Nog 125 wachtenden voor me

Hoe graag ik het ook wilde en hoe ontzettend perfect het was geweest, ik moet nog een jaartje wachten voor ik onbeperkt de banen van ULTC Iduna mag betreden.

Begin Juni had ik me ingeschreven en sindsdien heb ik alleen maar kunnen hopen dat ik volgend seizoen mezelf een lid van Iduna kon noemen. Dat zou namelijk betekenen dat ik met Arthur, en ook de rest van zijn familie, voortaan heerlijk zou kunnen tennissen op het gezellige tennispark van Iduna. Een ideale situatie dus, die helaas in 2009 nog niet werkelijkheid wordt.
Nu de datum naderde waarvoor ik mijn lidmaatschap bij mijn huidige tennisvereniging moet opzeggen besloot ik maar eens te informeren hoe ik ervoor stond. En het is wel duidelijk: ik heb geen schijn van kans.

Er zijn namelijk nog ruim 125 wachtenden voor mij...

Dus ga ik maar een jaartje bij TC de Uithof tennissen en hoop ik dan in 2010 eindelijk onbeperkt de gravelbanen van Iduna te mogen betreden!

Schrijven zonder plagiaat te plegen...

Zo, the pressure is on.

Vanaf volgende week heb ik nóg een werkgroep, dus dat betekent: meer werk! Het is een extra werkgroep van MDE (Multidisciplinaire Economie), omdat ik daarvoor over een paar weken een paper moet schrijven. In deze extra werkgroep focussen we hierop, we gaan onze writingskills oefenen. En voor volgende week betekent dat dat we allemaal een essay van 600 woorden moeten schrijven over milieuwetgeving vs. economische groei.

En bij het schrijven van een essay komt meteen weer een leuke uitdaging de hoek om, zorgen dat je geen plagiaat pleegt! Afgelopen dinsdag kregen we er alles over de horen in een hoorcollege. Het kwam er uiteindelijk op neer dat je het echt niet moet doen, dat het een doodzonde is. Maar wow, hoe je die bronvermelding moet doen! Best ingewikkeld allemaal.

Nog altijd vind ik schrijven leuk hoor, maar ik denk toch dat ik het voornamelijk ga houden bij de teksten die ik schrijf voor mijn plezier. Ik zie maar even af van publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift...

Hoorcolleges en werkgroepen

En dan opeens is het zover, je bent student. Afgelopen maandag werden we meteen het diepe ingegooid. We begonnen met twee hoorcolleges en kwamen erachter dat we eigenlijk al heel veel moesten doen/gedaan moesten hebben. Als je nog geen idee hebt hoe het is om te studeren, lijkt het de eerste paar dagen heel veel en heel chaotisch.

Met bijna 300 man zitten we bij hoorcolleges, Dinsdag paste het eigenlijk niet eens goed in zaal 004 op Drift 13 vond ik. Mensen die te laat waren moesten verplicht ook nog gaan zitten, dus moest íedereen weer gaan staan zodat ze ergens in 't midden nog op een plekje konden gaan zitten... Niet zo tof van dat universiteitsmannetje vond ik. En verder bleek ook dat vrolijk alles in het engels is... Vragen die je moet maken voor de werkgroepen, m'n wiskundeboek én de hoorcolleges. Fijn. Vooral aangezien ik nu al die begrippen in 't engels niet ken... Maar dat went vast snel.

Na één weekje studeren kan ik zeggen dat het me best bevalt. Door de introductieweek ken ik al best wat mensen, dus is het ook al meteen gezellig. Verder is het nu allemaal wat duidelijker wat ik voor welk vak moet doen. Alleen heb ik nog géén idee hoe de tentamens zijn en hoe ik die ga maken. Hopelijk lukt het allemaal prima.

In ieder geval vind ik het studeren een hele leuke nieuwe wending in mijn leven!

Introweek van Economie

Na drie maanden vakantie gevierd te hebben begon maandag weer (voorzichtig) het ware leventje. Om 10 uur zat ik bij het Janskerkhof in Utrecht samen met de andere eerstejaars Economie studenten van de Universiteit Utrecht in de collegebankjes. Onze introductie week begon!

Ik heb de afgelopen vijf dagen heel veel leuke dingen gedaan en ook heel veel leuke mensen leren kennen. We hebben in groepjes tegen elkaar gestreden om uiteindelijk er met een appeltaart vandoor te gaan. Helaas greep ik met mijn groepje nét naast de trofee: we zijn tweede geworden.
Verder zijn we bij bedrijven langsgeweest (KPMG, van Lanschot, FGH bank etc), hebben we een wiskundetest gemaakt en hadden we donderdag een heel leuk eindfeest in 'The Jam'.

Overmorgen begint het dan werkelijk. Dan zal ik de boeken die ik gisteren aangeschaft heb moeten open slaan en mijn hersens weer moeten inschakelen. Per blok (ongeveer 8 weken) hebben we twee vakken, in het eerste blok zijn dat 'Multidisciplinair-economische benadering van Economische groei' (een hele mond vol) en een gouwe ouwe: Wiskunde.

Nu ik in de afgelopen dagen veel leuke mensen heb leren kennen heb ik nog meer zin het komende jaar. Ik weet zeker dat het een gezellige, spannende tijd gaat worden. Jammer dat we ook nog eens hard moeten leren, maar er blijft vast nog wel genoeg tijd voor gezelligheid!

OV

Nu 1 September nadert voel ik me steeds meer een studente. Zondag lag er een brief van de Universiteit op mijn te wachten met daarin mijn studentenpas en gisteren heb ik mijn OV opgehaald bij het postkantoor.

Voor de man achter de balie was het routine, ik vond het geweldig. Hij vroeg mij om een ID of paspoort, 2 pasfoto's en de 'afhaalbrief'. De ene pasfoto knutselde hij 'in' mijn OV en de andere plakte hij op een aanvraag voor een OV-chipkaart.
Ik moest nog een paar dingen tekenen en toen kon ik wat hem betreft alweer vertrekken. Mét mijn Week-OV!

Dus, je kunt je beter doordeweeks niet meer vertonen in het openbaar vervoer rondom Utrecht. Dat kan ik vanaf nu kosteloos onveilig maken!

Thuisleventje inhalen

Zo, ik heb eens even een grote inhaalslag gemaakt met mijn leven @home. Want in die twee weken zijn er natuurlijk nog meer brieven van de Universiteit gekomen, hebben de paarden een mooie grasbuik gekweekt, hebben Laudine&ik niet getennist en heb ik héél veel gemist van wat mijn lieve vriendinnetjes uitgespookt hebben. Mijn mailbox puilde uit, een enorme lading aan gezellige mailtjes van die lieve meisjes.

In Renesse was het heerlijk rustig en hoefde ik niets. Vandaag heb ik even het tegenovergestelde gedaan: lekker chaotisch een heleboel gedaan... Paardgereden, mailtjes gestuurd, getennist, koffer uitgepakt...

Mijn gewone leventje is toch ook heerlijk. Lekker chaotisch en lekker vol. Ik kan niet wachten tot ik ook ben begonnen met studeren!

Uitwaaien in Renesse

Voor Arthur is het traditie, al vele zomers achter elkaar verblijft hij twee weken met wat familie in een vakantiehuisje in Renesse. Voor mij was het de eerste keer.

Op Zondag 10 Augustus vertrok ik met Arthur en een goede vriend van hem, Joeri, naar Renesse vanaf Utrecht CS. Pauline (Arthur's moeder), Leo (z'n stiefvader), Heleen (z'n zus) en Rogier (z'n broertje) gingen met twee volgepakte auto's erheen.
Vanaf het treinstation Goes zijn we met z'n drieën naar Renesse gefietst, waar we Zondagavond aankwamen.

En toen was het écht vakantie.

We zijn vaak naar het strand geweest. Het strand van Renesse is heerlijk, het loopt heel vlak af waardoor je de zee 'in' kunt wandelen. Ook hebben we er heerlijk gezwommen, warme Chocolademelk gedronken bij strandpaviljoen 'De Zwaluw', hebben we liggen luieren op strandlakens in de zon, zandkastelen gebouwd die zo groot waren dat het 'Strandbeheer' zich ermee bemoeide, hebben we gevoetbald en zijn we heerlijk uitgewaaid.


De allerregenachtigste dag besloten we Renesse te ontvluchten en zijn we met z'n allen naar Middelburg gegaan. Daar hebben we een beetje gewinkeld en eindigden we met z'n allen in de meest briljante boekhandel die ik ooit gezien heb. De Drvkkerij. Als ze daar het boek wat je zoekt niet hebben, bestaat het niet. Een enorme boekhandel met vrolijke inrichting waar je je dagen lang zou kunnen vermaken.

We hebben spelletjes gespeeld. Van duizenden tot 'Union Pacific'. Opeens waren we allemaal spoorwegbarronnen van Amerika. De een bouwde wanhopig voor rood en de ander probeerde met groene treintjes de gehele VS te doorkruisen.

En verder zijn er hele boekenplanken af gelezen. Op regenachtige dagen doezelden we weg achter ons boek in een luie stoel in het huisje en op zonnige dagen zaten we buiten in tuinstoelen te genieten van de literatuur die we meegenomen hadden.

Het was gezellig, relaxt en leuk, ik ga graag nog een keer terug!

- foto album -

Feelgood en mooie kleren

Natuurlijk behoor ik ook tot de generatie vrouwen die Sex and the City aanbidt. Ik heb ook (bijna) alle afleveringen gezien en altijd vol meegeleefd met Samantha, Charlotte, Miranda en Carrie. Dus er bestond ook geen twijfel over of ik de film zou gaan kijken.

Een hele tijd kon ik telkens niet, dus gingen mijn zus en ik pas gisteravond erheen. En het was heerlijk. Prachtige kleren en heerlijke teksten. Het blijft gewoon een top serie - die nu vervolgd is met een topfilm.

Een klein detail wat ik ontzettend leuk vond - en volgens mij niet zoveel mensen opgevallen is - Carrie draagt één riem een aantal keer bij verschillende outfits. Voor mij een kleine opluchting, ze hadden wel geprobeerd een echt mens van haar te maken die dingen opnieuw en opnieuw combineert.

Een heerlijke film met een geweldig detail dat het allemaal nog veel leuker maakt!

Kanoën

Een paar dagen geleden kreeg ik van Maite een smsje. Of Arthur en ik samen met haar en Mirjam gingen Kanoën op de Kromme Rijn.

Nu moet je eerst even iets weten, een paar jaar geleden ben ik met school op een kano-kamp geweest waar we ongeveer 14 km per dag moesten kanoën. Mét al onze bagage. Je kunt je voorstellen dat je het kanoën dan na een paar dagen wel écht gezien hebt en wel leukere dingen weet om te doen. Dus sinds dat kamp heb ik een soort 'afkeer' van kanoën.

Maar ach, dit was maar een middagje en het zou sowieso gezellig zijn. Dus vertrokken we vrijdag gezellig met z'n allen naar het kanoverhuurplekje. De kano's gingen te water en wij stapten in in de wiebelige bootjes. De volgende paar uur hebben we heel veel gelachen en was het ook ontzettend gezellig. Een béétje vermoeiend, maar dat is juist wel leuk toch?

Conclusie: kanoën is best leuk, zolang het maar voor een dagje is!

Open Toernooi

Arthur tijdens zijn eerste wedstrijd

Deze week is het Open Toernooi van mijn tennisvereniging. Ikzelf doe - als echte beginneling - nog niet mee, uit angst voor een ware afslachting. Arthur deed wel mee. Zowel in de Heren enkel 5 als de Gemengd dubbel 5. Maandag moest hij in de hal zijn eerste enkelpartij spelen aangezien het hard regende. Hoewel hij vantevoren de hal vreesde vanwege de bodem die veel sneller speelt dan de normale banen, heeft hij toch netjes gewonnen.

Gisteren kon er wel op de banen gespeeld worden en kwam Arthur twee keer aan bod. Eerst in de dubbel en 's middags mocht hij in zijn eentje. In allebei de partijen zou hij een sterke tegenstander treffen, dus hoopte hij in ieder geval één van de twee partijen te winnen. Helaas is dat niet gelukt. In de dubbel was de eerste set al snel voor de tegenstander. In de tweede set werd het nog heel spannend en kwamen ze tot 7-5 voor de tegenstander. De laatste game duurde een eeuwigheid en hebben de tegenstanders wel tien matchpoints gehad. Helaas konden ze het dan uiteindelijk ook werkelijk afmaken en moest Arthur samen met zijn dubbelpartner Willemijn na de eerste ronde het toernooi al verlaten.

Arthur 's middags tijdens zijn enkel-partij

Slechts een halfuur later moest Arthur alweer op de baan verschijnen. Nog wat moe van de vorige wedstrijd mocht hij gaan spelen tegen iemand die een heel stuk sterker was dan hij (voor de tennissers onder ons: een 4.4 terwijl Arthur 5.2 is). Weer een mooie wedstrijd. Helaas had Arthur niet genoeg energie meer om er nog een drie setter van te maken.

Ondanks dat hij niet gewonnen heeft, de partijen waren heel leuk om naar te kijken - bij de dubbel werden Arthur en Willemijn veel aangemoedigd en werd er op nagels gebeten langs de kant - en heeft hij ook best lekker gespeeld.

Woorden, zinnen, boeken.

Zelf schrijven vind ik heerlijk. Ik vind het ook heerlijk om andermans schrijfresultaten te lezen. Ik ben een echte boekenfanaat en nu het vakantie is komt dat weer helemaal tot uiting. Van de week heb ik mijn boekenplank opnieuw geordend, op alfabet van de auteurs. Eerst stond het een beetje soort bij soort. Het was heerlijk om al die boeken er even uit te halen en te bekijken, al die boeken met een ander verhaal. Hardback, paperback, oud en nieuw... Ooit las ik ergens een prachtig citaat, de naam van de geciteerde man is mij helaas alweer ontglipt, 'Aan een boekenplank kun je het karakter van de eigenaar ontlezen'.

De boeken op mijn boekenplank die mij het meest 'dierbaar' zijn:

1. Isabell Allende - Zorro
Een dik boek, hardcover. Aan de binnenkant van de kaft een mooie kaart van de reizen van Diego de la Vega, Zorro. En het verhaal, prachtig! Echt een spannend, meeslepend levensverhaal. Over Zorro was al zoveel geschreven en verteld, toch krijgt Isabell Allende het voor elkaar om een geweldig, adembenemend verhaal te schrijven. Ik weet zeker dat ik het nog een keer ga lezen en dan net zo erin op zal gaan als de eerste keer.

2. Astrid Lindgren - Michiel van de Hazelhoeve
Een kinderboek ja. Een geweldig kinderboek. Ik ben opgegroeid met dit boek. Avonden lang las mijn moeder me voor uit dit boek, sommige verhalen heeft ze misschien wel vijf keer voorgelezen. En 's ochtends las ik zelf ook nog even erin. Het verrijkte mijn fantasie en opende mijn ogen voor avontuur. Een boek dat ik nooit weg zal doen.

3. Elizabeth Gilbert - Eten Bidden Beminnen
Ik ben pas op 1/3 van het boek en vind het nu al helemaal geweldig. Ik had het te leen van een vriendin, maar heb vanochtend ook maar een eigen exemplaar gekocht. Ik vind sommige stukken, sommige woordkeuzes, perfect. Ik vind het ongelooflijk knap hoe Gilbert haar lezer enorm dichtbij haarzelf heeft laten komen. Het getuigt van lef, van zelfkennis en van geweldige schrijfkunst.

4. Arthur Japin - Een schitterend Gebrek
Een prachtig verhaal vond ik het. Een sprookje voor volwassenen. Je merkt dat Japin elk woord zorgvuldig heeft gekozen, gewogen op een gouden schaaltje. Niet dat ik altijd zulke 'precieze' boeken wil lezen hoor, maar in dit boek is het perfect. Trouwens, 'De Zwarte met het Witte Hart' - ook van zijn hand - vind ik mogelijk nog een beter, mooier boek. Maar die mag ik hier niet noemen want die staat (nog) niet op mijn eigen boekenplank.
5. Louis Couperus - De Stille Kracht
Dit boek heeft voor mij bijzondere waarde omdat het mijn ogen heeft geopend voor een aantal dingen. Allereerst heeft het verhaal mijn ogen geopend voor het leven ten tijde van het Kolonialisme. Maar ten tweede heeft dit boek 'de volwassenwording' van mijn literaire smaak in gang gezet. Toen ik het las zei ik tegen iedereen die het horen wilde dat het 'een verschrikking van een boek' was. Een maand later besefte ik me dat het toch een knap staaltje schrijfkunst was...

Verder zijn er nog een paar boeken die mij ook zeer waardevol lijken, maar ik nog niet gelezen heb. Zo staat 'Duizend Schitterende Zonnen' van Khaled Hosseini nog te wachten tot ik het lees en heb ik vandaag uit de boekenkast van Jongerius 'Alle namen' van José Saramago meegenomen terwijl ik terugdacht aan het prachtige 'Stad der Blinden' van hem.

Zoals je al hoort, ik wordt enthousiast van boeken en kan niet ophouden erover te praten. Vandaag liep ik nadat ik mijn trotse aankoop had gedaan ook niet meteen Jongerius uit, maar bleef ik nog even praten met de verkoopster... Over al die o zo heerlijke boeken.

Internet aan de keukentafel

Het leek me ontzettend relaxt, overal kunnen schrijven. En wel meteen op een computer, dus niet op wegvliegende blaadjes waar heel veel op gekrast moet worden.

En nu kan ik dat eindelijk!

Ik heb vanochtend met mijn vader een laptop uitgezocht bij de mediamarkt. Het is wel even gek hoor, aan de keukentafel zitten en gewoon internet hebben. Zónder snoertjes. Oh en als je toch niet lekker zit? Gewoon optillen en op de bank gaan zitten, het internet is er nog steeds!

Voor de meeste Nederlanders vast niets nieuws, maar ik vind het een geweldige - net ontdekte - vrijheid. Ik zie het al helemaal voor me, mijn laptop mag me straks ook vergezellen naar college enzo.

Ik ben helemaal in mijn nopjes! Dat wordt lekker schrijven en bloggen, everywhere!

Hét papiertje...

Toen ik voor het eerst het Jordan binnenliep, als groep8-er, voelde ik me er thuis en wilde ik er graag na de zomervakantie terugkomen. Nog geen idee had ik ervan hoe het zou voelen om het Jordan weer te moeten verlaten. Ook dacht ik nog totaal niet na over dat diploma wat ik kon krijgen.

Nu ben ik 18 en aankomend student. Nu heb ik mijn examens achter de rug, de uitslag is bekend en na gisteravond heb ik zelfs hét papiertje, mijn diploma, binnen. De afgelopen maanden zijn er veel laatste keren geweest. De laatste keer les, het laatste schoolexamen, het laatste Centraal examen, de laatste keer zitten op ons bankje... En gisteren dan voor het laatst als Jordanleerling op school. Het laatste praatje van mijn mentor... En het voelde ook alsof ik de leraren voor het laatst zag.

Voor de diplomauitreiking hebben we nog even een traditioneel potje voetbal gespeeld tegen de leraren. Ik heb alleen de eerste tien minuten meegedaan, maar dat maakt niet uit. Als meisje heb ik mijn plicht gedaan! En - helaas voor de leraren - we hebben met 2-1 gewonnen! Dus ook de laatste teamprestatie van de Eindexamenklas van 2007-2008 was succesvol.

Ik heb met veel plezier mijn handtekening onder mijn diploma gezet. Het voelde gek, opeens was het klaar. Opeens besefte ik me hoeveel ik veranderd ben sinds het moment dat ik voor het eerst het Jordan inliep. Ik sta sterker in mijn schoenen, ben socialer, geduldiger en volwassener geworden. Op het Jordan ben ik uitgegroeid van een klein meisje tot een jonge volwassene.

Na de zomervakantie ga ik weer ergens anders 'naar school'. Gelukkig heb ik daar net zoveel zin in als ik zes jaar geleden had om naar het Jordan te gaan. Ik ben benieuwd waar ik in de komende jaren tot zal uitgroeien...

Zon, zee... Zomer!

@Boulevard van Calella

Daar ben ik weer! Terug uit het verre Zuiden!

Twee keer 20 uur in een bus overleefd en verder acht dagen genoten van het leven in het Spaanse Calella. Een stuk bruiner dan vorige week en wat kleren en accessoires rijker.

Het was een heerlijke vakantie waarin ik héél veel gedaan heb met mijn vriendinnetjes. Een kroegentocht in Calella, op het strand gelegen, ijsjes gekocht, kleren gekocht, afgedongen voor een shirt van FC Barcelona, gegeten bij echte spaanse restaurantjes, EK voetbalfinale gekeken met spanjaarden (én duitsers), Sagrada Familia+Parc Güell gezien (Barcelona was maar een uurtje met de trein!), geshopt op het Ramblas (@ Barcelona), gelezen in de schaduw van spaanse Platanen, een nachtwandeling op het strand gemaakt, Kingsen, gezwommen in het zwembad van het hotel, in de zon gelegen, in de zee gezwommen, foto's gemaakt, crepes gegeten, een avondje naar Lloret geweest... En vast nog veel meer dingen die ik nu even niet allemaal kan bedenken.

Het was heerlijk, het was geweldig. Met z'n tienen hebben we Calella tot onze zoveelste thuishaven gemaakt.

Natuurlijk miste ik wel wat van thuis; de paarden, m'n ouders, m'n zus... Er was echter één iemand die ik echt heel erg heb gemist... Arthur. Dus ik vond het niet héél erg om weer thuis te zijn. Dit is mijn plekje, mijn leven.

En natuurlijk heb ik ook heel veel foto's gemaakt. Zie het foto album.

Out of the country

Een halfjaar geleden ongeveer besloten we - ik en mijn vriendinnetjes - dat we na onze examens met z'n tienen ergens heen wilden. Nadat we in kaart hadden gebracht wanneer íedereen kon (er was precies één week dat het mogelijk was!) hebben we gekeken wáár we dan heengingen. En uiteindelijk kwamen we uit bij Calella.

Morgen om half 12 vertrekken we met een bus van Gogo richting de zon, om tien dagen lang met z'n tienen heel veel te beleven en heel veel plezier te hebben.

Na de vakantie zal ik natuurlijk laten weten hoe 't was en zal er ook geen gebrek aan foto's zijn denk ik. Maar de komende tien dagen zal er niets worden gepost op mijn blog.

Adíos lectores!

Een eigen camera!

Op het examenfeestje van Arthur had ik de nieuwe camera van mijn ouders geleend en ik was na één avond al verslaafd aan het ding. Geweldige foto's terwijl je niet meer hoeft te doen dan op 't knopje drukken. En hij past ook nog eens prima in je zak!

Ik was zó verslaafd aan het ding, dat ik er gisteren zelf ook een besteld heb. En vandaag werd 't pakketje al bezorgd! Ik was al bang dat ze niet zouden leveren in het weekend, maar gelukkig wel! Nu kan ik eindeloos foto's gaan schieten met mijn eigen baby-Canon!

De eerste foto's heb ik al gemaakt, toen Laudine en ik op het terras genoten van onze zelfgemaakte, heerlijke Cosmopolitan.

Beware, vanaf nu zal mijn blog overvuld worden met foto's, gemaakt met mijn geweldige camera!

Arthur's Examenfeest

Arthur en ik met onze ouders

Donderdagavond had ik bij mij thuis al mijn feestje. Het telefoontje moest nog komen, maar daar hoefden we met feesten niet op te wachten. Heerlijk gebarbecued met vrienden, 'familie' en buren. Alle mensen bij elkaar waar ik de afgelopen 18 jaar zoveel van geleerd heb en die mijn leven gemaakt hebben tot wat het nu is. Best bijzonder vond ik.

Gisteravond gaf Arthur zijn examenfeestje. Weer een heerlijke avond gehad met vrienden en zijn familie. Ook Arthur is met een prachtige eindlijst geslaagd, dus dat was het vieren meer dan waard!

Op de koelkast pronkte zijn eindlijst, met een welpie-vlag ernaast.

Het is nog altijd een gek gevoel, dat we nu gewoon klaar zijn. Maar heerlijk is het ook! Zeker omdat het een prima excuus is om gezellige feestjes te bezoeken en te organiseren!

Mijn cijferlijst

Ook al is het geen echte verrassing, ik zal het toch nog maar even melden: ik ben geslaagd voor het vwo! Gisteravond belde mijn mentor Paul om mij het leuke nieuws te vertellen en ook meteen de cijfers te vertellen. De Centraal Examens heb ik niet geweldig gemaakt. Bij veel vakken is mijn gemiddelde net wel of net niet genoeg voor een 8 op mijn eindlijst.
Maar he, ik ga niet klagen over een paar 7,4-en hoor!

Dé eindlijst:

Vak - cijfer Schoolexamen - cijfer Centraal examen - eindcijfer

Nederlands - 7.8 - 7.1 - 7
Engels - 8.6 - 6.4 - 8
Scheikunde - 7.5 - 7.3 - 7
Natuurkunde - 7.8 - 6.9 - 7
Biologie - 8.3 - 6.7 - 8
Wiskunde - 6.9 - 8.7 - 8 (had mijn Centraal Examen dus een béétje euforisch nagekeken :D)
Economie - 8.3 - 8.9 - 9

Ik sluit mijn VWO af met een gemiddelde van een 7,7. Iets om trots op te zijn vind ik!

Alain Clark in Tivoli!

Al een hele tijd geleden had ik met mijn vriendinnetjes de kaartjes besteld, láng voor Alain Clark drie 3FM-awards won en zijn nieuwe single Father&Friend uitbracht. En al die tijd hebben we uitgekeken naar 11 Juni 2008, naar het concert in Tivoli.

Gisteravond was het eindelijk zover. Alain Clark verscheen met zijn band voor ons op het podium en samen hebben ze de hele avond heerlijke muziek gemaakt. Zijn eigen liedjes maar ook liedjes als Multiply van Jamie Lidell.

We hebben lekker meegezongen, gelachen en genoten. Het was heerlijk!

Blijheid en teleurstelling

Vanavond word ik gebeld of ik geslaagd ben en krijg ik precies te horen wat voor cijfers ik heb gehaald voor mijn Centraal Examens. Maar de normering is al bekend, dus weet ik al ongeveer wat ik heb gehaald voor cijfers.

En mijn gevoel is een beetje tweeslachtig...

Ik heb voor Economie waarschijnlijk een 9 op mijn eindlijst, iets wat ik eigenlijk niet meer verwacht had! Daar tegenover staat dat ik voor bijna alle andere vakken net te laag gehaald heb voor een 8. Dus er komen een heleboel zevens op mijn eindlijst. Op zich niet erg natuurlijk, maar ééntje vind ik wel een beetje jammer. Ik kom er net achter dat het spannend word of ik wel een 8 voor Biologie op mijn eindlijst heb. Ik stond een 8,3 maar door het onmogelijke Centraal Examen is mijn cijfer flink gekelderd. Doordat de norm behoorlijk tegenvalt kan het heel goed dat ik straks gemiddeld een 7,4 heb...

Ik hoor het vanavond, op mijn examenfeestje! En feest wordt het sowieso, want het diploma is in ieder geval binnen! Universiteit Utrecht, here I come!

Studie-stuff

Nu de examens achter de rug zijn is het meteen tijd om vooruit te kijken. Het echte studeren komt eraan! Studiefinanciering, inschrijving via studielink en... inschrijven bij de SSH om een kans te maken op een leuke kamer in Utrecht.

Ik heb me nu definitief ingeschreven voor Economie in Utrecht. De eerste brief van mijn toekomstige 'school' - de Universiteit Utrecht - is al binnen. Nu nog een leuke kamer vinden ín Utrecht. Ik zou heeel graag (net zoals alle andere studenten in Utrecht :D) een kamer willen in Wittevrouwen/Buiten Wittevrouwen/Oudwijk/Tuindorp. In ieder geval aan de oostkant van het Centrum van Utrecht dus. Mocht je een leuk huisgenootje zoeken of een kamer voor mij weten, je maakt me ongelooflijk blij!

Het perfecte gala

Na alle examens konden we eindelijk weer eens een feestje vieren. Gisteravond was ons eindexamengala. En het was fantastisch.

Van tevoren hebben we gezellig met alle meisjes pizza gegeten bij Fien thuis en ons lekker opgetut. Toen we eenmaal allemaal onze prachtige jurkjes aanhadden hebben we ongelooflijk veel foto's gemaakt. We hebben geen gebrek aan plezier gehad.

En eenmaal in Club Poema hebben we heerlijk de rest van de avond en nacht gelachen, gedanst en gefeest. Het was een prachtige afsluiting van een geweldige periode op het Jordan. Het was ontzettend gezellig. Een feest waarbij je zóveel mensen kent is toch wel veel leuker dan gewoon uitgaan. En dan was iedereen ook nog eens gekomen in een mooie jurk of een mooi pak.

Met Fien, Marleen, Ella en Kenza @ Club Poema

Om ongeveer half 5 lagen Arthur en ik pas in ons bed en ben ik meteen - met mijn naar rook stinkende haar - in coma gevallen. Maar het was het allemaal waard, ik heb heel erg genoten!

Een nichtje!

Gistermiddag na mijn CSE wiskunde kreeg ik meteen nog meer leuk nieuws: het tweede kindje van mijn broer Iwein was geboren!

's Avonds zijn we nog even op bezoek gegaan om het kleine meisje te zien. Iwein vertelde dat Hasse heel erg lief is met zijn net geboren zusje en niet bij haar weg te slaan is. Het is een ontzettend mooi kindje, met al een hele bos haar op haar kleine hoofdje.
Iwein wiegde het kleine baby'tje op zijn arm zachtjes heen en weer zodat ze minder last van haar buikje had en Marte lag in bed terwijl ze gezellig kletste.

Iwein, Marte, Hasse en hun kleine kindje/zusje Rafi maken het dus heel erg goed. Ontzettend leuk om nu niet meer alleen 3 neefjes te hebben, maar ook een lief, klein nichtje!

CSE Wiskunde: de uitsmijter!

Het moment waarop ik het boekje dichtdeed en me besefte dat ik klaar was met mijn laatste, allerlaatste, examen was heel apart.

Behalve aan het einde het boekje dichtdoen hoefde ik vrij weinig te doen, het examen ging bijna vanzelf. In ongeveer 1.5 uur ben ik door mijn laatste CSE heen geracet. Helaas ben ik wel een paar keer slordig geweest, waardoor ik géén 10,0 gehaald heb voor Wiskunde. Ik heb waarschijnlijk 79 punten van de 81 punten, maar misschien nog ééntje minder. Met 79 punten heb ik een bizar hoog cijfer: tussen de 9.6 en 9.9! Maar goed, ik heb niet alle berekeningen goed nagekeken dus het kan nog wel lager zijn. Maar toch, hoog is het in ieder geval!

Ik heb dus misschien een bijna TIEN voor Wiskunde, het vak waarvoor ik het laagste schoolexamencijfer heb (6.9)! Geweldig dit, echt ge-wel-dig!

Wat een afsluiting! Ik ben zó blij!

Oh en voor wie nog twijfelt: ik ben eigenlijk wel overduidelijk al geslaagd. De eindcijfers van mijn CSE-vakken worden zoiets: Nederlands 7 of 8 - Engels 8 - Economie 8 - Natuurkunde 7 of 8 - Scheikunde 7 of 8 - Biologie 8 - Wiskunde 8 --> geen één 6 op mijn eindlijst!

CSE Engels: lekker theeleuten

Ik kon al niet meer zakken. Zelfs als ik vandaag m'n CSE Engels verschrikkelijk maakte en morgen Wiskunde verpruts. Ik heb vandaag heel rustig gewerkt en toen ik klaar was ben ik niet meteen de zaal uitgelopen. Ik heb rustig eerst mijn thee opgedronken.

Het examen was heel goed te doen, helaas ben ik halverwege wat slordig geweest dus heb ik daar veel punten laten zitten. Uiteindelijk heb ik waarschijnlijk een cijfer tussen een 6,3 en een 8,3. Perfect dus! Een 8 op mijn eindlijst voor Engels!

Nog maar één examen nu. Wel gek hoor. Morgen als ik dat mapje dichtdoe en met mijn spulletjes de gymzaal uitloop is er in feite echt een einde aan mijn tijd op het Jordan gekomen. Aan de ene kant heerlijk, lekker gaan studeren! Maar ook wel een beetje gek en jammer. Ik heb een heerlijke zes jaar achter de rug. Ik ben nog mezelf, maar ik ben ook sterk veranderd. Ik ben denk ik méér mezelf geworden.
Nog altijd ben ik een stresskip, nog altijd ben ik een perfectionist. Maar ik ben toch wel veel rustiger, zekerder geworden en vertrouw veel meer op mijn eigen gevoel, mijn eigen mening... op mezelf.

Nog ééntje!

CSE Scheikunde: over de helft!

Oh wat was ik zenuwachtig. Zou het meevallen, of juist heel erg tegenvallen? Ik had géén idee hoe ik scheikunde zou maken. Eenmaal achter mijn wiebelige tafeltje in de gymzaal werd ik weer rustig en heb ik 2.5 uur hard gewerkt aan mijn CSE Scheikunde.

Als een van de eersten - zoals altijd - kwam ik buiten en had ik er best een goed gevoel over. Ik wist heus wel dat ik hier en daar slordig geweest was, dat ik sommige dingen niet wist en dat ik dus geen tien had. Maar ik was wel zeker van een voldoende - en dus een 7 op m'n eindlijst - en ik was opgelucht. Ik was over de helft met mijn CSE's!

Een halfuur later kwam de rest van mijn klas naar buiten en zij waren duidelijk minder blij met dit examen. Ze vonden 'm moeilijk, vonden veel vragen vaag en vreesden voor een zware onvoldoende. Meteen ging ik weer twijfelen, had ik 't wel echt zo goed gemaakt dan?!

Eenmaal thuis heb ik het nog even een soort van nagekeken en denk ik dat ik een cijfer tussen een 5,5 en een 7,9 heb. Best netjes dus. Nu maar hopen dat de norm lekker hoog is en ik een 7,5 heb, een 8 op mijn eindlijst!

En nu weekend. Dat wordt hard leren voor de drie resterende examens: Economie, Engels en Wiskunde.

CSE Biologie: Chinees?

De examenmakers wilden eens wat nieuws, iets verfrissends of zoiets. Dat kan ook natuurlijk.

Om te oefenen voor mijn Biologie heb ik 2 à 3 oude Biologie examens gemaakt. Die gingen allemaal prima. De opbouw was bij allemaal hetzelfde: een grote hoeveelheid meerkeuzevragen, een paar kennisvragen en wat moeilijkere inzichtvragen (waar je dan ook veel meer punten voor kon krijgen). Bij die inzichtvragen kon je door een poging te wagen het uit te leggen altijd wel een paar puntjes scoren. Sommige meerkeuzevragen waren gewoon een kwestie van de tekstjes goed lezen.

Helaas was dit allemaal niet het geval bij het Centraal Examen Biologie 2008. Blijkbaar was er besloten dat de Biologie leerling per direct meer moest weten en beter moest zijn in het gissen naar antwoorden. Veel vragen waren op meerdere manieren te interpreteren, zodat ik me regelmatig afvroeg 'wat willen ze nu eigenlijk?' Er was een gebrek aan meerkeuzevragen en ik heb geen een echt simpele vraag om wat puntjes te scoren gevonden...

Oh en mocht je denken dat ik last had van een black-out, ik was zeker niet de enige die het examen slecht vond en de vragen ongelooflijk vaag... Bij het laks is er over dit vwo-examen verreweg het meest geklaagd, ruim 3700 keer (en ik hoop dat elke vwo-leerling die dit leest ook nog even gaat klagen).

Het lijkt me duidelijk, dat knallen wat ik van plan was is me niet gelukt en op een 8,7 hoef ik dus niet te rekenen. Mijn cijfer ligt tussen een 5,1 en een 7,1 (misschien iets hoger omdat ik heel streng gerekend heb). Hopelijk heb ik wel een 6,7 om een mooie 8 voor Biologie op mijn eindlijst te hebben!

CSE Natuurkunde: opluchting!

Van tevoren zag ik het meest op tegen dit Centraal Examen. Drie uur bikkelen, door de bomen het bos niet meer zien, rare antwoorden krijgen et cetera...

Maar het viel alles mee! Op zich ging het tentamen heel lekker, de vragen waren goed te doen en ook goed gevarieerd. Over alle onderwerpen kwam wel iets, maar er was gelukkig ook niet teveel over de onderwerpen die ik moeilijker vind (golven en trillingen bijvoorbeeld). Ik heb gisteravond het zelf een beetje nagekeken met het antwoordmodel wat online staat en vervolgens daar ook mijn cijfer laten uitrekenen.
Eén keer heb ik heel streng gerekend, mezelf alleen de punten gegeven waar ik wel 100% zeker van was dat ik ze had. Dan zou ik minimaal een 5,6 hebben.
Ook heb ik gekeken wat ik met alle twijfelpuntjes zou kunnen hebben, het hoogste cijfer wat ik kan halen is een 8,1 (dan is de norm dus ook heel hoog, maar ik denk niet dat dat gebeurd).

Dus: de kans op een 7,2 is aanwezig, maar wel redelijk klein. Waarschijnlijk dus ook voor Natuurkunde een 7 op mijn eindlijst.

Vanmiddag ga ik even echt knallen bij Biologie. Míjn vak, míjn examen. Ik ben in staat een 9 ervoor te halen en ik hoop stiekem ook dat ik boven een 8,7 zal halen. Dat zou betekenen: een 9 op mijn eindlijst. De 8 op mijn eindlijst is dus in feite al binnen voor Biologie, ik verkeer duidelijk in een luxe positie!

CSE Nederlands: the Kick-off!

Na zes jaar middelbare school, na weken hard leren, is het nu werkelijk begonnen. Gisterochtend zat ik om klokslag 9.00 keurig met mijn mede-VWO-eindexamenleerlingen van het Herman Jordan achter die kleine, wiebelige klaptafeltjes in de gymzaal. Ons eerste Centraal Examen kon beginnen!

Ik had me voorbereid op 3 uur bikkelen, op 3 uur hersenkrakers oplossen. Maar... na 1,5 uur was ik al klaar! Het Nederlands examen bestaat uit twee onderdelen; een tekst waar je vragen over krijgt en een tekst waar je een geleide samenvatting*¹ van moet schrijven. Toen ik de gymzaal verliet wist ik dat mijn samenvatting niet perfect was, aangezien ik best ruim onder het toegestaan aantal woorden zat. Er moest dus wel iets missen. Maar daar had ik vrede mee.

Halverwege het examen raakte ik nog wel even in de war van een vraag, omdat de zin zo krom was. Maar wat bleek? Er zat een ontzettend slordige spelfout in het examen Nederlands. 'Welke verband tussen...' En dat bij Nederlands...

Een halfuur nadat iedereen klaar was konden we onze examens al een beetje nakijken met de antwoorden die op internet stonden. Ik kwam erachter dat ik bij een paar vragen dom had gedaan, maar dat ik het op zich wel heel goed gemaakt heb voor mijn doen. Alle meerkeuzevragen goed, een best aardige samenvatting. Al met al ben ik heel tevreden. Nu wordt het nog spannend of ik precies wel of precies niet een 7,2 heb - wat ik nodig heb om een 8 op mijn eindlijst te hebben. De 7 is dus sowieso binnen!

Op naar de volgende, vanmiddag heb ik natuurkunde... Dat wordt wel 3 uur hersenkrakende opgaven maken vrees ik...

*1 = geleide samenvatting houdt in dat ze je een aantal punten geven die in de samenvatting moeten staan (beantwoord moeten zijn). Je hoeft dus niet álles uit de tekst te halen.

De puntjes op de i

Het is een bizarre tijd voor mij. Een heel rare manier van leren. Volgende week beginnen de Centraal Schriftelijk Examens en doe ik samen met alle andere VWO examenleerlingen mee. Momenteel ben ik natuurlijk hard aan het oefenen/leren.

Het is opeens een heel andere manier van leren, aangezien je alleen maar dingen leert waar je al een keer een tentamen over gemaakt hebt. Eigenlijk lees ik nauwelijks nog mijn samenvattingen door, ik maak zoveel mogelijk examens uit mijn examenbundel. Aangezien ik volgende week ook dergelijke vragen krijg, wil ik er zoveel mogelijk aan gewend zijn en de vraagstelling goed begrijpen. Verder ben ik van mening dat ik op deze manier ook het snelst tegen de onderwerpen aanloop die ik moelijk vind.

Mijn leertips en tips voor de examens die ik mezelf 'geef':
- goed de vraag lezen! (daar ga ik zelf vaak fout, net even te snel gelezen et cetera...)
- de tijd nemen. Niet gaan twijfelen maar dingen goed tegen elkaar afwegen
- pauzes nemen (met leren: 3/4 u goed leren en dan even 10 à 15 minuten pauze, met de examens wil ik telkens als ik merk dat mijn concentratie vermindert gewoon even een pauze nemen. Ik denk dat dat ongeveer elk uur om zo'n 5 minuten gaat.)
- Bij de bèta-vakken: als je het niet weet, zoek goed in de BINAS! Daar staat zoveel meer in dan je denkt!

Verder is voor mij het aller, aller belangrijkst dat ik rustig blijf. Ik moet me niet druk maken maar gewoon vertrouwen in de zaak houden. Maar ik moet óók weer niet te relaxt worden want dan maak ik snel slordigheidsfoutjes...
Voor mij is elk examen op zich heel goed te doen, maar het is zonde om punten te verliezen door slordigheid niet waar?!

Ik ben benieuwd wat andere examenleerlingen voor tips hebben en hoe zij momenteel aan het leren zijn!

Het Orion Ensemble wint Ale Brider prijs!

Ik zou nog laten weten hoe Pauline, Leonard en Carla het gedaan hadden op het International Jewish Music Festival...

Ze hebben de Ale Brider prijs in de wacht gesleept! Zondag was de finale en omdat ze gewonnen hadden mochten ze de volgende dag met de wereldberoemde Klezmatics optreden! Vrijdagavond was Arthur even naar zijn moeders huis gegaan om wat op te halen en zei hij al dat ze nog niet thuiswaren, wat waarschijnlijk betekende dat ze in de 2e ronde zaten. En inderdaad, ze waren door!

Zaterdagavond werden de finalisten bekend gemaakt. Er waren zes finaleplaatsen te verdelen over de 12 overgebleven ensembles. Toen de eerste vijf finalisten genoemd waren, zat het Orion Ensemble er niet bij. Gelukkig werden ze als allerlaatsten nog genoemd en mochten ze zondag weer spelen! Met hun vertolking van het stuk 'Ale Brider' hebben ze mensen zo laten genieten dat ze daar ook de prijs voor gekregen hebben, welverdiend!

Pauline, Leonard en Carla: gefeliciteerd!

Familie tennis

Terwijl we 's avonds gezellig met z'n allen in de achtertuin zaten, bedacht Arthurs vader dat we na het barbecuen nog best even konden gaan tennissen.

Na het eten hebben we snel mijn tennisspullen opgehaald en zijn we naar Iduna gegaan. Helaas was het vrijdagavondcompetitie, dus konden we maar één baan afhangen.
Dan maar met z'n allen op één baan. We speelden telkens een game, twee tegen twee, en dan draaiden we door. Je speelde dus twee games en dan eentje niet. Dankzij wat geluk heb ik Arthurs vader lekker over de baan laten rennen, zo nu en dan sloeg ik opeens een best leuke bal.

Jammer dat we niet op twee banen konden spelen, maar zo was het ook heel gezellig!

Kaarten, fietsen en genieten

In Arthur's familie is het een traditie. Als je jarig bent geweest, mag je bij Oma Thea en Opa Arnold logeren. Arthur is al een tijdje geleden jarig geweest, maar had nog geen tijd gehad om er te gaan logeren.

De afgelopen twee nachtjes hebben wij samen bij zijn opa en oma gelogeerd. En het was gezellig. Heel gezellig. We zijn naar Tiel geweest, hebben heerlijk over de dijken gefietst, zijn bij zijn oom (die een dorp verderop woont) op bezoek geweest en... we hebben weer geduizend!
Net als in het Land van Bartje won Arthur's oma aan de lopende band. Als er iemand is die véél geluk met kaarten heeft dan is zij het wel. Maar gelukkig, gelukkig, gelukkig... Arthur en ik hebben allebei ook één keer mogen winnen. We gingen dus allebei met een tevreden gevoel naar huis.

Ik vond het ook heel leuk om weer eens zo dicht bij mijn geboorteplaats te zijn. De eerste paar jaren van mijn leven heb ik vertoefd in Kerk-Avezaath (een plaatsje dat alleen de mensen uit de buurt kennen geloof ik). Nu zat ik daar dan wel een stukje vanaf, maar toch wordt er een beetje hetzelfde gesproken en kun je genieten van de mooie bloeiende bermen vol fluitenkruid!

Huisconcert

International Jewish Music Festival

Een echte warme zomeravond. Een gezellig huis in Utrecht. Toehoorders. En het Orion Ensemble.

Dat zijn alle ingrediënten voor een heel gezellig, mooi thuisconcert.

's Middags, toen ik met Arthur bij hem thuis kwam, was de woonkamer al helemaal verbouwd door Pauline (z'n moeder), Leonard (z'n stiefvader) en Carla (de celliste). Rijen geleende klapstoeltjes stonden klaar voor het concert.

Na het avondeten begon het wachten op de eerste gasten. Helaas ging Leonard niet de straat op om op elke straathoek zijn 'klapstoel'concert aan te prijzen, maar gezien het aantal vrienden en familie dat kwam was dat ook helemaal niet nodig.

Het thuisconcert was in feite de generale repetitie van het Orion Ensemble voor een concours, dat zich komend weekend afspeelt. Vrijdagochtend speelt het Ensemble in de eerste ronde, en hopelijk overwinnen ze uiteindelijk in de finale op Zondag!
Ik laat nog weten hoe ze het gedaan hebben natuurlijk.

Party animals!

Op de eindexamen skireis speelden we het bijna elke avond. Een tafel vol vermoeide mensen die binnen no time toch nog hyperactief meedoen aan dit heerlijke spel. Vrijdagavond heb ik met een aantal vrienden van school eindelijk weer Party Animals gespeeld!

Het werd een grote beestenbende, er werden rare geluiden geroepen en kaarten vlogen over tafel. Ik vind het een geweldig spel. Je kunt het prima doen met kleine kinderen, maar ook volwassenen beleven er een hoop lol aan. Je kunt het met een kleine groep (4 mensen) doen, maar ook met een hele tafel vol zoals vrijdag (ruim 10 mensen).

De heerlijke avonden van de skivakantie herleefden weer even in een huis in Utrecht. Op een gegeven moment had ik buikpijn van het lachen en klopte er niets meer van. Ik heb het heerlijk gehad en ben vóór nog een Party Animals avond!

Dé studie!

Na in Januari bij IBA meegelopen te hebben in Rotterdam, ging ik weer twijfelen. Was dat het nou wel? Ik kwam tot de conclusie van niet. Rotterdam voelde niet als mijn stad en de opleiding was niet zoals ik verwacht had.

Wat dan?

Ik besloot te gaan kijken of ik toch echt niet iets economisch in mijn geliefde Utrecht kon doen. Alleen gewone economie, saaiii dacht ik. Maar niets bleek minder waar. In Utrecht hebben ze een heel leuk bachelor programma, waarbij je Economie in feite combineert met allerlei andere dingen. Je kijkt naar de wereld door een economische bril!

Eind Februari ben ik naar een meeloopdag van Economie gegaan. Daar kreeg ik, nét als bij IBA, weer een college 'Statistics'. Tja, daar heb ik natuurlijk niet zoveel aan want dat krijg je werkelijk bij elke (economische) opleiding! Toch leek mij economie nog steeds een leuke opleiding. Maar hoe kwam ik nou te weten of het 't werkelijk was?
Begin April had ik bardienst bij de tennisvereniging samen met een man wiens zoon economie bleek te studeren in Utrecht. Volgens hem kon ik best een keer met zijn zoon meelopen. Perfect dus!

Afgelopen maandag was het zover. Ik heb met Robin zijn colleges gevolgd. Eerst op de University College Campus een behoorlijk filosofisch college gegeven door Dr. Piet Keizer. Dit vond ik een heel interessant, leuk college. Ook voor mij goed te volgen.
Het tweede college werd in de binnenstad gegeven en ging over monetaire markten. Dit ging duidelijk mijn pet te boven (niet zo gek, Robin is 3e jaars student), zoveel formules en verbanden die in een razend tempo aan me voorbij gingen!
Allebei de colleges werden in heel goed engels gegeven (terwijl Robin gewoon economie in het Nederlands studeert, aan het einde krijg je sowieso bijna alles in het engels zei hij). Ik vond het interessant, uitdagend en leuk...

Dit zie ik mezelf volgend jaar serieus studeren!

Onze stunt, DE stunt

Wauw, wat ontzettend heerlijk!

Eindelijk brak de dag aan van míjn stunt, onze stunt, dé stunt! Woensdag ben ik met mijn vriendinnetjes bij de feestwinkel spullen gaan kopen voor onze stuntoutfits. Het thema was 'Prison Break' Dus gingen we de winkel uit met politiepetten, leger attributen en nog veel meer. Bij de Action kochten we nog wat waterpistolen en waterballonen en toen waren we er klaar voor!

Donderdagmiddag hebben we met de examenklassen de hele school versierd... Overal rood/wit-lint, tralies voor de ramen, Wanted posters met leraren erop, lakens uit de ramen et cetera. Aan het eind van de middag zag de school er best wel vet uit en konden we met een tevreden gevoel naar de camping gaan.

Op de camping konden Maite en ik de examentruien uit gaan delen, eindelijk waren de truien er waar we zoveel voor geregeld hadden. En... ze zijn ontzettend gaaf!
De hele nacht hebben we het heel gezellig gehad met z'n allen. Uiteindelijk ben ik nog best vroeg gaan slapen omdat ik het s t e e n koud had en het dus wel zag zitten om in mijn slaapzak te liggen.

Na de volgende ochtend de camping te hebben opgeruimd, met ontzettend veel spullen weer naar school gefietst te hebben kon het dan eindelijk écht beginnen. Alle leerlingen werden gefouilleerd, moesten in groepjes van 4 naar binnen en van een aantal werd de tas ook doorzocht. De leerlingen vonden het maar vreemd, geen water?

Ja, dat kwam pas nadat zij twee uur les gehad hadden. Ik geloof dat ik nog nooit zo nat ben geworden bij een stunt, ik heb meer prullenbakken vol water over me heen gekregen dan ooit tevoren. Maar het was heerlijk weer, dus maakte het ook niet uit.

Het was een heerlijke laatste schooldag, jammer dat het alweer de laatste was!

Foto's

Chillen in Kootwijk

Gisteren zijn we met de paarden in de trailer afgereisd naar Kootwijk om daar de 51,5 km te rijden. Gelukkig kregen we (met wat hulp van onze vriend de longeerlijn) Patent heel makkelijk de trailer in, dus hoefden we niemand thuis te laten en was er ook niet veel stress.

En in Kootwijk heeft Patent zich ook voorbeeldig gedragen. Hij is nog nooit zo relaxt geweest tijdens een wedstrijd! Bij de voorkeuring galoppeerde hij met het voorbrengen, maar verder ging werkelijk alles ontspannen!

We hebben dus heerlijk gereden. In de vetgate konden we heel snel aanbieden en was alles ook prima. Patent draafde alleen een beetje té relaxt met voorbrengen, wat hem een B-tje voor de locomotie bracht.
Ook het tweede rondje bleven de paarden perfect lopen en hebben we niets aan tijd hoeven inleveren. Sterker nog, volgens mij hebben we het tweede rondje sneller gereden!

We konden stappend over de finish omdat er in de wijde omstreken geen concurrent te bekennen was, dus had ik er ook alle vertrouwen in dat we Patent's hartslag goed omlaag zouden krijgen. En dat gebeurde ook. Met een keurige 52 bij de nakeuring had Patent weer een klasseII-wedstrijd op z'n naam! Voltrack heeft nu al 1966,1 km altijd goedgekeurde wedstrijdkm's op z'n naam, dus nog maar 34 km te gaan en hij heeft de 2000km-bokaal binnen!

Het was een heerlijk chille wedstrijd!

Een zomers feestje

Na vandaag mijn twee herkansingen te hebben gedaan ben ik klaar. Al mijn schoolexamens zijn achter de rug en nu is het alleen nog maar een kwestie van mijn CSE goed maken.

Over mijn twee herkansingen had ik wel een aardig gevoel en toen vanmiddag toen ik thuiskwam het zulk heerlijk weer was werd dat gevoel alleen maar beter. Ik heb even in mijn t-shirt buiten gelopen en genoten van de heerlijke zon. Er stond een licht windje en de zon scheen heerlijk. In het heerlijke zomerweer heb ik ook nog wat foto's gemaakt om mijn kleine feestje vast te leggen. Wat een heerlijk weer, wat een heerlijke dag.

Zomerdag

Competitie @ ULTC Iduna

ULTC Iduna

Zelf speel ik natuurlijk nog geen tenniscompetitie, dat zou echt lachwekkend zijn. Als ik nou punten zou krijgen voor alle ballen die uit zijn... Als 100% beginner is competitie nog niet echt aan je besteed.

Arthur speelt wel competitie. Hij speelt niet bij tv Bosch en Duin maar bij ULTC Iduna, in Utrecht. Gisteren ben ik 's middags op Iduna gaan kijken bij de wedstrijden die hij en zijn teamgenootjes speelden. Ik vond het heel erg gezellig en hoop dat ik over een paar jaar misschien ook competitie kan spelen. Het is echt heel erg leuk!
Helaas kwam ik te laat om Arthur's enkelwedstrijd nog te zien, maar alle dubbels heb ik wel gezien. Tijdens de twee laatste wedstrijden begon het een heel klein beetje te miezeren, maar gelukkig ging het niet écht regenen.

Uiteindelijk hebben ze dik gewonnen met 6-2. Hopelijk volgen er nog meer van zulke zonnige, gezellige zondagen!

Vantage Point

Wat doe je op een vrijdagavond? Dan ga je gezellig met z'n tweeën naar de bios. 's Middags zaten we nog te twijfelen, Vantage Point of The Bucketlist?
Uiteindelijk leek Vantage Point ons toch wel echt de moeite van het zien waard, dus zaten we 's avonds gezellig in een zaal bij Rembrandt.

En ik moet zeggen, ik heb nog nooit meegemaakt dat ik van het begin tot het einde zo in de film zat! De pauze kwam op een slecht moment - maar er was ook geen goed moment - en ik had ook absoluut geen behoefte aan wat popcorn.

Vanuit verschillende perspectieven zie je telkens opnieuw hoe er een aanslag op de Amerikaanse president gepleegd wordt en steeds krijg je weer een stukje meer informatie. In mijn ogen zit deze film ontzettend goed in elkaar. Alleen het einde vond ik wat tegenvallen, het ontbrak de film aan een waar punt. Wel komt aan het einde alles bij elkaar en klopt het ook helemaal, maar het motief et cetera ontbreekt.

Al met al toch een ontzettend goede, verschrikkelijk spannende film! Zeker geschikt voor een avondje spanning en sensatie vanuit een roodgekleurde bioscoopstoel.

Mijn rendez-vous met de ree en de vos

Foto: Jochum Kole

Met een steeds meer toenemende recreatiedruk op natuurgebieden merk je duidelijk een terugloop van wild. Vroeger zagen we heel regelmatig reeën als we aan het trainen waren, tegenwoordig zijn zulke ontmoetingen zeldzaam geworden.

Toch heb je nog zo nu en dan mooie samenkomsten met wild in het bos.... En soms zelfs twee slechts een paar dagen na elkaar, op slechts 500 meter van elkaar verwijderd!

Donderdag was ik in mijn eentje trainen in de Soesterduinen toen ik daar een ree tegenkwam. Van slechts enkele meters naast het ruiterpad keken twee reebruine ogen naar Patent en mij. En zo stonden we daar, enkele seconden, naar elkaar te kijken en ons te verbazen. Toen sprong het dier op en leek het zonder gewicht door het kreupelhout te dansen. Terwijl Patent en ik volgden over het gladde pad. Ik word niet snel echt stil, maar zo'n dier dat lijkt te zweven beneemt ook mij van mijn adem!

Nu zou je zeggen, alleen al deze rendez-vous is speciaal en bijzonder. Maar bij slechts een ree is het niet gebleven! Vandaag reed ik met mijn vader exact hetzelfde rondje. Slechts enkele honderden meters na de plek waar de ree donderdag stond stak plotseling een dier met een grote rode pluim achter zich het pad over... Een vos!
Snel heb ik Patent teruggenomen en weer stonden we vanaf het pad te kijken naar een mooi dier, dat zich slechts enkele meters van het pad stilhield.

Bijzonder, dat is het zeker!

De laatste schooltentamens...

En ja, nu is het een feit. Van al mijn laatste schooltentamens zijn de resultaten bekend...

Natuurkunde - 6,0 (7,8)
Scheikunde - 8,0
Biologie - 7,7
Wiskunde - 7,6
Economie - 8,6
Nederlands letterkunde - 7,8
Engels spreekvaardigheid - 10

Nu is dus ook van (bíjna) alle vakken het schoolexamencijfer bekend:
Nederlands - 7,8
Engels - 8,3 (8,6 dankzij cijfer schrijfvaardigheidherkansing: 8,0)
Economie - 8,2
Wiskunde - 6,9
Scheikunde - 7,4
Natuurkunde - 7,8 (dankzij cijfer herkansing, hierboven in rood)
Biologie - 8,4

En alle afgesloten vakken nog eens op een rijtje:
ANW 8 - Maatschappijleer 7 - Geschiedenis 7 - CKV1 goed - Gym voldoende - Frans 7 - Duits 9 - Letterkunde 8

Volgende week heb ik herkansingen, mag 3 tentamens uit dit jaar herkansen. Ik ga mijn Engelse schrijfvaardigheid (had een 7) herkansen en het laatste natuurkundetentamen. Verder zou ik niet weten wat er te herkansen valt, dus laat ik het lekker allemaal zo!

Op naar de CSE's!

(rood: de herkansingscijfers, toegevoegd op zaterdag 19 april)

De piste af!

Mijn skigroepje van de laatste dag

Na een week met zes tentamens vertrokken we vrijdagavond - iets later dan gepland - om 18.30 vanaf het schoolplein met een bus vol eindexamenleerlingen, op weg naar Oostenrijk!

De busreis was - zoals verwacht - niet optimaal, in een bus slaap je toch nooit zo lekker als in je eigen bed! Maar we gaan nu natuurlijk niet zeuren. Om een uur of 9 's ochtends kwamen we aan in Viehhofen, bij ons Jugendgasthaus 'Bachmühle'. Hier hebben we twee nachten geslapen met z'n allen.

Meteen zijn we gaan skiën in het 'skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang', wat vanaf ons hotel maar een klein stukje met de bus en de schönleitenbahn was. Het was mijn aller, aller eerste keer op ski's. De eerste dag zijn we ook alleen maar op een kleine, groene piste gebleven bij het mittelstation. Aan het eind van de dag kon ik remmen en wat bochtjes maken en vond ik het ook niet meer zo eng. Eigenlijk is het geweldig om op ski's te staan!

De meisjes

De volgende dag zijn we met de schönleitenbahn helemaal naar boven vertrokken en zijn we allerlei pistes afgegaan. Aan het einde van de dag was ik werkelijk kapot, maar ook ontzettend voldaan. Ik vind het skiën echt helemaal geweldig.
De laatste dag vertrokken we weer helemaal naar boven en zijn we vervolgens richting de magic6-er gegaan. Voor we daar waren ben ik nog hard onderuit gegaan, ik ben een heel stuk een ijshelling afgegleden.... Dat heeft minder leuke gevolgen voor je rug kan ik je vertellen, een enorme schaafwond. Maar ach, dan houden we natuurlijk nog niet op met skiën! We zijn de rest van die dag bij de magic6-er gebleven, hier kon je dan verschillende routes nemen naar beneden en hebben we (de *beginnersgroep*) ontzettend veel plezier beleefd. Aan het eind van de dag had ik mijn zekerheid weer terug en ging ik al best aardig parallelskiënd de berg af, yeah!

De prachtige bergen van Saalbach Hinterglemm

Helaas was het feest toen alweer ten einde en gingen we weer met de bus naar huis. Ik had zo nog een week kunnen blijven skiën en ik wil zeker weten weer op skivakantie, ik vind het echt helemaal te gek!!

Foto album:

Eindexamenskireis

(kaart van gebied: zie hier, klik rechtsonder en dan kun je de schönleitenbahn zien (vertrekt uit Vorderglemm en gaat naar de top van Wildenkarkogel (1910 m), richting noorden ligt de magic6-er.)

Geluk op Goede vrijdag

Foto: Martijn de Jonge
Dezelfde kleur als Patent, alleen een maatje kleiner!

Na een aantal keren precies een bui op mijn kop te hebben gehad met rijden, was ik vergeten dat je ook weleens tussen de buien door kunt rijden.

En ik had er al helemaal niet op gerekend gezien de situatie; 's nachts was er maar liefst 25 mm regen gevallen! Uit de lucht kwam tijdens het rijden niets, maar de paden waren al reeds veranderd in rivieren. Patent vond het prachtig, lekker stampen door de plassen. En hij kon dus zijn lol op, voor mijn gevoel was een groter deel van de paden nat dan dat er nog droge stukken te vinden waren.

Het mooist vond ik het ruiterpadpaaltje middenin het bos, normaal staat het aan de rand van een soort kruising, nu stond het middenin een enorme plas...

Voor ruiters die SGW-ambities hebben was het een prima trainingsgebied geworden. Voor mij ook, want vaste hindernissen springen durf ik niet maar die waterbak heb ik altijd al machtig mooi gevonden! Nu kon ik een uur lang genieten van de grootste waterbak ooit!

TIEN - Wie een nerd is is gezien!

Ik heb nog nooit per minuut zoveel punten gescoord. Tien minuten praten, per minuut één punt! Ja, je leest het goed. Voor mijn engelse mondeling heb ik een tien! Mijn eerste tien voor een tentamen, en dan ook meteen een tentamen dat voor 1/3 van mijn schoolexamencijfer telt. Dat cijfer is nu best mooi geworden voor engels: een 8.3!

Vanochtend kwam ik net op tijd aan. Ik had hard gefietst, was zenuwachtig en trilde een beetje. Maar zodra ik begon met mijn fragment voorlezen aan mijn docent, was alle spanning weg. Het stuk dat ik al zó vaak geoefend had kwam er perfect, met op de juiste plaatsen een pauze, uit. En zelfs zó goed dat het leek alsof mijn docent licht ontroerd was na die paar minuten voorlezen. "What a beautiful fragment! It almost makes you cry." Zei hij.

En daarna gingen we nog een paar minuten converseren, over China. En ook dát ging lekker. Zo nu en dan bedacht ik in mijn hoofd een Nederlands woord maar kon ik de Engelse variant even niet vinden, dus verbouwde ik snel mijn zin. Maar verder kon ik heerlijk met hem babbelen.
Na een paar minuten was het alweer voorbij! Mijn mondeling zat erop!

Mijn docent dacht even na en zei toen 'Tja... Een 9 vind ik te laag... Je hebt een heerlijke manier van spreken om naar te luisteren... Het was uitmuntend, en uitmuntend is een tien. Dus je krijgt van mij een tien!' Mijn mond viel open en eerst geloofde ik het gewoon niet, 'Eééécht?!' Hij moest lachen. 'Nou, dankjewel voor mijn éérste tien voor een schoolexamen dan!' zei ik breedlachend, waarna ik de kamer verliet en de volgende succes wenste.

EEN TIEN! Ik word er nog steeds hyperactief van!

Natuurkunde, scheikunde, biologie, letterku...

De zwaarste - maar ook laatste - tentamenweek van 6VWO, van mijn hele schoolcarrière, komt akelig dichtbij. Dus is het nu leren, leren, leren geblazen. Examenbundels verslinden, samenvattingen maken en leraren hun hemd van het lijf vragen...
Volgende week dinsdag begin ik met mijn Engels mondeling en na pasen breekt de hel los. 6 tentamens in 4 dagen. En dan ook zware tentamens. Schematisch ziet het er zo uit:

Dinsdag 18 Maart 9.10 - 9.20 - Engels mondeling (1/3 van het schoolexamen (SE) cijfer)

Dinsdag 25 Maart 8.45 - 11.45 - Scheikunde 1(40% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.00 - Economie 1 (40% van het SE-cijfer)

Woensdag 26 Maart 8.45 - 11.15 - Wiskunde B1 (30% van het SE-cijfer)
13.30 - 15.30 - Letterkunde NL (75% van het) eindcijfer voor letterkunde)

Donderdag 27 Maart 8.45 - 10.45 - Biologie 12 (30% van het SE-cijfer)

Vrijdag 28 Maart 8.45 - 11.45 - Natuurkunde 1 (40% van het eindcijfer)

En dan om 17.30 --> met een bus vol vermoeide, maar blije eindexamenleerlingen richting saalbach-hinterglemm, om voor 't eerst van mn leven te gaan skiën!!

Utrecht

Oude Gracht

"Utrecht (in plaatselijk dialect: Utreg of Utereg) is de hoofdstad van provincie Utrecht.

De stad huisvest de grootste universiteit van Nederland en het hoofdkantoor van de Nederlandse Spoorwegen. Ook is de Jaarbeurs Utrecht hier gevestigd.

Vanwege de Domtoren, beeldmerk van de stad en met 112,32 meter de hoogste kerktoren van Nederland, wordt de stad ook wel de Domstad genoemd.

..." - Wikipedia.nl

Een stad om van te houden! Wie langzaam met de trein Utrecht komt binnenrollen ziet er nog niet meteen veel van. Maar zodra men de stationshal betreedt van het Centraal Station komt de gezelligheid op je af. Langzaam wordt men de stad ingelokt.
Hoog Catherijne biedt een voorproefje van de shopkern van Utrecht. De mooie binnenstad vormt de climax van de eeuwenoude Domstad.
Kronkelend stroomt de Gracht door Utrecht, met aan zijn beide oevers vele gezellige winkels en uitgaansgelegenheden. De kleine straatjes tussen de Gracht en Utrecht CS vormen een soort klein, knus winkeldorpje. Mooie oude huisjes en dan als slagroom op de taart de Oude Gracht. Het Venetië van Nederland.

Je hebt weinig keus, van Utrecht zul je houden. Van het mooie Wilhelminapark tot Tivoli. Van de moderne, ietwat winderige Uithof tot de eeuwenoude Domtoren. Van Mockamore tot bioscoop Rembrandt. De kronkelende Oude Gracht en mooie buurten zoals Wittevrouwen.

Utrecht is een stad om trots op te zijn!

Varekai!

Buiten 30 graden, binnen mooie foto's kijken. Zo begon het, in Juli 2007. Ik kwam erachter dat mijn geliefde Cirque du Soleil weer naar Nederland zou komen. Een aantal jaren geleden was ik al met mijn ouders naar Quidam geweest en was dat nooit meer vergeten. Zo betoverend mooi! Nu kwamen ze naar Nederland met de show "Varekai". Varekai betekent "Waar dan ook" in het Roma.

"De show is een eerbetoon aan de nomadische ziel, aan de geest en kunst van de circustraditie en aan degenen die met oneindige bezieling het pad volgen dat naar Varekai leidt." - site Cirque du Soleil

In Juli hebben we meteen kaartjes besteld voor Varekai. En toen begon het wachten, tot 6 maart 2008. En voor je het weet is het dan nog maar een week, een dag, een paar uur... en gaat het licht uit en komen de acrobaten het podium op!

Gisteravond was een betoverende avond. De opkomst vond ik ongelooflijk mooi, de geluiden en de kleuren, de bewegingen en het licht... Het perfecte bos. Een van de vele hoogtepunten van de show vond ik de 'Aerial Straps', adembenemend! Hier een filmpje daarvan:

Zoals ik ergens anders een week geleden al gelezen had: dichterbij een sprookje dan de voorstelling "Varekai" van Cirque du Soleil kun je tegenwoordig niet meer komen." Wat een prachtige beelden, bewegingen en verhalen!

Meer foto's in mijn foto album.

De tweede kans - Sarafina Suransky

In de vakantie was ik er al in begonnen, nu heb ik het uit! Samen met mijn lieve vriendinnetje Sarafina - Fien - deel ik de passie voor het schrijven. Fien schrijft echte boeken, ik houdt het bij betogen, blogposts en brieven.

Het boek dat Fien geschreven heeft heet 'De Tweede Kans'. Ze is ermee begonnen toen ze 14 jaar oud was en heeft het afgelopen zomer voltooid. Het historische boek gaat over Jutte, een meisje die de vrijheid opzoekt. Haar leven is al helemaal uitgestippeld en binnen een paar weken zal zij uitgehuwelijkt worden als twee rovers haar dorp doortrekken. Jutte loopt weg van huis en vraagt de rovers of ze met ze mee mag.
De rovers stemmen in en Juttes leven komt in een stroomversnelling terecht. Het is een boek over de transformatie van meisje naar ware vrouw.

Een spannend, mooi verhaal dat ontzettend leuk is om te lezen! (En nu moet je niet denken dat ik dat zeg omdat het geschreven is door Fien, het is werkelijk zo!)
Helaas heeft Fien nog geen uitgever gevonden, dus is het boek nog niet te koop in de boekwinkel. Er zijn slechts twee manuscripten! Een heel bijzonder boek dus =D

Babybezoek

Terwijl ik op vakantie was heeft het leven thuis natuurlijk ook niet stilgestaan. Dinsdag belde mijn moeder om ontzettend leuk nieuws te vertellen: mijn zus heeft maandag haar 2e kindje gekregen!

Tijdens de vakantie was het een beetje moeilijk om er langs te gaan, dus ben ik gisteren gegaan. Samen met Laudine met de trein naar Haren. En dat was nog een hele onderneming. Er waren namelijk werkzaamheden, dus moesten we maar liefst 3x overstappen en deden we er 2:45 over...

Samen met de andere reizigers prakten we onszelf in de NS-bussen op station Meppel om een halfuurtje te rijden naar Hoogeveen. Gelukkig was het op de terugweg een stukje rustiger en konden we meteen in de eerste de beste bus stappen!

Het kindje was de hele reis helemaal waard. Moeder en kind maken het goed, mijn andere neefje die nu dus opeens grote broer is geworden vond het ook leuk dat we er waren. Wat mij betreft de 5:30 uur reizen waard!

Het land van Bartje!

Een huisje zoals de onze

Maandag dropte mijn vader me in Utrecht, bij de vader van m'n vriend Arthur op de stoep. Nog even wat gegeten en toen konden we op reis. Samen met zijn opa&oma, zusje, broertjes, vader en stiefmoeder heb ik vervolgens 5 dagen genoten in een werkelijk prachtig huis(je) in Drenthe. In het Land van Bartje!
Toen we met onze tassen voor ons huisje stonden was ik echt verrast, huisje nummer 452 was echt mooi! Het zat aan een groot veld, dus alle ruimte om te tennissen of voetballen. En het huisje zelf was echt ruim en licht!

In het huisjespark zat een ontzettend leuk zwembad. Het zwembad op zich was niet zo groot, maar er zat een heel leuke glijbaan in. Er zat namelijk een bijna-vrije val in, waardoor je bijna over de kop ging in de daarop volgende bochten en er als een raket uitschoot het water in!

's Avonds werd er ge-duizend, na één keer beginnersgeluk gehad te hebben heb ik 2 keer hard verloren van Arthur's oma... Maarja, Arthur heeft geen één keer gewonnen, dus mijn nederlagen vallen nog mee =P

Verder hebben Arthur&ik vaak naast het huisje getennist, gevolleerd. Ons uiteindelijke record was 141x (en dat terwijl ik dus een echt groener dan groen groentje ben!). Ook hebben we op donderdag een toernooitje gedaan op de tennisbaan van het park, waar ik natuurlijk vaker mis sloeg dan raak. Maar dat mocht de pret absoluut niet drukken, ik vond het super leuk om voor het eerst echt op een tennisbaan te staan!

We hebben ook nog een halve dag gefietst en een paar uur gewandeld, waardoor we ook nog grafheuvels, hunebedden en een smeltdal gezien hebben. En na het keihard tegen de wind in fietsen was iedereen opeens een stukje rustiger... Including me. (toch aan het eind van de middag nog getennist met Arthur, de energie was weer snel terug!)

We hebben vooral veel gelachen, genoten en ons vermaakt. Ik vond het echt een heerlijke vakantie. Jammer dat het alweer afgelopen is, nu moet ik Arthur opeens weer missen. Wel een beetje raar hoor, na vijf dagen ben je er wel aan gewend dat je de hele tijd samen bent!

Hooooooo stap!

Een ex-renpaard, dat blijft Patent zijn hele leven lang. Zijn opvoeding en jongste jaren hebben alleen maar in het teken gestaan van hard, harder, hardst. Tegenwoordig is dat ook nog sterk aanwezig in de aard van het paard.
De meeste paarden gaan over naar stap als je als ruiter je zwaar maakt in het zadel en ontspant, Patent gaat juist harder. En niet alleen onder het zadel maakt hij gebruik van elke kans die hij krijgt om harder te gaan.

Aan de longe is hij al helemaal lastig terug te krijgen. Vroeger kon hij niet eens stappen aan de longe! Zodra ik hem van mij af liet lopen begon hij te draven. Tegenwoordig kan hij dat wel, maar draaft hij eenmaal wil hij niet graag weer terug naar stap. Ik longeer hem meestal zonder longeerlijn aangezien hij op zich prima luistert naar de stemhulpen, alleen het teruggaan naar stap duurt soms wat langer.
Gisteren was ik ook ronden lang bezig hem terug te krijgen. Het stormde een beetje en Patent had er zin in.

Het vergt heel wat geduld, maar het heeft ook wel iets schattigs. Zeker als hij dan ein-de-lijk gaat stappen. He he, hij kan 't wel!

Valentijnsdag

Love actually is all around

- Love actually

Voordat iedereen denkt dat ik zo'n meisje dat bergen cadeautjes koopt voor haar Valentijn, en er ook kruiwagens vol terugkrijgt... Dat ben ik dus niet. Ik wordt niet bevangen door Valentijns-koopgekte zodra ik alle rode etalages zie.

Maar ik heb wel een heerlijke middag+ avond gehad na mijn letterkunde tentamen!

Samen met mijn ouders en mijn vriend ben ik uit eten gegaan, eigenlijk nog voor mijn verjaardag. En het eten was hemels. Wauw. Wat kunnen die mensen daar koken zeg!
Alles was al perfect en toen kwam het goddelijke toetje. Dat toetje was echt om je vingers bij op te eten en je bord af te likken.
En ook al was het eigenlijk niet voor valentijnsdag, ik vond het toch wel heel leuk dat het restaurant vol hing met hartjesballonnen tegen het plafond. Al gingen naarmate de avond vorderde steeds meer ballonnen dalen, wat er weer grappig uitzag.

Hm, het was een heerlijke avond om niet te vergeten!

Romantiek & War Poetry

A widow bird sate mourning for her Love
Upon a wintry bough;
The frozen wind crept on above,
The freezing stream below.

There was no leaf upon the forest bare,
No flower upon the ground,
And little motion in the air
Except the mill-wheel's sound.

- Percy Bysshe Shelley

Na deze week een overvloed aan engelse gedichten uit de Romantiek (Coleridge, Keats, Shelley, Wordsworth...) en van de War Poets (oa. Sassoon & Owen) gelezen te hebben, had ik vandaag er tentamen over. In het kort: wat een ongelooflijk váág tentamen!

Het tentamen was in feite puur gebaseerd op interpretatie, als je je eigen mening maar kon onderbouwen of zoiets. Ik hoop maar dat mijn mening de goede mening was.
We kregen twee gedichten (het gedichtje hierboven en het gedichtje onderaan) en over allebei een paar vragen. Waar het watermolen rad uit de laatste regel symbool voor staat, wat voor sfeer er heerst in het gedicht, et cetera.

Uiteindelijk maakt het eigenlijk ook níet uit wat je voor dit tentamen haalt, deze telt voor 25% van je eindcijfer en het tentamen Nederlands letterkunde eind maart telt voor de overige 75%. Dat betekent dat als je hier een 1 haalt, je voor de andere even een 7 moet halen om het weer recht te trekken...

You love us when we're heroes, home on leave,
Or wounded in a mentionable place.
You worship decorations; you believe
That chivalry redeems the war's disgrace.
You make us shells. You listen with delight,
By tales of dirt and danger fondly thrilled.
You crown our distant ardours while we fight,
And mourn our laurelled memories when we're killed.
You can't believe that British troops 'retire'
When hell's last horror breaks them, and they run,
Trampling the terrible corpses - blind with blood.
O German mother dreaming by the fire,
While you are knitting socks to send your son
His face is trodden deeper in the mud.

- Siegfried Sassoon

Februarizon

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.

- Paul Rodenko

En zo is het maar net. De afgelopen dagen heb ik met volle teugen genoten van dit prachtige, 'lente'weer... Paardgereden in het zonnetje, teksten over de Romantiek aan mezelf voorgedragen in de zon om te leren, zonder jas gefietst...
Zaterdagochtend ging ik heel vroeg weg bij mijn vriend (als in: 8 uur 's ochtends), het gevolg was dat ik de hele terugweg prachtige luchten zag. En aangezien ze zo mooi waren, heb ik geprobeerd foto's te maken met mijn mobiel. En wonder boven wonder is dat best aardig gelukt!

Heerlijk, dit semi-lenteweer!

Mooie Luchten

Tennissen

Ik hoop dat dit heerlijke, perfecte lenteweer nog een tijdje blijft!

Want het heeft heerlijke zondagen tot gevolg. Vandaag heb ik naast wat huiswerk heerlijk paardgereden en... twee keer getennist. Gewoon op het plein naast ons huis. Voor de lunch een uurtje gewoon tegen de garagedeur, heerlijk in de zon, in mn uppie. En omdat mijn zus graag ook nog wilde tennissen, en ik ook eigenlijk nog wel zin had, heb ik na het paardrijden weer mijn racket gepakt.

Ook al kunnen we er nog niks van, ik vind het super leuk. Het is lachwekkend en lekker actief. Ik kan niet wachten tot we eindelijk op de tennisvereniging gaan tennissen!

Overleden: Joan Eikelboom

Een bizar bericht uit de endurancewereld, een bizarre gedachte. Joan Eikelboom, een enthousiaste endurance amazone en organisatrice is plots op slechts 38-jarige leeftijd overleden.

Altijd vrolijk en enthousiast, een ontzettend aardige vrouw. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij, die juist altijd zo gezond leefde, gewoon niet meer wakker is geworden.

Maar helaas, niets is minder waar. De kans dat ik haar nog zou zien was redelijk klein, aangezien zij vorig jaar naar Namibië emigreerde, maar nu is het zeker. Joan komt niet meer terug.

Verschrikkelijk voor haar familie, haar man en dierbare vrienden.

Lees ook het bericht op de site van de knhs