Biologie Practicum

Het zit erop! Gisteren had ik tentamen, de praktische opdracht van Biologie. We moesten een soort onderzoekje doen met suikergisting.
Volgens mij heb ik verschrikkelijk domme dingen gedaan. Het was ook een heel vaag onderzoek waar ik niet zoveel van begreep in eerste instantie. Misschien valt het achteraf wel mee en heb ik 't allemaal heel goed gedaan, maar ik vrees het ergste...

Ik heb uitgerekend dat als ik een 1 zou halen mijn gemiddelde van een 8,2 zou zakken naar een 4,7. Maar dat is pas voor 20% voor mijn eindcijfer, dus kan ik het nog wel opkrikken met mijn andere tentamens en het uiteindelijke CSE wat voor 50% telt.

Dus, no worries!

Overeind blijven

En het is een feit, mijn verstand is gehalveerd. Een maand geleden werd de eerste verstandskies eruit gehaald, en vandaag de andere. Ik heb geen onderverstandskiezen meer over.

Een maand geleden ben ik toen ze me verdoofden eerst nog even flauwgevallen, een slechte gewoonte van mij die zo nu en dan weer opduikt bij enge dingen. Deze keer wist ik echter precies wat er allemaal zou gaan gebeuren en was dus de rust zelve.
Mijn gezicht is goed doorbloed gebleven en ik ben weer een verstandskies armer.

Ik moet het toch ook hier even vermelden, de kaakchirurg was werkelijk geweldig. Die man vertelde dat het zijn doel is om te zorgen dat iemand zónder verstandskies, maar mét glimlach de deur uitgaat. Kijk, dat vind ik nou bewonderenswaardig.
Het is hem deze keer ook weer gelukt, zelfs tijdens de behandeling maakten ze me aan het lachen. Dus voor ook de 2 bovenverstandskiezen als die eruit moeten over een paar jaar, dan ga ik weer naar Amersfoort!

(en voor de oplettende lezer: Ik heb dus zowaar een positief punt van Amersfoort gevonden: een geweldige kaakchirurg!)

Leerpaard

In de Bit staat deze maand een artikel over een leerpaard. "Investeer in jezelf met een leerpaard". Vandaag had ik voor het eerst sinds een paar máánden eindelijk weer les en heb ik het er even over gehad met mijn instructeur.

Onze paarden zijn geen "leerpaarden", ze liepen niet al behoorlijk op niveau toen ik ze ging rijden. In tegendeel. Het heeft me jaren geduurd om de paarden te ontwikkelen en tegelijkertijd mijn eigen rijkunsten te verbeteren. Het is zeker niet de weg van de minste weerstand geweest, en mijn instructeur vertelde dat hij ook weleens gedacht heeft dat ik ermee op zou houden.
Toch ben ik van mening dat ík er véél meer aan gehad heb dan wanneer ik en al kant-en-klaar paard onder mijn kont gekregen had. Ik heb geleerd doorzetten en om te gaan met tegenslagen. De paarden beginnen nu steeds beter te lopen, en dat geeft mij ontzettend veel voldoening. Dat heb ik er zelf in gereden. En het grootste compliment wat mij maar gemaakt kan worden door mijn instructeur: 'De theorie kan ik je leren, het gevoel moet je zelf krijgen. Je begint nu met gevoel te rijden.'

Van een leerpaard leer je dit vast ook allemaal, maar dit is voor mij een gevecht geweest. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost. Het is míjn weg omhoog en heeft me zoveel geleerd. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben, en met een leerpaard zou ik een weg hebben bewandeld waarop velen mij al voor gegaan zouden zijn.
Voor mij is dit de beste weg geweest, ik heb het zelf gedaan, ik heb me zelf een weg naar boven gebaand. Ik ben er nog lang niet, maar heb al ontzettend veel geleerd!

"Zo hard als je wilt"

Laudine en ik zijn wezen trainen met de mannen. Op de heenweg kwamen we vlak voor het punt dat we weer om zouden draaien en terug omhoog gingen galopperen een menner met een tweespan tegen. Omdat we ze even later weer tegen zouden komen, en gingen galopperen vroegen we het even of de menners hier geen problemen mee hadden.

Ze antwoordden "je mag erlangs gaan zo hard als je wilt!" Laudine en ik waren verrast door deze vriendelijkheid en werden enthousiast. Het was werkelijk een prachtig span met een glimmende marathonwagen erachter, het echte werk!

Eenmaal galopperend zien we ze staan, aan de kant en wachtend op ons. En wat zien we? De man die achterop staat wenkt ons, ja harder! Om ze niet teleur te stellen met een rustig hand galopje hebben we even gas gegeven. Eenmaal voorbij het tweespan hoefden we geen gas meer te geven, Voltrack hoorde een rammelende kar en schoot ervandoor. Het ging hard en dan ook echt hard!

Geweldig, zo'n adrenaline kick heb je op z'n tijd nodig. We hebben ervan genoten en vonden het tof van de menners dat ze geen bezwaar hadden. In tegendeel, ze genoten met ons mee en dat maakte het voor ons éxtra leuk!

Griep...

Ja hoor, natuurlijk ben ik weer aan de beurt. Het héérst niet eens?!

Ik ben weer goed ziek geweest de afgelopen dagen. Deze winter heb ik zo vaak de griep gehad dat het niet eens meer op één hand te tellen is! Blijkbaar is mijn weerstand niet zo best.
Maar waar ligt dat aan? Is mijn leefpatroon slecht? Niet dat ik weet. Ik eet redelijk gezond, ik sport en beweeg hierdoor dagelijks in ieder geval voldoende, heb een regelmatig slaappatroon, een stabiele thuissituatie, en ga zo nog maar even door... Ik kan even geen reden bedenken waarom míjn weerstand dan slechter zou zijn dan die van mijn leeftijdsgenoten. Volgens mij ben ik namelijk helemaal niet ongezonder dan ze, maar zelfs gezonder dan een groot deel.

Zodra ik me weer helemaal goed voel ga ik in ieder geval weer lekker sporten en gezond eten. Hopelijk sla ik de volgende griepuitbraak over.

Wat een dag!

Allereerst mijn eigen prestaties van vandaag. Vanochtend heb ik me met Laudine door de regen een weg gebaand richting de Soesterduinen. En wat een regen. Het hele bos was veranderd in een soort groot moeras, dus echt geweldig trainen ging niet echt. Maar toch hebben we nog aardig met de mannen kunnen rijden, en het was vooral een waterballet-training voor ze.
Eenmaal thuis had ik het steenkoud en was ik zeiknat. Maar weer in droge kleren en een boterham in mijn maag was dat allemaal ook weer prima.

Vanmiddag hebben we met zijn allen natuurlijk voor de buis gekluisterd de laatste dag van het WK schaatsen Allround gekeken. Met werkelijk fantastische resultaten voor de Nederlanders, dat zorgt wel voor wat nationalisme hier in huis!
Respect voor de kampioenen, wat een prachtige race reden ze beiden. Op je 20e al wereldkampioen...
Maar Erben Wennemars, wat een karakter. Echt prachtig om een sprinter op het WK Allround een 10 km te zien rijden in 13:35, hij ging keihard man! Zo mooi om het publiek zijn naam te horen roepen, hij werd gedragen door het gehele stadion.

Ja, schaatsen zit in het bloed van élke Nederlander. Dus ook in die van mij! Ik kan het zelf niet, maar de kampioenschappen volg ik natuurlijk wel :D

Bèta 1op1

Ik wist het niet, maar vorige week kwamen ze het me even vertellen. Een enorm deel van de N-profielers (dus NG en NT) gaat uiteindelijk geen bètastudie volgen, maar gewoon iets algemeens!

En daardoor is er nu een redelijk tekort ontstaan aan bètamensen, dus wetenschappers enzo. De overheid heeft iets leuks bedacht, en heeft het project bèta 1op1 gelanceerd. Bij ons kwamen 2 studenten erover vertellen, onze studentencoaches. Als we wilden konden we aanmelden en kunnen zij je met allerlei dingen helpen, contacten leggen, vragen beantwoorden, open dagen etc. De overheid heeft tot doel om meer bètastudenten te krijgen, de studenten zelf hebben het doel om ons aan een opleiding te helpen die we leuk vinden.

Ik overweeg momenteel Bouwkunde, en vond het dus allemaal wel een strak plan. Ze kunnen namelijk ook een meeloopdag voor je regelen buíten de officiele meeloopdagen om! Dus je gaat gewoon met een student een dagje mee, zonder dat de universiteit de bloemetjes heeft buitengezet. Kijk, daar heb ik nog eens wat aan!

Het lijkt me wel duidelijk dat ik me heb aangemeld en zeer benieuwd ben naar het programma, het is geheel vrijwillig en mocht ik het niets vinden mag ik elk moment de stekker eruit trekken. Sympatiek hoor!

Toch handig dat ik NG doe, dan krijg ik nog éxtra studiekeuzehulp ook!

Be Healthy

Het is werkelijk prachtig weer geweest en daarvan heb ik op alle manieren zoveel mogelijk geprofiteerd.
We zijn zowel zaterdag als zondag met de paarden naar het bos geweest om te trainen. Ze liepen allebei de dagen werkelijk subliem, Patent was hartstikke braaf!

Verder ben ik sinds vrijdag bezig om nog gezonder te worden. Ik hield samen met Laudine mijn eetpatroon al in de gaten (zie hier) en nu ga ik ook nog meer bewegen. Allemaal oefeningen van deze site.
Ik ben best wel enthousiast, het is ook erg leuk.

Het enige dat onder al dit sportieve gedoe een beetje heeft geleden, is mijn huiswerk. Maar zelfs dat valt heel erg mee omdat ik gisteravond nog heel veel gedaan heb.
Nu ga ik snel eten en dan naar school. Vandaag mag ik mijn beschouwing schrijven!

Hans Sluijmer

In 5VWO doen ze bij mij op school van alles om je te helpen de weg te vinden in het oerwoud dat studeren heet. Wat wil je nou eigenlijk studeren?

Daarom moeten we dit jaar onder andere een beroepsbeoefenaar interviewen die een vak doet wat je leuk lijkt. Enthousiast heb ik via mijn vader geregeld dat ik een architect hier in Utrecht mocht interviewen. En vanmiddag was het dan eindelijk zo ver. Op naar het architectenbureau!

Het gebouw zelf was van binnen ook erg leuk ontworpen, hoge plafonds, aparte deuren enzo. Echt heel orgineel. De architect, Hans Sluijmer, nam alle tijd voor mij. Hij heeft al mijn vragen beantwoordt en meer dan een uur enthousiast over zijn vak verteld. Het was ontzettend interessant en ik vond het ook heel erg leuk. Ja, nu lijkt architect worden me een nóg leuker beroep!

Paardenijsbaan

Geheel onverwacht, en kostenloos hebben de paarden vanochtend een ijsbaan tot hun beschikking!

Daarnet zette ik zonder echt op te letten Voltrack in de bak. Terwijl hij van mij wegliep zag ik het opeens, de hele bak zat onder een laag ijs! Verbouwereerd keek ik naar Voltrack, die op zijn gemakje over het spekgladde stuk heenliep. Achterin de bak is het wat muller en dus minder plat, daar zakte Voltrack elke pas weer door een ijsplaatje dat in de hoefafdrukken van gisteren was vastgevroren.

Even twijfelde ik, gaat dat wel goed met Patent erbij? Gaan ze dan niet rondrennen? Toch maar een poging gewaagd. De paarden lopen nu al krakend en glijdend door de bak, onder het mom dat het goed voor hun bodemvastheid is. Er zijn nog een ongelukken gebeurd, zelfs dravend ging het Voltrack goed af. En ze vermaken zich momenteel prima, dus dan is het toch beter dan binnen te laten staan.

En wie wil nou niet dat zijn paard leert schaatsen?

Jarig!

Maandag was ik jarig! Ik ben weer een jaartje ouder, en hopelijk ook wijzer geworden en ben vanaf nu 17. Jippie!

Ik heb een paar dagen achter elkaar mn verjaardag gevierd. Eerst vrijdag uit eten met mijn ouders, zaterdag kwam mijn oudste zus met haar man en zoontje op bezoek, zondag kwam mijn broer met zijn zoontje en vriendin op bezoek en maandag heb ik op school en thuis gevierd met een stel vriendinnen.

Op school hadden ze het helemaal versierd en verrasten ze mij met taart. Echt heel erg lief en leuk. Het was een hartstikke toffe verjaardag, nu moet ik dus weer een jaartje wachten. Maar dat geeft niet, jarig zijn is ook juíst zo leuk omdat het maar één keer per jaar is en daardoor blijft het speciaal.

Maar goed, nog éven en ik ben volwassen!

Stoorrmmm!

Oooh wat een heerlijk woest weer! Het is wel rot dat er zoveel door fout gaat (erasmusbrug afgesloten, Amsterdam CS ontruimd, twee mensen overleden door een boom op hun auto etc), maar wat er wel goed gaat is heerlijk met dit weer.

Ik vind het heerlijk, die wind in mijn haren. Dat woeste gebrul buiten. Wel een béétje eng en spannend, maar toch ook wel lekker verfrissend. Ik ben misschien ook wel een beetje een storm-kind. De heftigste storm van de afgelopen 20 jaar vond plaats op 25 Januari 1990, toen ik 3 dagen oud was.

Jaja, over een paar dagen is het weer zover, mijn verjaardag! En dan word ik eindelijk 17, een jaar geleden had ik al bedacht dat ik dat een prachtige leeftijd vond. Dan begin je echt een beetje volwassen te worden zegmaar. Het is een leeftijd met iets jongs, iets volwassens, iets vrolijks... gewoon een prima leeftijd! Op naar de 17!

Schrijven

Ik houd van schrijven, en dan ook van allerlei soorten van schrijven. Korte verhalen en momenteel doe ik een poging om een boek te schrijven. Maar daarnaast ook zeker de opdrachten die we op school krijgen. Dit jaar hebben we onder andere een betoog en een zakelijke brief moeten schrijven en over een paar weken gaan we voor het eerst een beschouwing schrijven.

Voor mijn betoog over overgewicht had ik een prachtige 8,8! Waar ik super trots op ben stiekem. De zakelijke brief moesten we onderling nakijken en de brief die ik samen met een klasgenootje had geschreven eindigde op een gedeelde eerste plaats.
Volgende week moet ik mijn schrijfplan voor de beschouwing inleveren, ik ben het nu aan het maken. Terwijl ik alle bronnen lees krijg ik steeds meer motivatie en gedrevenheid, ik wil ook weer voor mijn beschouwing een hoog cijfer. En het liefste wil ik de beste zijn. Als ik bezig ben met dit soort dingen merk ik hoe leuk ik het vind, schrijven is echt mijn ding. Dus ook al zou ik géén journalistiek gaan studeren, dat betekent niet dat ik niets met schrijven zal gaan doen!

Spierpijn!

Het weer is weer even iets beter, het wordt weer meer licht. En dat heeft als logisch gevolg dat we weer echt kunnen gaan trainen! Afgelopen weekend zijn we zowel Zaterdag als Zondag naar het bos geweest en hebben de mannen lekker gelopen.

Dressuren was ookal een hele tijd niet gebeurd, dus toen ik daarnet op Voltrack klom zorgde alleen dat al voor een grote grijns op mijn gezicht. Een halfuur later voelde mijn buik gemarteld aan en was Voltrack alweer heel wat losser.

Na een klein stukje doorzitten voelde ik het bekende gevoel weer, mijn buikspieren deden zeer! Dat had ik al een hele tijd niet meer gevoeld. Allereerst omdat ik wat minder heb gereden en ten tweede omdat ik daarvoor een behoorlijk goede conditie had...

Heerlijk, heerlijk!

Tassen & Schoenen

Diamonds are a girls best friend

Nou heb ik persoonlijk nog geen ervaringen met diamanten, dus kan ik het niet echt beoordelen. Maar volgens mij zijn het niet alleen diamanten waarmee je een vrouw blij maakt. Ik, en ik twijfel er niet aan dat er velen met mij zijn, heb een zwak voor schoenen. Mooie schoenen, ik kan me meestal nog inhouden om ze niet meteen te kopen. Maar ik ga er bijna over dromen, tot ik ze koop. Dan ben ik helemaal gelukkig.

En vandaag heb ik ervaren dat ik niet alleen een zwak voor schoenen heb... Tassen vallen in dezelfde categorie! Al een paar weken geleden had ik hier in het dorp met een leren tas in mijn handen gestaan. Hm, erg mooie tas... Maar ik heb het eigenlijk niet echt nodig he? Vandaag heb ik de knoop doorgehakt, ik had het geld en ik dacht nog steeds aan die tas. Ik moest hem hebben! Dus, hup naar de winkel en de begeerde tas van de plank gegrist! Nu was het ook nog met korting, dus was ik weer gematst.

Terug naar huis fietste ik weer met de welbekende, tevreden glimlach. Ja, tassen maken ook gelukkig!

Homebaked by me

Kijk, ik bak weleens wat en help mijn moeder weleens in de keuken. maar als zij van huis is zorgt ze er meestal voor dat er iets heel makkelijks klaar staat, iets wat ik in de oven doe en een halfuurtje later eruitvis. Of gewoon een pizza'tje.

Vandaag ging ze naar mijn oma en zei ze gisteren dat ze wel even een Quiche voor me zou klaarzetten. En plots had ik een ingeving 'ik kan het ook zelf klaarmaken hoor mamma?!' 'Oké... hier is het recept, alles is in huis!'

Het begon al goed, ik was vergeten dat ik het deeg minstens 2 uur van tevoren in de koelkast moest zetten om te rusten. Ik kwam er nog nét op tijd achter en ging als een haas aan het werk om te zorgen dat ik binnen 10 minuten het in de koelkast had.

Daarnet heb ik het afgemaakt en de Quiche in de oven gezet voor de finishing touch. Over 20 minuutjes issie klaar en zal ik mijn allereerste zelfgemaakte Quiche kunnen proeven...

Zou het smaken?

Game on!

2007 Here I am!

Oke, tijd om te beginnen met trainen, tijd om weer op tijd naar bed te gaan, tijd om weer geobsedeerd met de paarden aan de slag te gaan.

16 Juni is de dag, dat ik weer 125 km rijden mag! En daar gaan we naar toe trainen. In Maart willen we ze al zover hebben dat ze 40 km op wedstrijdtempo kunnen lopen.

De grap: op 1 April rijden we onze eerste wedstrijd van het seizoen.

Daarna gaat het snel, 21 April staat de 80 km in Kootwijk voor Voltrack & mij op de planning en dan is de 125 km al de volgende wedstrijd!

De tijd gaat razendsnel en we moeten nu echt ervoor gaan werken. Jippieeee!!

GAME ON!

Explosieve Patent

Vanochtend zijn we nog even snel een rondje in het bos gaan rijden. Er werd al behoorlijk wat vuurwerk afgestoken en Patent werd er best zenuwachtig van. Het is duidelijk een verschil, normaal heeft hij gewoon heel erg zin om hard te lopen en nu vond hij het echt eng.

Maar hij mocht lekker achter Voltrack, die heel rustig bleef, lopen en merkte zo dat hij in ieder geval niet alleen was.

Het was wel een heel goede training voor hem, maar ook wel een beetje zielig. Want vuurwerk is duidelijk niet zijn ding. Vanavond zal ook wel leuk worden voor ze, maar gelukkig is het maar heel even. En met wat wortels en ander lekkers zijn ze nog best goed af te leiden!

Iedereen alvast een voorspoedig en gezond 2007 gewenst en tot volgend jaar!

Twee Handen

Met cellospelen begon ik met het oefenen van het strijken. Langzaam, met mijn tong uit mijn mond probeerde ik met de strijkstok een constante, gelijke toon uit de cello te krijgen. In het begin haperde en piepte de cello onder mijn aanrakingen, nu gaat dat al stukken beter. Ik heet nog steeds geen Pablo Casals hoor, maar ik kan nu tenminste een beetje normaal doen met mijn strijkhand!

Deze week heeft pappa me uitgelegd wat de basis van mijn linkerhand moet gaan vormen. Wat ik moet oefenen in het begin en hoe dat dan ongeveer klinkt. (ik: 'een octaaf?! Hoe hoor ik dat?!'). Nu is het dus zweten geblazen met twee handen tegelijk!
Het lijkt wel weer terug bij af, ik kan dan weliswaar nu meer tonen spelen met mijn cello maar het gehaper en gepiep is weer terug. En daarnaast kan ik nu ook verschrikkelijk valse noten eruit halen als ik mijn vingers niet helemaal op de juiste plek op de snaar gezet heb...

Mijn enthousiasme is nog niet afgenomen hoor! Aan opgeven doe ik niet, ik zaag dapper voort en houd een glimlach op mijn gezicht. Ik vind het cellospelen namelijk echt ontzettend leuk! Op een dag komt er een normale melodie uit dankzij mijn handen, daar ben ik van overtuigd! Nu nog even dapper doorzagen.

Nooit geweten dat een toonladder spelen zó moeilijk was!

Bredere rug en grotere passen

Gistermiddag heb ik met Laudine een heerlijk klein bosritje gemaakt. En voor het eerst sinds een hele tijd zat ik eindelijk in het bos weer op Voltrack. Oh wat heb ik mijn kleine rakkertje gemist besefte ik, heerlijk om weer eens op die andere boef te rijden!

Patent & Voltrack waren heel braaf en Laudine en ik hebben dan ook heerlijk gereden. Ook al was het behoorlijk druk met honden. De paarden schrokken eigenlijk geen enkele keer van de honden, kinderwagens etc. Alleen helemaal aan het begin schrok Patent toen we opeens twee paarden als tegenliggers hadden. Hij brieste keihard, wat ervoor zorgde dat Laudine en ik zaten te lachen. Hij was zich ook behoorlijk aan het aanstellen... Gekkie!