en meteen weer springen. Dit wordt vaak gebruikt als training van de achterhand van een paard.)
Ik heb het in het begin heel laag gesprongen, in feite drie balken na elkaar. En langzaam ging het steeds hoger. Uiteindelijk stonden de twee hindernissen denk ik ongeveer op 40 cm.

Dat is voor een echt springpaard natuurlijk niets, maar Voltrack was aan het eind helemaal op. Voor hem kostte het ontzettend veel moeite om twee keer kort achter elkaar goed terug te komen op de achterhand om goed af te zetten. Verder heeft hij ook niet het inzicht van een springpaard, waardoor het hem ook heel veel concentratie kost om ook nog de tweede hindernis goed te nemen.

Na de les even uitstappen

Ik vond het heel erg leuk om te doen en het was duidelijk ook heel erg goed voor Voltrack. Dat gaan we vaker doen!

Cocktailavond!

Cocktailavond

Jummie! Gisteravond heb ik met Laudine, Fien en Eva (Laui's huisgenootje) een cocktailavond gehouden. En het was heel erg gezellig.

We hebben Margarita's, Bloody Mary's, Mojito's en Piña Colada's gemaakt. Verder hebben we gepokerd (helaas waren Fien&ik al een beetje snel blut =D) en heel lekker gegeten. We hadden spaanse pizza gemaakt als hapjes, wraps met avocado en kip gegeten en lekkere salade gemaakt.

Het was heel erg leuk en we gaan het nog eens doen!

De Ginkelse Heide

Afgelopen zaterdag vertrokken we met de paarden weer richting de Veluwe. Deze keer hadden we een endurancewedstrijd in de buurt van Ede/Otterlo en reden we over onder andere de Ginkelse Heide.

Helaas ging niet alles zo gesmeerd als twee weken geleden, want Patent wilde opeens niet meer aan de rechterkant van de trailer staan. Ook al heeft hij nooit aan de andere kant gestaan, maar nu wilde hij persé links. Er zat dus niets anders op dan Voltrack rechts zetten... Met alle gevolgen van dien.

Voltrack leunt namelijk altijd een beetje naar links, en als hij links staat kan hij dan mooi tegen de muur leunen. Als hij rechts staat moet hij tegen het middenschot leunen, wat veel minder steun geeft. Hierdoor gaat hij dan met zijn benen trappelen en loop je het risico dat hij zichzelf verwondt. En dat is zaterdag ook gebeurd. Gelukkig maar een paar kleine wondjes, maar hij had ze wel. Behalve dat heeft hij in een uur het ook voor elkaar gekregen de trailer flink te verbouwen... Duur grapje dus.
Vervolgens hadden wij het idee dat hij niet helemaal lekker liep, waardoor we hebben besloten halverwege de paarden terug te trekken. Patent liep op zich heel erg goed, maar ik ging niet in mijn eentje verder rijden aangezien het nergens belangrijk voor was.

Het vervelendste was nog wel dat Patent op de terugweg wéér niet rechts wilde staan en het hem blijkbaar niets kon schelen dat Voltrack dan weer een vervelende rit zou hebben. Gelukkig stond Voltrack op de terugweg stiller en heeft hij niet nog meer verwondingen opgelopen.

Ach, we hebben fijn gereden en ik ga met Patent veel trailertraining doen deze zomer. Want dit soort grapjes, daar ben ik niet van gediend!

Voltrack & de reiger

Patent heeft vanochtend even een kort ritje in het bos gemaakt. Eenmaal afgezadeld mocht hij weer bij Voltrack in de wei. Maar Voltrack had inmiddels al een plaatsvervanger voor Patent gevonden, hij werd gezelschap gehouden door de reiger!

Nee, ik maak géén grapje!

Ik heb nog geknipperd met mijn ogen en Patent in mijn arm laten happen. En de reiger bleef bij Voltrack in de wei staan. Helaas voelde hij zich wel lichtelijk bedreigd door die grote, bruine arabier en vloog hij op. Ik dacht dat hij wegging, maar hij ging niet weg. Hij landde weer achterin de weide, op veilige afstand van Voltrack.
Die had hem natuurlijk alweer gezien, dus kwam alweer aangewandeld. Dit keer vloog de reiger op en vertrok hij dan ook echt.

Het was een heel mooi gezicht, zo'n mooie arabier met een ranke reiger erbij. Helaas had ik geen camera (of op zijn minst mijn mobiel) bij me, dus kon ik geen foto maken. Maar ik vermoed dat de reiger dit grapje binnenkort vast nog een keer uithaalt en dan zal ik wel foto's proberen te maken!

Just my (bad) luck

Blijkbaar is mijn geluk even verwisseld met iemand anders' pech. Toch kan ik me niets herinneren van een knappe jongen, zoals in de film. Maar ik zal hem toch moeten vinden om te zorgen dat morgen niet wéér zo'n pech dag wordt.

Het begon vanochtend bij het uitmesten. Ik lette niet helemaal op en zette de kruiwagen net iets te hard neer. Iets wat je maar beter niet kunt doen met een kruiwagen halfvol met paardenmest die een hele nacht in de stromende regen heeft gestaan... Flets! Je raadt het al, ik zat onder de poep drab. Tja, daar sta je dan...

's Middags werd het pas écht leuk. Om met mamma mee te gaan naar de AH moest ik even onze Omafiets oplappen omdat Laudine mijn fiets geleend heeft. Dus ik dapper de bandjes oppompen, waarna de lucht er net zo snel weer uitloopt. Wat blijkt? Het ventiel is stuk, kapüt, broke, défectueux, en pedazos...
Dat werd dus níet fietsen en mijn moeder vertrok alleen richting de winkel. Ik liep terug naar de achterdeur en zonder erover na te denken wilde ik die openen. Toen de deur niet meegaf besefte ik me het plotseling, ik was buitengesloten!

Om maar niet een halfuur niets te gaan doen besloot ik naar het dorp te wandelen, zodat ik de sleutel in ieder geval íets eerder had. Van de AH terug naar huis heb ik keihard hardgelopen door de regen. De 1,5 km van het dorp naar huis heb ik een deel harder dan 15 km/h gelopen en het laatste stuk 12 km/h. Echt hárd dus.

Het wordt toch tijd om die jongen op te duikelen, zodat ik mijn geluk weer terugkrijg!

Twee in één

Volgende week zaterdag is het weer zover, wedstrijd! Deze keer gaan we rijden op de Ginkelse Heide (ergens op de Veluwe). We zijn er nog nooit geweest, maar het schijnt heel erg mooi te zijn. En de 63,5 km die we gaan doen is ook een lekkere afstand die allebei de paarden aankunnen!

Omdat de wedstrijd over minder dan een week is, hebben we geen erg lange training gedaan. We hebben de paarden vanochtend vroeg in de trailer gezet en zijn naar het bos gereden, in plaats van er te paard heen te rijden. Zo was het een mooie combinatie van trailertraining en een flinke tocht in het bos!
Vervolgens hebben we ongeveer 2,5 uur met ze door de modder geploeterd, waardoor het tempo extra laag lag.

Ik moet zeggen dat ze ondanks het weer, de zware ondergrond en de vele dazen (dat was ook nieuw in Den Treek...) nog best goed liepen! Nu maar hopen dat we volgende week zaterdag ook succes boeken!

De heerlijke zomervakantie

Mag ik je meevoeren
Langs eindeloze wegen
Om te dansen in de zomerregen.
Onze dromen te ontvoeren.
En ze pas vrij te laten tegen
De tijd dat wij verstild
Tesamen liggen, in het groene gras
Ergens in de zachte zomerregen.
En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.
Als regenbogen in de zomerregen.
- Nico Milo

's Ochtends vroeg paardrijden, zwemmen, zonnen, lezen in de schaduw in een hangmat, schrijven op het heetst van de dag, Karvan Cevitam drinken onder de parasol, misschien weer naar Maastricht met mijn vriendinnetjes, Endurance Ginkelse Heide, naar Oceans 13, Cello spelen voor het leven, paardrijden op de Veluwe en andere leuke gebieden, winkelen, springen met de paarden, zonder zadel rijden, de paarden doodknuffelen, bbq-en op warme zomeravonden, dansen in de warme zomerregen, onweersbuien zien komen boven de bosrand, in Augustus met mijn vader rijden op de Hilversumse bloeiende heide, dansen in het licht van de opkomende zon, zingen als niemand het kan horen, ruiken aan bloeiende bloemen in de tuin, japanse wijnkersjes eten, rennen door de tuin, trainen voor de singelloop (7/10/07 in Utrecht 10 km hardlopen, allemaal komen juichen!!), uitwaaien op het strand van Scheveningen en/of Egmond, naar Burger's Zoo, Endurance Kootwijkerbroek ... Het leven is mooi!

En in Londen 4 dagen als een gek de hele stad doorrennen met Laui: naar Buckingham Palace, naar Hyde Park, naar Covent Garden, naar Harrods, Tate Modern, London Eye, Soho, Regent's Park, de Towerbridge, verdwalen omdat Laui geen kaart wil kopen, naar Marks&Spencer voor onze voedselvoorziening, de Londonse ondergrondse onveilig maken en de hele tijd genieten!

Shouf Shouf Patentje

Patent en ik - Foto Martijn Beurze

Een historisch moment, een belangrijk moment in het leven van een simpele ziel zoals ik... Patent heeft ein-de-lijk weer eens niet de brokkenpiloot, maar het geweldige sportpaard, gespeeld op een wedstrijd! Hij is goedgekeurd en heeft de 46 kilometertjes in Laag Soeren zonder problemen samen met Voltrack gereden.
Ze liepen heel ontspannen en goed. We hebben geen echte problemen gehad en erg veel geluk gehad met het weer. Ook al was het maar 46 kilometer ben ik heel erg blij dat we eindelijk weer eens een wedstrijd helemaal goed hebben uitgereden met allebei de paarden.

Ik ga nu snel nog wat leren voor mijn tentamens van morgen (3 uur scheikunde + 1,5 uur maatschappijleer).

Patent is in alle opzichten de held van de dag (samen met Voltrack natuurlijk!).

Het grote avontuur

Nog slechts één jaartje, en dan begint het grote avontuur pas echt. Het einde van mijn middelbare schooltijd is meteen het begin van de rest van mijn leven.

Het is heerlijk om erover na te denken wat ik allemaal kan gaan doen. Vooral als ik in Rotterdam IBA ga studeren, zijn daarna de mogelijkheden nagenoeg grenzeloos. Een tijdje geleden had mijn vader het over 'Fontaine Bleau', over INSEAD. INSEAD is een van beste ter wereld en meest bekende business schools. De kosten zijn er echter ook naar. Een MBA kost bij kun € 48.000,-... Tja, dat heb ik niet op mijn spaarrekening staan... En daarnaast is het ook nog eens niet zo makkelijk om binnen te komen. Maar dat neemt niet weg dat het ontzettend gaaf is en volgens mij ook heel erg leerzaam.

London Business School

Naast INSEAD heb ik ook een andere hele gave business school gevonden: 'London Business School'. Ook dit is niet gratis, maar liefst £ 43.000,-! (de MBA dan he, ze hebben ook Masters in Finance, die zo'n £8000,- per jaar kosten als ik het goed begrepen heb). Maar dan zit je ook bij een van de besten en krijg je een ontzettend gevarieerd, uitdagend programma voorgeschoteld terwijl je les krijgt in een prachtig gebouw!

Als ik ooit de kans krijg om een opleiding te volgen bij zo'n instituut lijkt me dat echt onbeschrijfelijk gaaf. Maarja, eerst maar even mijn VWO afmaken en dan binnenkomen bij IBA in Rotterdam. Niet de huid verkopen voor de beer geschoten is!

Trailertraining

Altijd is Patentje thuis,

Middenin de week maar zondags uit,
Zondags gaat hij naar het bos,
Met zijn blitse Atec Cross,
Altijd is Patentje thuis,
Middenin de week maar zondags niet.

Paarden, de meest onbegrijpelijke beesten ter wereld. En wij hebben de meest onbegrijpelijke van allemaal: Patent.
We zijn wezen trainen in Den Treek, echt heerlijk. Patent gaf geen kik als ik wilde dat hij doorliep als het pad tijdelijk was veranderd in een rivier. In galop is dat heerlijk, als de waterspetters meer dan een meter hoog om je heen vliegen! Zelfs Voltrack liep na een tijdje gewoon in draf achter Patent aan en spetterde er vrolijk op los.
Om ook meteen wat aan trailertraining te doen hebben we dat ook meegepakt. Thuis liepen ze er zo in, maar op de parkeerplaats ging Patent er voor geen goud meer in.

Uiteindelijk hebben we na een uur maar de handdoek in de ring gegooid. Voltrack is met de trailer naar huis gegaan en ik heb met Patent het laatste stukje dan toch maar onder de man gedaan. Gelukkig ging hij er net met het avondeten wel in. Over een week hebben we wedstrijd, dus laat ik 'm nu maar de hele week twee keer per dag in de trailer. Wellicht kan mijn vader ook nog ergens tijd vinden om even een rondje te rijden. En dan moeten we zondag maar hopen dat hij het doet!

Mirjam geslaagd!

Eindelijk is het zover, een van de tien kipjes is geslaagd! Mirjam doet havo en is dus een jaartje eerder klaar dan ik. En dat niet alleen, ze heeft ook een eindlijst om jaloers op te zijn... Gisteravond waren we naar haar toegegaan om haar te steunen tijdens het zenuwslopende wachten op dat éne telefoontje. Het telefoontje van je mentor die je vertelt of je geslaagd of gezakt bent of dat je een (paar) herexamen(s) moet doen. Ze zou vóór 7 uur gebeld worden als ze gezakt was of een herkansing moest doen. Als ze geslaagd was zou ze tussen 7 en 8 pas gebeld worden.

Mirjam was zelf ergens heen en kwam dus wat laat, maar eigenlijk wisten we ook wel dat ze geslaagd was. En om kwart over zeven werd ze gebeld, ze was GESLAAAAAAGD!

We hebben gezellig gebarbecued met de barbecue onder het balkon terwijl we zelf binnen aten. Daarna vroeg Mirjam of we het leuk vonden om allemaal te blijven slapen, dus gingen we nog spullen ophalen thuis.

Ik heb een heel gezellige avond gehad met mijn vriendinnetjes!! En Mir, je bent een held!

Ons Spaargeld

Heb je je weleens afgevraagd wat de bank eigenlijk dóet met ons spaargeld? Het blijft heus niet ergens in een grote kluis liggen, tot jij het weer een keer uit de muur komt trekken. De bank geeft ons rendement, maar wáár beleggen de grote Nederlandse banken eigenlijk precies in?

Als je bij je bank aanklopt om dat te vragen, schijnt het meestal erg lastig te zijn om een echt antwoord te krijgen. Dát vertellen ze je liever niet. Zembla zocht het uit en zond gisteren een aflevering uit over de beleggingen van banken.

Deze aflevering heeft mij behoorlijk geschokt. Zelf had ik er nooit over nagedacht wat er eigenlijk met mijn geld gebeurt. Maar nu kreeg ik te horen dat daarmee werd geïnvesteerd in de wapenhandel, clusterbommen, kinderarbeid, projecten die schadelijk zijn voor het milieu en ga zo nog maar even door...

Dit is wéér een van de zovele voorbeelden dat er iets fout zit in onze westerse consumptie maatschappij. Alles draait hier om spullen en geld, we willen steeds méér geld en steeds méér spullen. En daar wordt een prijs voor betaald. Dat merken wij niet direct, want dat gebeurt in verre landen. Zo nu en dan komt er een schandaal bovendrijven waarmee we weer met onze neus op de feiten wordt gedrukt. Maar dan nog durven we niet verder te kijken dan dat ene schandaal. Zijn we bang om het geheel, het grote probleem, te zien?

Kijk in ieder geval de aflevering van Zembla en denk erover na! Het is belangrijk om ons bewust te worden van de gevolgen van onze acties.

Mission Olympique

En gisteren was het dan eindelijk zover, het hockeytoernooi met het schoolteam!

's Ochtends vertrokken we om 8 uur vanaf school richting het Olympisch Stadion te Amsterdam. Daar aangekomen was er eerst een lange, saaie openingsceremonie. De presentator had duidelijk niet veel kaas gegeten van sporten. Dat bleek toen hij zei 'dat we geluk hadden met het heerlijke sportweer'...
Gelukkig mochten we niet lang daarna eindelijk in de bus richting de hockeyvelden van de Amsterdamse Hockeyclub AH & BC!
Opgelucht stapten we in de bus, waar ons een hitte waar je u tegen zegt tegemoet. Wat bleek? De airco was nét kapot gegaan, wat zorgde voor tropische temperaturen van 37º boven en 31º beneden. Gelukkig zat ik beneden, want bij aankomst kwamen alle mensen die boven hadden gezeten er knalrood en onder de parels zweet uit. Het was echt niet grappig.

Bij AH&BC hadden ze gelukkig een heel mooi clubgebouw waar we even bij konden komen voordat we buiten in de brandende zon en benauwde lucht moesten gaan spelen.

Wij zaten in de 'makkelijke' poule en hebben alle vier de wedstrijden gewonnen (2x tegen de ene school en nog 2x tegen een andere school). Het ene team was het al zat voor de wedstrijd überhaupt begon en speelde uitgeblust de wedstrijd. Het andere team borrelde over van frustratie. De eerste partij tegen hen keepte ik, maar hoorde ik al wat geschreeuw heen en weer. In de tweede partij kon ik het van dichtbij meemaken, ze maakten elkaar gewoon uit voor rotte vis als er een bal gemist werd!

Van tevoren hadden we verwacht dat we meteen afgemaakt zouden worden, dus viel het ons álles mee dat we in de kruisfinale mochten spelen! De grap was compleet toen onze tegenstander niet kwam opdagen, omdat ze hadden gedacht dat ze sowieso niet door waren... We stonden dus in de finale!!

Daar moesten we spelen tegen een op elkaar ingespeeld hockeyteam dat zo te zien allemaal van dezelfde club kwam. Daar konden wij, als bij elkaar geraapt zootje, niet tegenop. Maar toch hebben we er nog zoveel mogelijk uit weten te halen: we hebben met 2-1 verloren.
Het was ontzettend leuk, warm, vermoeiend en gezellig! Best wel voor herhaling vatbaar dus.

Betrapt

Juist als ik verschrikkelijk vals, op mijn allerhardst, mee aan het zingen ben met een liedje hoor ik een stem achter mij. 'Hallo, schrik niet.'

He, ik was alleen thuis?!

In de deuropening staat een man die vraagt oof ik weet waar nummer zoveel is. Oja, de deur stond open...

Mijn hemel, zo nu en dan presteer ik het om zo verschrikkelijk voor gek te staan dat ik me afvraag hoe ik het toch voor elkaar krijg. Als ik nou prachtig zuiver het kon zingen was het geen probleem, maar mijn zangkwaliteiten zijn nou niet echt om over naar huis te schrijven...

Ach, het overkomt iedereen weleens denk ik dan maar. Mij alleen nogal vaak.

Maquette van ons Strandhuis!

Maite en ik hebben voor de CKV-eindopdracht besloten een ontwerp voor een strandhuis te maken. Voor deze CKV-opdracht moest je iets kunstzinnigs doen. Wat? Dat mocht je helemaal zelf weten!

Donderdag aanstaande worden alle resultaten als het ware geëxposeerd en een beetje gepresenteerd. Gisteren hebben Maite en ik onze maquette eindelijk in elkaar gezet. Donderdag moeten we nog wel de finishing touch doen, maar in feite is het klaar!

Zie hier het resultaat:

Maquette

Het lijkt me overbodig te zeggen dat we er heel erg blij mee zijn!

IJsselsteinloop

Laudine en ik

Samen met ongeveer 400 mensen gingen we van start voor de 5 kilometer. In het begin liep het wel een beetje lastig met zoveel mensen. Al die mensen lopen een ander tempo en toch heel dicht op elkaar.

Na een tijdje hadden Laudine en ik goed de slag te pakken en ging het heerlijk. Eigenlijk was het zo gepiept, kat in het bakkie!
In de laatste kilometer begon ik steeds wat harder te lopen, terwijl Laudine juist een klein beetje langzamer ging lopen. Toen Laudine zei dat ik wel mocht gaan, ging ik ook meteen uit de startblokken. Dat vind ik het lekkerste stukje van hardlopen, aan het einde even helemaal gaan. In die laatste 200 meter heb ik nog een stuk of 10 mensen ingehaald, terwijl ik op de finish afvloog. Als ik de hele 5 kilometer zo had kunnen lopen was het helemaal geweldig geweest =D

Na ongeveer 30,5 minuten zat het erop voor mij, en een halve minuut later kwam Laudine al binnen.

Het hardlopen op zich vind ik een beetje saai, zo in een wedstrijd komt er weer veel meer tactisch denken bij wat ik dan weer wél leuk vindt. (dan is het net endurance, alleen dan met je eigen 2 benen). Maar ik vermoed dat Veldlopen mij nog leuker lijkt, en daarom ga ik even uitzoeken of hier vlakbij binnenkort een veldloopwedstrijd is. Daar ga ik dan ook meedoen denk ik!

En in het najaar gaan Laudine en ik voor de Singelloop in Utrecht, 10 kilomter langs de singel van Utrecht!

ijsselsteinloop