Een dood spoor

Na een crematie vlakbij IJmuiden moesten mamma en ik met de trein naar huis. Pappa had een afspraak en moest daar snel met de auto heen. Nou, het was opzich prima te doen, overstappen met goede aansluitingen etc, dus leek het geen enkel probleem!

Aangezien de paarden 'alleen' thuis waren wilde ik snel naar huis. Dus besloten we in plaats van via Baarn te gaan (daar heb je álle tijd om over te stappen) via Amersfoort te gaan. Dit was ook op 9292ov.nl aangegeven als een mogelijke verbinding, maar dan had je maar heel kort de tijd om over te stappen. Mamma had al weleens iets dergelijks gedaan via Amersfoort en zei dat het te halen was. En aangezien we 20 minuten eerder thuis zouden zijn besloten we het te doen.

Op station Amersfoort kwamen we er echter achter dat dat het meest vage station van Nederland bleek te zijn. Alleen geschikt voor als je naar Groningen wil, verder moet je er gewoon niet heengaan. De trein die we moesten hebben ging namelijk wég toen wij aankwamen, exact dezelfde tijd. Een onhaalbare overstap voor een normaal mens dus.

Ach, jammer als je de trein niet haalt, dan maar nog een halfuurtje wachten dachten wij... Maar wat bleek? Buiten de spits gaat er maar 1 keer per uur een stoptrein naar Utrecht CS! Tja... Het enige wat we nog konden doen was wat te eten kopen, snuffelen in de boekenwinkel, in het zonnetje zitten en Cappuccino drinken.

Na een uur wachten kwam eindelijk de juiste boemeltrein weer, en na 6 minuten in de trein zitten waren we dan eindelijk weer op ons eigen station Den Dolder. Alleen nog maar een stukje lopen. Uiteindelijk hebben we er maar liefst 3 uur over gedaan... Mijn conclusie: Amersfoort is het vaagste station van Nederland en wij zijn de blondste treinreizigers van vandaag!

Freestyle Patent

Ja, Patent is een geweldig paard. Soms denk ik even dat ik misschien maar beter een getalenteerd endurancepaard moet gaan zoeken om voor de sport te gaan, maar op dagen als vandaag weet ik weer waarom ik dat niet doe en absoluut niet wil.

Patent is mijn maatje, mijn partner in crime, mijn held op sokken en nog veel meer wat ik niet kan beschrijven. Er zijn dagen dat hij het bloed onder mijn nagels vandaan haalt, dat ik wanhopig me afvraag of ik ooit wel zal doordringen tot Patent. Soms krijg ik het idee dat ik eigenlijk nog niet echt kan rijden en dat ik dat pas kan als ik alles kan met Patent.

En op dagen als vandaag ben ik iedereen dankbaar die me aan Patent geholpen heeft. Mijn ouders, Robbie Den Hartog die zei dat hij echt een paard voor mij was en alle mensen die dachten dat hij ringworm had en hem daarom niet kochten.

Ondanks als zijn pech is hij mijn geluk. Voltrack is mijn wedstrijdpaard die ongelofelijke dingen doet, maar Patent is op dagen als deze zo open tegenover mij. Hij vertrouwt me dan helemaal en ik hem. En dat heeft prachtige dingen tot gevolg.

En dit soort dagen zorgt ervoor dat ik doorrijdt op dagen dat het minder gaat, dat ik dan niet meteen mijn geduld verlies. En zo leer ik nog eens veel meer! Patent en Voltrack zijn mijn helden!

Zeilen in Wijk

Zo, gisteren gingen wij als superbrave meisjes eens een dagje wat eerder naar huis... Het was zulk lekker weer en we wilden graag nog een keer gaan zeilen.

Met z'n allen naar Wijk bij Duurstede en vanaf daar met het bootje van Mari gaan zeilen.

Samen met Mari en Marleen, die-hard fietsers en inwoners van Wijk bij Duurstede =P, besloten Maite en ik ook erheen te gaan fietsen... Dat is dus zo'n 20 km...

Daarna de hele middag gezwommen, gezeild en gezond op een strandje. Veel gelachen en genoten van 't weer, en daarna weer het hele eind terug fietsen met z'n tweeën. De heenweg hadden we allebei best lang gevonden, en we hadden ons al voorbereid op een echte bikkeltocht... Maar doordat we de hele tijd heel serieus aan het praten waren, waren we in no-time weer in ons 'eigen gebied'! Zonder dat we het eerst door hadden passeerden we alweer een bordje 'Driebergen Rijsenburg' om iets later te bedenken dat dat betekende dat we er alweer bíjna waren (ja, ik moest nog een halfuur ofzo, maar we waren iig over de helft =D).

Het was echt ontzettend gezellig en we hebben veel gelachen. Zo nu en dan een dagje zónder paarden is ook niet geheel onbelangrijk!

Zometeen mag ik weer hard aan de bak, met nog wat spierpijn van gisteren (achterover uit de boot hangen en 4x zoveel fietsen als normaal zorgt wel voor wat spierpijn!). Varuna komt zometeen en we gaan eventjes een uurtje zwaar dressuren!

Na zonneschijn komt regen

Ja, de titel klopt hoor. Deze keer was het gezegde even andersom. Gisteren hebben pappa en ik eindelijk weer een keer sámen een wedstrijd gereden. We reden in Kootwijkerbroek de 55 km.

Het gehele eerste rondje ging perfect, we wilden rond de 15 km/h rijden en we reden uiteindelijk precies 15 km/h op één minuut na!

We begonnen aan het tweede rondje dan ook vol vertrouwen, maar toen stortte het hele kaartenhuis echter in... Allereerst reden we verkeerd, waardoor we ongeveer 10 km hebben omgereden. En daarna kwamen we terecht in een enorme onweersbui, ik heb nog nooit meegemaakt dat het zo hard regende...
We hadden nog maar zo'n 20 meter zicht en hoorden en zagen het knallen en flitsen recht boven ons. De paarden liepen ondanks dit noodweer gewoon door, wat mij wel verbaasde want normaal is een dood stuk hout al genoeg om de bosjes in te vliegen. Dat zijn dingen om te onthouden, onbeschrijfelijk gewoon!

Na een kwartier à halfuur regenen hield het eindelijk op en gingen we even stappen. Bij het aandraven merkte ik dat Patent niet goed liep en was het echt afgelopen. Na ons door zoveel heengeslagen te hebben ging het dan toch mis. En dat was wel erg jammer.
We hebben maar meteen opgebeld en opgegeven. Even later kwam mamma met de trailer en konden we - na ze voor transport te hebben laten keuren op het wedstrijdterrein - op naar huis met een auto vol stinkende, natte troep.

Een behoorlijk zure afloop, maar ondanks dat hebben we lekker gereden! De paarden liepen in het eerste stuk echt geweldig, we hebben er allemaal - de paarden ook - van genoten!

Zware dressuurles

Gisteren heb ik weer dressuurles van Varuna gehad. Halverwege had ik al behoorlijk lang op Voltrack gezeten (inclusief warmrijden) dus was ik al redelijk moe.

Aan het einde was dat ook te merken. Ik wilde nog wel, maar kon me niet meer zo goed focussen. Daarom liep Patent gewoon goed, niet bijzonder. Maar Voltrack liep werkelijk fantastisch. Hij was heel stabiel, liep bijna continu nagefelijk en ik kon zelfs versnellen in de draf!
Het was een heerlijk lesje!

En nog iets anders wat zeker gemeld moet worden: afgelopen maandag was het WK Endurance in Aaken. Als beste Nederlandse is Jeanne Linneweever met Riki's Macho Man (v. Drug! Ook Voltrack's vader!!) als 16e over de finish gekomen met een gemiddelde snelheid van 15,8 km/h. Je kunt niet anders zeggen dan dat ze ontzettend goed gereden hebben, heel constant en met een prachtig gemiddelde. Jeanne heeft er ontzettend hard voor gewerkt en heeft het dan ook meer dan verdiend! Daarom mijn felicitaties!

Voltrack en Macho op de Fasnatrail dit voorjaar.
Voltrack is uit 1996 en Macho uit 1993.
(foto: Laudine Fuld)

Hardlopen

Alweer meer dan een jaar geleden liep ik best aardig hard. Zo'n 3x per week liep ik 4 km. Maar na een tijdje kreeg ik last van mijn knieën en bleek dat te komen door het paardrijden (wat zich dus bij het hardlopen uitte). Ik heb er oefeningen voor gekregen, maar deze zijn behoorlijk pijnlijk en de verbetering is niet snel te merken. Daardoor moet je ook behoorlijke discipline hebben om deze oefeningen dag in dag uit te doen... En helaas kan ik dat telkens maar periodes opbrengen (ja, heel slecht ik weet het.).

Ik ben deze zomer weer begonnen om echt mijn hardloopconditie weer op te bouwen. Bang dat ik weer last van die blessure krijg doe ik heel voorzichtig en tot nu toe gaat het goed! Verder loop ik meestal in het bos, omdat ik het lichter vind lopen.
Vandaag heb ik eindelijk weer eens een echt serieuze afstand gelopen. Ik heb geen idee hoelang het is, maar in totaal was ik zo'n 40 minuten weg (inclusief een wandelpauze in het midden en aan het einde.)! Ik loop zelf in het bos waar we ook met de paarden trainen, en meestal loop ik op de wandelpaden die in de buurt van het ruiterpad lopen. Voor mij is het een ontzettende overwinning dat ik al zover kom tov het paardenrondje (wat nog vééél langer is =D dat kan ik nog lang niet zelf lopen.).

Echt een heerlijk gevoel om je eigen grenzen te verleggen, op je eigen benen door het bos te rennen en steeds verder te komen! Nu het nog volhouden als ik weer naar school ga en het weer minder licht wordt... Maar dat moet toch lukken?!

NAT

Zojuist ben ik met mamma naar de trekkerdag in Soest geweest (www.trekkerdag.nl). Er was namelijk ook een tocht met oldtimer trekkers, en aangezien we zelf een Massey Ferguson 35 (een zogenaamd goudbuikje) hebben, gingen we eens even kijken of er daar nog meer stonden.

En ja hoor, een stuk of 8 Massey Fergusons hebben we wel gezien, 35's, één 20 en een 30. Erg leuk om anderen te zien, want we zagen meteen dat onze goudbuik toch best mooi is opgeknapt. Maar een paar van de trekkers die daar stonden waren mooier opgeknapt dan die van ons! (Wij hebben het niet zelf gedaan hoor, dus de eer gaat naar iemand anders =D)

Op de heenweg hadden we prachtig weer (we waren op de fiets), maar op de terugweg kwam het met bakken uit de lucht... Nog voor we goed en wel het terrein áf waren... was ik al nat...
Eenmaal onderweg stroomde het water uiteindelijk van mijn broek (we waren optimistisch zónder regenbroek gegaan...) en sopte ik met mijn voeten in mijn schoenen...

Nu ben ik gelukkig weer lekker droog :)

Vorige week: Voltrack overwint de Utrechtse Heuvelrug!

Pappa en Voltrack aan het begin van de wedstrijd. - Martijn Beurze

Vorige week zaterdag zijn we met Voltrack naar Maarsbergen gegaan, een klein stukje rijden voor ons. Daar was een endurance wedstrijd waar pappa met Voltrack de 56,5 km gereden heeft.

Door de regenval gedurende de week ervoor waren delen van het parcours helemaal weggespoeld en was het zwaar rijden. Voltrack heeft het hier en daar ook zeker moeilijk gehad om de heuvels op te klauteren. Maar uiteindelijk is hij keurig over de finish gekomen in galop met een hartslag van 72 en een halfuur later had hij alweer 52. Met een snelheid van tegen de 12 km/h hebben ze het zeker netjes gedaan. De rest van het deelnemersveld heeft het namelijk ook zwaar gehad, de winnares heeft 'maar' 15,1 km/h gereden terwijl normaal de winnaars toch rond de 16-17 km/h rijden.

Het was een goede training voor Voltrack en we hebben gezien dat het een prachtig trainingsgebied is waar we wellicht vaker heen zullen gaan!

Plassentraining

Voltrack houdt er nooit zo van om natte voetjes te krijgen. De zee is het allerengst, want dan komt 't water op je af! Maar plassen ontwijken is ook een van zijn specialiteiten, ik heb weleens met mijn knie tegen een boom gezeten toen hij uit een plas sprong en ben ook weleens bijna zónder hem in een plas geland...

Daarnet in het bos had hij weinig uitwijkmogelijkheden... Het bos was nat, natter, natst. We reden niet op een pad, maar in een soort rivier met hier en daar een zandbank. In het begin zat Voltrack nog wat te piepen en probeerde hij nog door de bosjes te gaan, maarja dan werd je ook nat! Uiteindelijk gaf hij het maar op en kon ik met hem door alle plassen heen draven en galoperen. Geweldig, dat opspattende water! Het is echter wel best gevaarlijk, omdat ik dus niet goed de bodem kon zien en sommige stukken in het bos glad waren. Maar we zijn weer heel teruggekomen ;)

Back in business!

Het is alweer 1,5 week geleden dat Patent zijn kogel verdraaide tijdens de training. In de tussentijd heb ik met hem gestapt en hem in het begin ± 5x per dag in het ijs (Iceboots van Snugpax) gezet en regelmatig ingesmeerd met Arnika Tinctuur.

En vandaag was het dan zover, we gingen weer gewoon rijden. Ik was een beetje bang dat hij wat fris zou zijn en niet gewoon rustig zou willen doen, maar het ging prima. Ik had besloten om hem vandaag eerst eens even rustig te dressuren om gewoon te zien of zijn been écht goed was (ook in de kleine voltes ed) en te zien hoe het met zijn algemene soepelheid gesteld was. En ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was! Hij was wel wat traag, maar opzich gewoon nog steeds soepel en volgens mij is zijn been weer helemaal tiptop in orde!

Kortom: we zijn weer back in business met Patent!

Stappen

Vanochtend heb ik met Patent een rondje over straat gestapt. En dat stappen brengt altijd herinneringen bij me naar boven.

Bijvoorbeeld ongeveer 1,5 jaar geleden toen ik in Maart met Patent heel veel stapte vanwege zijn herstel van een griffelbeenfractuur. Ik heb toen het één week gepresteerd om vóór school een uur met hem te stappen (ja, kwart voor 7 het erf af en als ik terugkwam in een kwartiertje snel omkleden ed en op de fiets springen om naar school te gaan) en dan na school ook nog een uur. Het was heel bijzonder om zo vroeg hier over straat te gaan.

Verder zie ik de buurt vanaf een paard altijd veel beter. Ik heb enkele buren leren kennen omdat ik daar zo vaak langskwam en probeer nog altijd meer mensen te leren kennen. Dit is een redelijk 'gesloten' buurt, waar je je buren niet zo gemakkelijk leert kennen en ook niet voor een kopje suiker naar de buren gaat. Ik vind dit altijd heel jammer en probeer de mensen 'achter het hek' te leren kennen.

Ja, het heeft wel wat aparts... Met je maatje lekker buurten!

Paarden masseren

Gisteren kwam een boekje binnen dat mijn vader had besteld, paardenmassage. Allemaal uitleg over het masseren van je eigen paard, wanneer je het kunt doen en waar je voor moet oppassen.

Ik heb het allemaal doorgebladerd en gelezen en vanochtend het uitgeprobeerd op Voltrack. En hij vond het heerlijk, ik mocht zelfs rustig aan zijn hoofd zitten, iets dat hij normaal liever niet heeft. Aan het einde stond hij met zijn hoofd helemaal naar beneden gezakt en zijn ogen halfdicht te genieten.

Een tip om te lezen!

Paardenmassage - Renate Ettl
Isbn: 9058771814

Brokkenpiloot Bats

Patent heeft vandaag echt pure pech gehad tijdens de training. Al op de terugweg heeft hij ergens zijn kogel waarschijnlijk verdraaid en is hij kreupel gaan lopen.

Mijn vader is met Voltrack snel doorgereden naar mijn moeder (die ons aan het groomen was) om te regelen dat zij Patent en mij met een trailer op kon halen. En ik ben naar een parkeerplaats vlakbij gestapt en heb daar gewacht tot ze kwam.

Thuis hebben we hem meteen helemaal nagekeken en geconcludeerd dat het waarschijnlijk om een verdraaiing ging. Gelijk meer dan een halfuur ijs om zijn benen gedaan en hem in de wei gezet zodat hij kan wandelen. We doen hem vandaag nog een paar keer in het ijs, in de hoop dat we daarmee zorgen dat het sneller overgaat. Het valt me nog mee, want in de wei liep hij gewoon goed.

Nu maar hopen dat de brokkenpiloot snel weer op de been is!

Een Spaans rooster en een tropenoutfit

Patent en ik vanochtend

Nu met het warme weer probeer ik toch gewoon door te rijden. Maar dan wel met een ietsje aangepaste dagindeling. Een soort variatie op het dagelijks leven van Spanjaarden, vroeg eruit en 's middags siësta.

Ik rijd normaal ook meestal 's ochtends, maar nu rijd ik extreem vroeg. Vanochtend om 7.00 ging ik de eerste opzadelen en om 9.30 had ik twee paarden gereden. Precies op tijd klaar, want de zon was al zo hoog dat de bak nog maar voor een klein deel in de schaduw was.

Verder heb ik mijn rijkleding ook enigzins op het weer afgestemd. Een helm vind ik met dit weer erg warm, maar toch doe ik er meestal een op. Behalve als ik weet dat de kans vrij klein is dat er iets zal gebeuren, zoals nu. Thuis veilig in de bak, paarden zijn gemoedelijk en ik was ook niet van plan ze echt heel erg moe te maken (dan gaan ze vaak wat protesteren). In het begin had ik nog geen zonneklep op en bleek een zonnebril niet afdoende te zijn. Maar met zonneklep was het prima te harden!

Ook voor de paarden natuurlijk een extra beloning na het rijden, een heerlijke douche waarbij je de baas óók nat mag maken =D

We zijn er weer!

Het is een gewoonte geworden, en daarom gingen we ook vandaag weer vroeg weg. (ik hoop overigens dat het snel weer een keer gaat regenen... We hebben bijzonder weinig gras en alles is zo ontzettend stoffig...). En na maanden trainen zijn we weer op het niveau dat Voltrack zo'n 2 jaar geleden had... We hebben weer een uur achter elkaar gegalopeerd. En Patent kon het nog prima aan, hij had nog alle tijd om 2x de bosjes in te springen.
Toen we thuiskwamen was hij wel behoorlijk moe, volgens mij kwam dit voornamelijk omdat hij zo eigenwijs was geweest nauwelijks te drinken onderweg. Tja, eigen schuld dikke bult! En op deze manier leert hij het vanzelf.

Morgen ga ik ook weer even de deur uit, even weer wat anders doen dan de paarden. Ik ga bij een vriendin logeren hier vlakbij, lekker samen winkelen enzo. Ik vind het heerlijk om zoveel met de paarden te doen (in feite de hele dag ermee bezig te zijn), maar het is ook lekker om er soms even helemaal van weg te gaan. Ik ga meestal maar kort hoor, een nachtje logeren of een dagje weg, maar dat is al genoeg. Langer hoeft het ook niet te worden, want dan ga ik het missen. Ja, dan mis ik het om onder het stof te zitten, om de paarden te voeren en het allermeeste mis ik het werken met ze. Heerlijk, om op een paard te zitten, beide nat van het zweet en het stof aan je te voelen kleven. Maar wel met een voldaan gevoel, je gaat tot het uiterste en daar wordt je voor beloond.
Hetzelfde heb ik met hardlopen. Het zweet op je huid voelen prikken, zwaar ademen, je benen zwaar voelen worden en tóch... nog éven doorgaan!

Eigen Conditie

Behalve dat de paarden goed getraind moeten zijn, mag ik ook wel mijn steentje bijdragen. En ik zal dan ook maar meteen toegeven dat mijn eigen conditie niet zoveel bijzonders is. Ik doe wel wat hoor, maar eigenlijk stelt het helemaal niks voor.

En daar ga ik vanaf nu verandering in brengen, want volgend jaar wil ik eigenlijk wéér met Voltrack 125 km rijden en dan gaan we het natuurlijk béter doen!
Zeker nu ik zomervakantie heb heb ik alle tijd. Gisteren ben ik zegmaar begonnen met het verbeteren van mijn eigen conditie, om mee te beginnen heb ik mezelf verplicht minstens een halfuur iets aan beweging/sport te doen naast het paardrijden. Gisteren voelde ik me behoorlijk sportief aan het einde van de middag =D (terwijl het nog steeds niet zoveel voorstelde). Ik had het volgende gedaan:
* 3 km 'hardgelopen' op onze crosstrainer
* 20 baantjes gezwommen (niet in een wedstrijdbad hoor, een klein zwembad)
* 100x gesprongen op de trampoline
en natuurlijk nog paardgereden, 3 kwartier flink gedressuurd met Patent.

Nu nog volhouden natuurlijk!

Keihard werken met een glimlach

Eens in de twee weken heb ik dressuurles. En daar gaat het er meestal behoorlijk fanatiek aan toe. Mijn instructeur en ik willen in dat ene uurtje allebei er zoveel mogelijk uithalen. Soms zie ik het niet helemaal zitten omdat het gewoon nét niet lukt en dan weet mijn instructeur mij weer goed te motiveren zodat het uiteindelijk net wél lukt.

Gisteren had ik weer les, in de benauwde namiddag. Voordat ik erop stapte dacht ik dat het nog wel zou meevallen qua warmte, maar daar had ik me toch lichtelijk op verkeken. Na een korte tijd zat ik (en het paard) al wat te hijgen en voelde ik al mijn spieren zwaar worden.
Maar met de gedrevenheid van mijn instructeur en ik zorgde ervoor dat uiteindelijk de paarden nog erg goed liepen. Eindelijk kan ik nette overgangen rijden. Vroeger nam ik er niet echt de tijd voor maar nam ik ze gewoon meteen terug. Terwijl tegenwoordig ik rustig me zwaar maak en onder me het paard al terug voel komen en dán pas de werkelijke overgang maak. Een heerlijk gevoel is het om dat paard onder je te voelen sluiten!

Na het harde werken heb ik de paarden even lekker afgedouched en mochten ze nog weer de wei in.

Koele Ochtenduren

Met dit heerlijke zomerse weer probeer ik altijd om te rijden als het nog een beetje lekker koel is. Als er nog wat schaduw is, en het nog niet heel erg stoffig is. Meestal doe ik dit 's ochtends, hetgeen niet zo vreemd is aangezien ik een behoorlijk ochtendmens ben.

Vanochtend ben ik met Patent een rondje door het bos wezen rijden. En het was heerlijk. Nog lekker rustig in het bos en heerlijk koel. Patent had er zin in (en ik ook), dus ging het lekker hard. Maar het mooie is dat Patent dan nog wel heel erg goed luistert, en ik hem op mijn stem en zit weer terug naar stap kan nemen (soms gaat het wel moeilijk hoor).
Op ons 'galoppad' gingen even alle remmen los en vlogen Patent en ik over het pad. Afgelopen Zondag was ik ook met mijn vader naar de Soesterduinen geweest. Hier doen we vaak intervaltraining en dan gaat het écht hard. Vooral op ex-renpaarden is het fantastisch. Je gaat veel harder dan met andere paarden, maar daarbij komt ook nog eens dat het beter controleerbaar is. Patent krijg ik met een kleine ophouding op de teugels alweer terug.

Er gaat niets boven je dag op zo'n manier beginnen!

Hoefscheuren

Patent is opzich een geweldig paard om mee te rijden. Maar helaas heeft hij een groot ander probleem. Hij is zo breekbaar als het maar zijn kan, en dan voornamelijk zijn hoeven. Bijna elk jaar hebben we wel een hoefscheur, en momenteel heeft hij er maar liefst 3... Eentje is al bijna een jaar oud en is eigenlijk al uitgegroeid, de ander is van begin dit jaar... En gisteren heeft de hoefsmid een nieuwe gevonden...

Een beetje moedeloos wordt je er wel van hoor. Braaf elke dag 't paard biotine geven, elke dag zijn hoeven insmeren en niet op asfalt draven... En dan nóg krijgt hij het voor elkaar om hoefscheuren te krijgen! Helaas heeft elk paard wel een mankement, en opzich heeft hij hier geen last van. We gaan ook deze hoefscheur er weer met veel zorg uit laten groeien. En dan maar hopen dat er niet zo snel meer nieuwe komen!

Gisteren heeft Laudine ook foto's gemaakt van de dressuurles (zal later nog wel een foto toevoegen), en ik moet zeggen dat het er best aardig uitziet... Behalve mijn beenhouding (voornamelijk op Voltrack, daar moet ik het meeste bijdrijven). Ik weet dat die erg slecht is, maar toch, als je dan op foto's je benen zo ongeveer bij zn liezen ziet wiebelen schrik je er toch weer een beetje van. Met hard oefenen gaat het vast steeds beter!

Dansen in het stof

Doordat het nu weer echt zomerweer is, en er weinig regen valt, is de bak behoorlijk stoffig. Elke keer voor ik ga rijden sproei ik minstens een kwartier, maar als ik eenmaal warmgereden heb is het alweer stoffig. Maar desondanks is het nu heerlijk om te rijden, zowel in de bak als het bos. Het weer is perfect (niet te warm) en de paarden zijn weer lekker op conditie.

De paarden lopen momenteel overigens echt super in de dressuur. Ze zijn beiden lekker soepel en willen graag werken. Ze hebben natuurlijk wel hier en daar nog verbeterpunten, maar dat zal altijd wel blijven. En op die manier blijft het tenminste ook altijd een uitdaging!

Vandaag heb ik met Patent gereden, na de training heb ik hem even lekker afgespoten. Wat dat betreft is Patent wel weer een lekker apart paard, hij vindt het héérlijk en staat altijd met zijn hoofd naar beneden te snuffelen aan de plas water onder zich. Soms ziet het eruit alsof hij elk moment door zijn knieën kan zakken om te gaan rollen.
Zelfs water over zijn hoofd spuiten vindt hij prima, als het hem te gek wordt doet hij zijn hoofd omhoog en probeert hij te drinken.

Vanaf vandaag heb ik overigens ook vakantie! Gisteren en vandaag heb ik Franse examens gehad (lezen en luisteren) en ik heb er wel een goed gevoel over. Helaas krijg ik mijn cijfers pas over 1-2 weken te horen... Maar dat mag de pret niet drukken, vanaf nu kan ik weer elke dag lekker vroeg rijden en genieten van het heerlijke weer!