Stappen

Vanochtend heb ik met Patent een rondje over straat gestapt. En dat stappen brengt altijd herinneringen bij me naar boven.

Bijvoorbeeld ongeveer 1,5 jaar geleden toen ik in Maart met Patent heel veel stapte vanwege zijn herstel van een griffelbeenfractuur. Ik heb toen het één week gepresteerd om vóór school een uur met hem te stappen (ja, kwart voor 7 het erf af en als ik terugkwam in een kwartiertje snel omkleden ed en op de fiets springen om naar school te gaan) en dan na school ook nog een uur. Het was heel bijzonder om zo vroeg hier over straat te gaan.

Verder zie ik de buurt vanaf een paard altijd veel beter. Ik heb enkele buren leren kennen omdat ik daar zo vaak langskwam en probeer nog altijd meer mensen te leren kennen. Dit is een redelijk 'gesloten' buurt, waar je je buren niet zo gemakkelijk leert kennen en ook niet voor een kopje suiker naar de buren gaat. Ik vind dit altijd heel jammer en probeer de mensen 'achter het hek' te leren kennen.

Ja, het heeft wel wat aparts... Met je maatje lekker buurten!

Paarden masseren

Gisteren kwam een boekje binnen dat mijn vader had besteld, paardenmassage. Allemaal uitleg over het masseren van je eigen paard, wanneer je het kunt doen en waar je voor moet oppassen.

Ik heb het allemaal doorgebladerd en gelezen en vanochtend het uitgeprobeerd op Voltrack. En hij vond het heerlijk, ik mocht zelfs rustig aan zijn hoofd zitten, iets dat hij normaal liever niet heeft. Aan het einde stond hij met zijn hoofd helemaal naar beneden gezakt en zijn ogen halfdicht te genieten.

Een tip om te lezen!

Paardenmassage - Renate Ettl
Isbn: 9058771814

Brokkenpiloot Bats

Patent heeft vandaag echt pure pech gehad tijdens de training. Al op de terugweg heeft hij ergens zijn kogel waarschijnlijk verdraaid en is hij kreupel gaan lopen.

Mijn vader is met Voltrack snel doorgereden naar mijn moeder (die ons aan het groomen was) om te regelen dat zij Patent en mij met een trailer op kon halen. En ik ben naar een parkeerplaats vlakbij gestapt en heb daar gewacht tot ze kwam.

Thuis hebben we hem meteen helemaal nagekeken en geconcludeerd dat het waarschijnlijk om een verdraaiing ging. Gelijk meer dan een halfuur ijs om zijn benen gedaan en hem in de wei gezet zodat hij kan wandelen. We doen hem vandaag nog een paar keer in het ijs, in de hoop dat we daarmee zorgen dat het sneller overgaat. Het valt me nog mee, want in de wei liep hij gewoon goed.

Nu maar hopen dat de brokkenpiloot snel weer op de been is!

Een Spaans rooster en een tropenoutfit

Patent en ik vanochtend

Nu met het warme weer probeer ik toch gewoon door te rijden. Maar dan wel met een ietsje aangepaste dagindeling. Een soort variatie op het dagelijks leven van Spanjaarden, vroeg eruit en 's middags siësta.

Ik rijd normaal ook meestal 's ochtends, maar nu rijd ik extreem vroeg. Vanochtend om 7.00 ging ik de eerste opzadelen en om 9.30 had ik twee paarden gereden. Precies op tijd klaar, want de zon was al zo hoog dat de bak nog maar voor een klein deel in de schaduw was.

Verder heb ik mijn rijkleding ook enigzins op het weer afgestemd. Een helm vind ik met dit weer erg warm, maar toch doe ik er meestal een op. Behalve als ik weet dat de kans vrij klein is dat er iets zal gebeuren, zoals nu. Thuis veilig in de bak, paarden zijn gemoedelijk en ik was ook niet van plan ze echt heel erg moe te maken (dan gaan ze vaak wat protesteren). In het begin had ik nog geen zonneklep op en bleek een zonnebril niet afdoende te zijn. Maar met zonneklep was het prima te harden!

Ook voor de paarden natuurlijk een extra beloning na het rijden, een heerlijke douche waarbij je de baas óók nat mag maken =D

We zijn er weer!

Het is een gewoonte geworden, en daarom gingen we ook vandaag weer vroeg weg. (ik hoop overigens dat het snel weer een keer gaat regenen... We hebben bijzonder weinig gras en alles is zo ontzettend stoffig...). En na maanden trainen zijn we weer op het niveau dat Voltrack zo'n 2 jaar geleden had... We hebben weer een uur achter elkaar gegalopeerd. En Patent kon het nog prima aan, hij had nog alle tijd om 2x de bosjes in te springen.
Toen we thuiskwamen was hij wel behoorlijk moe, volgens mij kwam dit voornamelijk omdat hij zo eigenwijs was geweest nauwelijks te drinken onderweg. Tja, eigen schuld dikke bult! En op deze manier leert hij het vanzelf.

Morgen ga ik ook weer even de deur uit, even weer wat anders doen dan de paarden. Ik ga bij een vriendin logeren hier vlakbij, lekker samen winkelen enzo. Ik vind het heerlijk om zoveel met de paarden te doen (in feite de hele dag ermee bezig te zijn), maar het is ook lekker om er soms even helemaal van weg te gaan. Ik ga meestal maar kort hoor, een nachtje logeren of een dagje weg, maar dat is al genoeg. Langer hoeft het ook niet te worden, want dan ga ik het missen. Ja, dan mis ik het om onder het stof te zitten, om de paarden te voeren en het allermeeste mis ik het werken met ze. Heerlijk, om op een paard te zitten, beide nat van het zweet en het stof aan je te voelen kleven. Maar wel met een voldaan gevoel, je gaat tot het uiterste en daar wordt je voor beloond.
Hetzelfde heb ik met hardlopen. Het zweet op je huid voelen prikken, zwaar ademen, je benen zwaar voelen worden en tóch... nog éven doorgaan!

Eigen Conditie

Behalve dat de paarden goed getraind moeten zijn, mag ik ook wel mijn steentje bijdragen. En ik zal dan ook maar meteen toegeven dat mijn eigen conditie niet zoveel bijzonders is. Ik doe wel wat hoor, maar eigenlijk stelt het helemaal niks voor.

En daar ga ik vanaf nu verandering in brengen, want volgend jaar wil ik eigenlijk wéér met Voltrack 125 km rijden en dan gaan we het natuurlijk béter doen!
Zeker nu ik zomervakantie heb heb ik alle tijd. Gisteren ben ik zegmaar begonnen met het verbeteren van mijn eigen conditie, om mee te beginnen heb ik mezelf verplicht minstens een halfuur iets aan beweging/sport te doen naast het paardrijden. Gisteren voelde ik me behoorlijk sportief aan het einde van de middag =D (terwijl het nog steeds niet zoveel voorstelde). Ik had het volgende gedaan:
* 3 km 'hardgelopen' op onze crosstrainer
* 20 baantjes gezwommen (niet in een wedstrijdbad hoor, een klein zwembad)
* 100x gesprongen op de trampoline
en natuurlijk nog paardgereden, 3 kwartier flink gedressuurd met Patent.

Nu nog volhouden natuurlijk!

Keihard werken met een glimlach

Eens in de twee weken heb ik dressuurles. En daar gaat het er meestal behoorlijk fanatiek aan toe. Mijn instructeur en ik willen in dat ene uurtje allebei er zoveel mogelijk uithalen. Soms zie ik het niet helemaal zitten omdat het gewoon nét niet lukt en dan weet mijn instructeur mij weer goed te motiveren zodat het uiteindelijk net wél lukt.

Gisteren had ik weer les, in de benauwde namiddag. Voordat ik erop stapte dacht ik dat het nog wel zou meevallen qua warmte, maar daar had ik me toch lichtelijk op verkeken. Na een korte tijd zat ik (en het paard) al wat te hijgen en voelde ik al mijn spieren zwaar worden.
Maar met de gedrevenheid van mijn instructeur en ik zorgde ervoor dat uiteindelijk de paarden nog erg goed liepen. Eindelijk kan ik nette overgangen rijden. Vroeger nam ik er niet echt de tijd voor maar nam ik ze gewoon meteen terug. Terwijl tegenwoordig ik rustig me zwaar maak en onder me het paard al terug voel komen en dán pas de werkelijke overgang maak. Een heerlijk gevoel is het om dat paard onder je te voelen sluiten!

Na het harde werken heb ik de paarden even lekker afgedouched en mochten ze nog weer de wei in.

Koele Ochtenduren

Met dit heerlijke zomerse weer probeer ik altijd om te rijden als het nog een beetje lekker koel is. Als er nog wat schaduw is, en het nog niet heel erg stoffig is. Meestal doe ik dit 's ochtends, hetgeen niet zo vreemd is aangezien ik een behoorlijk ochtendmens ben.

Vanochtend ben ik met Patent een rondje door het bos wezen rijden. En het was heerlijk. Nog lekker rustig in het bos en heerlijk koel. Patent had er zin in (en ik ook), dus ging het lekker hard. Maar het mooie is dat Patent dan nog wel heel erg goed luistert, en ik hem op mijn stem en zit weer terug naar stap kan nemen (soms gaat het wel moeilijk hoor).
Op ons 'galoppad' gingen even alle remmen los en vlogen Patent en ik over het pad. Afgelopen Zondag was ik ook met mijn vader naar de Soesterduinen geweest. Hier doen we vaak intervaltraining en dan gaat het écht hard. Vooral op ex-renpaarden is het fantastisch. Je gaat veel harder dan met andere paarden, maar daarbij komt ook nog eens dat het beter controleerbaar is. Patent krijg ik met een kleine ophouding op de teugels alweer terug.

Er gaat niets boven je dag op zo'n manier beginnen!

Hoefscheuren

Patent is opzich een geweldig paard om mee te rijden. Maar helaas heeft hij een groot ander probleem. Hij is zo breekbaar als het maar zijn kan, en dan voornamelijk zijn hoeven. Bijna elk jaar hebben we wel een hoefscheur, en momenteel heeft hij er maar liefst 3... Eentje is al bijna een jaar oud en is eigenlijk al uitgegroeid, de ander is van begin dit jaar... En gisteren heeft de hoefsmid een nieuwe gevonden...

Een beetje moedeloos wordt je er wel van hoor. Braaf elke dag 't paard biotine geven, elke dag zijn hoeven insmeren en niet op asfalt draven... En dan nóg krijgt hij het voor elkaar om hoefscheuren te krijgen! Helaas heeft elk paard wel een mankement, en opzich heeft hij hier geen last van. We gaan ook deze hoefscheur er weer met veel zorg uit laten groeien. En dan maar hopen dat er niet zo snel meer nieuwe komen!

Gisteren heeft Laudine ook foto's gemaakt van de dressuurles (zal later nog wel een foto toevoegen), en ik moet zeggen dat het er best aardig uitziet... Behalve mijn beenhouding (voornamelijk op Voltrack, daar moet ik het meeste bijdrijven). Ik weet dat die erg slecht is, maar toch, als je dan op foto's je benen zo ongeveer bij zn liezen ziet wiebelen schrik je er toch weer een beetje van. Met hard oefenen gaat het vast steeds beter!

Dansen in het stof

Doordat het nu weer echt zomerweer is, en er weinig regen valt, is de bak behoorlijk stoffig. Elke keer voor ik ga rijden sproei ik minstens een kwartier, maar als ik eenmaal warmgereden heb is het alweer stoffig. Maar desondanks is het nu heerlijk om te rijden, zowel in de bak als het bos. Het weer is perfect (niet te warm) en de paarden zijn weer lekker op conditie.

De paarden lopen momenteel overigens echt super in de dressuur. Ze zijn beiden lekker soepel en willen graag werken. Ze hebben natuurlijk wel hier en daar nog verbeterpunten, maar dat zal altijd wel blijven. En op die manier blijft het tenminste ook altijd een uitdaging!

Vandaag heb ik met Patent gereden, na de training heb ik hem even lekker afgespoten. Wat dat betreft is Patent wel weer een lekker apart paard, hij vindt het héérlijk en staat altijd met zijn hoofd naar beneden te snuffelen aan de plas water onder zich. Soms ziet het eruit alsof hij elk moment door zijn knieën kan zakken om te gaan rollen.
Zelfs water over zijn hoofd spuiten vindt hij prima, als het hem te gek wordt doet hij zijn hoofd omhoog en probeert hij te drinken.

Vanaf vandaag heb ik overigens ook vakantie! Gisteren en vandaag heb ik Franse examens gehad (lezen en luisteren) en ik heb er wel een goed gevoel over. Helaas krijg ik mijn cijfers pas over 1-2 weken te horen... Maar dat mag de pret niet drukken, vanaf nu kan ik weer elke dag lekker vroeg rijden en genieten van het heerlijke weer!

Einde schooljaar!

Vandaag was het dan zover, de laatste 'peildatum' van het jaar. Alles wat je vandaag nog afmaakte of inleverde telde nog mee voor het eindrapport. De rest van deze week heb ik nog gewoon school en dan volgende week... Heb ik op maandag en dinsdag Frans examen...
Gelukkig is mijn gemiddelde cijfer voor Frans deze periode wel wat omhoog gegaan dus denk ik dat ik de examens ook wel ga halen.

En dan op naar de 5e! Wat gaat het alweer snel hè, ik kan me nog herinneren hoe het was om voor het eerst op zo'n 'grote' school te komen en hoe ik begin dit jaar weer in een (bijna helemaal) nieuwe klas kwam. Ik word nog eens groot!

Paarden wassen

Nu het weer lekker zomerweer is, mogen de paarden na het rijden weer zo nu en dan 'onder de douche'. En vooral Patent is hier helemaal dol op. In het begin kijkt hij een beetje zenuwachtig als hij het water de put in hoort lopen, maar als hij eenmaal lekker nat is en uit de slang mag drinken is hij ontzettend blij. Soms heb ik zelfs het idee dat hij wil gaan liggen op het plein om in het waterplasje te gaan rollen...

En het gekste; hij vindt het héérlijk om zijn hoofd naar beneden te doen en water vanaf zijn nek over zijn hoofd te laten stromen... Tja, verschillen moeten er zijn hè!

Het wassen hoef je trouwens níet te doen om ze schoon te krijgen... Na het wassen gaan ze zo snel mogelijk in het zand liggen rollen, zodat ze eruit komen te zien als een kroket vol met paneermeel... Dat doen ze niet één keer, maar minstens 3 keer. Van achter tot voor onder het zand, volgens mij zelfs in hun oren... Het zou me niet verbazen als nijlpaarden ook verre familie van paarden zouden zijn, want zet Patent in een rivier en hij is een gevlekt nijlpaard. Alleen de vele kilo's ontbreken nog!

Bitloos met bit

Sinds een tijdje (paar jaar) rijden wij met Voltrack bitloos in het bos (zie: Dr. Cook). Patent heb ik in de zomer ook bitloos, maar in de winter is meneer helaas zo enthousiast dat ik me er niet helemaal prettig bij voel om bitloos te gaan.

Na alweer een hele tijd mét bit te hebben gereden op Patent, besloot ik vandaag weer eens bitloos te gaan. Maar, om niet teleurgesteld te zijn en toch lekker te rijden, ik ging óók met bit.

Met twee teugels rijden is nooit echt mijn talent geweest, maar op deze manier kon ik weinig fout doen. Eigenlijk het gehele trainingsrondje heeft de teugel van het bit in een boogje gehangen. Patent was ontzettend braaf en enthousiast, schoot wel een paar keer opzij maar luisterde keurig naar mijn hulpen.

Wellicht ziet hij de volgende keer, als ik écht zonder bit ga, wel zijn kans om lekker gek te doen. Maar ik denk dat hij ook dan zich goed zal gedragen. Heerlijk om mijn politiepaardje weer na een winter met frissigheden terug te hebben!

Mijn kleine kerel

Het is altijd zo moeilijk uit te leggen. Met zowel Voltrack als Patent heb ik een band. Maar deze zijn totaal verschillend. Houden van doe ik van beide evenveel.
Met Patent heb ik vooral veel pech gehad, en met Voltrack heb ik een soort band gekregen door de vele kilometers die we nu samen hebben afgelegd.

Eindelijk na zijn logeerpartij was Patent daarstraks weer aan de beurt. Ik ging hem even longeren zonder longe. Hij loopt dan in principe los door de bak, maar heeft wel touwtjes (van Lammert Haanstra) om en luistert ontzettend goed naar mijn stemhulpen.
Voordat ik hem helemaal optuigde deed ik alleen een longe om zijn nek en liet ik hem op deze manier om mij heenlopen. Met Voltrack heb ik het weleens geprobeert, maar die stopte gewoon met lopen. Terwijl Patent na een tijdje het idee begreep en braaf om me heen ging draven, met zijn ene oor strak op mijn gericht.
Het geeft zo'n geweldig gevoel als je zoiets kunt met je paard. Dat het paard zich niet meer focust op de omgeving, maar zich compleet concentreert op jou.

Uiteindelijk ná het longeren nam ik hem mee met een touw om zijn nek naar een aantal enge dingen op het terrein. Braaf en vol vertrouwen liep hij achter mij aan, overal langs. Misschien heb ik wel het verkeerde paard mee terug genomen van de Kossack Stud... Toch knap dat ze nog zo'n vlekkenpaard gevonden hebben.
Nee, Patent is gewoon een geweldig paard. Zolang je hem uitdagingen biedt, wil hij ook met je werken en spelen. Zo nu en dan wil hij graag spelen, dan speel je een beetje met hem mee. En soms wil ík spelen, en dan speelt hij dolgraag mee.

Er bestaat niets mooiers dan spelen met je paard!

De wereld na 125 km

125 km - 27 Mei 2006

Eindelijk heb ik dan weer tijd en energie om een blog te schrijven over de wedstrijd van afgelopen zaterdag!
Het waren een paar vermoeiende, heftige en spectaculaire dagen... Met een geweldig resultaat!

Vrijdagavond kreeg Voltrack van de veterinairen toestemming om aan de start te verschijnen en zaterdagochtend om half 7 was het dan zover! Met een klein groepje paarden reden we de schemerige Veluwe op.

De wedstrijd ging behoorlijk goed. In de eerste twee vetgates boden we telkens bijna meteen aan.
We hebben in de 2e vetgate besloten dat Marjolijn (de Rooy) Voltrack bij de volgende veterinaire keuringen zou voorbrengen. Doordat ik ook wat moe begon te worden kon ik hem niet meer zo mooi actief voorbrengen waardoor er een groter risico was dat hij onterecht zou worden afgekeurd.
Ik was telkens ook behoorlijk zenuwachtig voor de keuringen, en kon dit ook zo niet overbrengen op het paard.

Na de 3e vetgate had ik voor mijn gevoel niets meer te verliezen. We waren nog nooit zo ver gekomen en Voltrack was nog steeds goed. Het laatste rondje hebben Linda (de Vos) en ik er goed op gelet dat we het tempo erin hielden, omdat we wisten dat we anders helemaal zouden inzakken qua snelheid. Voltrack is ook extra veel gegroomd in het laatste rondje omdat hij duidelijk moeite had zijn warmte nog goed kwijt te raken.

Uiteindelijk vond ik de nakeuring doodeng. Ik was ontzettend bang dat Voltrack na al die kilometers nog afgekeurd zou worden. Maar toen ik Marjolijn met hem zag wegdraven wist ik dat er nog maar een héél kleine kans was dat hij afgekeurd zou worden.

We hebben de 125 km voltooid met een snelheid van 12,46 km/h en hiermee zijn we 2e geworden in het Young Rider klassement en was ik de eerste Nederlandse Young Rider. Helaas bestaat het Jeugdkampioenschap dit jaar níet, dus kreeg ik de titel niet. Maar ach, daar deed ik het ook helemaal niet voor!

Zoals jullie begrijpen ben ik apetrots op Voltrack. Er zijn nog een hoop verbeterpunten, maar we hebben deze keer voldaan aan onze doelstelling, namelijk uitrijden!

Voorproefje

Zojuist had ik dressuurles. Aan het begin van de lente is de bak weer eens helemaal glad getrokken en doorgeploegd door een loonbedrijf, en daar had ik nu profijt van. Want de bak was nog maar nauwelijks modderig!

Helaas kwam er precies tijdens de les een enorme hoosbui naar beneden. Binnen enkele minuten was ik helemaal doorweekt en sopte ik in mijn zadel. Ik had niet meer echt grip op de teugels en Voltrack liet ook duidelijk merken dat hij eigenlijk met zijn kont naar de regenrichting wilde gaan stilstaan, of nog beter... Naar binnen! Toch zijn we nog even doorgereden, want opzich kon het nog best. Laten we het maar als een voorproefje voor Zaterdag zien...

Gelukkig heb ik dan een regenbroek (jaja, speciaal om mee paard te rijden!) en ben ik ook psychisch alvast íetsje voorbereid (naja, 10 uur door de regen rijden... daar bestaat geen 100% voorbereiding voor. Maar íets is altijd beter dan níets!).
Ach, het is maar een buitje zullen we dan maar denken!

Op het droge oefenen

Jaja, ook vlak van tevoren wordt er geoefend. Nu vraag je je vast af hóe je dan nu nog kunt oefenen, aangezien ik al had verteld dat er géén lange ritten meer worden gereden vlak van tevoren.

Vandaag heb ik met Maite (vriendin die gaat groomen) nog even een paar dingen geoefend met Voltrack. Ten eerste hebben we hem even een paar keer onder de partytent gezet om te kijken of hij dat nog altijd makkelijk doet. Het kan namelijk zijn dat we op de wedstrijd in de vetgate hem onder de partytent willen hebben (tegen de regen óf om schaduw te creëeren). Na even de partytent besnuffeld te hebben liep Voltrack er zonder problemen onder, gelukkig!
Daarna hebben we geoefend met slushbottles aangeven in draf. Zodat ik niet bij alle groompunten hoef te stoppen, aangezien je dan helemaal uit je ritme wordt gehaald. Het aangeven vond Voltrack wel een beetje raar, maar na een aantal keren het gedaan te hebben had hij er geen problemen meer mee.
En het allerlastigste/belangrijkste voor Voltrack: rondlopen met een deken die tot zijn sprong hangt. Hij vindt het namelijk best spannend als de deken tegen zijn benen aan waait etc. In het begin wilde hij de deken niet eens op, maar toen we dat eenmaal voor elkaar hadden wilde hij wel voorzichtig wat pasjes zetten. Na ± 5 minuten te hebben rondgestapt (eerst ernaast en daarna erop) deden we de deken weer af om 'm nog een paar keer op en af te doen. En dat ging opeens allemaal zonder problemen! Zelfs de deken opdoen terwijl ik erop zat was geen probleem meer! Voltrack bewees maar weer eens dat hij een slim paard is.

Nu nog een paar keer met de deken rondlopen en hij vindt het zaterdag doodnormaal!

Dromen

Het is al bijna zo ver. Nog maar 5 dagen en ik heb er (hopelijk) 125 km opzitten!

Momenteel gaat er geen dag voorbij dat we het hier thuis níet over de wedstrijd hebben, allerlei dingen worden nog gecontroleerd, de route wordt nog eens doorgenomen en we bedenken allerlei verschillende scenario's die kunnen plaatsvinden.

Mijn vader vertelde weleens over een hardloper, die zei 'Voordat ik een marathon werkelijk ga lopen, heb ik hem al vele malen in mijn hoofd gelopen.' En ik denk dat dat ook heel erg belangrijk is. Het moet (bíjna) zo zijn dat ik de wedstrijd kan dromen.
Bij ons wordt nu nog even nét de puntjes op de i gezet, dingen nog vlak van tevoren gekocht, dingen bedacht die mee moeten en ook regelmatig een stuk van de wedstrijdtactiek doorgesproken. Het moet zo zijn dat als er íets fout gaat, we weten dat we er alles aan hebben gedaan.

En, heel erg belangrijk, elke dag weer bewijst Voltrack aan mij dat hij er klaar voor is. Hij is fit, kijkt wakker uit zijn ogen en heeft flinke looplust. Ja, ik denk dat we maatjes zijn. Ik denk dat ik hem nu kén, goed genoeg om met hem deze uitdaging aan te gaan, goed genoeg om te zien of het goed gaat of niet.

Voltrack en ik vandaag.

Zaterdag zullen we het allemaal weten! Mocht je benieuwd zijn hoe we het gaan doen, op www.fasnatrail.nl kun je tijdens de wedstrijd zien waar de ruiters zich bevinden.

Dressuur, een onmisbare training

Waarschijnlijk wordt er vaak onderschat hoeveel er eigenlijk nog met een endurance paard moet worden gedressuurd. Zeker als je wedstrijden van boven de 80 km wil gaan rijden is het erg belangrijk dat het paard goed soepel is door zijn lijf.
Als je erover na gaat denken hoeveel passen een paard in een endurancewedstrijd maakt, begrijp je wel dat het van essentieel belang is dat het paard zo recht mogelijk en zo soepel mogelijk is.

Toen Voltrack bij ons kwam had hij een korte tijd op de renbaan gelopen. En aangezien hij sowieso niet erg soepel vanzichzelf is in zijn rug, was hij toen behoorlijk stijf... en scheef. Na 6 jaar training is hij behoorlijk recht geworden, een stuk sterker en zonder meer soepeler.
Vroeger duurde het zeker een halfuur voor Voltrack eindelijk een beetje normaal kon lopen en niet alleen maar in het verzet kwam in de bak. Tegenwoordig is hij na een kwartier al aardig warm en is het niveau van het warmrijden ook een stuk verbeterd. Van alleen maar protesteren naar nog hier en daar niet goed naar het been luisteren en wat te diep lopen.

Ja, de dressuur heeft ons zeker een stuk vooruit geholpen en Voltrack heeft me ook laten inzien hoeveel je een paard ermee kunt verbeteren. Endurance is dus geen ontwijking van dressuur, maar zorgt voor een ander doel in de dressuur.

Klapperende wegwijzers

Mijn beenhouding op het paard is mijn slechtste punt. Na 9 jaar rijles kan ik nog steeds mijn benen niet stilhouden...

Het probleem is een beetje dat ik op Voltrack altijd behoorlijk veel moet drijven, en op Patent juist weer heel erg weinig. Op deze manier zit ik óf mijn been er vanaf te houden, óf ben ik continu bezig een paard voorwaarts te houden. En ik kan je vertellen, dan krijg je niet echt de tijd om je beenhouding te verbeteren.

Maar de laatste tijd lopen de paarden allebei aanzienlijk beter. En dús is het tijd geworden om die klapperende benen, met prachtige wegwijzers onderaan, eens flink aan te pakken. Ik probeer nu elke keer als ik ga dressuren op een van de paarden tijdens het warmrijden goed op mijn beenhouding te letten.
En vandaag liep Patent zo braaf dat ik het zo lang mogelijk vol ben blijven houden, óók toen we allang echt serieus aan het werk waren.

Ach, het is juist het leuke van het paardrijden (of misschien zelfs van het leven) dat er altijd weer dingen zijn die je kunt verbeteren. Zoals IJsbrand Chardon eens zei: Het plafond zul je nooit bereiken, maar je kunt er altijd naar blijven streven.